Кіріспе
Британдық джаз-фанк тобы The James Taylor Quartet (немесе JTQ) – 1985 жылы Хаммонд органын орындайтын Джеймс Тейлордың бұрынғы тобы The Prisoners тарағаннан кейін және Stiff Records банкрот болғаннан соң құрылған төрт мүшелі британдық джаз-фанк тобы. Топ құрамына Джеймс Тейлор (орган), Марк Кокс (гитара), Эндрю МакКинни (бас) және Пэт Иллингворт (доп) кіреді. Жазбалар мен тікелей өнер көрсетулерде көбінесе вокалист Ивон Янни де қатысады.
The James Taylor Quartet (or JTQ) are a British four piece jazz funk band formed in 1985 by Hammond organ player James Taylor following the break up of his former band The Prisoners, and in the wake of Stiff Records' bankruptcy. The band consists of James Taylor (organ), Mark Cox (guitar), Andrew McKinney (bass), and Pat Illingworth (drums). Recordings and live performances often include vocalist Yvonne Yanney.
Фильмнің басталуы
Джеймс Тейлор квартетінің алғашқы синглы "Blow Up" (Херби Хэнкоктың 1960 жылдардағы сол аттас фильмдегі басты тақырыбының фанк үлгісі) 1987 жылы Re Elect The President лейблінде жарық көрді, кейін ол Acid Jazz лейбліне айналды. Тректі NME және Джон Пил қолдады, ол 1987 жылғы Пилдің мерекелік елулігіне енді. Топтың жеті тректен тұратын дебюттік мини-альбомы Mission Impossible (1987) одан кейін шықты және негізінен 1960 жылдардағы "Алфи", "Миссис Робинсон" және "Голдфингер" сияқты фильмдердің тақырыптарын қамтыды, бұл орындау өте қарқынды, жабайы, тіпті панк стиліне жақын болды және негізінен Тейлордың Хаммонд органында ойнауына бағытталған. Олардың екінші альбомы The Money Spyder (1987) – ойдағы тыңшылық фильмге арналған саундтрек болды, онда топтың ерекше стилі Тейлордың өзінің шығармаларына қолданылды. Осы альбомдарды насихаттау барысында Джеймс Тейлор квартеті тікелей концерттерде өте күшті топ ретінде танылды, бұл бедел осы күнге дейін сақталып келеді. Концерттік жиынтықтарда жеңілдетуге баса назар аударылды, ырғақты музыка, кейбіреулер оны қазіргі заманғы би музыкасының элементтерін қамтиды деп санайды, көптеген импровизациялық сололарға қарамастан. Осы кезеңде ірі жазба компаниясымен жасалған келісімшарт олардың көрермендерінің артуына мүмкіндік берді. Топ 1988 жылы The JBs тобынан Фред Уэсли мен Пи Уи Эллис қатысқан "The Theme From Starsky and Hutch" әнін жазды, ол олардың келесі альбомы Wait A Minute (1988) құрамына енді. Тікелей орындаушылар ретіндегі олардың танымалдылығы 1991 жылы Absolute – JTQ Live тікелей альбомын шығаруға әкелді, ол топтың концерттегі атмосферасын жазуға тырысты (дегенмен ол студияда "тікелей" жазылған, ал көрермендердің шуы кейіннен қосылды).
Acid jazz-тің пайда болуы
1990 жылдардың басында топ бағытын өзгертіп, Ұлыбританиядағы сол кездегі танымал Soul және Acid Jazz ағымына ұнату үшін бірнеше ән негізіндегі альбомдар шығарды. Олар Soul II Soul тобынан Роуз Виндросс, Элисон Лимерик және Ноэль МакКой сияқты вокалисттерді шақырды. МакКой осы кезеңнің бір бөлігінде топтың тұрақты мүшесіне айналды. "Love the Life" синглы Top 40 қатарына енсе, осымен бірге шыққан Supernatural Feeling (1993) альбомы Ұлыбритания альбомдар тізілімінде топ 30-ға кірді. Ал келесі альбом In the Hand of the Inevitable (1995) үш әнде Элисон Лимерикті шақырылған вокалист ретінде ұсынды және Acid Jazz лейблінің ең көп сатылған альбомы болып табылады.
Фанк тамырларына оралу
Содан бері Джеймс Тейлор квартеті бастапқы стиліне қайта оралды – Хаммонд аспабымен жетекшілік ететін джаз-фанк үлгілері альбомдарда топтың аспаптық шеберлігін көрсетіп тұр. "Whole Lotta Love", "Dirty Harry" және "Jesus Christ Superstar" сияқты әндердің кавер-нұсқалары әлі де топтың "Blow Up" дебюттік синглінің рухында жазылып келеді, бірақ альбомдардың көп бөлігі түпнұсқа композициялардан тұрады. Концерттерде әншілер жиі өнер көрсетеді және топтың soul кезеңіндегі әндері орындалады. Олар 1998 жылғы екінші концерттік альбомы "Whole Lotta Live" үшін Music of Black Origin номинациясына ие болды.
Ынтымақтастық және басқа жобалар
Джеймс Тейлор квартеті өзінің нағыз фильмінің тақырыбын жасады, олар алғашқы «Остин Пауэрс» фильмінің саундтрегіне үлес қосып. Жеке жазбаларынан бөлек, Джеймс Тейлор және квартет мүшелері Том Джонспен «Reload» атты дуэт альбомында, сондай-ақ «The Wonder Stuff», «Manic Street Preachers», «The Pogues», «Kingmaker» және «U2» топтарының жазбаларында бірлесіп жұмыс істеді. 1996 жылы олар Габи Рослиннің «Channel 4» телеарнасындағы қысқа ғана өмір сүрген ток-шоуының үй тобы болды. 1990 жылдардың соңында Джеймс Тейлор «Bruton Music» компаниясы үшін кітапханалық музыка жазуды бастады. Бұл материал телерекламалар, бағдарламалар, фильмдер және т.б. үшін БАҚ қолданысына арналған бірнеше альбомдар түрінде шығарылды. Бұл материал жалпы жұртқа сатылмағандықтан, оны коллекционерлер мен жанкүйерлер іздеп алады. Джеймс Тейлор квартеті «New Jersey Kings» деген атпен үш альбом шығарды. Бұл альбомдар JTQ-ның негізгі фанки Hammond дыбысына ұқсас, бірақ студияда тікелей жазылған, нәтижесінде табиғи, бірақ жасыраусыз дыбыс пайда болды. 2005 жылғы кейбір өнер көрсетулерінде мүйіз секциясы кеңейтілді және «Джеймс Тейлор Фанк оркестрі» деп таныстырылды. 2005 жылы Найджел Прайс (гитара) Дэвид Тейлордың орнына келді.
Электрлік қарадан саундтрек
EFG London Jazz Festival аясында Джеймс Тейлор квартеті 21 қарашада Лондонның Кадоган-холл залында толық оркестрмен бірге жаңа альбомының – Soundtrack from Electric Black премьерасын орындады, бұл альбомның 30 қарашада Audio Network арқылы шығарылуына дейін болды. Electric Black саундтрегі – Тейлордың 1970-ші жылдардағы Ұлыбританияда өскен кезінде қалыптасқан музыкалық көзқарасын сақтап келгенінің отыздан астам жылдық еңбегінің нәтижесі. Бернард Херрман, Лало Шифрин, Генри Манчини, Куинси Джонс және Джон Барри сияқты ұлы кинокомпозиторлардан шабыттанған Тейлор, өзінің айтуынша, "жандырып жіберуге болатын" қызықты, кинематографиялық оркестрлік музыка жасағысы келді, бұл британдық ерекшелікті сақтайды: панк, ашулы және заманауи. Тейлор әрқашан өзі қалаған альбомды жасауға жазба лейблін көндіре алмағанына өкініш білдірді: "Лейблдер көбінесе жарты жолға баратын, үлкен мүйіз секциясы немесе жақсы студияға бюджет беретін. Бірақ, менің ойымша, олар менің көзқарасымды бөліспеді, сондықтан альбом ешқашан жасылмады – енді жасылды". Оркестрлік музыка жасау үшін үлкен музыкалық білім қажет екенін түсінген Тейлор, әртүрлі музыкалық колледждерде композиция мен оркестрлеуді оқуға өтініш берді, бірақ қабылданбады. Сондықтан ол музыкалық ноталардың қалай жазылғанын және жұмыс істейтінін білу үшін жергілікті шіркеу хорына қосылды. Тейлор ақырында төрт бөліктен тұратын хорды қолдана отырып, өзінің миссасын жазуға және сазгерлікке сенімді болды, бұл оны струнный квартеттері үшін және, соңында, толық оркестрлік ноталарға жеткізді. Әртүрлі ірі лейблдер үшін музыкалық альбомдар жасау тәжірибесі арқылы Тейлор Audio Network компаниясын – танымал және жаңадан шыққан артистермен серіктестікпен жұмыс істейтін, олардың музыкасын цифрлық сервистер арқылы таратқысы келетін және бейнеге арналған музыкада мүмкіндік беретін әлемдік музыка компаниясын байқады. Audio Network артистерге олар жақсы көретін музыканы жасауға еркіндік береді, содан кейін үлкен жаһандық клиенттер базасына қол жеткізуге мүмкіндік береді, бұл білікті музыка және өндіріс командасының маңызды инвестициясы мен қолдауымен қамтамасыз етіледі. "Audio Network – елдегі жазба студияларының, оркестрлердің және тірі музыканттардың ең ірі тапсырыс берушісі, сондықтан мен оларды Abbey Road Studios-та, Studio Two, The Beatles Studio-да толық оркестрмен осы альбомды жазуға көндіруге кірістім", – деп түсіндірді Тейлор. "Бұл үлкен өтініш болды және Audio Network үлкен қолдау көрсетті". Electric Black саундтрегі бастапқыда тек өндірістік мақсаттар үшін ғана көзделген, бірақ студиядағы атмосфера керемет болды. Тейлор былай деді: "Сессия соңында оркестр композицияларды қол шапалақтады, бұл Audio Network-ті таң қалдырды – мен де! Abbey Road инженерлерінің бірі бұл оның 20 жыл ішінде жазған ең жақсы әні екенін айтты". Осы құлшыныспен Audio Network компаниясы Electric Black саундтрегін толық коммерциялық шығаруға шешім қабылдады. Мұндай шешім Тейлордың коммерциялық музыка бизнесі ол білетіндей бейнеге арналған музыкамен үйлесімде бола бастағанын сезінуіне себеп болды. Ол былай деді: "Audio Network британдық джаз сахнасының ең жақсыларын біріктіреді – мысалы, Тим Гарланд пен Джейсон Ребелло – және оларды Motown және Stax сияқты классикалық лейблдерде болғандай, бір отбасы сияқты жазып, бірге жұмыс істеуге мәжбүр етеді. Бұл өте жаңа және қызықты сезім". Тейлордың айтуынша, ол соңғы рет осындай көптеген белгілі есімдерді бір шатыр астында 1989 жылы Acid Jazz бумының басында Polydor Records барлық негізгі ойыншылармен келісімшарт жасағанда көрген. "Британдық музыкалық аренаның шығармашылық қуаты басқа жерге көшіп кеткендей сезіледі, және бұрынғы музыка бизнесінің күлінен және ең бастысы, өндірістік музыкадан, Феникс сияқты жаңа энергия пайда болып келеді". Осы өзгеріс Тейлорға ақыры Electric Black саундтрегін жазуға, оркестрлеуге, жазуға және коммерциялық түрде шығаруға мүмкіндік берді, ол Тейлордың айтуынша "орташа ірі лейблдің есігінен өте алмайтын, бірақ бұл британдық музыка үшін жақсы жаңалық".