Кіріспе

Американдық фанк-рок тобы Sly and the Family Stone – Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында құрылған американдық топ. 1966 жылдан 1983 жылға дейін белсенді болған бұл топ фанк, соул, R&B, рок және психоделикалық музыканың дамуына зор үлес қосты. Олардың негізгі құрамына әнші-сазгер, студиялық продюсер және көп аспапты орындайтын музыкант Слай Стоун жетекшілік етті. Оның құрамына Стоунның інісі, әнші және гитарист Фредди Стоун, қарындасы, әнші және клавишашы Роуз Стоун, трубашы Синтия Робинсон, барабаншы Грег Эрико, саксофоншы Джерри Мартини және басист Ларри Грэм кірді. Бұл топтың ерекшелігі – түрлі нәсіл өкілдерінен және әр жынысты музыканттардан құралған бірінші ірі американдық рок-тобы болғандығы. 1966 жылы құрылған топтың музыкасы әртүрлі жанрларды үйлестіріп, жаңа "психоделикалық соул" дыбысының қалыптасуына ықпал етті. Олар "Dance to the Music" (1968), "Everyday People" (1968) және "Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)" (1969) сияқты Billboard Hot 100 тізіміне енген топ-10 хиттерін шығарды, сондай-ақ "Stand!" (1969) сияқты сыншылардың жоғары бағасын алған альбомдарды ұсынды, ол поп-музыканың оңай түсініктілігін әлеуметтік мәселелерге қатысты пікірлермен үйлестірді. 1970 жылдары топтың музыкасы қараңғырақ және коммерциялық емес фанк стиліне көшті, "There's a Riot Goin' On" (1971) және "Fresh" (1973) сияқты альбомдарында бұл айқын көрінді, олардың бұрынғы жұмыстарымен тең дәрежеде ықпалды болды. Слай 1987 жылы есірткіге тәуелділігі салдарынан мансабын аяқтағанға дейін "Sly and the Family Stone" деген атпен жаңа құраммен ән жазып, концерттер берді. 2010 жылы Rolling Stone журналы оларды "Барлық заманның 100 ең үздік әртісі" тізімінде 43-орынға қойды, ал олардың үш альбомы "Барлық заманның 500 ең үздік альбомы" тізіміне енді. 1993 жылы топ Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

Мансап

Сильвестр Стюарт Техас штатының Даллас қаласында К.С. және Альфа Стюарттың отбасында дүниеге келді, олар Христиандық Иман Жолы (COGIC) шіркеуінің ізбасарлары болатын және отбасында музыкалық өрнекке ынталандырды. Стюарттар Калифорния штатының Вальехо қаласына көшкеннен кейін, ең кіші төрт баласы (Сильвестр, Фредди, Роуз және Вэтта) «Стюарт Төрттігін» құрды, олар жергілікті 78 RPM синглын шығарды: «Құдайдың шайқас алаңында» / «Исаның атымен жүру». Оқушы болып оқығанда Сильвестр мен Фредди студенттік топтарға қосылды. Сильвестрдің мектептегі музыкалық топтарының бірі «Вискейнс» деп аталатын ду-вуп тобы болды. The Viscaynes бірнеше жергілікті сингл шығарды, ал Сильвестр «Дэнни Стюарт» деген атпен бірнеше жеке сингл жазды. 1964 жылға қарай Сильвестр Слай Стоунға айналды және Калифорния штатының Сан-Матео қаласында орналасқан KSOL R&B радиостанциясында диджей болып жұмыс істеді, онда ол плейлистеріне The Beatles және The Rolling Stones сияқты ақ орындаушыларды қосты. Сол кезеңде ол Autumn Records компаниясында продюсер болып жұмыс істеді, Сан-Франциско аймағындағы Beau Brummels және Mojo Men сияқты топтарға продюсерлік жасады. Сильвестр Стюарттың Autumn Records арқылы шығарған синглдерінің бірі, Бобби Фрименнің «C'mon and Swim» әні ұлттық хитке айналды. Стюарт Autumn компаниясында сәттіліксіз жеке синглдарды жазды.

Алғашқы жылдар

1966 жылы Слай Стоун Sly & the Stoners деп аталатын топ құрды, оның құрамына трубада ойнайтын танысы Синтия Робинсон кірді. Сол кезде Фредди Freddie & the Stone Souls деп аталатын топты құрды, онда Грег Эррико барабанда, ал Ронни Кроуфорд саксофонда орындады. Стоунның досы, саксофонист Джерри Мартинидің ұсынысымен Слай мен Фредди өздерінің топтарын біріктіріп, 1966 жылдың қараша айында Sly and the Family Stone тобын құрды. Бастапқыда топ Sly Brothers and Sisters деп аталды, бірақ Калифорния штатының Редвуд-Сити қаласындағы Winchester Cathedral түнгі клубындағы алғашқы концертінен кейін олар атауын Sly & the Family Stone деп өзгертті. Слай мен Фредди екеуі де гитарист болғандықтан, Слай Фреддиді Family Stone тобының ресми гитарисі етіп тағайындады және өзі электронды орган ойнауды үйренді. Слай сондай-ақ Робинсонның туысы Ларри Грэмді бас гитарада ойнауға шақырды. Ваетта Стюарт та топқа қосылғысы келді. Ол және оның достары Мэри МакКрири мен Эльва Мутон Heavenly Tones деп аталатын госпел тобының мүшелері болды. Слай осы жасөспірімдерді тікелей мектептен шақырып, оларды Sly and the Family Stone тобының қосымша вокалшылары – Little Sister етіп жасады. Winchester Cathedral клубындағы концерттен кейін CBS Records компаниясының өкілі Дэвид Капралик осы топты CBS-тің Epic Records лейблімен келісім шартқа отырғызды. The Family Stone тобының тұңғыш альбомы – A Whole New Thing 1967 жылы шықты және сыншылардың, әсіресе Мозе Эллисон мен Тони Беннет сияқты музыканттардың жоғары бағасын алды. Дегенмен, альбомның төмен сатылуы олардың өнер көрсету орындарын кішкентай клубтармен шектеді, соның салдарынан Клайв Дэвис пен лейбл араласуға мәжбүр болды. Кейбір музыка зерттеушілерінің пікірінше, 1967 жылы A&M Records үшін жазылған және 1969 жылдың қыркүйегінде 74-ші орынға жеткен "Life And Death in G & A" синглын Sly and the Family Stone орындаған. Дэвис Слайды ән жазып, пластинка шығаруға көндірді, ал ол және топ қарсылықпен "Dance to the Music" синглын ұсынды. 1968 жылдың ақпан айында шыққан "Dance to the Music" кең таралған, жаңа үлгідегі хитке айналды және топтың алғашқы хит-парадқа ілескен әні болды, Billboard Hot 100 хит-парадында 8-орынды иеленді. "Dance to the Music" шыққанға дейін Роуз Стоун вокалист және клавишник ретінде топқа қосылды. Розаның ағалары оны бастапқыда топқа шақырған, бірақ ол жергілікті дискі дүкеніндегі тұрақты жұмысынан айырылуға асықпады. 1968 жылдың қыркүйегінде топ алғашқы шетелдік гастрольдік сапарына Англияға аттанды. Бұл сапар Грэмның марихуанамен ұсталғандығы және концерт ұйымдастырушыларымен келіспеушіліктерге байланысты қысқартылды.

Тұра тұрыңыз! (1969)

1968 жылдың соңында Слай және Фамили Стоун "Everyday People" синглін шығарды, ол олардың алғашқы №1 хиті болды және "әркімге әртүрлі талаптар" деген сөзді танымал етті. Оның B жағындағы "Sing a Simple Song" әні топтың 1969 жылғы 3 мамырда шыққан төртінші альбомы "Stand!" үшін жетекші сингл болды. "Stand!" альбомы үш миллионнан астам дана сатылды; атау трегі АҚШ тізімінде 22-орынға жетті. "Stand!" альбомы топтың мансабындағы ең үлкен жетістіктердің бірі саналады. "Stand!" альбомының табысы Слай мен Фамили Стоунға тарихи "Вудсток" музыка және өнер фестивалінде өнер көрсету мүмкіндігін берді. Олар 1969 жылдың 17 тамызының таңертеңгі сағаттарында өнер көрсетті; олардың өнері фестивальдің ең жақсы шоуларының бірі деп есептелді. Epic компаниясы одан да сатуға болатын өнімді талап етті. Қара пантералар партиясы Слайдан Грег Эррико мен Джерри Мартиниді қара музыканттармен алмастыруды және менеджер Дэвид Капраликт қызметтен босатуды талап етті. 1969 жылдың күзінде Лос-Анджелес аймағына көшкеннен кейін Слай Стоун және оның топ мүшелері заңсыз есірткілерді, негізінен кокаин мен PCP-ны көптеп қолдана бастады. (Слай Стоун қайда барса да өзімен бірге заңсыз есірткілерге толы скрипка қорабын алып жүретін) Мүшелер есірткіге және кештерге көбірек ден қойғандықтан, жазу процесі айтарлықтай баяулады. 1969 жылдың жазы мен 1971 жылдың күзі арасында топ тек бір сингл шығарды: "Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)"/"Everybody Is a Star", ол 1969 жылдың желтоқсанында жарық көрді. "Thank You" 1970 жылдың ақпанында Billboard Hot 100 тізімінде көшбасшы болды. Ол болса, құлқысыз және көңіл-күйі жиі өзгеретін болды және сол жылы топтың концерттерінің үштен бірін жіберіп алды. Топ тамыз айында Онтарионың Торонто қаласының жанындағы Strawberry Fields фестивалін аяқтады, бірақ The Mike Douglas Show және The Dick Cavett Show сияқты телешоулардағы тікелей эфирлер күтпеген нәрселерге толы болды. Осы уақытта Слай өзінің көшедегі таныстары Хэмп "Бабба" Банкс пен Дж. Б. Браунды жеке менеджерлері ретінде тағайындады; олар өз кезегінде Эдвард "Эдди Чин" Эллиотт және мафиози J. R. Вальтрано сияқты қылмыскерлерді Слайдың күзетшілері ретінде тартты. Слай осы адамдарды өзінің бизнес мәселелерін шешуге, есірткі алуға және өзінің жауы деп санайтындардан қорғауға, олардың кейбіреулері оның өз тобы мен қызметкерлері болған, жалдады. Слай мен топтың қалған мүшелері арасында араздық туды; 1971 жылдың басында барабаншы Эррико басқа жобаларға кеткен бірінші адам болды. Ол 1973 жылы Энди Ньюмаркпен ауыстырылғанша Джерри Гибсонмен ауыстырылды. Жаңа әндерге деген сұранысты қанағаттандыру үшін Epic материалды қайта шығара бастады. "A Whole New Thing" жаңа мұқабамен қайта шығарылды, ал Family Stone-дың ең танымал жазбалары топтың алғашқы "Greatest Hits" альбомына жиналды. "Greatest Hits" 1970 жылы Billboard 200 тізімінде екінші орынға ие болды. Осы кезеңде Слай Стоун Atlantic Records компаниясымен өндіріс келісімін жасады, нәтижесінде оның жеке лейблі "Stone Flower Productions" құрылды. "Stone Flower" төрт сингл шығарды, оның ішінде R&B әртісі Джо Хикс, "6IX" тобының бірі және Little Sister тобының "You're the One" және "Somebody's Watching You" (Stand! альбомынан кавер) сияқты Top 40/R&B Top 10 хиті болды. Нақты себептері белгісіз, Слай бірте-бірте "Stone Flower"-ға назарын аудармай, лейбл 1971 жылы жабылды. Little Sister-тің "Somebody's Watching You" әнінде барабан машинасының ырғақтық трек үшін қолданылуының алғашқы мысалы болды.

Қауіпті жағдай орын алды (1971)

1971 жылы Слай және Отбасылық Тас жаңа синглмен – "Отбасылық Әңгіме" ("Family Affair") Billboard Hot 100 хит-парадында бірінші орынға ие болды. "Family Affair" – топтың көптен күткен "There's a Riot Goin' On" альбомының жетекші синглы болды. 1960-шы жылдардағы Family Stone-ның шығармашылығына тән оптимистік, рокқа негізделген жанрдың орнына, "There's a Riot Goin' On" альбомы – қалалық блюз болып дамыды, ол қараңғы аспаптармен, сүзгіленген барабан машинасы тректерімен және Слай мен көптеген адамдардың 1970-ші жылдардың басында сезінген үмітсіздікті бейнелейтін күңгірт вокалмен толтырылған. Альбомда Sly-ның өндіріс кезінде көптеп қайта жазуынан және үстемелеуінен пайда болған таспаның шуы (hiss) көптеп кездеседі. Деректерге сәйкес, альбомның көп бөлігін Слай жеке орындаған, ал топ мүшелерін қосымша аспаптық бөліктерге, ал Билли Престон, Айк Тернер және Бобби Вомак сияқты достарын басқа да бөліктерге шақырған. "(You Caught Me) Smilin'" және "Runnin' Away" де сингл ретінде шығарылып, хит-парадтарда жақсы көрсеткіштерді көрсетті. "Riot" альбомы жарық көргеннен кейін топ құрамында қосымша өзгерістер болды. 1972 жылдың басында Джерри Мартинидің топтың табысының үлесі туралы сұрақтарына жауап ретінде Слай саксофонист Пэт Риццоны ықтимал ауыстырушы ретінде жалдады, бірақ екеуі де топта қалды. Грэхам және оның әйелі қонақүй терезесінен қашып құтылды, ал Пэт Риццо оларды қауіпсіз жерге жеткізді. Слай "Riot" альбомындағыдай, мастерлерді үстемелеумен айналысты. Альбом шыққан кезде аралас пікірлер алғанымен және топтың бұрынғы жұмыстарындағыдай үлкен назар аудармағанымен, "Fresh" – барлық уақыттағы ең маңызды фанк альбомдарының бірі ретінде танылды. Small Talk-тың алғашқы синглы "Time For Livin'" – топтың соңғы Top 40 хит-синглы болды. "Loose Booty" екінші синглы хит-парадта 84-ші орынға жетті.

Тарату

1970 жылдары Слай немесе топтың басқа мүшелері жиі концертке келмейтін, ойнаудан бас тартатын немесе есірткі қолданудан есінен танып қалатын, бұл олардың концерттік шараларын ұйымдастыруға кедеріс келтіретін. Көптеген концерттерде, егер топ сахнаға шықпаса немесе Слай концертті аяқтамай кетіп қалса, көрермендер наразылыққа шығатын. Кен Робертс топтың промоутері, кейіннен бас менеджері болды, себебі басқа өкілдер олардың тұрақсыздығына байланысты топпен жұмыс істеуден бас тартқан. 1975 жылдың қаңтарында топ Radio City Music Hall-да концертке жазылды. Атақты концерт залының тек сегізден бір бөлігі ғана толды, Слай мен оның серіктері үйлеріне қайту үшін ақша табуға мәжбүр болды. Radio City-дегі концерттен кейін топ таратылды. Энди Ньюмарк Roxy Music, Pink Floyd, B. B. King, Steve Winwood және тағы да басқалармен бірге табысты студиялық әнші болды.

Слай Стоунның кейінгі мансабы

Слай Epic үшін тағы екі альбом жазды: High on You (1975) және Heard You Missed Me, Well I'm Back (1976). High on You – Sly Stone-ның жеке альбомы ретінде таныстырылды; Heard You Missed Me тек қана Sly және Family Stone альбомы болды. Слай кейде Family Stone тобының бірнеше мүшелерімен ынтымақтастыққа түссе де, тобының құрамы енді бұрынғыдай болмады. Слай альбомдағы көптеген аспаптарды өзі орындады; ол тікелей концерттерде сүйемелдеу үшін топ ұстады. Оның негізгі серіктестерінің ішінде Family Stone тобынан Синтия Робинсон және Пэт Риццо, сондай-ақ қосымша вокалдарда Линн Мабри мен Даун Сильва болды, олар 1977 жылы Слайдан бөлініп, 1978 жылы The Brides of Funkenstein тобын құрды. Epic 1977 жылы Стоунды келісімшартынан босатты, ал 1979 жылы 1960-шы жылдардағы Family Stone хиттерінің диско үлгісінде қайта жазылған нұсқаларын қамтитын 10 Years Too Soon атты ремикс альбомын шығарды. Слай Warner Bros. компаниясымен келісімшарт жасасып, Back on the Right Track (1979) альбомын жаздырды. Альбомға Фредди мен Роуз Стоун үлес қосса да, Слай 1960-шы жылдардың соңы мен 1970-шы жылдардың басындағы сәттілігіне қайта орала алмады. Слай жеке өмірге кеткеннен кейін продюсер Стюарт Левин альбомды аяқтады, ол 1982 жылы Ain't But the One Way деген атпен жарық көрді. Альбом жақсы сатылмады және сыншылар тарапынан әртүрлі бағаланды, бірақ Слай сол жылы Late Night With David Letterman бағдарламасына қатысты.

Алғашқы жылдар

Слай Стоун өзінің ерте мансабында ақ және қара музыканттар үшін музыка жазып, олармен бірге сахнада өнер көрсетті. DJ ретінде ол ақ музыканттардың музыкасын қара радиостанциясы KSOL-дың плейлистіне қосты. Сол сияқты, Sly and the Family Stone тобының дыбысы – Джеймс Браунның фанкі, Motown поп музыкасы, Stax соул, Бродвей мюзиклдері және психоделикалық рок сияқты көптеген әсерлер мен мәдениеттердің қосындысы болды. Вах-вах гитаралар, бұрмаланған бас-сызықтар, шіркеу органдарының үні, мүйіз рифтері топтың төрт жетекші вокалисіне музыкалық фон болды. Слай Стоун, Фредди Стоун, Ларри Грэм және Роуз Стоун әр тармақтың әртүрлі бөліктерін кезекпен орындады, бұл сол кездегі танымал музыкадағы вокалдық аранжировканың ерекше және революциялық стилі болды. Синтия Робинсон көрермендерге және топқа тікелей нұсқаулар беріп, оларды "Музыкаға билеуге" шақырып, "барлық консерваторлар үйлеріне кетсін!" деп талап етті. Топтың әндері көбінесе адамдар арасындағы бейбітшілік, сүйіспеншілік және түсіністік туралы шақырулармен толы болды. Бұл шақырулар, нәсілшілдік пен өзіне деген жеккөрушілікке қарсы күрес, топтың сахнадағы бейнесімен нығайтылды. Ақ музыканттар Грег Эррико мен Джерри Мартини топ құрамында болған кезде, бірлескен музыкалық топтар дерлік танылмаған; интеграция заңмен күшіне енгеніне көп уақыт болмады. Әйелдер Синтия Робинсон мен Рози Стоун тек вокалмен немесе ер адамдарға визуалды сүйемелдеумен ғана шектеліп, сахнада аспаптарда орындады. Топтың госпел стиліндегі әндері қара нәсілді тыңдаушылардың көңілін жаулады, ал олардың рок музыкалық элементтері мен ерекше киімдері – Слайдың үлкен афро шашы, тар былғары костюмдері, Роуздың сары перукасы және топ мүшелерінің жарқын психоделикалық киімдері – кең аудиторияның назарын аударды. "Dance to the Music" 1968 жылдың соңына дейін топтың жалғыз хит-синглы болғанымен, бұл синглдың және "Dance to the Music" және "Life" альбомдарының музыка индустриясына тигізген әсері зор болды. Кейбір музыканттар өздерінің дыбыстарын Sly and the Family Stone тобының дыбысына ұқсату үшін толығымен өзгертті, әсіресе Motown продюсері Норман Уитфилд, ол өзінің негізгі тобы The Temptations-ты 1968 жылы Грэмми сыйлығын жеңіп алған "Cloud Nine" әнінен бастап "психоделикалық соул" жанрына енгізді. Слай және Отбасылық Тастың алғашқы жұмысы Майкл Джексон және The Jackson 5, сондай-ақ Джордж Клинтон және Parliament/Funkadelic, Arrested Development және The Black Eyed Peas сияқты соул/хип-хоп топтарының музыкасына да елеулі әсер етті.

Кейінгі жұмыстар

Слай мен Отбасы Тас тобының кейінгі шығармалары топтың алғашқы шығармаларымен бірдей ықпалды болды. There's a Riot Goin' On, Fresh және Small Talk 1960-шы жылдардағы топтың жұмысындағы дыбыстың прототиптік үлгілерінен кейін фанк музыкасының жетілген түрінің алғашқы және ең жақсы мысалдары саналады. 2003 жылы Rolling Stone журналында жарияланған мақалада: «Слай мен Отбасы Тас музыкалық утопия құрды: фанк, рок және позитивті вайбтарды үйлестірген әр түрлі нәсілдегі ерлер мен әйелдер тобы. Слай Стоун өз утопиясында гетто бар екенін түсінді және «There's a Riot Goin' On» альбомында оны керемет түрде қиратты, бұл оның бұрынғы музыкасының қуанышын жоққа шығармайды». PopMatters журналының редакторы Зет Ланди ретроспективті шолуда «There's a Riot Goin' On» альбомын «күрделі, кейде мағынасыз, ұйымсыз, диссонансты және жай ғана қолайсыз тыңдауға болатын» альбом деп атады, бірақ онда «поп өнерінің эпизодтық сәттері табылады» және оны топтың бұрынғы жұмысынан радикалды түрде алшақтау деп қарады: [Бұл] әлеуметтік көңілсіздік кең таралған кезде олардың бұрынғы идеализмін құлатты. Слай өзін биік сезіну үшін басқа нәрсе тапты және нәтижесінде «Riot» альбомы есірткі, параноя және жартылай ықылассыз наразылықтың әсерімен жазылған. Оны тыңдау әлде де жағымды тәжірибе емес. Бұл поп және соул тарихында маңызды, өйткені ол тура және бейсақтық, өйткені ол сол кездегі поп-музыкаға лайық емес жеке және мәдени дағдарыстарды көрсетеді. «Riot» альбомын авангардтық соул деп санауға болады, ол жанрдың қасіреті ретінде танылғаннан кейін ғана – «қасірет», егер сөйлей алсақ, өкінішті және келісімсіз шындықтың көрінісі, поп музыкасының шындыққа жасаған әдемілеу әрекеті емес. Жазушы Колин Ларкин бұл альбомды «қара музыкада бұрын естілмеген нәрсе» деп сипаттады. Герби Хэнкок Слайдың жаңа фанк дыбысынан шабыт алып, өзінің материалдарында электрлі дыбысқа көшті, нәтижесінде 1973 жылғы «Head Hunters» альбомы пайда болды. Майлс Дэвис де осы топтан шабыт алып, Слай Стоунмен бірге оның жазбаларында жұмыс істеді, нәтижесінде «On the Corner» альбомы дүниеге келді; киім-кешек пен топ құрамындағы өзгерістер джаз фьюжнның белгісі болды. Дэвиске әсіресе Стоунның 1973 жылғы «Fresh» альбомынан алынған материал қатты әсер етті. Британдық музыкант және эмбиент музыканың пионері Брайан Ино «Fresh» альбомы жазба тарихындағы өзгеріс болды деп мәлімдеді, «мұнда ырғақтық аспаптар, әсіресе бас-барабан мен бас, араласудағы ең маңызды аспаптарға айналды». Майкл Джексон, Стиви Уандер, Принс, Outkast, Чак Ди, Red Hot Chili Peppers және Джон Майер сияқты әртістер де 1970 жылдан кейінгі Слай мен Отбасы Тас тобының жұмысынан үлкен шабыт алды.

Сыйлықтар мен марапаттар

Слай мен Отбасылық тас 1993 жылы Рок-н-ролл атақ-даңқ залына кірді. Отбасы Тас тобының алғашқы мүшелері қатысқан, Слайдан басқа. Топ марапаттарын алу үшін подиумға шыққанда, Слай кенеттен пайда болды. Ол сыйлығын қабылдап, қысқаша сөз сөйледі ("Жуырда көрісеміз") және көпшілік назарынан жоғалып кетті. 2001 жылдың желтоқсан айында Слай мен Отбасылық тас R&B Foundation Пионерлік сыйлығын алды. Family Stone-дың "Dance to the Music" және "Thank You (Falettinme Be Mice Elf Again) " атты екі әндері Рок-н-ролл атақ-даңқының 500 әнінің қатарына кіреді. 2004 жылы Rolling Stone журналы оларды 100 ең үздік әртістер тізіміне 43-ші орынға орналастырды. Sly and the Family Stone құрмет альбомы Different Strokes by Different Folks 2005 жылдың 12 шілдесінде Starbucks Hear Music лейблімен жарық көрді. Жобада топтың әндерінің кавер нұсқалары, түпнұсқалық жазбалардан үлгі алған әндер және екеуін де орындайтын әндер бар. Әншілердің қатарына The Roots ("Star", "Everybody Is a Star" саптарын алған), Maroon 5 ("Everyday People"), John Legend, Joss Stone & Van Hunt ("Family Affair"); Black Eyed Peas' еркі кіреді. i. am ("Музыкаға би"), Стивен Тайлер және Роберт Рэндольф ("Мен сені жоғары алып кетуге тырысамын"). Epic Records-тың құрмет альбомының нұсқасы (екі қосымша қаптамасы бар: "Don't Call Me Nigger, Whitey" және "Thank You (Faletinme Be Mice Elf Again) ") 2006 жылы 7 ақпанда жарық көрді. "Family Affair" версиясы 2007 жылы Вокалмен дуэт немесе топтың R&B орындаушылығында Грэмми жеңіп алды. Топ 2007 жылы Вокальдық топтың атақ-даңқ залына кірді.

2006 жылғы Гремми сыйлығының құрмет көрсетуі

Sly and the Family Stone-ға арналған құрмет көрсету 2006 жылғы 8 ақпанда өткен Гремми сыйлықтарында болды. Бастапқы жоспар көрермендерді күтпеген жағдайда қалдыру еді, онда сыйлықтың басты бөлігі ретінде Sly and the Family Stone тобының түпкілікті құрамымен қайта қосылу концерті ұсынылатын болды. Алайда, Гремми сыйлықтарының продюсерлері Слай Стоунның кейбір репетицияларды өткізіп, ал кейбіреулеріне кешігіп келгеніне алаңдады, ол шоуға келмей қалуы мүмкін деп ойлады. Құрмет көрсету Гремми сыйлықтарының ортасында басталды және оны комик Дейв Чаппел таныстырды. Нил Роджерс, Джосс Стоун, Ван Хант және Джон Легенд «Отбасылық іс» әнін орындады; Фантазия және Девин Лима «Егер мені қалуды қаласаң»; Адам Левин және Сиара «Күнделікті адамдар» әнін орындады; will.i.am «Музыкаға билеймін» әнін орындады; ал Aerosmith тобының Стивен Тайлер мен Джо Перри Роберт Рэндольфпен бірге «Мен сені биікке көтеруге келемін» әнін орындады. «Мен сені биікке көтеруге келемін» әнінің бірінші жартысынан кейін Family Stone басқа музыканттармен бірге сахнаға шықты, сосын Тайлер сахна артында «Эй, Слай, бұрынғыдай орындайық!» деп айқайлады. Сары могавка шашы, күн көзілдірігі және күміс ламе костюмімен киінген Слай Стоун пайда болып, «Мен сені биікке көтеруге келемін» әнін жалғастыруға вокал мен клавишада қатысты. Өнер көрсетілімінің үш минутынан кейін Слай көрермендерге қол бұлғап, сахнадан шығып кетті, ал Family Stone және қонақ әртістер номерді өздері аяқтады. MTV News бұл туралы жағымсыз пікір білдірді: «Греммидегі өнер көрсетілімі – 1971 жылдан бері Family Stone-мен Слайдың алғашқы өнер көрсетілімі – тоқтап, шатастырған және оның музыкасына толыққанды зиян келтірген».