Кіріспе

Фрэнсис Эванс Корниш (1 ақпан 1831 жыл - 28 қараша 1878 жыл) – канадалық саясаткер. Ол 1860-шы жылдардың басында Канада Батысының Лондон қаласының мэрі болды, 1874 жылы Виннипегтің тұңғыш мэрі болды және біраз уақыт Манитоба заң шығару жиналысының депутаты болып қызмет етті.

Ерте өмір және білім

Корниш Лондон қаласында (сол кезде Жоғарғы Канадада) дүниеге келді, оның отбасы Англиядан Канадаға он екі жыл бұрын көшіп келген. Ол Лондонда білім алып, заңгерлік тәжірибеден өтті және 1855 жылы Канада Батысының адвокаттық алқасына қабылданды. 26 жасында ол королеваның кеңесшісі (QC) болып тағайындалды. Ол табысты заңгер болды және жергілікті масондық және Оранж ложаларының жұмысына қатысты.

Саяси мансап

Лондон 1855 жылы қала ретінде тіркелді, ал Корниш үш жылдан кейін оның жетінші округінде кенеш болып сайланды. Ол 1859 және 1860 жылдары қайта сайланды. 1860 жылы мамыр айында Корниш Канада провинциясының заң шығарушы органына қосымша сайлауда Консервативті партияның кандидаты ретінде Миддлсекс-Ист округінде түсті. Ол либерал Р. Крейктен жеңілді. Жарыста тағы бір консервативті кандидат болды, және кейбір адамдар Корништің либералдың жеңісіне орай консервативті дауысты бөліп тастағанын күдіктенді. Корниш 1861 жылы Лондонның мэрі болып сайланды және келесі төрт жыл бойы осы лауазымда қызмет етті. Ол қалалық ауруханадағы дауды шешуге жауапты болды және қаланың орталық аймағындағы өрт қаупін азайту бойынша алғашқы нақты қадамдар жасады. Оның мэрлік қызметінің ең әйгілі оқиғасы 1863 жылы болды, ол Корништің әйелімен қарым-қатынасы болғанын мақтан тұтқан британдық офицерге физикалық шабуыл жасады. Ол шабуыл жасағаны үшін айыпталды және сегіз доллар айыппұл төледі. Корниш сайлауда жеңіске жету үшін көбінесе күмәнді тәсілдерге жүгінетін, сондай-ақ жергілікті Оранж орденінің мүшелерінен көмек алатын. Ол 1865 жылы мэр сайлауында жеңілді, өйткені оның қарсыласы Дэвид Гласс жергілікті милициядан азаматтық процестерді бақылауды сұрады. Корниш 1871 жылғы провинциялық сайлауда Онтарионың заң шығарушы жиналысына үміткер болды, бірақ жергілікті сыра қайнатушы және консерватор Джон Карлингтен жеңілді. Корништің консервативті партияға адалдығы осы кезеңде күмәнді болды, кейбір дереккөздер оның либералдарға жақын болғанын айтады. Ол 1871 жылы Лондонның муниципалдық кеңесіне қайта сайланғанымен, қалаға қызығушылық танытпады. 1872 жылы Виннипегке көшіп келіп, жаңа провинцияның құқықтық жүйесін дамытуға көмектесті. Ол Онтариодан жақында көшіп келген иммигранттардың өкілі болды және Джон Кристиан Шульцтің Канада партиясымен саяси одақ құрды. Шульцтің жақтастары провинцияның "бірлік үкіметіне" қарсы болды және көбінесе жергілікті метистерге қарсы зорлық-зомбылық әрекеттеріне қатысты. Премьер-министр Джон А. Макдональдтың қарсылығына қарамастан, Корниш 1873 жылы Амброаз Дидим Лепиннің тұтқындалуын ұйымдастырды. Лепин Луи Риельдің уақытша үкіметінде генерал-адъютант болған, ал оның тұтқындалуы провинцияның ағылшын және француз тілді қауымдастықтары арасындағы шиеленісті күшейтті. Корниш Лепиннің ісінде айыптау тарапынан басшылық етті, нәтижесінде ол кінәлі деп танылды және өлім жазасына кесілді (кейін жеңіл жазаға ауыстырылды). Виннипег 1873 жылы ресми түрде қала ретінде тіркелді, ал Корниш өзін қала әкімі лауазымына үміткер деп жариялады. 1874 жылғы 5 қаңтарда ол Уильям Ф. Лакстонды 383 дауысқа 179 дауыспен жеңді. Сол кезде қалада 382 ғана сайлауға қабілетті адам болғанын, бірақ мүлік иелеріне меншігі бар әрбір азаматтық дауыс беруге рұқсат етілгенін атап өткен жөн. Корништің жақтастары бұл ережені өздерінің пайдасына пайдаланды. 1874 жылғы провинциялық сайлауда Корниш Манитобаның Поплар Пойнт сайлау округінде Манитоба заң шығарушы органына үміткер болды. Ол премьер-министр Роберт А. Дэвистің үкіметіне қарсы (негізінен франкофондар қолдаған) шықты және өзінің жалғыз қарсыласы Роберт Хастиді 92 дауысқа 65 дауыспен жеңді. Корниш кейіннен Виннипег қаласының мэрі болып қайта сайлануға өтініш берді, бірақ науқанға көп көңіл бөлмеді. Ол Уильям Кеннедиге 218 дауысқа 164 дауыспен жеңілді. 1875 жылдың басында оппозиция жетекшісі Джон Норкуэй премьер Дэвистің кабинетіне кірді және өзінің бірнеше ағылшын тілді жақтастарын үкімет тарапына әкелді. Корниш Норкуэйге қосылмады және парламенттік оппозицияның жетекшісі атанды. Ол 1876 жылғы муниципалдық сайлауда зорлық-зомбылықты қоздырды деген айып тағылды және осы қақтығыстағы рөлі үшін жиырма доллар айыппұл төледі. Корништен 1878 жылғы федералды сайлауда либералды кандидат ретінде қатысуды сұрады, бірақ ол бас тартты. Бұл кезеңде оның партиялық бағыты әлі де анық емес болды. Ол өзін федералды саясатта "ұлттық" деп жариялады және Манитоба заң шығарушы органында болған кезінде консервативті, бірақ тәуелсіз бағытты ұстанды деп есептеледі. Джон Кристиан Шульц сияқты ол Ontario консервативті ортасынан бірте-бірте алыстады және провинциялық үкіметке қарсы шыққанда кейде "либералды" ұстанымды қабылдады. Корниш 1878 жылы Виннипег қалалық кеңесіне кенеш болып сайланды. Ол сондай-ақ провинциялық заң шығарушы органға қайта сайлануды жоспарлап отырды, бірақ қараша айында асқазан рагынан қайтыс болды. Манитобаның құқықтық жүйесі туралы тарихында Брюс Макфарлейн Корништі "көптеген есептер бойынша өршіл және бейшара адам, бірақ өте зиялы" деп сипаттайды. "Виннипегтің алғашқы мэрі ретінде танымал болған ол, сонымен қатар, қатаң католикке, метиске және әсіресе Риельге қарсы болды".