Америкалық Wickes классы эсминеці USS Taylor (DD 94) тарихы

Кіріспе

Америкалық Wickes класының эсминшісі

USS Taylor (DD 94) – 1918 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған, Бірінші дүниежүзілік соғыста және одан кейінгі жылдары қызмет еткен. Ол контр-адмирал Генри Тейлордың құрметіне аталған. Оның класындағы 111 кемелердің бірі – Тейлор, Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында қолданысқа енгізілді және соғыс кезінде және одан кейін Атлант мұхитында патрульдік қызмет атқарды, бірақ соғысқа тікелей қолдау көрсеткен жоқ. Сегіз жыл қызметтен тыс қалғаннан кейін, 1930 жылы ол АҚШ-тың шығыс жағалауы мен Латын Америкасы бойынша қайта қызметке кірісті. 1938 жылы қызметтен босатылып, оқу кемесі ретінде пайдаланылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның алдыңғы бөлігі алынып, Блейкли кемесіне қосылды, ол кеме суасты қайықтардың шабуылынан зардап шеккен болатын. Тейлор 1945 жылы металлға тапсырылғанға дейін оқу кемесі ретінде қызметін жалғастырды.

Дизайн және құрылыс

Тейлор – 1917 және 1919 жылдар аралығында АҚШ Әскери-теңіз күштері салған 111 кемеден бірі. Ол және оның жеті туысы Сан-Францискодағы Маре-Айленд әскери-теңіз кемежайында Баф Темір Зауытының егжей-тегжейлі жобалары бойынша салынды. Оның стандартты сыйымдылығы, жалпы ұзындығы 96 метр (314 фут), ені 9 метр (30 фут) және сусымасы 3 метр (9 фут) болды. Сынақтар кезінде Тейлордың жылдамдығы жетті. Ол төрт 4 дюймдік/50 калибрлі зеңбірек, бір 3 дюймдік/23 калибрлі зеңбірек және 12 торпедалық түтікпен қаруландырылды. Оның штатты экипажында 122 офицер мен сарбаз болды. Кеме көмірмен жұмыс істеді және екі Кертис бу турбинасымен, төрт Ярроу қазандығымен қоздырылды, қуаты көрсетілген ат күшіне тең болды. Тейлордың нақты көрсеткіштері белгісіз, бірақ ол Уикс класындағы «Либерти типі» деп бейресми аталатын эсминецтер тобының бірі болды, олар Бетлехем Стил компаниясының егжей-тегжейлі жобалары бойынша салынған, ал олар Парсонс немесе Уэстингхаус турбиналарын қолданды. «Либерти» типі эсминецтер қызметте нашарлап, 1929 жылы Әскери-теңіз күштері осы топтың барлық 60 кемесін пайдаланудан шығарды. Бұл кемелердің нақты өнімділігі, әсіресе отын экономиясы тұрғысынан, жоспарланған сипаттамалардан әлдеқайда төмен болды, көпшілігі жобалық стандарттан кем жылдамдықпен қозғалды. Сондай-ақ, класс кемелері нашар маневрлік қабілетке ие және салмақты болды. Ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің USS Taylor деп аталатын алғашқы кемесі болды, ол Әскери-теңіз адмиралы Генри Клей Тейлордың құрметіне аталды. 1942 жылы екінші «Тейлор» кемесі қолданысқа енгізілді, ол Уильям Роджерс Тейлордың есімімен аталды. Бұл кеме Екінші дүниежүзілік соғыста, Корея соғысында және Вьетнам соғысында кеңінен қолданылды.

Тарих

Тейлор 1917 жылғы 15 қазанда "Мэре Айленд" әскери-теңіз кемежайында 94-ші эсминец ретінде салынды және 1918 жылғы 14 ақпанда суға түсірілді. 1918 жылғы 1 маусымда Мэри Горгас ханымның демеушілігімен қолданысқа кірді. Қызметке кіріскеннен кейін Тейлор Атлантика флотының 12-ші эсминец дивизиясына қосылды. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол осы флот құрамында болды, бірақ ешқандай әрекетке қатыспады. Соғыстан кейін 1919 жылғы 1 сәуірде 8-ші эсминец дивизиясына бекітілді. 1920 жылы Тейлор Атлантика жағалауында жұмыс істеп тұрса да, төмендетілген комиссияға жіберілді. Сол жазда, 17 шілдеде, Теңіз күштері ДД 94 белгілеуін қабылдады. Қазан айында ол толыққанды қолданысқа кірді және 1922 жылдың жазына дейін 8-ші эсминец дивизиясымен, 8-ші флотилияның 3-ші эскадрильясымен жұмыс істеді. 1922 жылғы 21 маусымда кеме Филадельфияда (Пенсильвания) қызметтен босатылды. 1930 жылғы 1 мамырға дейін Тейлор белсенді емес күйде болды, содан кейін командир Джордж Б. Кистердің басшылығымен қайта қолданысқа кірді. Ол 33-ші эсминец дивизиясына, 7-ші эскадрильяға бекітілді, ол Скаутингтік флоттың бір бөлігі болды. Осы кезеңде ол Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан жұмыс істеді. Кейін Тейлор Скаутингтік флоттан бөлініп, 47-ші эсминец дивизиясына, 16-шы эскадрильяның оқу эскадрильясына ауыстырылды. Ол 6-шы және 7-ші әскери-теңіз округтеріне резервтегілерді даярлау және жазғы круиздердегі резервтік офицерлер оқу корпусының мидшипкерлерін тасымалдау үшін тағайындалды. 1931 жылғы 1 сәуірде Скаутингтік флот Скаутингтік күшке айналды, ал эсминец оқу эскадрильясының 28-ші дивизиясының құрамына қайта бекітілді. Ол 1934 жылдың басына дейін осы бөлімшеде жұмыс істеді. 1 қыркүйекте ол арнайы қызмет эскадрильясының дежурствосында болған "J. Fred Talbott" эсминцін ауыстырды. Латын Америкасындағы тұрақсыздық жағдайына байланысты ол сол күшпен Вест-Индия және Мексика шығанағын бір жыл бойы қарауылдады. 1935 жылғы 1 қазанында Тейлор жаңадан құрылған 30-шы дивизияның бір бөлігі ретінде оқу эскадрильясына оралды. 1937 жылдың басына дейін ол резервтегілерді оқытты, содан кейін "Манли" эсминкінің жұмысын тоқтату үшін арнайы қызмет эскадрильясына қайта оралды. Ол Кариб теңізіндегі патрульдік жұмыстарын жалғастырды. 1938 жылы Америка Құрама Штаттарына оралған Тейлор Филадельфияда тоқтатуға дайындалу үшін кемеге орналастырылды. 1938 жылғы 23 қыркүйекте кеме қызметтен босатылды. 1938 жылғы 6 желтоқсанда оның аты Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. 1940 жылғы 11 шілдеде ол Зақымдауды бақылау кемесі №40 ретінде қайта белгіленді және зақымдауды бақылау топтарын оқытуға жіберілді. 1942 жылғы 25 мамырда, Мартиникадан патрульдік сапарда жүргенде, "Блейкли" бауырлас кемесі U-156 қайығы атқан торпедаға ұшырады. Торпеда Блейклидің су сызығынан шамамен 1 метр төмен, 18 және 24-ші фреймдер арасында соқтығысты. Соққының күші кеменің 18 метрлік мұрын және бастион бөлігін қиратты. Өз күшімен Филадельфия әскери-теңіз кемежайына келген "Блейкли" кемесіне 1942 жылдың жазында "Тейлордың" алдыңғы 60 футы (18 метр) қосылды. Бұл жұмыс 1942 жылғы қыркүйекте аяқталды, содан кейін "Блейкли", "Тейлордың" алдыңғы корпусымен соғыстың соңына дейін қызмет етті. "Тейлордың" қалған 78 метрі екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін оқу-жаттығу кемесі ретінде қызмет етті. 1945 жылы ол металл тескілеуге сатылып, 8 тамызда тапсырылды.

Taylor was laid down as Destroyer No. 94 on 15 October 1917 by the Mare Island Navy Yard, and launched on 14 February 1918. She was commissioned on 1 June 1918, sponsored by Ms. Mary Gorgas. Upon commissioning, Taylor joined Destroyer Division 12 of the Atlantic Fleet. She cruised with that fleet during World War I but saw no action. Following the war on 1 April 1919, she was assigned to Destroyer Division 8. In 1920, Taylor was placed in reduced commission though still operating on the Atlantic coast. That summer, on 17 July, the Navy adopted the alpha numeric hull designation system, and Taylor became DD 94. In October, she was placed back in full commission and, until the summer of 1922, operated with Destroyer Division 8, Flotilla 8, Squadron 3. On 21 June 1922, the ship was placed out of commission at Philadelphia, Pennsylvania. Taylor remained inactive there until 1 May 1930, when she was placed back in commission under the command of Commander George B. Keester. She was assigned to Destroyer Division 33, Squadron 7, which was part of the Scouting Fleet. During this time, she operated from Charleston, South Carolina, until November when she was placed in reduced commission once again. At the same time, Taylor was detached from the Scouting Fleet and transferred to Destroyer Division 47, Squadron 16 of the Training Squadron. She was assigned to the 6th and 7th Naval Districts to train reservists and to carry Reserve Officer Training Corps midshipmen on summer cruises. By 1 April 1931, Scouting Fleet became Scouting Force, and the destroyer was reassigned as an element of Division 28 of the Training Squadron. She operated with that unit until early in 1934 when she joined Squadron 19 of the rotating reserve with which she remained until late 1931. On 1 September, she relieved the destroyer J. Fred Talbott on duty with the Special Service Squadron. She patrolled the West Indies and the Gulf of Mexico with that force for one year due to instability in Latin America. By 1 October 1935, Taylor was back with the Training Squadron as a unit of the newly established Division 30. She trained reservists until early in 1937 when she returned to the Special Service Squadron in relief of the destroyer Manley. She returned to patrols in the Caribbean area. Returning to the United States in 1938, Taylor was moored at Philadelphia to prepare for inactivation. The destroyer was placed out of commission on 23 September 1938. Her name was struck from the Naval Vessel Register on 6 December 1938, and she was offered for sale in July 1939. However, on 11 July 1940, she was redesignated Damage Control Hulk No. 40 and tasked to train damage control parties. On 25 May 1942, sister ship Blakeley was struck by a torpedo fired from U 156 was launched in 1941. while patrolling off Martinique. The torpedo struck between frames 18 and 24 at about 4 feet (1 m) below Blakeleys water line, and the force of the impact blew off 60 feet (18 m) of her bow and forecastle. Sailing under her own power to Philadelphia Naval Yard, Blakeley had the forward 60 feet of Taylors hull grafted onto her throughout the summer of 1942. This was completed in September 1942, and Blakeley, with Taylors forward hull, served through the remainder of the war. The remaining 255 feet (78 m) of Taylor spent the remainder of World War II in her duties as a training hulk. She was sold for scrap in 1945, and delivered on 8 August.