Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық электрондық музыкант
British electronic musician
Muslimgauze – британдық этникалық электроника және эксперименталды музыкант Брин Джонстың (17 маусым 1961 – 14 қаңтар 1999) басты музыкалық жобасы. Ол мұсылман әлеміндегі қақтығыстар мен тарихтан әсер алды, көбінесе Израиль-Палестина қақтығысына ерекше назар аударды. Muslimgauze деген атпен ондаған альбомдар шығарған Джонс өте өнімді болды, бірақ кең танылуға ие болған жоқ. Оның музыкасын бір сыншы «шулы музыканың ең таңғажайып және бірегей туындыларының бірі» деп сипаттаған. Жоба атына қарамастан, Джонс ислам дініне кірген емес. Muslimgauze атауы – муслин (бір түрі газдама) сөзі мен «мұсылман» сөзінің арасындағы ойын, бұл Джонстың мұсылман әлеміндегі қақтығыстарға деген қызығушылығын көрсетеді.
Muslimgauze was the main musical project of Bryn Jones (17 June 1961 – 14 January 1999), a British ethnic electronica and experimental musician who was influenced by conflicts and history in the Muslim world, often with an emphasis on the Israeli–Palestinian conflict. With dozens of albums released under the Muslimgauze name, Jones was prolific, but he never achieved mainstream success. His music has been described by one critic as "among the most startling and unique in the noise underground." Despite his project name, Jones never converted to Islam. The name Muslimgauze is a play on the word muslin (a type of gauze) combined with Muslim, referring to Jones' preoccupation with conflicts throughout the Muslim world.
Музыкалық мансабының алғашқы жылдары
Джонс алғаш рет 1982 жылы «Кинематографта», өзінің жекелей баспасында және Саймон Краб басқаратын тәуелсіз «Recloose» лейблінде музыка шығарды. Бұл сол кездегі «өз қолыңмен жаса» (DIY) көзқарасының нәтижесі болды және музыкалық тұрғыдан электрондық/эксперименттік дроннан, кейде синтезаторлық мелодиялық үзінділерден және радио хабарларының үлгілерінен тұрды. Сол кездегі шығарылымдар кейде кассетада, көбінесе винилдік EP және LP форматтарында болды; Джонстың ең ұзақ сақталған лейблдік атауы «Limited Editions» 1984 жылы «Hunting Out with an Aerial Eye» альбомымен басталды, содан кейін сол жылы «Recloose» лейблі арқылы «Buddhist on Fire» шығарылды. 1988 жылға дейін Джонс аз қаржылық ресурстармен жылына бір альбомнан шығарып келді, содан кейін ол жаңадан пайда болған «Staalplaat», «Soleilmoon» және «Extreme Records» лейблдерімен байланыс жасады. 1980-жылдардың соңында Джонстың өзін-өзі шығаруға қаражаты таусылды, ал «Recloose» және «Permis De Construire» («Coup d'Etat» шығарған) сияқты «Muslimgauze» шығарылымдарын жариялаған басқа лейблдер уәделенген авторлық гонорарды төлемеді. «Recloose» жетекшісі Саймон Краб сатудың нашарлығын және өрт шабуылынан зақымдалған пластинкаларды себеп ретінде атады. Осы кезде «Soleilmoon», «Staalplaat» және «Extreme Records» дистрибьюторлары компакт-диск форматының пайда болуымен лейблдерге айналды, ол уақыт өте келе винилге қарағанда өндіруге және тасымалдауға арзан болды және біртіндеп «Muslimgauze» каталогының маңызды бөлігіне айналды.
Jones first released music in 1982 as on Kinematograph, his own imprint, and the independent co op label Recloose, run by Simon Crab. came from the do it yourself (DIY) ethos of the time and was musically composed of electronic/experimental drone with occasional synth melodic hooks and use of radio broadcast samples. Releases at the time were occasionally on cassette, more often vinyl EPs and LPs; the longest running of Jones' label monikers, Limited Editions, started with Hunting Out with an Aerial Eye (1984) followed by Buddhist on Fire, put out by Recloose the same year. Since then, Jones roughly released an album a year, given scarce financial resources until 1988, when he began making inroads with then emerging labels Staalplaat, Soleilmoon, and Extreme Records. By the late 1980s, Jones ran out of funding to self release, and other labels that did put out Muslimgauze releases such as Recloose and Permis De Construire (which put out Coup d'Etat) did not pay promised royalties. Recloose head Simon Crab cited lack of sales and damaged records from firebombing as his reason. At this time, distributors Soleilmoon, Staalplaat, and Extreme Records transitioned to becoming labels with the advent of the compact disc format, which became less expensive to produce and ship than vinyl over time and gradually became a physical staple of the Muslimgauze catalogue.
Кейінгі музыкалық мансабы
«Исламның Құрама Штаттары» (1991) альбомының жарық көргенімен бірге, «Экстрим Рекордс» компаниясымен ресми келісімге қол жеткізілді, ол кәсіби студиялық жазбаларды қаржыландыруға, тартымды қаптама жасауға және кең таралған тарату желісін пайдалануға көмектесті. Джонс бастапқыда қуанғанмен, «Экстримнің» жылына бір альбом шығару саясатынан наразы болды және 1993 жылы «Soleilmoon» мен «Staalplaat» лейблдерімен келісімшарт жасады, олар жиірек альбомдар шығару мүмкіндігін ұсынды. 1993 жылы «Vote Hezbollah», «Veiled Sisters» және «Soleilmoon» арқылы «Iran» альбомының қайта шығарылуы, ал «Staalplaat» арқылы «Hamas Arc», «Satyajit Eye» және «Betrayal» жарық көрді.
It was with the release of United States of Islam (1991) a formalised agreement was reached with Extreme Records, which helped fund professional studio recordings, designed attractive packaging, and used a more extensive distribution network. Though pleased at first, Jones was frustrated with Extreme's one release a year policy and in 1993 signed with then sibling labels Soleilmoon and Staalplaat, which offered a more frequent release schedule. 1993 saw the release of Vote Hezbollah, Veiled Sisters and a re release of Iran on Soleilmoon and Hamas Arc, Satyajit Eye and Betrayal on Staalplaat.
Мұра
Брин Джонс 1999 жылы 37 жасында қайтыс болғаннан бері оның Muslimgauze атымен шыққан музыкасы жарияланып келеді. Ол лейблдер мен серіктестерін музыкамен шамадан тыс жүктегендіктен, соңғылары не шығаруға болатынын таңдауға мәжбүр болды. Soleilmoon және Staalplaat сияқты лейблдер бұрын жарияланбаған альбомдарды, сондай-ақ демо жазбаларды, оның өзі қайта өңдеген тректерді және аяқталмаған толық таспаларды шығаруды жалғастыруда. Джонстың өлімнен кейінгі дискографиясы оның барлық музыкасының көптеген студиялық нұсқаларын қамтиды дегені белгілі. 2014 жылдың сәуірінде Vinyl On Demand компаниясы «Chasing the Shadow of Bryn Jones 1983–1988» деген 10 LP жинағын шығарды, онда Product Kinematograph, Recloose Organisation және Джонстың өзінің Limited Editions лейблы арқылы бұрын жарияланған алғашқы альбомдары қайта басылды. Әр LP-де сол дәуірдегі жинақ альбомдарынан алынған бонус тректер бар. Бұл шығарылыммен бірге Ибрагим Хидердің «Muslimgauze: Chasing the Shadow of Bryn Jones» атты өмірбаяны да жарық көрді.
Since Bryn Jones's death in 1999 at the age of 37, his music under Muslimgauze has continued to be released. He often inundated labels and collaborators with music, and consequently the latter had to be selective of what was eventually put out. Labels, including Soleilmoon and Staalplaat, continue to publish unreleased albums, as well as releases of demos, his own reworked tracks, and abandoned full length tapes. Jones' posthumous discography is known for including many studio variations of nearly all his music. In April 2014, Vinyl On Demand released Chasing the Shadow of Bryn Jones 1983–1988, a 10 LP box set reissuing early albums originally released by Product Kinematograph, Recloose Organisation, and Jones' own Limited Editions. Each LP includes bonus tracks taken from period compilation albums. The release was also accompanied by biography written by Ibrahim Khider titled Muslimgauze: Chasing the Shadow of Bryn Jones.
Музыкалық стильдер
Muslimgauze музыкасын сипаттау қиын, себебі оның үлкен көлемі, мазмұнының алуан түрлілігі және ерекше стильдік ерекшеліктері бар. Джонс ешқашан хит альбомдар немесе әндер жасамаған. Дегенмен, оның музыкасының ортақ белгілерін сипаттауға болады, өйткені ол әр шығарылымға өзіндік сезім немесе идея беру үшін альбомнан альбомға өзгертілген көптеген бірдей стратегияларды қолданды. Hamas Arc (1993) Godflesh немесе Scorn сияқты [индустриялық металл тобынан] көп айырмашылығы жоқ, қорқынышты "амбиентті" көтеріп шықты, ал Gun Aramaic (1996) атмосфералық дыбыстар мен вокал үлгілерін үйлестірді, бұл "альбомды болмаған фильмнің саундтрегіне айналдырғандай" әсер қалдырады.
Muslimgauze's music is often difficult to describe due to sheer volume, content diversity and often singular stylings; Jones never produced any hit albums or songs. However, it's possible to describe common features of his music as he tended to use many of the same strategies, modified from album to album to give each release a distinct feel or concept. Hamas Arc (1993) touched on a menacing "ambience that is not so far removed from the likes of [industrial metal acts] Godflesh or Scorn", and Gun Aramaic (1996) blended atmospheric sounds and vocal samples that "almost turns the album into a soundtrack for a non existent film."
Саяси көзқарастары
Джонс мұсылмандық топтың 1982 жылы Ливанға Израильдің басып кіруіне, Ливанның оңтүстігінде орналасқан Палестина Азат ету Ұйымының жасақтарынан туындаған шабуылдарды тоқтату мақсатымен құрылғанын айтты. Осы оқиға Джонсты жанжалдың тамырына зерттеу жасауға шабыттандырды, бұл өмір бойына созылған шығармашылықтың басты бағыты болды. Ол палестиналықтарды қызу қолдады және жиі жазбаларын Палестина Азат ету Ұйымына немесе еркін Палестинаға арнады. Джонстың зерттеулері Ауғанстан, Пәкістан, Чечня, Иран және Ирак сияқты, қақтығыстармен әрекеттенетін, көбінесе мұсылман елдерін қамтыды. Ол Батыстың табиғи ресурстарға және стратегиялық саяси үстемдікке ұмтылысы осы қақтығыстардың көптеген себептерінің түбінде жатқанын, ал Батыстың араласуы тоқтаса, бұл аймақтар тұрақтанатынын мәлімдеді. Арнаулардағы, альбомдардағы және тректердің атауларындағы сілтемелер Джонстың Таяу Шығыс, сондай-ақ Чечня, Кашмир, Ауғанстан, Үндістан, Пәкістан және Индонезиядағы қақтығыс аймақтарын зерттегенін көрсетеді. Ол тибеттік буддистерді және тамил жолбарыстарын қудалауға қарсы болды және оларға арналған шығармалар жазды. Мұсылман әлеміндегі қақтығыстар бейбіт түрде шешілсе, не істейтінін сұрағанда, Джонс өзінің музыкасы Тибеттің Қытай тарапынан оккупациясы сияқты басқа да қақтығыс аймақтарын қолдайтынын айтты.
Jones originally claimed Muslimgauze was formed in response to Operation Peace of the Galilee, Israel's 1982 invasion of Lebanon to stem attacks from Palestinian Liberation Organization guerrillas stationed in South Lebanon. This event inspired Jones to research the conflict's origins, which grew into a lifelong artistic focal point, and he became a staunch supporter of the Palestinian cause, and often dedicated recordings to the Palestinian Liberation Organization or a free Palestine. Jones's research further grew to encompass other conflict ridden, predominantly Muslim countries including Afghanistan, Pakistan, Chechnya, Iran, and Iraq. He concluded that Western interests for natural resources and strategic political gain were root causes for many of these conflicts and should Western meddling halt, said regions would stabilise. References in dedications, album, and track titles suggest Jones had researched the conflict regions in the Middle East, as well as Chechnya, Kashmir, Afghanistan, India, Pakistan, and Indonesia, among others. He opposed the oppression of and dedicated pieces to Tibetan Buddhists and Tamil Tigers. When asked what he would do if conflicts in the Muslim world were peaceably resolved, Jones replied his music would champion other conflict regions such as China's occupation of Tibet.
Дискография
Джонс 32 түрлі жазба компаниясында 90-нан астам түпнұсқа альбом шығарды, шамамен 2000 түпнұсқа композиция жазды. Оның көптеген шығармалары саяси жайттар мен оқиғалардан шабыт алды. 1994 жылдан кейін оның көптеген альбомдары 200–1000 данамен шешілген басылымдарда шыққандықтан, көптеген альбомдары қайта басылды.
Jones released over 90 original albums on 32 different record labels, creating nearly 2,000 original compositions. Many of his pieces were inspired by political facts or events. Many of his releases have been re pressed as, after 1994, most of his albums were released in limited editions of 200–1,000.