Кіріспе

1977 жылы түсірілген телефильм, режиссері Дэвид Лоуэлл Рич. "SST: Death Flight" – Дэвид Лоуэлл Рич режиссерлік еткен 1977 жылғы американдық апатты телефильм. Фильмде Барбара Андерсон, Берт Конви, Питер Грейвс, Лорн Грин, Сезон Хабли, Тина Луиза, Джордж Махарис, Даг МакКлюр, Берджесс Мередит, Мартин Милнер, Брок Петерс, Роберт Рид және Сьюзан Страсберг сияқты актерлер ойнаған. Фильм құлап жатқан суперсоникалық көлік (SST) туралы, оған қауіпті түрде таралатын қызба аурудың алдын алу үшін қонуға рұқсат берілмейді. Телеспекльдің авторы – Роберт Л. Джозеф пен Мейер Долинский, ал әңгіменің авторы – Гердон Трублод. Дэвид Лоуэлл Рич "37 000 фут биіктіктегі қорқыныш" және "Конкорд әуежайы 1979" атты әуе апаты фильмдерін де режиссерлік еткен.

Сюжет

Maiden 1 ұшағында, алғашқы американдық үстіркілді көлік құралы, капитан Джим Уолш (Роберт Рид) Нью-Йорктен Парижге дейінгі әлемдік жылдамдық рекордын орнатуға бағытталған ұшуға тағайындалады. Ұшу экипажына ұшақ инженері (Роберт Ито), стюардесса Мэй (Тина Луиза) және стюард (Билли Кристал) кіреді. Салтанатты алғашқы рейстегі таңдалған топқа жолаушылар мен басшылар кіреді. Бортта SST дизайнының авторы Вилли Бассет (Бургесс Мередит), жаңа ұшақтың жарияланған бейнесі – модель "Мисс SST" Анжела Гарланд (Мисти Роу)пен қарым-қатынаста болған Cutlass Airlines компаниясының жарнама басшысы Тим Вернон (Берт Конви) бар. Оңтүстік Америкадағы әуе компаниялар тобында ұшақ сатып алушы ретінде жұмыс істейтін бұрынғы ұшқыш Ханк Фэрбенкс (Дуга МакКлюр) басқа да VIP-тәрізді жолаушылармен бірге келеді және Мэймен бұрынғы махаббатын қайта жаңғыртуды қалайды. Басқа жолаушылардың арасында Пол Уитли (Питер Грейвс), Боб Коннорс (Джон де Ланси), бұрынғы спорт комментаторы Лайл Кингман (Мартин Милнер) және оның әйелі Нэнси (Сьюзан Страсберг) бар. Телевизия хабаршысы Гарри Картер (Регис Филбин) және тілші (Рик Кэрротт) мерекелік шараларды жабу үшін әуежай терминалында. Апатты жағдайға ұшыраған және SST дизайнының авторы Вилли Бассеттен кек алуды көздеген наразы қызметкер (Джордж Махарис) гидравликалық жүйені саботаждап, ұшу кезінде гидравликалық сұйықтықтың көп мөлшерде ағып кетуіне себеп болады. Экипаж жасаған келесі жөндеу әрекеттері жарылысқа алып келіп, доктор Ральф Терман (Брок Петерс) әкелген Сенегал қызбасының медициналық жүктің бұзылуына себеп болады. Салдарынан, әуе кемесіне Еуропаға қонуға рұқсат берілмейді. SST ақырында Сенегалға (вируспен күресу тәжірибесі бар жалғыз ел) ауысуға тырысады. Бірақ отын жеткіліксіз болып шығады және ұшқыштар тау жолына шұғыл қонуға мәжбүр болады. Жолаушылардың бір бөлігі қаза табады, бірақ көпшілігі аман қалады.

Өндіріс

SST: Death Flight фильмінде нашар өндіріс сапасы басым болды. Фильм түсірілімі кезінде "Қыздың ұшуы" деп аталды. Басты тарихи қателік – американдық SST-ны алғашқысы ретінде көрсетуде болды. Ұшу сахналарында негізінен Boeing 747 турбовентиляторлы қозғалтқыштары орнатылған Concord көрінетін масштабты модель пайдаланылды. Ал қалған түсірілімдер Lockheed L 2000 макетімен жасалды, бұл компания американдықтар өз SST бағдарламаларын дамытып жатқан кезде жасаған прототип еді. Boeing 2707 де сол кездегі SST бағдарламасы болды, ол Lockheed-тің жобасы сияқты 1971 жылы тоқтатылды.

Қабылдау

SST: Death Flight фильмі 1977 жылдың 25 ақпанында ABC телеарнасында "Жұма кешкі фильмі" ретінде тұңғыш рет көрсетілді, содан кейін SST: Disaster in the Sky атты синдикацияға түсті. Шетелде көрсетілгенде фильм жай ғана "Өлім ұшышы" деп аталады және басқа нұсқаларында жоқ, жалаңаш көрініс бар қосымша сахнасы бар. Шетелдегі кинотеатрларда фильм әртүрлі атаулармен көрсетілді, соның ішінде Италияда "Нью-Йорк – Париж, Әуе саботажы 78" (New York Parigi Air Sabotage 78) деген атпен. SST: Death Flight өзінің формулалық сюжетімен және төмен сапалы өндіріс деңгейімен ерекшеленеді. Mystery Science Theater 3000 телешоуында кейіпкерлер көрермендермен бірге "нашар" фильмдерді тамашалап, олардың кемшіліктерін әжуалайды. Фильм 1989 жылы бірінші маусымында Миннеаполис – Сент-Пол қалаларының KTMA (қазір WUCW) UHF арнасында көрсетілді.