Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Соңғы ұшу" – американдық "Туалайт-зона" телесериалының он сегізінші эпизоды. Туындырудың бір бөлігі Калифорния штатының Сан-Бернардино қаласындағы Нортон әуе күштері базасында түсірілді. 1918 жылғы Nieuport 28 бипланы Фрэнк Гиффорд Таллманға тиесілі болды және ол оны ұштырды, сондай-ақ бұрын көптеген Бірінші дүниежүзілік соғыс фильмдерінде пайда болған. Гарри Рейболд аты аталмаған капрал, Джерри Катрон аты аталмаған күзетші, Пол Баксли аты аталмаған жүргізуші (титрлерде көрсетілмеген) және Джек Перкинс аты аталмаған жер экипажының мүшесі (титрлерде көрсетілмеген) рөлін ойнайды.
"The Last Flight" is the eighteenth episode of the American television anthology series The Twilight Zone. Part of the production was filmed on location at Norton Air Force Base in San Bernardino, California. The vintage 1918 Nieuport 28 biplane was both owned and flown by Frank Gifford Tallman, and had previously appeared in many World War I motion pictures. Harry Raybould plays an unnamed Corporal, Jerry Catron plays an unnamed guard, Paul Baxley plays an unnamed driver (uncredited), and Jack Perkins plays an unnamed ground crewman (uncredited).
Сюжет
56-шы эскадрилья Корольдік әуе корпусының ұшқыш лейтенанты Уильям Терренс "Терри" Декер Франциядағы американдық әуе базасына өзінің Nieuport бипланымен, ерекше бір бұлт арқылы ұшқаннан кейін қонады. Декердің көне нұсқадағы сыртқы келбетіне таңырған майор Уилсон дереу оған жоласады. Декер де таңғалады, бірақ түсіндіруге болмайтын үлкен, заманауи ұшақтарға. Оны дереу тұтқынға алып, американдық базаның қолбасшысы генерал-майор Джордж Харпер мен Уилсон сұраққа тартады. Декер өзін Ұлыбританияның Корольдік әуе корпусынан (қазіргі Корольдік әуе күштерінің алдағысы) екенін айтып, әскери қимылға келді. Харпер мен Уилсон оның көне киіміне де таңғалады. Декер қайда екенін сұрайды. Күні туралы сұрағанда, ол 1917 жылдың 5 наурызы деп жауап береді. Оған 1959 жылдың 5 наурызы екенін айтқанда, ол қатты ойға батып кетеді. Декер өзінің ұшқыш әріптесі Александр Маккейдің әуе вице-маршалы екенін және Екінші дүниежүзілік соғыста жүздеген, тіпті мыңдаған адамның өмірін сақтап қалғанын біледі. Ол бір түні Лондонды бомбалау кезінде үш неміс бомбалаушысын атып түсірген. Тағдырдың құдайындай, сол күні Маккей базаға тексеруге келеді. Декер бұл мүмкін емес дейді, себебі Маккей қайтыс болған. Харпер Декердің табельдік қаруын және жеке заттарын алып қояды. Кейін майор Уилсон жас жігітті сұраққа тартады. Декер Маккейді жеке лақап атымен "Ескі қорғасын" деп атайды, бір кезде неміс жаяу әскері оны ұятты жерден жаралағанын түсіндіреді. Декер соңында өзінің қызметі бойында ұрыс-жектен қашқан қорқақ екенін мойындайды және екеуіне неміс ұшақтары шабуыл жасағанда Маккейді қасақана тастап кеткенін айтады. Ол Маккейдің осындай қиын жағдайда аман қалғанына сенбейді. Уилсон біреу оған көмектескен болуы мүмкін десе, Декерге екінші мүмкіндік берілгенін түсінеді. Ол американдық офицерге 50 миль радиуста Маккейге көмектесе алатын ешкім болмағанын айтады, сондықтан егер Маккей аман қалса, онда Декер қайтып келген болуы керек. Декер Уилсоннан оны босатуды өтінеді. Уилсон бас тартқанда, Декер оған және күзетшіге шабуыл жасап, қашып кетеді. Сыртта ол ұшағын табады, жолына кедергі келтіруге тырысқан механикке соққы береді және ұшақтың қозғалтқышын іске қосады. Ол ұшып кетер алдында Уилсон оны ұстап, басына тапаншаны бағыттайды. Декер Уилсонға оны тоқтату үшін атуға тура келетінін айтады. Уилсон ойланып тұрып, оны жіберіп жібереді. Декер бұлтқа ұшып, көзден жоғалады. Харпер Уилсонды осындай фантастикалық оқиғаға сенгені үшін және "ол ақылсыздан" қашып кетуіне рұқсат бергені үшін сөкпейді. Маккей келгенде, Уилсон одан Уильям Терренс Декерді білесіз бе деп сұрайды; ол: "О, әрине білуім керек - ол менің өмірімді сақтап қалды" деп жауап береді. Маккей Декер мен оны патрульде жүргенде жеті неміс ұшағы қалай шабуылдағанын айтады. Маккей алдымен Декер қашқан деп ойлады, бірақ кенеттен Декер ештен келгендей құлап түсіп, қаруларымен атып, үш жау ұшағын атып түсірді, содан кейін өзі атып түсірілді. Содан кейін генерал Харпер оған Декердің тәркіленген куәлігін (суретімен) және басқа да жеке заттарын көрсетеді. Бұл Маккейді таң қалдырады. Ол түсіндірме талап еткенде, Уилсон: "Отырып қалғаның жақсы болар, Ескі қорғасын" дейді.
Flight Lieutenant William Terrance "Terry" Decker of 56 Squadron Royal Flying Corps lands his Nieuport biplane on an American airbase in France after flying through a strange cloud. He is immediately accosted by provost marshal Major Wilson, who is dumbfounded by Decker's archaic appearance. Decker, likewise, is baffled, but by the unexplainable large modern aircraft. He is then taken into custody and questioned by the American base commander, Major General George Harper, and by Wilson. Decker snaps to attention, identifying himself as being from the UK's Royal Flying Corps (the predecessor of the modern Royal Air Force). Harper and Wilson are also puzzled by his antiquated uniform. Decker asks where he is. When asked the date, Decker answers March 5, 1917. When they inform him it is March 5, 1959, he is stunned. Decker learns that his flying partner, Alexander Mackaye, is an air vice marshal and a hero in World War II who saved hundreds, if not thousands, of lives by shooting down three German bombers over London one night during the Blitz. By chance, Mackaye is coming to the base that very day for an inspection. Decker says that is impossible, as Mackaye is dead. Harper, at this time, confiscates Decker's pistol and personal effects. Later, Major Wilson questions the young man. Decker refers to Mackaye by a private nickname, "Old Leadbottom", explaining that at one point, he was shot in an embarrassing spot by German infantry. Decker finally confesses that he is a coward who avoided combat throughout his service, and that he deliberately abandoned Mackaye when the two were attacked by a flight of German fighters. He refuses to believe that Mackaye somehow survived against such odds. When Wilson suggests that someone helped him, Decker realizes that he has been given a second chance. He tells the American officer that there was no one within 50 miles who could have come to Mackaye's aid, so if Mackaye survived, it had to be because Decker went back himself. Decker pleads with Wilson to release him. When Wilson refuses, Decker assaults him and a guard and escapes. Outside, he locates his plane, punches a mechanic who tries to get in his way, and starts the plane's engine. He is about to take off when Wilson catches up and puts a pistol to his head. Decker tells Wilson he will have to shoot him to stop him. After hesitating, Wilson lets him go. Decker flies into the strange cloud and vanishes. Harper rebukes Wilson for believing such a fantastic story and for allowing "that madman" to escape. When Mackaye arrives, Wilson asks him if he knows a William Terrance Decker; he replies, "Oh I certainly should know him—he saved my life." Mackaye proceeds to recount how Decker and he were jumped by seven German aircraft while out on patrol. Mackaye thought at first that Decker had fled, but suddenly Decker came diving down, seemingly out of nowhere, with his guns blazing, and proceeded to shoot down three enemy planes before being shot down himself. General Harper then shows him Decker's confiscated identification card (with a photo) and other personal effects. This leaves Mackaye stunned. When he demands an explanation, Wilson says, "Maybe you'd better sit down, Old Leadbottom."
Эпизодтар
Бұл Ричард Мэтисон сценарий жазған "Твайлайт-зонаның" тұңғыш эпизоды болды. Род Серлинг бұрын Матисонның әңгімелері негізінде "And When the Sky Was Opened" және "Third from the Sun" эпизодтарын бейімдеген еді. Радио тарихшысы Мартин Грамс-младший осы эпизод пен 1948 жылғы танымал радио драмалық серия "Quiet, Please" -тың "One for the Book" атты эпизоды арасындағы ұқсастықтарды атап өтті. Грамстың "The Twilight Zone: Unlocking the Door to a Television Classic" кітабында айтылғандай, Серлинг өзі ұқсастықтарға соншалық алаңдағандықтан, кез келген авторлық құқықтарды бұзу мүмкіндігінен сақтану үшін "Quiet, Please" эпизодының құқықтарын сатып алуға тырысқан.
This was the first episode of The Twilight Zone scripted by Richard Matheson. Rod Serling had previously adapted the episodes "And When the Sky Was Opened" and "Third from the Sun" from short stories of Matheson's. Radio historian Martin Grams Jr. noted the similarities between this episode and a 1948 episode of the acclaimed radio drama series Quiet, Please called "One for the Book". According to Grams' book The Twilight Zone: Unlocking the Door to a Television Classic, Serling himself was so concerned about the similarities that he attempted to buy the rights to the Quiet, Please episode to avoid any potential copyright infringement.