Томми Франклин Робинсон: Американ саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық саясаткер (туған 1942)

Томми Франклин Робинсон (7 наурыз 1942 жылы туған) – американдық кәсіпкер, лоббист және саясаткер, 1985 жылдан 1991 жылға дейін АҚШ өкілі болып қызмет еткен. Ол Республикалық партияның мүшесі. Конгресске сайлануға дейін Робинсон Пуласки округінің шерифі болды.

Ерте өмір және білім

Томми Франклин Робинсон Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында дүниеге келді және Литтл-Рок қаласындағы Арканзас университетін бітірді. Ол 1959 жылдан 1963 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті.

Құқық қорғау қызметі

Робинсон заң күші қоргау саласында мансапты жолдан өтті, оның нәтижесінде ол Пуласки округінің шерифі лауазымына жетті. Бұрын ол Солтүстік Литтл-Рок қаласында патрульдік, Арканзас штатының жол полициясының қызметкері, Арканзас университетінің кампус полициясының директоры және Арканзас штатының Джексонвилл қаласында полиция бастығы болып жұмыс істеген. 1979 жылы губернатор Билл Клинтон оны қысқа ғұмырлы Қоғамдық қауіпсіздік департаментінің директоры етіп тағайындады, ал 1981 жылы Клинтонның ізбасары, республикашыл Франк Д. Уайт бұл департаментті таратып жіберді. Робинсон 1980 жылы Демократиялық партиясының ішкі сайлауында қолданыстағы шериф Кен Бестті жеңіп, Пуласки округінің шерифі болып сайланды. 1982 жылы ол қайтадан сайланды. Робинсонның қызметі үздіксіз дау-жанжалдармен толы болды. 1981 жылдың басында түрмедегі орын тапшылығын азайту мақсатында ол Пуласки округінің түрмесінде ұсталған мемлекеттік тұтқындардың бір тобын Пайн-Блаффтегі мемлекеттік түрмеге жеткізуге бұйрық берді. Түрме бастығы оларды қабылдаудан бас тартқандықтан, Робинсон тұтқындарды (түрменің алдыңғы қақпасына) тізбектеп байлады. 1982 жылы Литтл-Рок қоғамының белгілі өкілі Элис МакАртурдың қазасы Робинсонның оның күйеуі, адвокат Уильям МакАртурға қатысты сенсациялық тергеу жүргізуіне әкелді. 1983 жылы Робинсон федералды соттың сотқа бағынбағандығы үшін айыпталып, түрмеге қамалды, себебі ол федералдық сот тағайындаған түрме бастығы Кеннет Бейсингердің түрмеге кіруіне рұқсат бермеген. Жауап ретінде, іске қарайтын федералды судья Джордж Ховард кіші, афроамерикалық, Робинсон оны "символдық судья" деп атады. Оның кеңсесіне көбірек қаржы сұранысы қабылданбаған кезде, ол округ судьясы Билл Бомонтты және есепші Джо Гроукокты мемлекеттік жұмыстарға кедергі келтірді деген айыппен қамауға алды. Бомонт пен Гроукокты тағы бір сотқа бағынбағандығы үшін қорқытқанда ғана босатты. Ұдайы болатын жанжалдардың нәтижесінде Бомонт 1982 жылы қайтадан сайланудан бас тартты. Орталық Арканзас қоғамдық ұйымдары ұйымдастырған "тогалық кеш" рейді бірнеше сот процесіне әкелді және Робинсон мен оның орынбасарларын "Кілтсаңылы полицейлер" деп атады. Губернатор Франк Уайт Робинсонды "Капитан Хотдог" деп атады. Робинсонның баспасөз конференцияларындағы дөрекі сөздері жиі кездесетін. Округтағы қарулы тонаудың жоғары деңгейіне жауап ретінде Робинсон жасырын полицейлерді кездейсоқ дүкендерге, мылтықтарымен бірге орналастыру бағдарламасын бастады, нәтижесінде оның қызметі кезінде қарулы тонаулар 96 пайызға төмендеді.

Robinson had a career in law enforcement, in which he reached the position of sheriff of Pulaski County. He previously served as a North Little Rock city patrolman, Arkansas state trooper, director of campus police at the University of Arkansas, and the police chief in Jacksonville, Arkansas. In 1979, he was appointed by Governor Bill Clinton as director of the short lived Department of Public Safety, which was abolished in 1981 by Clinton's successor, Republican Frank D. White. Robinson was elected sheriff of Pulaski County in 1980, having defeated the incumbent Ken Best in the Democratic primary. He was re elected in 1982. Robinson's tenure was one of non stop controversies. In early 1981, in order to relieve jail overcrowding he ordered a group of state prisoners being held at the Pulaski County Jail to be taken to the state prison at Pine Bluff. Robinson left the prisoners chained to the (front gate of the prison) when the warden refused to accept them. The 1982 murder of Little Rock socialite Alice McArthur resulted in Robinson conducting a sensational investigation of her husband, attorney William McArthur. Robinson spent time in jail in 1983 on a federal contempt of court citation for having refused to allow the federally appointed jail master, Kenneth Basinger, to enter the jail. In response, the federal judge overseeing the case, George Howard, Jr., an African American, was described publicly by Robinson as "a token judge." When his request for more money for his office was denied, he arrested County Judge Bill Beaumont and Comptroller Jo Growcock on charges of obstructing governmental operations. He released Beaumont and Growcock only when threatened with another contempt of court citation. As a result of the constant conflict, Beaumont declined to seek another term in office in 1982. A well publicized raid on a "toga party" led by Central Arkansas Socials led to multiple lawsuits and the labeling of Robinson and his deputies as the "Keyhole Kops". Governor Frank White referred to Robinson as "Captain Hotdog". Robinson's profanity laced tirades at press conferences were common. In response to the high armed robbery rate in the county, Robinson initiated a program of placing hidden deputies in random convenience stores armed with shotguns, the result was a 96 percent drop in armed robberies during his tenure.

АҚШ-тың Өкілдер палатасы

Робинсон 1984 жылы Демократтар партиясынан АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. Ол Демократиялық партиясының ішкі сайлауында бес үміткерден тұратын топты жетектеді, олардың ішінде Мемлекеттік хатшы Пол Ривьер, Конвей қаласының штат сенаторы Стэнли Расс, инвестициялық банкир және бұрынғы Сенат көмекшісі Тедфорд Коллинз, сондай-ақ консервативті бұрынғы АҚШ өкілі Дейл Альфорд болды. Ол екінші турда Ривьерді жеңіп, Арканзас штаты Өкілдер палатасының мүшесі және Арканзас штатының қайтыс болған губернаторы Уинтроп Рокфеллердің бұрынғы көмекшісі Джуди Петтиді, сондай-ақ консервативті Робинсоннан наразы болған тәуелсіз және либералды демократ Джим Тейлорды жеңді. Петти Рональд У. Рейганның республикашылы ретінде қатысты, бірақ Рейган оның округінде жеңіске жеткенімен, Робинсоннан жеңілді. Үштік жарыста Робинсон 103 165 дауыс (47%) алды, ал Петти 90 841 дауыс (41%) жинады, ал қаржыландырылмаған Тейлор 25 073 дауыс (11%) алды. Робинсон өзінің сайлау кампаниясын шамамен 900 000 долларлық кепілсіз банк кредиттерінің есебінен қаржыландырды, бұл сол кездегі штат тарихындағы ең қымбат конгресс сайлауы болды. Конгресте жүргенде Робинсон Тип О'Нилл мен Джим Райттың Демократиялық партия басшылығымен жиі келіспеді және «Болл Уивил» фракциясымен жақын байланыста болды. 1989 жылдың 28 шілдесінде Робинсон Демократиялық партияны тастап, Республикалық партияға (GOP) қосылды, Демократиялық партияның тым либералды болғанын мәлімдеді. 1990 жылы Арканзас штатының губернаторы лауазымына үміткер болды, бірақ алғашқы сайлауда бұрынғы демократ, бизнесмен Шеффилд Нельсоннан жеңілді. Нельсон өз кезегінде Билл Клинтоннан жеңілді. Робинсонның Өкілдер палатасындағы орнын 1991 жылы демократ Рей Торнтон иеленді, ол бұрынғы конгрессмен және Арканзас штатының бұрынғы бас прокуроры болған. Торнтон республикалық үміткер Джим Китті жеңді, ол сол кезде Литтл-Рок қаласынан жаңадан сайланған штат өкілі және мейрамхана иесі болды. 2010 жылы Кит Майк Бибке қарсы республикалық губернаторлыққа үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 1992 жылы Өкілдер палатасының банк скандалы кезінде, бұрынғы өкіл болған Робинсон АҚШ Өкілдер палатасының банкінен 996 чекке қол қойғаны анықталды, олардың кейбіреулері 16 айдан астам уақыттан бері төленбеген еді. Робинсон 2002 жылы штаттың солтүстік-шығыс бөлігіндегі округте он екі жылдық үзілістен кейін АҚШ Өкілдер палатасына қайтадан үміткер болды, бірақ демократ Марион Берриден жеңілді.

Robinson was elected to the United States House of Representatives in 1984 as a Democrat. He led a five man field in the Democratic primary that included Secretary of State Paul Riviere, State Senator Stanley Russ of Conway, investment banker and former Senate aide Thedford Collins, and conservative former U. S. Representative Dale Alford. He bested Riviere in the runoff, and defeated Judy Petty, a member of the Arkansas House of Representatives and a former aide to the late Arkansas Governor Winthrop Rockefeller, and Independent Jim Taylor, a liberal Democrat horrified by the more conservative Robinson. Petty ran as a Ronald W. Reagan Republican but lost to Robinson even though Reagan won her district. In the three way race, Robinson polled 103,165 votes (47%) to Petty's 90,841 votes (41%), while the under financed Taylor received 25,073 votes (11%). Robinson financed his race on almost $900,000 in unsecured bank loans, making his the most expensive congressional race in state history up to that time. While in Congress, Robinson was often at odds with the Democratic leadership of Tip O'Neill and Jim Wright, and identified closely with the Boll Weevil faction. On July 28, 1989, Robinson left the Democratic Party and joined the GOP, claiming that the Democratic Party had become too liberal. He ran for governor of Arkansas in 1990 but lost in the primary election to businessman Sheffield Nelson, also a former Democrat. Nelson was in turn defeated by Bill Clinton. Robinson's House seat was assumed in 1991 by the Democrat Ray Thornton, a former congressman and a former Arkansas Attorney General. Thornton defeated the Republican candidate, Jim Keet, then a freshman state representative and restaurateur from Little Rock. In 2010, Keet was the unsuccessful Republican gubernatorial nominee against Mike Beebe. In 1992, during the House banking scandal, Robinson, then an ex representative, was found to have bounced 996 checks from the U. S. House bank, some of which were more than 16 months overdue. Robinson ran again for the U. S. House in 2002 after a twelve year absence in a district in the northeastern part of the state, but lost to the Democratic incumbent, Marion Berry.