Луций Робинсон: Нью-Йорк саяхатшысы және губернаторы

Кіріспе

Луций Робинсон (4 қараша 1810 – 23 наурыз 1891) – американдық саясаткер және губернатор. Ол 1877 жылдан 1879 жылға дейін Нью-Йорк штатының 26-шы губернаторы болды.

Өмір

Делавер академиясын (Нью-Йорк штаты, Дели қаласы) бітірген. Кейін ол Эрастус Рут пен Амаса Дж. Паркердің кеңселерінде заң оқыды, 1832 жылы адвокаттыққа қабылданды және Нью-Йорктің Кэтскилл қаласында заңгерлік тәжірибесін бастады. 1837 жылдан 1840 жылға дейін Грин округінің округ прокуроры болды. Содан кейін Нью-Йорк қаласына көшіп, Таммани Холлдың мүшесі атанды. Республикалық партия құрылған кезде оған қосылды және 1860 және 1861 жылдары Нью-Йорк штатының Ассамблеясына (Чемунг округінен) сайланды. 1862 жылдан 1865 жылға дейін Нью-Йорк штатының бас есепшісі (комптоллер) қызметін атқарды. 1861 жылы республикашылдар мен соғыс демократтарының біріккен тізімі бойынша сайланды. 1863 жылы Одақтың штатылық съезінде қайта сайлануға үміткерліктен жеңіліске ұшырады, бірақ ұсынылған кандидат сайлауға қатысудан бас тартты, ал Республикалық штатылық комитет Робинсонды тізімге қайта қосты, нәтижесінде ол қайта сайланды. Соғыстан кейін ол қайтадан Демократиялық партияға қосылды және Демократиялық партия тізімі бойынша бас есепшіге қайта ұсынылды, бірақ бұл жолы республикалық кандидат Томас Хиллхаус жеңіске жетті. Жеңіліске ұшырағаннан кейін заңгерлік тәжірибесін қайта бастады. 1871-72 жылдары Нью-Йорк штатының Конституциялық комиссиясының мүшесі болды. Эри темір жолының директоры болды және президенті Питер Х. Уотсон Еуропаға саяхаттап жүргенде компанияның міндетін атқарды. 1875 жылы қайтадан штаттың бас есепшісі болып сайланды, республикалық кандидат, бұрынғы АҚШ қазынашысы Фрэнсис Э. Спинерді жеңді. Бас есепші қызметін атқарып жүргенде губернатор болып сайланды және 1877 жылдан 1879 жылға дейін қызмет етті. Штат конституциясына 1874 жылы түзету енгізілгеннен кейін үш жылдық мерзімге сайланған алғашқы губернатор болды. Губернатор ретінде Таммани Холлға қарсы белсенді күресті, нәтижесінде Тамманидің жетекшісі Джон Келли 1879 жылғы келесі сайлауда Таммани Холлдан губернаторлыққа өздігінен ұсынылуға тырысты, демократтардың дауыстарын бөліп, Робинсонды жеңіске жеткізбеу мақсатында. Осының нәтижесінде республикалық кандидат Алонзо Б. Корнелл Робинсон мен Келли жинаған дауыстардан кем дауыспен губернатор болып сайланды. Робинсон 1876 жылғы Демократиялық ұлттық конвентіне делегат ретінде қатысып, президенттікке Самуэль Дж. Тильденді қолдады.

He graduated from Delaware Academy in Delhi, New York. Afterwards he studied law in the offices of Erastus Root and Amasa J. Parker, was admitted to the bar in 1832, and began practice in Catskill, New York He was district attorney of Greene County from 1837 to 1840. Then he removed to New York City and became a member of Tammany Hall. He joined the Republican Party when it was founded, and was a member of the New York State Assembly (Chemung Co.) in 1860 and 1861. He was New York State Comptroller from 1862 to 1865. In 1861, he was elected on the Union ticket nominated by Republicans and War Democrats. In 1863 he was defeated for re nomination at the Union state convention, but the nominated candidate refused to run, and the Republican State Committee put Robinson back on the ticket, and he was re elected. After the war he joined the Democratic Party again, and was re nominated for comptroller on the Democratic ticket, but this time was defeated by the Republican candidate Thomas Hillhouse. After his defeat he resumed the practice of law. In 1871–72 he was a member of the New York State Constitutional Commission. He was a director of the Erie Railroad, and was acting president of the company while the president, Peter H. Watson, was travelling about Europe. In 1875, he was again elected state comptroller, defeating the Republican candidate, former United States Treasurer Francis E. Spinner. While serving as comptroller, he was elected governor, and was in office from 1877 to 1879, the first governor to serve a three year term after the amendment to the state constitution in 1874. As governor, he opposed Tammany Hall vigorously, which led the Tammany leader John Kelly to have himself nominated for governor by Tammany Hall at the next election in 1879, with the intention to split the Democratic vote, and so defeat Robinson. This happened, and the Republican candidate Alonzo B. Cornell was elected governor with fewer votes than Robinson and Kelly together. Robinson was a delegate to the 1876 Democratic National Convention and supported Samuel J. Tilden for president.

Өлім

Ол пневмониядан қайтыс болды және Элмира қаласындағы Вудлон зиратына жерленді.