Викинг метал: Тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Хеви-металдың қосалқы жанры – викинг метал – скандинавия мифологиясы, скандинавиялық язычество және викинг дәуіріне лирикалық және тақырыптық назар аударумен сипатталатын хеви-метал музыкасының қосалқы жанры. Викинг метал музыкалық стиль ретінде өте алуан түрлі, тіпті кейбіреулер оны жанр емес, жанрлық термин деп санайды, бірақ ол көбінесе скандинавия халық музыкасының ықпалымен қара метал ретінде қарастырылады. Ортақ белгілеріне баяу темпті және ауыр рифтер, әнұрандық хорлар, әнмен және қатаң вокалды қолдану, халық аспаптарына сүйену және көбінесе атмосфералық эффект үшін синтезаторларды пайдалану жатады. Викинг метал 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында қара металдан пайда болды, христиан дініне қарсылық білдірді, бірақ сатанизм мен оккульттік тақырыптарды викингтер мен язычествоның пайдасына қабылдамады. Ол мәтіні, дыбысы және тақырыптық бейнелері бойынша язычник металға ұқсас, бірақ язычник металдың мифологиялық фокусы кеңірек және халық аспаптарын көбірек пайдаланады. Көптеген викинг метал топтары Скандинавия елдерінен шыққан, және дерлік барлық топтар өз мүшелерінің викингтерден тікелей немесе жанама түрде тараған деп мәлімдейді. Көптеген ғалымдар викинг металды және оған байланысты қара, язычник және халық метал жанрларын кең таралған қазіргі заманғы язычество қозғалысының бір бөлігі ретінде, сондай-ақ жергілікті және аймақтық этникалық топтарға жаңа қызығушылық пен құрмет көрсетудің жаһандық қозғалысының бір бөлігі ретінде қарастырады. Led Zeppelin, Yngwie Malmsteen, Heavy Load және Manowar сияқты артистер бұрын викинг тақырыптарымен айналысқан болса да, Швециядан шыққан Bathory әдетте Blood Fire Death (1988) және Hammerheart (1990) альбомдарымен осы стильді дамытумен марапатталады, бұл ауыр метал музыканттары арасында викинг дәуіріне жаңа қызығушылықты тудырды. Норвегиялық Enslaved Hordanes Land (1993) және Vikingligr Veldi (1994) шығармаларымен осы дамып келе жатқан викингтік трендті жалғастырды. Burzum, Emperor, Einherjer және Helheim сияқты топтар 1990-жылдардың басы мен ортасында жанрды одан әрі дамытуға көмектесті. 1989 жылы неміс тобы Falkenbach құрылғаннан бастап викинг метал Скандинавия елдерінен викинг тарихы немесе тіпті кең германдық мұрасы бар басқа елдерге тарала бастады және содан бері бүкіл әлемдегі музыканттарға әсер етті. 1990-жылдардың басында пайда болған Unleashed, Amon Amarth және Ensiferum дет-метал топтары да викинг тақырыптарын қабылдап, стильді оның негізінен қара металдан шыққаннан кеңейтті.

Subgenre of heavy metal

Viking metal is a subgenre of heavy metal music characterized by a lyrical and thematic focus on Norse mythology, Norse paganism, and the Viking Age. Viking metal is quite diverse as a musical style, to the point where some consider it more a cross genre term than a genre, but it is typically seen as black metal with influences from Nordic folk music. Common traits include a slow paced and heavy riffing style, anthemic choruses, use of both sung and harsh vocals, a reliance on folk instrumentation, and often the use of keyboards for atmospheric effect. Viking metal emerged from black metal during the late 1980s and early 1990s, sharing with black metal an opposition to Christianity, but rejecting Satanism and occult themes in favor of the Vikings and paganism. It is similar, in lyrics, sound, and thematic imagery, to pagan metal, but pagan metal has a broader mythological focus and uses folk instrumentation more extensively. Most Viking metal bands originate from the Nordic countries, and nearly all bands claim that their members descend, directly or indirectly, from Vikings. Many scholars view Viking metal and the related black, pagan, and folk metal genres as part of the broader modern Pagan movements, as well as part of a global movement of renewed interest in, and celebration of, local and regional ethnicities. Though artists such as Led Zeppelin, Yngwie Malmsteen, Heavy Load, and Manowar had previously dealt with Viking themes, Bathory from Sweden is generally credited with pioneering the style with its albums Blood Fire Death (1988) and Hammerheart (1990), which launched a renewed interest in the Viking Age among heavy metal musicians. Enslaved, from Norway, followed up on this burgeoning Viking trend with Hordanes Land (1993) and Vikingligr Veldi (1994). Burzum, Emperor, Einherjer, and Helheim, among others, helped further develop the genre in the early and mid 1990s. As early as 1989 with the founding of the German band Falkenbach, Viking metal began spreading from the Nordic countries to other nations with Viking history or an even broader Germanic heritage, and has since influenced musicians across the globe. The death metal bands Unleashed, Amon Amarth, and Ensiferum, which emerged in the early 1990s, also adopted Viking themes, broadening the style from its primarily black metal origin.

Викингтер

Викинг металлы викингтерді тақырып ретінде және көркем бейнелерді жасау үшін пайдаланады. Викингтер – Солтүстік Еуропалық теңізшілер мен саяхатшылар, олар орта ғасырларда Солтүстік Атлантика, Балтық, Жерорта, Қара теңіз және Каспий теңізінің жағалауларын, сондай-ақ Шығыс Еуропаның өзен жүйелерін зерттеу, шабуылдау, қарақшылық жасау, сауда және қоныстандыру үшін ұзын кемелер, кнеррир және карви сияқты желкенді кемелерге сүйенді. Викинг дәуірі әдетте 793 жылы Линдисфарнға жасалған викингтердің шабуылымен басталды деп есептеледі және 1066 жылы Харальд Хардраданың қазасымен және Англияны нормандықтардың басып алуымен аяқталды. Осы екі жүз жылдық кезеңде викингтер батысқа қарай Солтүстік Атлантикадағы Ирландия мен Исландияға, Гренландияға және қазіргі Солтүстік Америкадағы Ньюфаундлендке, оңтүстікке қарай Некор патшалығына (Марокко), Италияға, Сицилияға және Жерорта теңізіндегі Константинопольге, ал оңтүстік-шығысқа қарай қазіргі Беларусь, Ресей және Украинаға дейін Шығыс Еуропаға, Кавказдағы Грузияға және Таяу Шығыстағы Бағдатқа дейін сапар шекті. Викингтер скандинавиялық және балтық елдерінен шыққан, олардың көп бөлігі скандинавтардан тұрды, бірақ финдер, эстондар, курондар және саамдар да саяхаттар жасады. Олар әртүрлі халықтар болғанымен, олардың ортақ белгілері бар еді: олар "цивилизацияланған" деп есептелмеді және бастапқыда христиан дінін қабыланбады, оның орнына өздерінің скандинавиялық және финндік діндерін ұстанды. Олар көбінесе бір аймаққа қоныстанғаннан кейін христиандықты қабылдады, оны өздерінің пұтқа табынушылық дәстүрлерімен біріктірді, ал викинг дәуірінің соңында барлық скандинавиялық мемлекеттер христиан дініне көшті, ал викинг мәдениетінің қалдықтары христиандық Еуропаға сіңіп кетті.

Солтүстік халық музыкасы

Скандинавиялық халық музыкасы Дания, Норвегия, Швеция, Финляндия, Исландия және тәуелді елдердің – Аланд, Фарер аралдары және Гренландия, сондай-ақ жақын орналасқан аймақтардың музыкалық дәстүрлерін қамтиды. Нақты аспаптар елдер мен аймақтар бойынша өзгеше, бірақ лар, сэкпипа, пернелі скрипка, сазгүл флейтасы, арфа сияқты жиі қолданылатын аспаптар бар. Көбінесе скандинавиялық әуендерде C2 B G тіркесі кездеседі.

Швед халық музыкасындағы әндер монофониялық, сезімталдықтан мүлдем уақ, салтанатты мінезге ие, бірақ еңбек және мерекелік әндер көбірек қуатты және ырғақты болуы мүмкін. Дания әндерінің мелодиясы көбінесе мажорға қарай бейім. Исландия халық музыкасында ортағасырлық және викинг дәуіріне дейінгі эпикалық поэманың бір түрі – римур ерекше орын алады. Фарер музыкасында ортағасырлық балладалар мен эпостық өлеңдерден, әсіресе исландтық әдебиеттен тікелей туындаған билер бар, олар көбінесе ерекше уақыт өлшемдерін ұстанады. Норвегия халық балладаларының көпшілігі «стев» деп аталатын төрт шумақты құрылымды ұстанады. Стивтер трохаикалық тетраметрді триметрмен ауыстырады, ал шумақтар әдетте ABCB схемасы бойынша ұйқастырылады, бірақ стивтер қатаң стандартталмаған. Фин халық музыкасы Карелия дәстүрлеріне және «Калевала» эпосындағы метр мен тақырыптық материалға негізделген. Бұл тақырыптарға сиқыр, мистика, шаманизм, викингтердің теңіз саяхаттары, христиан аңыздары, балладалар мен би әндері кіреді. Ескі руно ән дәстүрі , , немесе швед және неміс әсерімен руноға негізделген жаңа, дөңгелек би дәстүрі – рекилаулу пайда болды, олар көбінесе немесе уақыт өлшемін ұстанады. Сами музыкасы дәстүрлері (Фенносканиядағы саам халқының музыкасы) тарихи тұрғыдан оқшау болды және айналасындағы мәдениеттердің музыкасына аз әсер етті. Саам музыкасы джойкингпен, орындаушыға тән импровизациялық әнмен танымал. Мұндай әндер көбінесе барабанмен сүйемелденеді.

Қара металл

Блэк-метал – ауыр металл музыкасының экстремалды субжанры, көбінесе Еуропада 1980 жылдары спид-метал мен трэш-металдан пайда болды. "Бірінші толқын" 1980-жылдардың басында Venom, Hellhammer, Celtic Frost, Mercyful Fate және Bathory сияқты топтардың жұмысы арқылы басталды. Black metal атауы 1982 жылы Venom тобының сол аттас альбомынан алынған, ал Bathory-ның 1984 жылы шыққан өзі атты альбомы жалпы алғанда алғашқы нағыз блэк-метал альбомы деп есептеледі. "Екінші толқын" өлім метал жанрының дамуына реакция ретінде және тевтондық трэш-метал сахнасынан шабыттандырылды. Оны Mayhem, Darkthrone, Burzum, Immortal, Emperor, Satyricon, Thorns, Ulver және Gorgoroth сияқты музыканттар арқылы ертедегі норвегиялық блэк-метал сахнасы бастады. Норвегияның ертедегі сахнасы адам өлтіру, шабуылдар және көптеген шіркеулерді өртеу фактілерімен танымал болды. Блэк-метал лирикасының тақырыптары Шайтан мен сатанизмге арналған, бірінші толқынның көптеген топтары оны әжуалықпен қолданды, ал екінші толқынның көптеген топтарының христиандыққа қарсы шын ниеттері мен ызалы көзқарастарынан өзгеше болды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, бірінші толқын топтары металдың ауыр формаларын орындайтын болып саналды. Venom британдық ауыр металдың жаңа толқынының бір бөлігі болды, Celtic Frost траш-метал немесе дэт-метал ретінде сипатталды, ал Bathory-ның Quorthon өзінің музыкасын "ауыр метал" деп атады. Блэк-метал екінші толқынға дейін нақты анықталмады. Осы кезеңдегі маңызды даму – Euronymous (Mayhem) және Snorre Ruch ("Blackthorn", Thorns) енгізген жылдам, өшірілмеген тремоло пикинг немесе "буз пикингі" гитара ойнау стилі болды. Гитара ойнаудың басқа да жалпы белгілеріне жоғары жиілікті гитара тоны және күшті дисторшн жатады. Сололар мен төмендетілген құлақтар сирек кездеседі. Жалпы алғанда, гитара дыбысы басқа ауыр метал жанрларына қарағанда "жіңішке және сынғыш" болып келеді, ал "ауырлық" идеясы төмен жиілік емес, қаталдық пен тембральдық тығыздық арқылы беріледі. Бас-гитара көбінесе гитара тондарының астында жасырылады, тіпті мүлдем болмайды. Барабандар мен вокал да көбінесе төмендетіліп жазылады, бұл өндіріс техникалары дыбыстың бұлыңғыр "жууына" әкеледі. Вокал әдетте жоғары және қарқынды айқайлар, ұрыстар және ысқырықтар болып келеді, кейде құрттық және өлім күркіреуі де қолданылады. Клавиатураны да жиі пайдаланады. Норвегиялық блэк-металда скандинавиялық халық музыкасының ықпалы осы сахнаға жататын кейбір гитаристтердің фольклорлық дәстүрді еске түсіретін дрон мен модальді мелодияларды қолдануында көрінеді. Windir-дің Terje Bakken ежелгі скандинавиялық халық музыкасының металл стиліне оңай интеграцияланатынын түсіндірді, өйткені екі жанрда да ортақ "мұңды атмосфера" бар. Блэк-металдың өндіріс сапасы көбінесе шикі және төмен сапалы болады. Бастапқыда бұл екінші толқынның көптеген ерте топтарының дұрыс жазба жасауға ресурстары болмауына байланысты болды, бірақ бұл практика сәтті топтар өз жанрының андеграундтық бастауларымен сәйкестендіру үшін жалғасты. Осы ортақ белгілеріне қарамастан, блэк-метал әртүрлі музыкалық тәсілдер мен субжанрларды тудырды, кейбір топтар эксперименталды және авангардтық бағыттарды ұстанды. Cradle of Filth және Dimmu Borgir сияқты басқа топтар коммерциялық дыбыс пен өндіріс эстетикасын қабылдады. 1980 жылы құрылған неміс тобы Grave Digger және американдық Manowar екеуі де Рихард Вагнердің "Нибелунгтер сақинасы" романында бейнеленген скандинавиялық мифтерге сүйенді. Түйе және мүйізді шлемдер киген Faithful Breath және TNT викинг тақырыптарымен тәжірибе жүргізді. Manowar басқа топтарға қарағанда викингтердің бейнесін көп қабылдады және "құйрықты белбеудің чемпиондары" ретінде танылды; олар тіпті металл қауымдастығында да күлкіге ұшырады, бірақ табынушылардың ықыласына ие болды. Кейінгі викинг металл топтарынан айырмашылығы, Manowar танымал викинг бейнесінің тарихилығына мән бермеді және ешқандай да викингтермен дін немесе нәсіл жағынан сәйкестендірмеді. Trafford және Pluskowski түсіндіреді: "Викингтердің Manowar нұсқасы тарихқа, сағаға немесе Эддаға қарағанда Конан варварға көбірек қарыздар: Manowar үшін маңызды нәрсе – бұл шексіз еркектік, ал викингтер олар үшін тек еркектік еркектер".

Black metal is an extreme subgenre of heavy metal music that, mostly in Europe, emerged from speed metal and thrash metal in the 1980s. A "first wave" began in the early to mid 1980s, through the work of bands such as Venom, Hellhammer, Celtic Frost, Mercyful Fate, and Bathory. The name black metal is taken from the 1982 album of the same name by Venom, while Bathory's 1984 self titled release is generally regarded as the first true black metal record. A "second wave" developed in part as a reaction to the burgeoning death metal genre, and in part inspired by the Teutonic thrash metal scene. It was headed by the early Norwegian black metal scene, through artists such as Mayhem, Darkthrone, Burzum, Immortal, Emperor, Satyricon, Thorns, Ulver, and Gorgoroth. The early Norwegian scene became infamous for murders, assaults, and numerous church arsons committed by members of the scene. Black metal lyrical themes are focused on Satan and Satanism, which many first wave bands used with a tongue in cheek approach, contrary to the more serious beliefs and vehement anti Christian sentiment of many second wave bands. Musically, the first wave of bands were just considered to be playing heavier forms of metal – Venom was part of the new wave of British heavy metal, Celtic Frost was variously described as thrash metal or death metal, and Quorthon of Bathory simply labeled his music "heavy metal". It was not until the second wave that black metal was more clearly defined. A key development during that period was a guitar playing style featuring fast, un muted tremolo picking or "buzz picking", introduced by Euronymous of Mayhem and Snorre Ruch ("Blackthorn") of Thorns. Other common traits for guitar playing include a high pitched or treble guitar tone and heavy distortion. Solos and dropped tunings are rare. Overall, the guitar sound tends to be "thin and brittle" compared to other heavy metal genres, with the idea of "heaviness" conveyed through harshness and timbral density rather than low frequency. The bass guitar tends to be buried under the guitar tones, even non existent. Drums and even vocals are likewise often mixed low, with these production techniques resulting in a blurred "wash" of sound. Vocals are usually high pitched and raspy shrieks, screams, and snarls, and rarely gutturals and death growls are also employed. The use of keyboards is also frequent. The influence of Scandinavian folk music within Norwegian black metal is apparent in the use by some guitarists belonging to that scene of drones and modal melodies reminiscent of the folk tradition. Terje Bakken of Windir explained that ancient Nordic folk is easily integrated into metal idiom due to the "sad atmosphere" the two genres have in common. Production values within black metal are often raw and lo fidelity. Originally, this was merely because many early second wave bands lacked the resources to record properly, but the practice was continued by successful bands in order to identify with their genre's underground origins. Though featuring these common traits, black metal spawned diverse musical approaches and subgenres, with some bands taking more experimental and avant garde directions. Other bands, such as Cradle of Filth and Dimmu Borgir, embraced a more commercial sound and production aesthetic instead. The German band Grave Digger and American band Manowar, both of which formed in 1980, drew upon Norse myth as envisioned in Richard Wagner's Der Ring des Nibelungen. Faithful Breath – which wore fur and horned helmet costumes – and TNT also experimented with Viking themes. Manowar adopted Viking imagery much more heavily than other bands, and became known as the "champions of the furry loincloth"; they met with ridicule even within the metal community, but attracted a cult following. Unlike the later Viking metal bands, Manowar did not bother with the historicity of popular Viking image, and did not in any way identify with the Vikings, religiously or racially. Trafford and Pluskowski explain that "the Manowar version of the Vikings owes as much to Conan the Barbarian as it does to history, saga, or Edda: What matters to Manowar is untamed masculinity, and the Vikings are for them merely the archetypal barbarian males."

Музыкалық ерекшеліктері

"Viking metal" термині кейде 1990-шы жылдардағы норвегиялық қара метал сахнасының лақап аты ретінде қолданылды, ол "шулы, хаостық және көбінесе қайғылы клавиатуралық мелодиялармен күшейтілген". Ол сондай-ақ қара металдың қосалқы жанры ретінде сипатталды, бірақ қара металдың шайтандық бейнелерінен бас тартып, скандинавиялық халық музыкасының ықпалымен "баяу қара метал" ретінде, қара метал мен халық металдың арасында тепе-теңдік сақтап, немесе "фолктан қараға, өлім металға" дейін ауқымды спектрді қамтиды. Әдетте, викинг метал әртістері көбінесе клавиатураға сүйенеді, олар көбінесе "шапшаң, садақшамен жүйтіп ойнайтын" темпте ойнатылады. Бұл әртістер көбінесе дәстүрлі аспаптар мен этникалық мелодиялар сияқты "жергілікті мәдени ерекшеліктерді" қосады. Ол фолк-металға ұқсас және кейде солай санатталады, бірақ ол халық аспаптарын аз қолданады. Вокал үшін викинг металы ән салуды да, қара металдың типикалық айқай-шақыруларын да қамтиды. Жалпы алғанда, викинг металды анықтау қиын, өйткені әнұран сияқты хорлар сияқты белгілі бір элементтерден басқа, ол толығымен музыкалық ерекшеліктерге негізделмейді және қара және өлім металдан бастау алатын басқа метал жанрларымен қабаттасады. Мысалы, Unleashed және Amon Amarth сияқты кейбір топтар өлім металл орындайды, бірақ викинг тақырыптарын қосады, сондықтан олар осы жанрдың бөлігі ретінде танылады. Жалпы, викинг метал музыкалық сапасынан гөрі тақырыптық мазмұны мен бейнелерімен анықталады. Бұл ортағасырлық музыканың имитациясы емес, "викингтер тақырыбының көрінісі топтардың аттарында, альбомдардың атауларында, альбомдардың обложкаларында және әсіресе әндердің сөздерінде айқын байқалады". Викинг метал және оған жақын стильдегі pagan metal музыка стиліне қарағанда көбірек термин немесе "әдеп" болып табылады. Олар негізінен лирикалық бағытталғандықтан, осы екі стильді музыкалық категорияға бөлу даулы. Осылайша, викинг метал белгілі бір дыбысты сипаттаушы емес, жанрлық термин. Эшби мен Скофилд "Викинг метал" термині жанрлар мен қосалқы жанрлардың күрделі желісіне кіретін көптеген терминдердің бірі, оның нақты формасы үнемі өзгереді, өйткені трендтер мен сән пайда болып, жоғалады" деп жазады. Қара металдан бастау алған викинг метал "кем дегенде дыбыстық тұрғыдан әртүрленді және қазір қара метал мен классикалық рок деп атауға болатын стильдердің кең ауқымын қамтиды". Blood Fire Death альбомымен, алғашқы нақты викинг металл релиздерінің бірі, Bathory әртүрлі музыкалық элементтерді қосты. Бұрынғы жазбалардың шуы мен хаосын сақтап, топ германдық және норвегиялық фольклорға негізделген балладаларда, шатырлық мелодияларда және бордтон дыбыстары, еврей арфалары және флейталар сияқты халық музыкасының элементтерінде жұмыс істеп, қайғылы және мелодиялық тәсілді қолданды. Bathory мұхит толқындары, күн күркірі және жабайы жануарлардың дауыстары сияқты табиғи дыбыстарды musique concrète стиліне ұқсас стильмен қосты. Кейде аспаптар күн күркіріне немесе балғаның дыбысын еліктеген домбыраның дыбыстары сияқты ономатопеялық эффекттер жасау үшін пайдаланылды. Әндер әдетте көп бөлімді формалды құрылымдарды қамтиды, үш аспаптық бөлімнен тұратын үлгіге сәйкес – кіріспе, көпір және финал – және екі вокалды бөлім – строфа және рефрен. Enslaved, викинг металдың қалыптасқан тобы, негізінен қара метал стилін орындайды, бірақ уақыт өте келе прогрессивтірек болды. Эдуардо Ривадавия Enslaved-тің ерекшеліктерін "викинг тақырыптары, өткір гитаралар, соққылы барабандар және күрделі құрылымдарды, мол гармониялар мен уақыт өзгерістерін тудыратын оркестрлеуге құлақ салу" деп сипаттады. Mardraum – Beyond the Within (2000) альбомынан бері топ әр альбоммен айтарлықтай дамыды. Фарерлік топтың Týr электроинструменттермен стандартты рок-топ құрамы бар, бірақ оның әндерінде дәстүрлі Фарер музыкасын кеңінен қолданады. Фарерлік балладалар әдетте ерекше уақыт өлшемдерін қамтиды, көбінесе немесе баламалы ырғақтар немесе осы біркелкі емес өлшемдерді қайталауға тырысқанда, Týr көбінесе баттың әлсіз соққысына басымдық береді. Ескі Фарер балладаларына негізделген әндерде Týr әдетте гармониялық немесе мелодиялық минор шкаласында немесе миксолидиялық режимде ойнайды.

The term "Viking metal" has sometimes been used as a nickname for the 1990s Norwegian black metal scene, which was "noisy, chaotic, and often augmented by sorrowful keyboard melodies". It has also been variously described as a subgenre of black metal, albeit one that abandoned black metal's Satanic imagery, "slow black metal" with influences from Nordic folk music, straddling black metal and folk metal almost equally, or running the gamut from "folk to black to death metal". Typically, Viking metal artists rely extensively on keyboards, which are often played at a "swift, galloping pace". These artists often add "local cultural flourishes" such as traditional instruments and ethnic melodies. It is similar to folk metal, and is sometimes categorized as such, but it uses folk instruments less extensively. For vocals, Viking metal incorporates both singing and the typical black metal screams and growls. Overall, Viking metal is hard to define since, apart from certain elements like anthem like choruses, it is not based entirely on musical features and overlaps with other metal genres, with origins in black and death metal. Some bands, such as Unleashed and Amon Amarth, play death metal, but incorporate Viking themes and thus are labeled as part of the genre. Generally, Viking metal is defined more by its thematic material and imagery than musical qualities. Rather than being a mock up of medieval music, "it is in the band names, album titles, artwork of album covers and, especially, in the song lyrics that Viking themes are so evident." Viking metal, and the closely related style pagan metal, is more of a term or "etiquette" than a musical style. Since they are defined chiefly by lyrical focus, any musical categorizations of these two styles is controversial. Thus, Viking metal is more of a cross genre term than a descriptor of a certain sound. Ashby and Schofield write that "The term 'Viking metal' is one of many that falls within a complex web of genres and subgenres, the precise form of which is constantly shifting, as trends and fads emerge and fade." From its origins in black metal, Viking metal "has diversified (at least in aural terms), and now covers a range of styles that run the gamut between black metal and what one might justifiably term classic rock". Starting with the album Blood Fire Death, one of the first definitive Viking metal releases, Bathory incorporated a diverse range of musical elements. While retaining the noise and chaos of previous recordings, the band took a more sorrowful and melodic approach, working in ballads based on Germanic and Norse folklore, shanty like melodies and folk music elements such as bourdon sounds, Jew's harps, and fifes. Bathory added natural found sounds, such as ocean waves, thunder, and wild animal noises, in a style similar to that of musique concrète. Instruments were sometimes used to create onomatopoeic effects such as drum sounds imitating thunder or a sledgehammer. The songs typically featured multi sectional formal structures, following a pattern of three instrumental sections – introduction, bridge, and finale – and two vocal sections – stanza and refrain. Enslaved, a formative band in Viking metal, performs primarily a black metal style, but has over time become more progressive. Eduardo Rivadavia described the hallmarks of Enslaved as "Viking themes, razor sharp guitars, blastbeat drums, and an ear for orchestration resulting in complex structures, bountiful harmonies and time changes." The band evolved significantly with every album since Mardraum – Beyond the Within (2000). The Faroese band Týr has a standard rock band lineup with electric instruments, but makes extensive use of traditional Faroese music in its songs. Faroese ballads typically involve unusual time signatures, most commonly or the alternative rhythms or In an attempt to replicate these uneven signatures, Týr often places the accent on the weak beat of the bar. In songs based on old Faroese ballads, Týr usually play in harmonic or melodic minor scale or else in mixolydian mode.

Теңіздегі шаңырақтардың және танымал БАҚ-тың ықпалы

Мулвани «Викинг металлы» дәстүрлі дыбыстық материалдарға, мысалы, аспаптар мен мелодияларға көп көңіл бөлмейді. Оның орнына викингтер тобы өздерінің мәтіндік көзі ретінде негізінен норвегиялық мифологиясын пайдаланады, оны көбінесе мақсатқа сай кескіндерді шақыруға арналған стильдік, теңізшілер әуеніне ұқсас мелодиялармен толықтырады. Ол былай деп түсіндіреді: Мулванидің сөзіне қарағанда, викинг металлы теңізшілер әндеріне және пираттар мен викингтердің медиадағы бейнелеріне көп сүйенеді, бұл жанрдың екі негізгі түрінде көрінеді. Бірінші тип «көптеген қайталама ноталармен қадамдық қозғалысқа» ие, көбінесе минор тонда және негізінен унисонмен орындалады. Екінші тип «доға тәрізді жоғары көтеріліс-түсу құрылымын» қолданады және мәтінге аз тәуелді, сондықтан ол «ашық теңіздегі толқындардың қозғалысын» еске түсіреді. Бірінші типтің мысалдары ретінде Мулвани «Дrunkен Sailor» әнін, 1934 және 1996 жылғы «Dead Man’s Chest» саундтректерін, Марио Насимбененің 1958 жылғы «Викингтер» фильміне жазған «Viking» әнін және Монти Пайтонның «Spam» скечіндегі әнді қарастырды, сондай-ақ Einherjer, Mithotyn, Naglfar және Vargevinter сияқты викинг және блэк металл топтарының шығармаларында ұқсас құрылымдарды тапты. Екінші типті, яғни доға тәрізді жоғары көтеріліс пен түсуді Мулвани Einherjer және Borknagar шығармаларында байқады. Теңізшілер әндерінің ықпалы стереотиптен туындайды, онда белгілі бір дыбыстық ассоциациялар «теңізшілердің, теңізде шабуыл жасайтындардың және викингтердің бейнелерімен» байланыстырылады, және «дәстүрлі теңізшілер әндеріне тамырланған болса да, бұл дыбыстық бейнелер пираттық фильмдер мен телешоулар арқылы сақталған және ассоциация арқылы викингтерге дейін кеңейтілген». Эшби мен Скофилд Мулванимен келіседі, музыкалық тұрғыдан викинг металл топтары көбінесе нақты викингтердің тарихымен байланысты емес, бірақ теңіздік кеңістіктің кең мағынасын білдіреді, «теңіздік контексттің бұл үйлесімі білініп сезілетін нәрсе» дейді. Фолк-метал тобы Cruachan-ның мүшесі Кит Фэй де викинг металлға теңізшілер әндерінің әсерін атап өтті, бірақ сынды түрде. Британдық Terrorizer журналына берген сұхбатында ол «шынайы «викинг музыкасы» жоқ, сондықтан барлық солтүстік топтары өз музыкаларына сәйкес келетін «теңізшілер әні» сияқты мелодияларды пайдаланады. Бұл топтардың көптеген, әсіресе ірілері, фолк-метал деп аталады, бірақ олар нағыз халық музыкасының не екенін түсінбейді; бірақ мен бұл олардың бәріне қатысты емес екенін білемін».

Mulvany states that "Viking metal is much less concerned with traditional aural materials like instruments and melodies. Instead, Viking bands limit themselves mainly to the use of Norse mythology as a textual source, which they often augment with stylized shanty like melodies that are meant to evoke apropos images". He elaborates: According to Mulvany, Viking metal draws heavily on sea shanties and media images of pirates and Vikings, an influence evident in two basic forms of the genre. The first type "is largely stepwise in motion with many repeated note figures", is frequently in minor key, and is primarily sung in unison. The second type uses an "arching ascent descent structure" and is less dependent on lyrics, making it "more evocative of rolling waves on the open sea". As examples of the first type, Mulvany examined the structures of sea shanties such as "Drunken Sailor", the 1934 and 1996 film soundtrack versions of "Dead Man's Chest", Mario Nascimbene's "Viking" song for the 1958 film The Vikings, and the chant from Monty Python's "Spam" sketch, and found similar structures in compositions by Viking and black metal bands such as Einherjer, Mithotyn, Naglfar, and Vargevinter. The second type, that of arching ascent and descent, Mulvany noticed in compositions by Einherjer and Borknagar. The shanty influence results from stereotyping in which certain aural associations are equated with "images of sailors, sea borne marauders, and Vikings", and "though rooted in traditional sea shanties, these aural images have been perpetuated through the media of pirate movies and television shows, and they have been extended – by association – to Vikings". Ashby and Schofield agree with Mulvany that musically, Viking metal bands generally are unconnected with a real Viking past, but instead connote a broader sense of the maritime, presuming that "this conflation of maritime contexts is a knowing one, but one nonetheless felt to be somehow evocative." Keith Fay of the folk metal band Cruachan has also noted the influence of sea shanties on Viking metal, although disparagingly. In an interview with British magazine Terrorizer, he said that there is "no real defined 'Viking music', so all these Nordic bands use 'sea shanty' type tunes to match their music. A lot of these bands, especially the bigger ones, are called folk metal but they don't really understand what real folk music is; though I know this is not true for all of them."

Тематикалық және лирикалық бағыт

Viking metal тақырыптық тұрғыдан қарағанда, black metal элементтеріне көп сүйенсе де, өлеңдері мен бейнелері христиандыққа қарсы немесе шайтандық емес, оның орнына пұтқа табынушылық пен скандинавиялық мәдениетке қатысты. Ол көптеген death және black metal топтарына тән қару-жарақ пен шайқас алаңдары арқылы зорлық-зомбылық пен ерлікті дәріптеуді, сонымен қатар ата-бабалар тамырына, әсіресе христиандыққа дейінгі мұраға деген қызығушылықты, викинг мифологиясы мен солтүстік ландшафттарының бейнелері арқылы көрсетеді. Sorhin сияқты кейбір топтар black metal-дың шайтандық элементтерін сақтайды, бірақ музыкалық жағынан жақында пайда болған халықтық әуендердің ықпалында болады. Альбом обложкалары, топтың фотосуреттері, веб-сайт дизайны және тауарлар сияқты визуалдық элементтердің барлығы Viking metal өлеңдері мен тақырыптарының қараңғы және зорлық-зомбылық көзқарасын көрсетеді. Viking metal суретшілері көбінесе теңіз суреттерін және викинг кемелерін бейнелейді. Мысалы, Enslaved тобының Blodhemn (1998) альбомының обложкасында топ мүшелері викинг жауынгерлері ретінде бейнеленген, ал кемелері артында бекітілген, ал Månegarm тобының Dödsfärd (2003) альбомының обложкасында стереотиптік викинг жерлеу рәсімі көрсетілген. Viking metal суретшілерінің альбомдарында көбінесе викинг дәуірінен табылған археологиялық жәдігерлер бейнеленеді: Тордың балғалары ең көп кездеседі, бірақ Осеберг қалдықтары, рун тастар және тіпті Саттон Ху шлемі де кездеседі (бірақ соңғысы викингтік емес және викинг дәуірінен де емес). Кейбір топтар одан да көне, ортағасырлықтан бұрынғы бейнелерді қолданады, мысалы, фин тобы Moonsorrow тасқа ойылған суреттер мен мегалиттерді пайдаланады. Ensiferum, Turisas және Korpiklaani сияқты басқа фин топтары саам дәстүрлері мен шаманизмге назар аударады, бұл Viking metal анықтамасын одан әрі кеңейтеді. Барлық топтар викингтерге қатысты визуалдарға немесе басқа ата-бабалардың бейнелеріне сүйенбейді: мысалы, Týr тобының мүшелері сахнада викинг киімдерін кимейді, оларды басқа хэви-металл топтарынан ерекшелейтіні – олардың халықтық әуендерге толы музыкасы және өлеңдерінің тақырыптары ғана. Хэви-металл тарихында оккультизмге сілтемелер болғанымен, Viking metal топтары өте нақты мифологияны қолданады, ол олардың мәтіндік таңдауларына, альбом обложкаларына және көбінесе музыкалық композицияларына әсер етеді. Скандинавиялық құдайлардың көптеген пантеоны болғанына қарамастан, Viking metal топтары көбінесе Одинге, соғыс құдайына, сондай-ақ Торға және оның балғасына назар аударады. Алкоголь, әсіресе мед, де өлеңдерде жиі кездеседі. Viking metal топтары екі бағыттың бірін ұстанады. Біріншісі – романтизм мен қашқындық идеялары, онда топтар күш пен варварлық бейнесін қалыптастырады және әртүрлі өлеңдер мен сағалардан цитаталар келтіреді. Екінші бағыт тарихи дәлдікке баса назар аударады, көбінесе лирика мен өзіндік ерекшеліктері үшін скандинавиялық мифологияға сүйенеді. Көптеген Viking metal топтары алдымен жергілікті тамырларымен байланысты, мысалы, Moonsorrow Финляндиямен немесе Einherjer Норвегиямен, ал кең солтүстік еуропалық сәйкестендіру екінші орында тұрады. Көптеген әндер ағылшын тілінде жазылған, бірақ Viking metal топтары көбінесе басқа тілдерде де өлең жазады, әдетте Солтүстік герман тілдері тобына жататын – норвегиялық, көне норвегиялық, швед, даниялық және сирек кездесетін исланд және фарер тілдерінде, сондай-ақ герман тіліне жатпайтын фин тілінде. Кейде неміс, көне жоғарғы неміс, латын, голланд, саам тілдері немесе галль тілдері сияқты басқа еуропалық тілдер де қолданылады. Әлемдегі хэви-металл жанкүйерлері сүйікті топтарының өлеңдерін түсіну және музыканы жақсырақ бағалау үшін кейде норвегиялық немесе фин тілдерін үйренуге тырысады. Ирина Мария Манеа бұл ана тілінде ән айтуды, альбом обложкаларының бейнелерін және көбінесе жауынгер киімдерін, қару-жарағын және кейде қайта жаңғыртуларды қамтитын сахналық қойылымдарды Viking metal-дың völkisch жағынан көрсетеді деп санайды. Нақты айтқанда, Viking metal топтарының тақырыптық фокусы этникалық топты "естен кетпес уақыттан" бастап біркелкі, өзгермеген тарих ретінде қарастырады, яғни Манеа айтқандай, "дәл völkisch шеңберінде".

Thematically, Viking metal draws extensively on elements of black metal, but the lyrics and imagery are pagan and Norse rather than anti Christian or Satanic. It combines the exaltation of violence and virility through weapons and battlefields, which is common to many death and black metal bands, with an interest in ancestral roots, particularly a pre Christian heritage, which is expressed through Viking mythology and imagery of northern landscapes. Some bands such as Sorhin keep the Satanic elements of black metal but musically are influenced by more recent folk tunes. Visuals such as album art, band photos, website design, and merchandise all highlight the dark and violent outlook of Viking metal lyrics and themes. Seascapes and Viking ships are commonly invoked by Viking metal artists. For example, the cover to Blodhemn (1998) by Enslaved, which features the band as Viking warriors with their boat anchored behind them, or the cover to Dödsfärd (2003) by Månegarm, which features a stereotypical Viking funeral. The art on albums by Viking metal artists frequently depicts Viking Age archeological finds: Thor's hammers are especially common, but other artifacts such as Oseberg posts, runestones, and even the Sutton Hoo helmet have appeared (though this last artifact is neither Viking nor from the Viking age). Some bands incorporate far more ancient, pre medieval imagery, such as the Finnish band Moonsorrow's use of prehistoric rock carvings and megaliths. Other Finnish bands, such as Ensiferum, Turisas, and Korpiklaani, focus on Sámi traditions and shamanism, further stretching the definition of Viking metal. Not all bands rely on Viking related visuals or other ancestral images to aid their musical character: for instance, the members of Týr do not wear Viking costumes on stage, and only their folk influenced music and lyrical themes distinguish them from other heavy metal bands. While heavy metal throughout its history has referenced the occult, Viking metal bands use a very specific mythology, which informs their textual choices, album imagery, and, frequently, musical compositions. Despite a whole pantheon of Norse gods to choose from, Viking metal bands typically focus on Odin, the god of war, and on Thor and his hammer. Alcohol, particularly mead, is also a common lyrical focus. Viking metal bands tend to follow one of two approaches. The first is one of romanticism and escapist ideas, where bands cultivate an image of strength and barbarism and quote passages from various poems and sagas. The second approach emphasizes historical accuracy, typically relying on Norse mythology as the sole focus of lyricism and identity. Many Viking metal bands identify first with local roots – for instance, Moonsorrow with Finland or Einherjer with Norway – with a wider northern European identity coming second. Many songs are composed in English, but Viking metal bands often write lyrics in other languages, usually of the North Germanic family – Norwegian, Old Norse, Swedish, Danish and, less commonly, Icelandic and Faroese – and also in Finnish, which is non Germanic. Other European languages, such as German, Old High German, Latin, Dutch, Sámi languages, or Gaulish are sometimes used. Heavy metal fans around the world sometimes learn languages such as Norwegian or Finnish in order to understand the lyrics of their favorite bands and improve their appreciation of the music. Irina Maria Manea considers this preference to sing in a native language, along with the imagery of album covers, and stage performances which often involve warrior costumes, weapons, and sometimes reenactments, a demonstration of a völkisch aspect to Viking metal. Specifically, the thematic focus of Viking metal bands conceptualizes ethnicity as uniform, unchanged history from "time immemorial," which is, state Manea, "precisely in the völkisch framework."

Мәсіхшілікті жалған діндер мен қарсылық

Викинг металдың суреттері викинг дәуірінде жасалған материалдық мәдениетке негізделген, бірақ Траффорд пен Плюсковскинің айтуынша, ол сонымен қатар "көптеген қара және дед металл топтарының сүйікті кең семиотикалық жүйесін қамтиды, ең болмағанда, зорлық-зомбылық пен гипер еркектік қару мен шайқас алаңдары арқылы білдіріледі". Викинг металлінде бұл семиотикалық жүйе ата-бабалар тамырларына, әсіресе христиан дініне дейінгі мұраға қызығушылықпен біріктірілген, "викинг мифологиясы мен солтүстік пейзаждардың эстетикасы арқылы визуалды түрде көрінеді". Христиан дінін қатты жек көру және оған деген құштарлық ұзақ уақыт бойы қара және дед металл топтарының нормасы болды, бірақ 1990 жылдары Батори және басқа да көптеген топтар христиан дінінің басты қарсыласы ретінде сатанизмнен бас тарта бастады, оның орнына викингтерге және Одинге сенім білдірді. Көптеген суретшілер христиандықты күшпен енгізілген шетелдік ықпал ретінде, сондықтан түзетілуі керек қателік ретінде қарастырып, қазіргі заманғы Heathenry пұтқа табынушылығымен байланысты екенін айтады. Норвегиялық блэк-метал сахнасының кейбір мүшелері осы әсерге қарсы күш қолдануға итермеленді - мысалы, блэк-метал музыканттары Варг Викернес, Самот, Фауст және Йорн Инге Тунсбергтің шіркеулерді өртеп жіберуі. Көптеген топтар немесе жеке тұлғалар осыншалықты алыс кетпесе де, расизм, ұлтшылдық және антисемитизмнің жасырын ағымдары блэк-метал сахнасының кейбір бөліктеріне ене түсуін жалғастыруда. Көптеген викинг метал артистері, соның ішінде Enslaved және Einherjer сияқты топтар, викингтер мен норвегиялық мифологияға қызығушылық білдіреді және қара металдың шайтандық бейімділігін мүлдем қабылдамайды, тек норвегиялық тақырыптарға жазған, ешқандай расистік немесе антисемиттік көріністерсіз. 1990 жылдары блэк-металл статус-квоға қарсы жауынгерлік және деструктивті ұстанымға ие болса, викинг-металл өткенге қарап, зорлық-зомбылықтан аулақ халықшыл, жүйеге қарсы көзқарасты қабылдады. Викинг металы христиандыққа дейінгі және апокалиптикалықтан кейінгі болып табылады – ол христиандыққа дейінгі өткенге қарап, христиандықтан кейінгі болашақты елестетеді. Бірақ христиан дінін мойындаушылар арасында да бар. Дэвид Кивиллдің пікірінше, көптеген викинг метал суретшілерінің христианға қарсы ұстанымы викинг дәуіріне деген анахронистік көзқарас. Тарихи мысал ретінде ол 793 жылы Линдисфарнға жасалған шабуылды келтіреді, бұл оқиға Викинг дәуірінің басталуы деп саналады және Enslaved "793 (Slaget Om Lindisfarne)" әнінде атап өтті. Ол бұл шабуыл тек қана мүмкіндікті пайдалану болды деп айтады, христиан дінінің өсіп келе жатқан күшіне қарсы біріккен шабуыл емес, және "мәжүси" және "пұтқа табынушы" терминдері тарихи түрде "христианға қарсы" дегенді білдірмейді, бірақ бұл адамдар діни атауға сәйкес келмейді. Бұдан басқа, скандинавиялық дін мен христиан діні бір-бірімен араласып, бір-біріне әсер етті. Христиан діні көбінесе Харальд Клак пен Харальд Блутту сияқты монархиялық режимдер арқылы немесе Ансгар бастаған тәрізді түрлендіру қозғалыстары арқылы қолданылды. Кивилл қорытындылай келе, "Амон Амарт сияқты топтар скандинавиялық мұраларын, ата-бабаларының соғыстық табиғатын немесе алыс тайпалық қоғамдарда орын алған тәжірибелерді елемеуі керек дегенді білдірмейді, викинг дәуіріндегі христиандық ықпалдың болуын жоққа шығару өте тар көзқарас".

The imagery in Viking metal draws upon the material culture created during the Viking Age, but — according to Trafford and Pluskowski — it also "encompasses the broad semiotic system favored by many black and death metal bands, not least of all the exultation of violence and hyper masculinity expressed through weapons and battlefields". In Viking metal this semiotic system is melded with an interest in ancestral roots, specifically a pre Christian heritage, "expressed visually through Viking mythology and the aesthetics of northern landscapes". Extreme and obsessive loathing of Christianity had long been the norm for black and death metal bands, but in the 1990s Bathory and many other bands began turning away from Satanism as the primary opposition to Christianity, instead placing their faith in the Vikings and Odin. Many artists claim affiliation to the modern Pagan religion of Heathenry, treating Christianity as a foreign influence that was forcibly imposed, and therefore as a wrong to be righted. Some members of the Norwegian black metal scene were motivated to take violent action against this influence – for instance, the church burnings by black metal musicians Varg Vikernes, Samoth, Faust, and Jørn Inge Tunsberg, among others. While most bands or individuals did not go that far, an undercurrent of racism, nationalism, and anti Semitism continues to permeate parts of the black metal scene. Many Viking metal artists, including bands such as Enslaved and Einherjer, simply express interest in Vikings and Norse mythology and entirely reject the Satanic inclination of black metal, writing almost exclusively on Norse themes, without any racist or anti Semitic undertones. Whereas black metal during the 1990s took a militant and destructive stance toward the status quo, Viking metal looked to the past and took a populist, anti system approach which eschewed violence. Viking metal is both pre Christian and post apocalyptic – it looks to a pre Christian past and imagines a post Christian future. While opposition to Christianity drove the formation of Viking metal, some bands that play, or have played, Viking metal, such as Slechtvalk, Drottnar, Vardøger, and Holy Blood, subscribe to Christian beliefs. David Keevill argues that the explicitly anti Christian attitude of most Viking metal artists is an anachronistic view of the Viking Age. Keevill explains that "while bands have used [Viking mythology] as the basis for their musical existence the historical reality of the Viking Age (late 8th century to the 11th century) is a chequered backdrop of a multitude of belief systems and disparate political mechanisms". As an historical example, he cites the raid on Lindisfarne in 793, an event considered the beginning of the Viking Age and celebrated by Enslaved in its song "793 (Slaget Om Lindisfarne)". He contends that this attack was merely an opportunistic raid, not a concerted attack on the growing power of Christianity, and that the terms "heathen" and "pagan" historically did not necessarily mean "anti Christian", but that the people in question did not fit under a denominational label. Furthermore, Norse religion and Christianity intermingled and influenced each other throughout the era, and Christianity was often imposed through monarchical regimes such as Harald Klak and Harald Bluetooth or conversion movements such as those initiated by Ansgar. Keevill concludes that, "It's not that bands like Amon Amarth shouldn't flout their Norse heritage, the bellicose nature of the ancestors or the kind of practices that would have taken place in far flung tribal societies, it's just that ruling out the presence of an overbearing Christian influence on the Viking Age is incredibly close minded."

Жалған металлмен байланысы

Viking metal – пұтқа табынушы метал жанрының бастауы саналады, ал Bathory-нің Hammerheart альбомы – алғашқы пұтқа табынушы метал жазбасы. Вайнштейн: «Викингтер Еуропаның соңғы пұтқа табынушылары болғандықтан және христиан дінін баяу да еріксіз қабылдағандықтан, пұтқа табынушы метал викинг металдан басталуы заңды» деп жазады. Имке фон Хельден кейбір маңызды айырмашылықтарды былай түсіндіреді: «[Пұтқа табынушы металл] негізінен пұтқа табынушы діндерді қамтиды және тек ежелгі скандинавия мифологиясымен ғана емес, сонымен қатар кельт мифтері мен тарихы, ертегілер және фольклордың басқа да элементтерін зерттейтін кең контексте жатыр. Пұтқа табынушы металда скрипка немесе флейта сияқты дәстүрлі аспаптар викинг металға қарағанда жиірек қолданылады». Ұлттық немесе аймақтық мифтерді, әңгімелерді және аңыздарды енгізу және құрметтеу идеясы алғаш рет Adorned Brood, Falkenbach, Black Messiah, Enslaved немесе Einherjer сияқты музыканттардың шығармаларында пайда болды, бірақ музыкалық құбылыс ретінде Еуропадан тысқары аймақтарға таралып, әлемдік трендке айналды, онда музыканттар өз этникалық мұраларына деген құрметтерін білдіреді. Викинг метал, пұтқа табынушы және фолк метал мәдени мұра қозғалыстарындағы кең қабылдау үрдісінің бір бөлігін құрайды, бұл тек ұлттық маңызы бар және танымал бейнелерді ғана емес, сонымен қатар мұраның шекараларын зерттеуге және мұра және мұра қауымдастықтарының анықтамаларын кеңейтуге және оларды күмәндануға бағытталған.

Ерлік

Халықтың түсінігінде викингтердің бейнесі гипермаскулиндік болып табылады, сондықтан викинг металы табиғи түрде патриархалды. Кейбір топтар, мысалы, Kivimetsän Druidi, Storm және Irminsul, әйел мүшелерін қамтыған, ал әйел жанкүйерлері викинг металдың аудиториясының едәуір бөлігін құрайды, бірақ әйелдер викинг метал сахнасында бағынышты жағдайда болады және викинг метал музыкасының өндірісінде сирек кездеседі, бұл "ұлт құру" процесінің бір түрі ретінде қарастырылуы мүмкін: әйелдер ұлтты құруға қатыса алады, бірақ бұл процесті әлі де ерлер бақылайды. Викинг металында соғыс және ерлік тақырыптары басым. Кейбір суретшілер, мысалы, Бурзум, ерлікті скандинавиялық дәстүрмен және гендерлік идеалдармен байланыстырады, сондықтан викинг еркегін дәстүрлі ерліктің символы ретінде қарастырады. Black metal-дағы скандинавиялық сілтемелердің көпшілігі батыл, еркектік және әскери тақырыптарға толы – Мьёльнир, Один, Темір крест, берсеркерлер және эйнхерьяр. Керісінше, Иса, еркек тұлға болғанымен, Бурзумның "Jesu død" сияқты әндерінде суық, қараңғы және өмірді жоятын күш ретінде бейнеленеді. Христиан діні ерлердің табиғи "қара" жақтарын ұяттау және басу ретінде қарастырылады, сондықтан қара металл тұрғысынан нағыз ерлікке жету үшін адамның табиғатының қараңғы жақтарын зерттеу қажет – соғыс және кісі өлтіру. Мәдениет тарихшысы Нина Витозек Норвегияда табиғат бейнелерінің көбінесе Норвегияға мәдени жақындықпен байланысты символизмді білдіретінін анықтады. Витозек бұл идеалдың тамырларын Тациттің германдықтар туралы баяндамасына дейін жегізеді, онда германдықтар табиғатпен байланыс арқылы жоғары тұрған халық ретінде романтикаландырылған, ал олардың қатыгездігі мен соғысқұмарлығы апатияға берілген және құлдыраған римдік элитаға қарсы қойылған. Black metal жанрында скандинавиялық бейнелер яһуди-христиандық дәстүрдің қысымына қарсы тұру үшін табиғи және шынайы ерлік туралы көзқарасты қалыптастыру үшін қолданылады.

Құмыра

Викинг метал тамыры, әдетте, скандинавиялық металда, әсіресе 1980-жылдардың соңындағы дез-метал және блэк-метал сахналарында кездеседі. Мануардың викингтер тақырыбынан шабыт алған кейбір топтар Мануардан гөрі викингтермен толық сәйкестенді. Бұл қозғалыстың алдында Швецияның Bathory тобы тұрды. Топтың төртінші альбомы Blood Fire Death, 1988 жылы шыққан, викинг металдың екі ерте үлгісін қамтиды – "A Fine Day to Die" және "Blood Fire Death" әндері. Blood Fire Death мұқабасында тіпті норвегиялық суретші Питер Николай Арбоның "Одиннің жабайы аңшылығы" картинасы бейнеленген, ол скандинавия құдайы Одинді жабайы аңшылықта көрсетеді. Bathory 1990 жылы викингтерге толық арналған концептуалды альбом Hammerheart шығару арқылы бұл викинг тақырыбын дамытты. Бұл альбом да өзінің алдыңғы альбомы сияқты викинг тақырыбындағы суретпен безендірілген, бұл жолы Сэр Фрэнк Диксидің "Викингтің жерлеу рәсімі" картинасы. Осы альбомнан кейін 1991 жылы Вагнердің сол аттас операсынан шабыттанған Twilight of the Gods және 1988–1989 жылдары жазылған, бірақ 1996 жылы шыққан Blood on Ice жарық көрді. Hammerheart метал әлемін викинг метал архетипімен таныстырған маңызды туынды саналады. Осы альбоммен топтың негізін қалаушы Квортон солтүстік жасөспірімдердің бір буынына шабыт сыйлап, 1990-жылдардың басында норвегиялық блэк-метал қауымдастығының мүшелері жасаған зорлық-зомбылық пен жеккөрушілік қылмыстарына әкелген христианға қарсы сезімді күшейтті. Квортонның көркемдік таңдауларында "жойқын" христиандыққа қарағанда, пұтқа табынушы Еуропаға қайта оралуды баса көрсететін вёлкистік элементтер бар. Кейін Квортон Blood on Ice альбомының қосымша жазбаларында викинг тақырыптарына бұрылуының шайтаншылықтан қасақана алшақтау екенін түсіндірді: Bathory-ның викинг металы вагнериандық стильдегі эпостарды, әсем аранжировкаларды, хорларды және амбиенттік клавиатураларды қамтиды. Мулвани Bathory-ның 1990-жылдардағы жұмысы бастапқыда баяу және тіпті шатастыратын викингтік бағыттың басталуын білдіреді деп атап өтті. Мысалы, австриялық Abigor блэк-метал тобы 1994 жылғы Nachthymnen альбомының алғашқы трекі "Unleashed Axe Age" арқылы викинг тақырыптары мен германдық пұтқа табынушылықты енгізді, бірақ оны "алдағы викингтік үрдістің бөлігі ретінде қарастыруға болмайды" деді. Мулванидің сөзіне сүйенсек, "Абигордың болжаған викингтік үрдісі шын мәнінде олардың айналасында орын алды және ол кейіннен пайда болған фольклорлық элементтері бар металға қарағанда қара металдың қалай анықталатынына көбірек сәйкес келеді. Оның фольклорлық элементтері негізінен музыкалық тарихи дәлдіктен гөрі мәтіндік немесе музыкалық тұрғыдан әсерлі".

The roots of Viking metal are generally found in Scandinavian metal, particularly the death and black metal scenes of the late 1980s. Inspired by the Viking themes used by Manowar, some bands identified with the Vikings far more completely than Manowar. At the forefront of this movement stood the Swedish band Bathory. The band's fourth album Blood Fire Death, released in 1988, includes two early examples of Viking metal – the songs "A Fine Day to Die" and "Blood Fire Death". The cover to Blood Fire Death even features The Wild Hunt of Odin, a painting by Norwegian artist Peter Nicolai Arbo which depicts the Norse god Odin on a Wild Hunt. Bathory followed up on this Viking theme in 1990 with the release of Hammerheart, a concept album fully devoted to Vikings. Like its predecessor, this album features a Viking themed painting, this time The Funeral of a Viking by Sir Frank Dicksee. Following up this release were 1991's Twilight of the Gods, titled after Wagner's opera of the same name, and Blood on Ice, recorded in 1988–1989 but released in 1996. Hammerheart is considered a landmark that introduced the metal world to the Viking metal archetype. With this album, Quorthon, the band's founder, inspired a generation of Nordic teens, and seeded a deep anti Christian sentiment which culminated in the violence and hate crimes committed by members of the Norwegian black metal community in the early 1990s. The artistic choices by Quorthon contain völkisch elements which emphasize a return to heathen Europe rather than a "destructive" Christianity. Quorthon later explained, in the liner notes to Blood on Ice, that his shift to Viking themes was an intentional move away from Satanism:

Bathory's Viking metal features Wagnerian style epics, ostentatious arrangements, choruses, and ambient keyboards. Mulvany notes that Bathory's 1990s work marks the beginning of a Viking themed trend initially slow, even confusing, in formation. For example, the Austrian black metal band Abigor incorporated Viking themes and Germanic paganism in "Unleashed Axe Age", the first track on its 1994 album Nachthymnen, but said it "should not be seen as a part of the upcoming Viking trend". According to Mulvany, "The Viking trend presaged by Abigor was actually taking place around them, and it remains more 'true' to how black metal is often defined than the folk influenced metal that followed. Its folk elements are predominantly textual or musically evocative rather than musically historically accurate."

Құлдықта

1991 жылы Норвегияда құрылған Enslaved тобы да алғашқы нағыз викинг метал тобы ретінде танылды, ал 1993 жылы шыққан Hordanes Land EP-і – алғашқы нағыз викинг метал туындысы деп аталды. Eld (1997) альбомына жасалған шолуда: «Баторидің викинг металл музыкасынан шабыт алған көптеген топтардың арасында, Норвегияның Enslaved тобы оның қағидаларына ең адал болды деуге болады, тіпті олар сахнада ежелгі норвегиялық қару-жарақ пен киімдерді киюге дейін барып жетті» делінген. 1994 жылы шыққан Vikingligr Veldi дебюттік альбомында «этностық скандинавиялық халық музыкасынан алынған көптеген мелодиялар бар, олар қатал, жылдам темптегі блэк металға қосымша нағыздық сыйлайды». Баторидің ықпалымен Enslaved «Норвегияның ежелгі аңыздары мен дәстүрлерін қайта жаңғыртуға арналған викинг металды жасауға» кірісті, бұл христиан дініне оның өзінің туындысы – Шайтан арқылы шабуыл жасамайды. Оның екінші альбомы Frost, 1994 жылы жарық көрді, ол «викинг металдың экстремалды музыка жанры үшін маңызды туынды болды». Enslaved-тің бұрынғы жазбаларының барлығы бірдей тақырыптық материалды қамтыса да, Frost тобының викинг метал альбомы екенін алғаш рет мәлімдегені болды. Бұл альбом сонымен қатар топтың лирикалық бағытын анықтады. Decibel журналының мәлімдеуінше, Frost альбомында басист және вокалист Грутл Кьеллсон «өзінің ата-бабаларының құдайлары мен құдайларын қайтарып алу уақыты келгенін түсінді, әсіресе егер оның көзқарасы скандинавиялық мифологиясымен байланысты христиандық ертегілермен қақтығысуы мүмкін болса».

Бүрзім

Идеологиялық тұрғыдан алғанда, Варг Викернестің бір адамнан тұратын «Бурзум» жобасы өзінің терең расистік, ұлтшылдық және яһуди-христиандыққа қарсы сенімдері арқылы викинг метал көрінісіне ықпал етуге көмектесті, сондай-ақ ол ежелгі дінге қайта оралуды армандады. Траффорд пен Плюсковски пікірінше, Викернестің бірнеше шіркеулерді өртеуі, соның ішінде Бергендегі XII ғасырлық Фантофт ағаш шіркеуін өртеуі, норвегиялық блэк-метал көрінісіндегі викингтер туралы түсініктердің дұрыс еместігін көрсетеді. Олар: «Оның талғамы бастапқыда ортағасырлық дәуірдің өзіне емес, Дж.Р.Р.Толкинге ұқсайды: ол «Сақиналардың Иесі» кітабындағы оркқа негізделген «Граф Гришнақ» деген атты қабылдады және «Бурзумды» Толкин терминіндегі «қараңғылық» сөзімен атады». Олардың пікірінше, Викернес шіркеулерді өртеу үшін скандинавтық ежелгі дінді қалпына келтіруге тырысқан себебін тек кейіннен ғана жасырды. Түрмеде Викернес «Варгсмол» кітабын жариялады, оны Траффорд пен Плюсковски «Хавамалға» ұқсас деп атады, бірақ «Менің күресім» кітабына сілтеме жасайды. Траффорд пен Плюсковскидің сөзіне қарағанда, «ол ерте ортағасырлық өткенге ғана емес, сонымен қатар норвегиялық либералдық пікірді қынжырту үшін қолданатын кез келген тарихи құралды қолданатынын дәлелдеп, ол жақында өзінің атына Квислинг есімін қосып, тіпті соғыс кезіндегі жақтасына туыстық байланыс орнатуға тырысып жатыр». Викернес шіркеулерді өртеуді қайта жандану викингтердің ежелгі дінімен байланыстырды. 1992 жылғы 6 маусымда Фантофт шіркеуінде болған алғашқы өртті көптеген адамдар шайтандықпен байланыстырды, себебі өрт аптаның алтыншы күні, алтыншы айдың алтыншы күні болды, бұл айуанның санына сілтеме жасады. Викернес 6 маусым күнінің таңдалу себебін Викернеске сәйкес, алғашқы тіркелген викингтердің шабуылы (Линдисфарнға) 793 жылғы 6 маусымда болғандығымен байланыстырды. Квортон викинг метал көрінісінде ұлттық элементтер әрқашан болғанын мойындады, ал 1990 жылдардың басында бұл элементтер ашық расизмге және антисемитизмге айналды, әсіресе ежелгі дінді ұстанатындар арасында. 1990 жылдардың соңында викинг металы нео-нацистік бағыттан шегінді, себебі Осло көрінісінің көптеген музыканттары қайтыс болды немесе түрмеге қамалды.

Ideologically, Varg Vikernes's one man project Burzum helped inspire the Viking metal scene through his strongly held racist, nationalistic, and anti Judeo Christian beliefs, and his longing for a return to paganism. In Trafford and Pluskowski's opinion, Vikernes' beliefs, which had culminated in the burning of several churches, including the twelfth century Fantoft Stave Church in Bergen, reveal the confused nature of ideas about Vikings in the Norwegian black metal scene. They note, "His tastes seem originally not for the unmediated medieval itself as for J. R. R. Tolkien: he adopted the name 'Count Grishnackh', based upon an orc in The Lord of the Rings, and named Burzum after a Tolkienian word for 'darkness'." They postulate that only in retrospect did Vikernes "cloak his actions in an Oðinic garb and claim the motivation of an attempt to restore Norse paganism for his church burning". While in prison, Vikernes released the book Vargsmål, which Trafford and Pluskowski call an echoing of the Hávamál, though with "an eye on Mein Kampf". According to Trafford and Pluskowski, "proving both that it is not just the early medieval past to which he looks for inspiration, and that he will use any historical weapon at his disposal to offend Norwegian liberal opinion, it is notable that he has recently added the name Quisling to his own, and is even attempting to claim some sort of kinship to the wartime collaborator". Vikernes himself has connected the church burnings to an idea of resurgent Viking paganism. The first such burning, that of Fantoft Church on June 6, 1992, was thought by many to be related to Satanism, since the burning occurred on the sixth day of the week, on day six of the sixth month and was thus a reference to the Number of the Beast. Vikernes contends that the date June 6 was really picked because the first recorded Viking raid (upon Lindisfarne) occurred, according to Vikernes, on June 6, 793. Quorthon acknowledged that nationalist elements had always been present in the Viking metal scene, and, in the early 1990s, these elements hardened into explicit racism and anti Semitism, particularly among Heathen adherents. By the late 1990s, Viking metal pulled back from the neo Nazi direction toward which it was headed, once many musicians from the Oslo scene died or were jailed.

Басқа пионерлер

Батори, Enslaved және Burzumнан басқа, тағы бірнеше суретші осы стильдің негізін қалаушылар ретінде танылады. Emperor тобының алғашқы бассисі Ховард Эллефсен, сондай-ақ Mortiis деп белгілі, «Норвегияның эпикалық викинг метал дыбысының қалыптасуындағы маңызды күш болды». Эллефсеннің топтағы қысқа мерзіміне қарамастан, оның музыкалық қызығушылығы топты норвегиялық халық музыкасына негізделген синтезаторлық мелодиялармен қара металдың хаостық үйлесіміне итермеледі. Helheim де ертедегі маңызды негізін қалаушылардың бірі болды. Helheim сахнаға Einherjer және Thyrfing сияқты басқа топтардан бұрын, тіпті Enslaved әлі жас кезінде пайда болды. Helheim қара металды викингтер тақырыбындағы музыкамен біріктірген алғашқы топтардың бірі ғана емес, сонымен қатар мүйіздер мен скрипкалар сияқты стильдік тұрғыдан дәстүрлі емес аспаптарды енгізген алғашқылардың бірі болды. Metal Hammer Germany журналының Роберт Мюллер викинг метал жанры толыққанды қалыптаспағанын айтады және мұны Helheim-нің 1995 жылғы дебюттік альбомы Jormundgand-қа байланыстырады. Jormundgand «Galder» атты амбициялық тректі қамтыды, бірақ бұл ән металға үйлеспейтін деп есептелді, ал аудитория белгілі бір музыкалық стильді іздеп, «викинг» жекелігі жоқ пұтқа табынушы метал сахнасымен бірікті. Басқа да ықпалды викинг метал топтары: Borknagar, Darkwoods My Betrothed, Einherjer, Ensiferum, Moonsorrow, Thyrfing және Windir. Голландиялық Heidevolk, Slechtvalk және Fenris топтары да викинг металы ретінде танылды, бірақ Heidevolk-тің бұрынғы вокалисі Joris Boghtdrincker Heidevolk ешқашан «викинг картасын немесе пангерман картасын ойнауға» тырыспағанын, оның орнына жергілікті голланд тарихы туралы жазуды таңдағанын мәлімдеді. Швейцариялық Eluveitie тобы өзінің музыкасын «фолк-металдың жаңа толқыны» деп атайды, вокалисті Хригель Гланцманның түсіндіруінше, «фолк-металдың барлық нәрсесі сол кезде әлі де жаңа еді, және сахна мен музыка баспасөзі сол музыка үшін жаңа атауларды іздеді, сондықтан олар Forest Metal, Viking Metal, Heathen Metal, Pagan Metal, және т.б. деп атады, ал біз оны өте күлкілі деп сезіндік». Кэтрин Ход ұлттық және нәсілдік сәйкестік мәселесін викинг металының орталық тақырыбы деп санайды. Мысалы, ол Траффорд пен Плюсковски Мановардың викингтермен діни немесе нәсілдік байланысқа ие болуға құқығы жоқ екенін, өйткені топтың жетекшісінің «Джои ди Майо» деген толық скандинавиялық есімі жоқ екенін мәлімдегенде, [Траффорд пен Плюсковски] өздерінің ойсыздығынан гөрі күрделі және нәсілдік мәселелерге жақындап бара жатқанын жазады. Викингтердің бейнесін оңай иеленуге болатынын ескерсек, Ходтың айтуынша, «нағыз» викингтің анықтамасы өте қатаң, және скандинавиялық емес, әсіресе ақ емес музыканттар осы қатаңдықпен күресуге тиіс. Мысалы ретінде ол бразилиялық Viking Throne тобын келтіреді, олар еуропалық тегі мен Солтүстік Американың Оңтүстік Американы зерттеуіне тарихи сілтемелер арқылы заңдылығын дәлелдейді және олардың фронт-мені, граф Нидхоггтың сөздерін келтіреді: «Кейбір адамдар сіз қайда тұратыныңыздың маңызды емес екенін жақсы түсінеді, шын мәнінде маңыздысы – сіздің мұраңыз бен ата-бабаңыз. Бразилия сияқты Оңтүстік Америка елінде өмір сүргенімізге қарамастан, бәріміздің қанымызда еуропалық қан бар». Хоадтың пікірінше, Viking Throne викинг тегін дәлелдеудің мәдени маңыздылығын көрсетеді, бұл мәдениет көбінесе географиялық шекараларда жұмыс істейді. Viking Throne-ға қарама-қарсы, ол христиандық викинг металымен танымал Slechtvalk тобын келтіреді, бірақ сахнада оны шынайы емес деп сирек сынға алады. Хоадтың пікірінше, топтың еуропалық этникалық тегі оның өзгеше интуитивті музыкасын өтеуге жеткілікті. Сонымен қатар, Колумбиядан шыққан викинг фольклорлық рок/металл тобы Cygnus та бар.

Besides Bathory, Enslaved, and Burzum, several other artists are credited as pioneers of the style. The original bassist for Emperor, Håvard Ellefsen, also known as Mortiis, was "an indispensable force in the genesis of Norway's epic Viking metal sound." Despite Ellefsen's short tenure in the band, it was his musical interests that catalyzed the band to mix chaotic black metal with synthesizer melodies based on Norwegian folk music. Helheim was another major pioneer in the early scene. Helheim emerged on the scene before other bands such as Einherjer and Thyrfing, when even Enslaved was in its infancy. Not only was Helheim one of the first bands to meld black metal with Viking themed music, but one of the first to include stylistically unconventional instruments such as horns and violins. Robert Müller of Metal Hammer Germany argues that Viking metal never solidified as a genre, and attributes this to Jormundgand, Helheim's 1995 debut album. Jormundgand included an ambitious track – "Galder" – but that song was considered incompatible with metal, and audiences, looking for a specific musical style, merged with the pagan metal scene, which had no particular "Viking" identity. Other highly influential Viking metal bands are Borknagar, Darkwoods My Betrothed, Einherjer, Ensiferum, Moonsorrow, Thyrfing, and Windir. The Dutch bands Heidevolk, Slechtvalk, and Fenris have also been labeled as Viking metal, though Heidevolk's former vocalist Joris Boghtdrincker claims that Heidevolk has never tried to "play the Viking card or the Pan Germanic card", instead choosing to write about local Dutch history. The Swiss band Eluveitie jokingly calls its music "the new wave of folk metal", which vocalist Chrigel Glanzmann explains was because the "whole folk metal thing was still quite new back then, and the scene and the music press was looking for new labels for that kind of music, so they came up with Forest Metal, Viking Metal, Heathen Metal, Pagan Metal, blah blah blah, and we just felt like it was really really ridiculous." Catherine Hoad finds the issue of national and racial identity central to Viking metal. For instance, she writes that when Trafford and Pluskowski claim that Manowar could not claim religious or racial identity with the Vikings when the band had a bandleader with the "'less than wholly Scandinavian name of Joey di Maio', [Trafford and Pluskowski] are approaching a more complex and racially charged issue than their offhandedness would suggest." While Viking imagery may be readily appropriated, according to Hoad the definition of a "true" Viking is quite rigid, a rigidity which non Nordic, and especially non White, musicians must contend with. As an example, she cites the Brazilian band Viking Throne, which claims legitimacy through European ancestry and historical references to explorations of South America by Nordic countries, and quotes their front man, Count Nidhogg: "Some people understand perfectly that it doesn't matter where you live, what's really important is your heritage and ancestry. Even living in a South American country as Brazil we all have European blood." Hoad argues that Viking Throne illustrates the cultural importance of claiming Viking ancestry, a culture that operates on largely geographic lines. In contrast to Viking Throne, she cites the band Slechtvalk, which is well known for its brand of Christian Viking metal, but is rarely criticized as inauthentic by the scene. Hoad speculates that the European ethnicity of the band is enough to compensate for its otherwise counter intuitive music. There is also Cygnus, a Viking folk Rock / metal band from Colombia.

Бұғалық металға әсер ету

Вайнштейннің айтуынша, "Викинг металлы кез келген викинг кемесінен де алыс саяхат етті. Өздерін пагандық металл топтары деп атайтын және өз музыкаларын викинг металлы деп сипаттайтын топтарды АҚШ, Бразилия, Уругвай және басқа да елдерде кездестіруге болады". Норвегиялық блэк-метал сахнасының алғашқы сенсациясы осы танымалдылықтың бір бөлігіне жауапты болуы мүмкін, бірақ Вайнштейн жанрдың ең үлкен ықпалы "басқаларды өз тамырларын зерттеуге шабыстандыруы" деп санайды. Бұл әсер әсіресе Балтық мемлекеттерінде күшті болды, онда викинг металлы "Балтық соғыс металлы" деп аталатын ерекше пагандық металл сахнасының қалыптасуына әсер етті. Литвалық Obtest тобы 1993 жылы литва тілінде мәтіндермен құрылып, 1997 жылы шыққан Tūkstantmetis альбомымен соғыс металл сахнасын бастады. Майкл Ф. Стрмиска Скандинавияның Еуропадағы соңғы пұтқа табынушылардың мекені болғаны туралы мәлімдемеге қарамастан, мынадай пікір білдіреді: "Литва 1387 жылы өздерінің иелікті пагандық дәстүрлерінен ресми түрде бас тартып, христиан дінін қабылдаған Еуропадағы соңғы ел болғаны үшін мақтан тұтады". Викинг металлының ықпалына түскен тағы бір Балтық тобы – латыш тілінде өлеңдер жазатын Skyforger жобасы. Викинг металлының пагандық металға тигізген әсерінің үшінші мысалы – Польшадан шыққан Graveland ұлттық-социалистік блэк-метал тобы. Олардың 1995 жылы шыққан екінші альбомы Thousand Swords-та топтың блэк-метал дыбысымен үйлесетін түрлі халықтық стильдер қолданылып, поляк тарихы мен славян құдайлары туралы мәтіндер енгізілді. Викинг металлы Ресейдің Родноверие қозғалысына да әсер етті, әсіресе Варг Викернес жазған көптеген мәтіндер орыс тіліне аударылды. Родновериедегі кейбір жанкүйерлері Викернес еңбектеріндегі расизм мен саяси тұжырымдардан алшақтаса да, басқалары расистік және ұлттық-социалистік идеяларды қабылдады. Викинг металлының дамуымен бірге Ирландияда, Францияда және тіпті Германияда кельт металлы пайда болды. Бұл стиль викинг металлына ұқсас, тек келт құдайлары мен аңыздарын жырлайтын өлеңдермен ерекшеленеді.

According to Weinstein, "Viking metal has travelled further than any Viking ship. Self defined pagan metal bands who describe their music as Viking metal can be found in the United States, Brazil and Uruguay, among other places." The sensationalism of the early Norwegian black metal scene might be responsible for some of this popularity, but Weinstein considers the genre's greatest influence to be "the inspiration it has given to others to explore their own roots". This impact was particularly strong in the Baltic states, where Viking metal influenced the development of a distinct pagan metal scene known as "Baltic war metal". The Lithuanian band Obtest, formed as a black metal band in 1993 with Lithuanian lyrics, birthed the war metal scene with the 1997 album Tūkstantmetis. Michael F. Strmiska comments that despite the claim that Scandinavia was home to the last pagans in Europe, within the scene: "A point of particular pride is the knowledge that Lithuania was the last country in all of Europe to officially abandon its native Pagan traditions and convert to Christianity in 1387." Another Baltic band influenced by Viking metal is the Latvian project Skyforger, which composes its lyrics in the Latvian language. A third example of the influence of Viking metal on pagan metal is the national socialist black metal band Graveland from Poland, which on its second album, Thousand Swords, released in 1995, featured a variety of folk styles mixed in with the band's black metal sound, and introduced lyrics about Polish history and Slavic gods. Viking metal has also influenced the Russian Rodnoverie movement, particularly the texts of Varg Vikernes, many of which have been translated into Russian. Though some of his readers within Rodnoverie distance themselves from the racism and political statements within Vikernes' work, other followers have embraced racist and National Socialist ideas. Contemporaneous to the rise of Viking metal has been the emergence of Celtic metal in Ireland, France, and even Germany, a style which sounds essentially like Viking metal, apart from the addition of harps, but with lyrics celebrating Celtic gods and myths.