Авиация саласындағы марапаттар жиынтығы: Гармон жүлдесі – әуешілер, ұшқыштар мен аэронавтарға берілетін халықаралық сыйлық. Тарихы, мақсаты мен негізін біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Авиациялық марапаттар жиынтығы
Set of aviation awards
Хармон трофеі – әлемдегі ең көрнекті авиатор, әуе қызы (авиатор) және аэронавтқа (шар немесе дирижабль) жыл сайын табыс етілетін үш халықаралық трофейден тұрады. Төртінші трофей, «Ұлттық трофей», 1926 жылдан 1938 жылға дейін жиырма бір мүше елдің әрқайсысынан шыққан ең үздік авиаторға, ал 1946–1948 жылдары авиацияға үлес қосқан американдықтарды марапаттау үшін берілді. Бұл марапат 1926 жылы бай шаршы және авиатор Клиффорд Б. Хармонмен құрылған. Клиффорд Б. Хармон қоры бұл марапаттарды былай сипаттайды: «Аэронавтика өнері мен/немесе ғылымындағы ең көрнекті халықаралық жетістіктері үшін берілетін американдық сыйлықтар, мұнда ұшу өнері ең бастысы».
The Harmon Trophy is a set of three international trophies, to be awarded annually to the world's outstanding aviator, aviatrix, and aeronaut (balloon or dirigible). A fourth trophy, the "National Trophy," was awarded from 1926 through 1938 to the most outstanding aviator in each of the twenty one member countries and again from 1946–1948 to honor Americans who contributed to aviation. The award was established in 1926 by Clifford B. Harmon, a wealthy balloonist and aviator. The awards are described by the Clifford B. Harmon Trust as:
"American awards for the most outstanding international achievements in the arts and/or science of aeronautics for the preceding year, with the art of flying receiving first consideration."
Екінші дүниежүзілік соғыс және Хармонның өлімі
Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын марапатты Хармонның «бейбітшілік пен ұлттық қауіпсіздік агенті» ретінде қызмет ету үшін құрған Халықаралық авиаторлар лигасы (Ligue Internationale des Aviateurs) басқарған. Лига соғыс кезінде таратылды, ал Хармонның 1945 жылғы 25 маусымда Канн қаласындағы қазасы марапаттарды қиын жағдайға түсірді. Хармон марапатты «мәңгілікке» қаржыландыру үшін мүлкінен 55 000 доллар қалдырды, бірақ Хармонның туыстары мұрагерлікке талас түстірді. Нәтижесінде 1948 жылы 48 431 долларлық сенім қор құрылды. Марапаттар сотта қаралып жатқан кезеңде (1945–1948), Лиганың американдық бөлімі Халықаралық авиатор кубогын авиация саласындағы үш американдық көшбасшыға табыс етті. Бірақ, басқа Лига бөлімдері марапаттарды бекітпегендіктен, олар техникалық тұрғыдан жарамсыз болып саналады. Сонымен қатар, бұл үш марапат «ұшу өнеріне» қатысты емес еді және авиацияның ең үлкен жетістіктерін емес, американдық авиация индустриясының көшбасшыларын мойындады. Президент Трумэннің кеңесшілері әуе күштері министрі Стюарт Саймингтонға Александр де Северскийге берілген сыйлыққа күмән білдірді, «ол [де Северский] оған лайық ештеңе істемеді» деді. Трумэн 1948 жылғы сыйлықты Trans World Airlines бас директоры Ральф Дэймонға немесе бразилиялық авиацияның негізін қалаушы Франсиско Пигнатариге тапсыруға уақыт таппады. 1946 жылы Pan American World Airways президенті Хуан Триппеге берілген сыйлық пікірталассыз берілген жалғыз сыйлық болды. 1997 немесе 1998 жылдан бері Ұлттық аэронавтикалық қауымдастық кубоктарды табыс етуге жауапты. Аэронавт кубогынан басқа барлығы қолданылмайды. Қамқорлар ғарышқа қатысты мәселелерді шешуге тырысты. Соттан үш кубоктан артық ұсынбауға міндеттелген қамқорлар алдымен «жер айналымындағы немесе ғарыштағы көліктердегі ұшқыштардың қаһармандықтары, егер көліктер жерден емес, ұшқыштармен басқарылса, Хармон сыйлығына үміткер болатынына» келісті. Кеңесші комитет қамқорларға аэронавт кубогын ауа шарлары мен астронавттар арасында кезектесіп беруді тапсырды, бірақ қамқорлар авиатор сыйлығын авиация және астронавттарға беруге шешім қабылдады. 1969 жылы ғарышқа қатысты жетістіктерді марапаттау үшін бесінші кубок құрылды. 1980–1990 жылдардағы кейбір авиатрикс сыйлықтарын Ninety-Nines Фэй Гиллис Уэллс жүргізген зерттеулер негізінде табыс етті. Бұл жұмыс NAA немесе Смитсонианмен келісілмеген. Алғашқы марапаттар 24 дюйм биіктіктегі қоладан жасалған мүсіндер болды. Авиатор кубогы Бірінші дүниежүзілік соғыстағы аңызға айналған ұшқыш Рауль Луфберидің биплан ұшырып, қанаттарын жаятын бүркіттің жанында бейнеленген. Мүсінді мүсінші Руссадана М’дивани жасаған. Смитсониан институты 1950 жылы Клиффорд Б. Хармон қорынан авиатор кубогын сатып алды. Авиатрикс кубогында қанаттарын жайып тұрған соқаны сүйіп ұстаған қанатты құдай бейнеленген. Аэронавт кубогы 1940 жылдың мамырынан 1953 жылдың қазанына дейін Германияда жоғалып, металл терісі ретінде сатылған болуы мүмкін деп есептелді. Иықтарында жер шарын ұстаған бес авиатордың үш фут биіктігіндегі, 150 фунт салмақты мүсінін қоқыс дүкенінен тауып, 1952 жылғы марапаттар салтанатынан кейін Смитсонианға тапсырды.
Prior to World War II, the award was administered by the International League of Aviators (Ligue Internationale des Aviateurs), an organization founded by Harmon to serve as "an agent for Peace and National security." The League became defunct during the war and Harmon's death on June 25, 1945 in Cannes, France put the awards in turmoil. Harmon left $55,000 of his estate to continue funding the award in "perpetuity," but Harmon's relatives challenged the bequest. Ultimately, a trust fund of $48,431 was created in 1948. During the period the awards were in litigation (1945–1948), the American Section of the League awarded the International Aviator Trophy to three U. S. leaders in aviation. However, since the awards were not approved by other League Sections, the awards are technically invalid. Also, these three awards were given without consideration to the "art of flying" and the awards did not recognize a superlative aviation achievement, rather recognized American aviation industry leaders. President Truman's staff questioned the award to Alexander de Seversky, Secretary of the Air Force Stuart Symington stating, "he [de Seversky] did absolutely nothing to deserve it." Truman also did not make time to present the 1948 award to Trans World Airlines CEO Ralph Damon or Brazilian aviation pioneer Francisco Pignatari The award to Pan American World Airways President Juan Trippe in 1946 was the only one presented without debate. Since 1997 or 1998, the National Aeronautic Association has been responsible for awarding the trophies. With the exception of the Aeronaut trophy, all are inactive. The trustees wrestled with how to treat space flight. Bound by the court to offer only three trophies, the trustees first agreed that "feats of piloting in both earth orbiting or outer space vehicles will be considered for the Harmon Awards provided the vehicles are controlled by their pilots rather than from the ground." The advisory committee directed the trustees to alternate awarding the aeronaut trophy between balloonists and astronauts, but the trustees decided to offer the aviator award to aviation and astronaut recipients. A fifth trophy was created in 1969 to honor achievements in space flight. Some aviatrix awards from 1980–1990 were awarded by the Ninety Nines based on research performed by Fay Gillis Wells. This work was not coordinated with the NAA or Smithsonian. The original awards were 24 inch tall bronze statues. The aviator trophy depicts World War I flying ace Raoul Lufbery launching a biplane set next to an eagle about to take wing. The statuette was created by sculptor Roussadana M'divani. The Smithsonian Institution acquired the aviator's trophy in 1950 from the Clifford B. Harmon Trust. The aviatrix trophy depicts a winged goddess cradling a falcon with outstretched wings. The aeronaut trophy was lost in Germany between May 1940 and October 1953 and was believed to have been sold as scrap. The three foot tall, 150 pound statue of five aviators holding the globe on their shoulders was found in a junk store and subsequently given to the Smithsonian after the presentation of the 1952 awards.