Виндикация аралы – Оңтүстік Сандвич аралдарындағы кішкентай, адам қоныстанбайтын арал. Жанартаулық құрылымы, геологиясы және географиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Сандвич аралдарындағы арал
Island in the South Sandwich Islands
Vindication аралы – Оңтүстік Сандвич аралдарындағы Кэндлемас аралдарының кішкентай, адам қоныстанбаған аралы. Бұл, 1775 жылы Джеймс Кук ашқан Оңтүстік мұхитындағы жанартаулардың тізбегін құрайтын онға жуық аралдың бірі. Вулканизмнің себебі – Оңтүстік Америкалық тақтаның Сандвич тақтасының астына батып кетуі. Аралдың пішіні тікбұрышты, ол негізінен эрозияға ұшыраған үш жанартаудың қалдығынан тұрады. Аралдың ең жоғары нүктесі – Квадрант шыңы – жағалаудың үстінде тікелей орналасқан. Vindication аралының ішкі бөлігінде лишайниктер мен мүктерден тұратын бай өсімдік әлемі бар, ал жағалау бойында әртүрлі құстар мен пингвиндер көбейеді. Жақындағы жанартаулық белсенділікке куәлік жоқ.
Vindication Island is a small uninhabited island of the Candlemas Islands in the South Sandwich Islands. It is one of about a dozen islands that make up the South Sandwich island arc, a chain of volcanoes in the Southern Ocean that was discovered in 1775 by James Cook. The volcanism is caused by the subduction of the South American Plate beneath the Sandwich Plate. The island has a rectangular outline and is the remnant of three mostly eroded volcanoes. The highest point of the island, Quadrant Peak, directly overlies the coast. Inland Vindication Island features a rich vegetation, consisting of lichens and mosses, while various bird and penguin species breed along the coasts. There is no evidence of recent volcanic activity.
Тарих және топонимика
Виндикация және Кэндлемас аралдары 1775 жылғы 2 ақпанда Джеймс Кук HMS Resolution кемесімен ашылған. 1951–1952 жылдары аргентиналық фрегаттар ARA Hércules және ARA Sarandí аралға аргентиналық егемендік құқығын талап ету үшін Видикацияға белгі орнатқан; бұл аралға жасалған алғашқы қонды. Британдық HMS Protector кемесі 1956–1957 жылдары Оңтүстік Сандвич аралдарындағы ірі операцияның бөлігі ретінде Видикацияға қонды, ал сол кеме 1962 және 1964 жылдары тағы да сапарлар жасады. 1961 жылы RRS Shackleton кемесі қайық түсірді. 1975 жылғы мамыр айында аргентиналық зерттеу кемесі ARA Islas Orcadas Видикация және Кэндлемас арасындағы бұғазда теңіз түбіндегі қоғамдастықтарды зерттеді. 2011 жылғы қаңтарда MS Golden Fleece Чинстрап-Пойнтке десант жасады. "Ақталу аралы" деген атау Джеймс Кук екі аралдың (бір немесе үш емес) бар екендігі туралы хабарлағанда, оған бастапқыда күмәндану себебін көрсетеді. Knob Point 1930 жылы Discovery II кемесіндегі Discovery Investigations қызметкерлерімен картаға түсірілді, және бұл нүктеге қарап тұратын жердің ерекше биіктігіне байланысты осылай аталған болуы мүмкін.
Vindication and Candlemas Island were both discovered on 2 February 1775 by James Cook on the HMS Resolution. In 1951–1952 the Argentine frigates ARA Hércules and ARA Sarandí installed a marker on Vindication, claiming Argentine sovereignty over the island; this is the first recorded landing on the island. The British HMS Protector landed a party on Vindication in 1956–1957 as part of a larger operation in the South Sandwich Islands, with other visits from the same ship in 1962 and 1964. In 1961, the RRS Shackleton landed a boat. In May 1975, the Argentine research vessel ARA Islas Orcadas investigated seafloor communities in the channel between Vindication and Candlemas. In January 2011, the MS Golden Fleece sent a landing party ashore at Chinstrap Point. The name "Vindication Island" refers to the fact that initially, James Cook's report of there being two islands (rather than one or three) was not believed. Knob Point was charted in 1930 by Discovery Investigations personnel on the Discovery II, and probably so named because a conspicuous height of land overlooks the point.
География
Виндикация аралы – Оңтүстік Сандвич аралдарының бірі, Оңтүстік Георгия мен Фолкленд аралдарының оңтүстік-шығысында орналасқан солтүстік-оңтүстік бағыттағы аралдық доға. Олардың ішінде Заводовский, Лесков аралы, Високой, Кэндлемас аралы, Виндикация аралы, Соундерс аралы, Монтагю аралы, Бристоль аралы және Фризленд Рок, Беллинсгаузен аралы, Кук аралы және Тьюл аралы бар. Барлық аралдар кішкентай және жанартаулық, көпшілігі соңғы екі ғасыр ішінде активтілік белгілерін көрсеткен. Олар қарқынды теңіз эрозиясына ұшырайды. Аралдық тізбектің оңтүстік жағындағы Протектор тасқа жартастары, сондай-ақ Нельсон және Кемп тауларындағы су асты жанартаулары бар. Саяси тұрғыдан Оңтүстік Сандвич аралдары Ұлыбританияның теңізден тыс аумағы – Оңтүстік Георгия және Оңтүстік Сандвич аралдарының бөлігі болып табылады. Виндикация аралы – Оңтүстік Сандвич аралдарының ең көп зерттелген аралы. Арал тікбұрышты пішіндес, ұзын және қысқа жақтары бар. Тікбұрыштың төрт бұрышы: солтүстік-батыстағы Кроссет мүйісі, солтүстік-шығыстағы Брейс мүйісі, оңтүстік-шығыстағы Чинстрап мүйісі және оңтүстік-батыстағы Ноб мүйісі. Жағалаудың барлық бөлігі тік жарлардан тұрады, олар тасты жағалаудан жоғары көтерілген; жалғыз ерекшелік – Потхол шатқалы теңізге құятын аңғар. Жағалауда Кастор Рок және Полюкс Рок сияқты көптеген кішкентай аралдар бар, олар Чинстрап мүйісінен оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай орналасқан, сондай-ақ Кроссет мүйісінің батысында аты жоқ арал бар. Аралдың ең биік нүктесі – Квадрант шыңы, ол аралдың оңтүстік-батыс бұрышында, Ноб мүйісінің үстінде орналасқан және тікелей теңізге құлайды. Кроссет мүйісінің үстіндегі қосымша шың – Сплинтер жартасы, ол теңіз деңгейінен жоғары көтеріледі. Одан арал шығысқа қарай төмендейді. Бұл асимметриялық пішін аралдың батыс жағында жинақталған ауа райы мен теңіз эрозиясының салдарынан туындаған. Ішкі аймақ жазық далалар, қабырғалар және шатқалынан тұрады, беті лава мен пирокластикалық материалдардан шыққан қиыршық тастармен жабылған. Арал көбінесе мұзсыз, тек Квадрант шыңының маңындағы аймақ қысқарып барады; 1964 жылы мұзбен жабылған. Аралдың шағын мөлшері қар мен мұз жиналатын аумақты шектегендіктен, оның тек оннан бір бөлігі мұзбен жабылған. Шығыс жағында негізгі мұздық мореналарды қалдырған бөлек мұз денелері бар. Квадрант шыңынан үш негізгі су ағыны басталады: солтүстік-шығысқа қарай бағытталған аты жоқ су ағыны, шығысқа қарай ағатын Лифвейн шатқалы және оңтүстік-шығысқа қарай ағатын Потхол шатқалы. Лифвейн шатқалы жазда жағалаудағы жарлар арқылы құлайтын сарқырама құрайды. Потхол шатқалы шағын мұздықтан балқыған сумен толығады. Аты жоқ су ағынының пішіні оның бір кезде батысқа қарай созылғандығын, бірақ жағалау эрозиясы оны қысқартқандығын көрсетеді.
Vindication Island is one of the South Sandwich Islands, a long north–south trending island arc to the southeast of South Georgia and the Falklands. They include Zavodovski, Leskov Island, Visokoi, Candlemas Island Vindication Island, Saunders Island, Montagu Island, Bristol Island and Freezland Rock, Bellingshausen Island, Cook Island and Thule Island. All the islands are small and volcanic, most showing evidence of activity during the last two centuries. They are subject to intense marine erosion. Submarine volcanoes including Protector Shoals at the northern and Nelson and Kemp seamounts at the southern end of the island chain. Politically, the South Sandwich Islands are part of the British Overseas Territory of South Georgia and the South Sandwich Islands, Vindication Island is among the most visited South Sandwich Islands, and once one has overcome the coastal cliffs traversing the interior is relatively easy. Vindication Island is rectangular, with a long and a short side. The corners of the rectangle are the northwestern Crosscut Point cape, the northeastern Braces Point, the southeastern Chinstrap Point and the southwestern Knob Point. The entire coastline is made up by steep cliffs that rise above bouldery beaches; the only exception is the valley where Pothole Gulch enters the sea. Offshore lie numerous islets, such as Castor Rock and Pollux Rock south/southwest of Chinstrap Point and an unnamed islet west of Crosscut Point. The island's highest point is Quadrant Peak at , and lies in the southwestern corner of the island above Knob Point, dropping almost directly into the sea. A subsidiary peak above Crosscut Point is Splinter Crag, which rises above sea level. From there, the island slopes downwards in eastern direction. This asymmetric shape is due to erosion by weather and sea being concentrated on the western side of the island. The inland is formed by tablelands, ridges and creeks, its surface covered with blocky debris from which lavas and pyroclastics emerge. The island is mostly ice free save for a shrinking area above around Quadrant Peak; in 1964 ice covered about Only about one tenth of the island is ice covered, because the small size of the island limits the area on which snow and ice can accumulate. Separate ice bodies are found on the eastern side, where the main ice cap has left moraines. There are three major drainages that all emanate from Quadrant Peak: An unnamed one going northeast, Leafvein Gulch that runs eastward and Pothole Gulch to the southeast. Leafvein Gulch during summer forms a waterfall across the coastal cliffs. Pothole Gulch is fed by meltwater from the small ice cap. The shape of the unnamed drainage implies that it once extended farther west, before coastal erosion truncated it.
Су асты кемесі құрылымы
Виндикация аралы Кэндлемас аралының батысында жатыр. Екі аралдың арасындағы Нельсон бұғазының тереңдігі шамамен тең. Кендлемас және Виндикация екеуі де бір су асты жанартауынан пайда болған және олар Кендлемас аралдары деп аталады. Аралдардың төңірегінде теңіздің тереңдігі аз, көптеген сайлар, кішкентай аралдар мен теңіз тіректері бар кең, жағалау платформасын құрайды. Бұл эрозияға ұшыраған аралдардың қалдықтары, олардың ішінде Будда тасы, Кастор тасы, Кук тасы, Полюкс тасы, Санта тасы, Сау тасы, Томблин тасы және Шалобар тасы бар. Кішкентай аралдардың көпшілігі Виндикацияның төңірегінде орналасқан. Осы тау жыныстарының кейбіреулері аралдар арасындағы сайларды құрайды. Платформаның өзі теңіз эрозиясы және мұз тауларының шаюы нәтижесінде қалыптасқан болуы мүмкін. Жанартаудың диаметрі теңіз деңгейінен 1,5 км-ден астам, ал жалпы көлемі шамамен 1,5 куб. км. Платформадан тереңдеуге қарай жанартаудың беткейлері тік түседі. Кендлемастың шығысында және оның оңтүстік-шығыс жағында үлкен, кең су асты ойысы бар, бұл үлкен сектордың құлауының қалдығы болуы мүмкін. Шельфтің солтүстігінде және оңтүстігінде жер көшкінінен пайда болған екі құрылым орналасқан, шельфтің өзі де жер көшкінінен пайда болған ойыстармен тірелген. Су асты беткейлерінің көп бөлігінде толқын тәрізді пішіндер байқалады. Кішкентай қырқалар су асты жанартауынан өсіп шыққан және оның бөліктері саналады, ал барлық бағыттағы арналар массаның ыдырауынан пайда болған. 1500 метр тереңдіктегі су асты жотасы бұл топты солтүстіктегі Високоймен байланыстырады. Кендлемастың батысында теңіз түбінде моногендік жанартаулар дамыған.
Vindication Island lies about west of Candlemas Island. The Nelson Strait between the two islands is only about deep. Both Candlemas and Vindication rise from the same submarine volcano, and are named the Candlemas Islands. Around the islands the sea is less than deep, forming a wide shallow platform with numerous shoals, islets and sea stacks. They are remnants of eroded islands and include Buddha Rock, Castor Rock, Cook Rock, Pollux Rock, Santa Rock, Saw Rock, Tomblin Rock and Trousers Rock. Most of the islets lie around Vindication. Some of these rocks make up a series of shoals between the islands. The shelf itself probably formed through marine erosion and scouring by icebergs. The volcano has a base diameter of more than at and a total volume of about Away from the shallow platform, the slopes of the volcano drop off steeply into the deep ocean. East of Candlemas and abutting its southeastern side is a large wide submarine embayment, probably the remnant of a large sector collapse. Two other structures interpreted as landslide scars lie north and south of the shelf, which is scalloped by landslide scars. The submarine slopes have wave like bedforms in many places. Smaller ridges emanate from the submarine volcano and are interpreted as parts of it, while chutes emanating in all directions formed through mass wasting. A submarine ridge at depth connects the group to Visokoi farther north. West of Candlemas, monogenetic volcanoes are developed on the seafloor.
Геология
Оңтүстік Сандвич аралдарының шығысында Оңтүстік Америка плитасы Скотия плитасының астына батып кіреді. Бұл субдукция шығысқа қарай иілген тізбектегі он бір аралдан және солтүстіктегі Протектор, оңтүстіктегі Адвентер және Кемп сияқты су астындағы жанартаулардан тұратын Оңтүстік Сандвич арал доғасының пайда болуына жауапты. Көптеген аралдар әртүрлі өлшемдегі стратовулкандар болып табылады. Геологиялық тұрғыдан алғанда, Видикация аралы Кэндлемас аралының көне оңтүстік-шығыс бөлігіне ұқсайды.
East of the South Sandwich Islands, the South America Plate subducts beneath the Scotia Plate at a rate of The subduction is responsible for the existence of the South Sandwich island arc, which is constituted by about eleven islands in an eastward curving chain, and submarine volcanoes such as Protector in the north and Adventure and Kemp in the south. Most of the islands are stratovolcanoes of various sizes. Geologically, Vindication Island resembles the older southeastern part of Candlemas Island.
Құрамы
Базальт пен базальттық андезит Видикация аралын құрайды. Андсит, габбро және палагонит кездеседі; габбро ксенолит болуы мүмкін. Фенокристерге оливин, плагиоклаз және пироксен кіреді. Видикация аралындағы тау жыныстары және Кэндлемас аралындағы ежелгі шынжырлар калийге кедей толеиттік серияны анықтайды.
Basalt and basaltic andesite make up Vindication Island. Andesite, gabbro and palagonite have been reported as well; the gabbro may be a xenolith. Phenocrysts include olivine, plagioclase and pyroxene. The rocks of Vindication Island and the older series on Candlemas Island define a potassium poor tholeiitic suite.
Геологиялық тарихы
Арал лава ағындарының, шлак пен туфтың қабаттарынан тұрады, оларға дикелер еніп жатыр. Туфтар қызыл, сары және қоңыр түстерге боялған. Кейбір беттері жанартау күлінен қалыптасқан, ал лава ағындары кіші аралдарды құрайды. Ең көне тау жыныстары, болжам бойынша, жартастардың төменгі бөлігінде кездеседі, ал жер бетіндегі лава ағындары ең жас тау жыныстары болуы мүмкін. Жағалау эрозиясы вулкандық үйіндінің көп бөлігін жойды, сондықтан бастапқы вулканның шамамен бес бөлігінің бірі ғана қалды. Арал үш жеке жанартау орталығынан пайда болған болуы мүмкін, олардың екеуі қазіргі аралдың жағалауында орналасқан және толығымен эрозияға ұшыраған. Аралдың жасы бір миллион жылдан кем болуы мүмкін, ал оның активтігі голоцен дәуірінде де жалғасқан болуы мүмкін. Ақталу аралынан тарихи жарылыстар туралы ешқандай мәлімет жоқ. Жақындағы активтілік немесе жақында активті болған фумаролалардың болуына дәлелдер де табылмады.
The island is made up by layers of lava flows, scoria and tuff, intruded by dykes. The tuffs have red, yellow and brown colours. Some surfaces are formed by volcanic ash, while lava flows make up the islets. The oldest rocks are presumably found at the bottom of the cliffs, while lava flows at the surface are probably the youngest rocks. Coastal erosion has removed most of the volcanic pile, so that only about one fifth of the original volcano remains. The island was probably formed by three separate volcanic centres, two of which were centered offshore of the current island and are now completely eroded. The island is probably younger than one million years and activity may have continued into the Holocene. No historical activity is known from Vindication Island. There is no evidence of recent activity nor of any recently active fumaroles.
Климат және өсімдіктер
Виндикация аралында балдырлар, лишайлар және мүктерден тұратын жақсы дамыған өсімдік қаптамасы бар. Аралдың топырағы архипелагтың басқа аралдарына қарағанда су өткізбейтін, сондықтан суды жақсы сақтайды, бұл өсімдіктердің өсуіне көмектеседі. Өсімдіктер ерекше өсімдік қоғамдастығын құрайды, олар төсеніштер мен биік шөптектіктерден тұрады. Өсімдіктерде кенелер мен секіртпелер мекендейді. Виндикация аралында Антарктикалық фулмарлар, мыс петрельдері, таспалы пингвиндер, макарон пингвиндері, қар петрельдері сияқты көптеген құс түрлері көбейеді. Пингвиндер көбінесе Чинстрап-пойнтта шоғырланған, 1964 жылы онда 60 000-100 000 жұптың көбейгені байқалды, ал теңіз құстары жартастарда ұялайды. 2011 жылы жүргізілген зерттеу пингвин популяциясының тұрақты немесе артып келе жатқанын көрсетті. Виндикация аралына Антарктикалық терілі иткеңдер, қоңыр скуалар, Доминикан шаяндары, піл иткеңдері, леопард иткеңдері, шағалар, Ведделл иткеңдері және Уилсон петрельдері сияқты басқа жануарлар да келеді.
Vindication Island has a well developed vegetation, consisting of algae, lichens and mosses. Soils on the island are less permeable than on other islands in the archipelago, allowing more water retention and thus facilitating vegetation growth. The vegetation forms distinct plant communities, with mats and tall turfs. Mites and springtails inhabit the vegetation. Numerous bird species breed on Vindication Island, including Antarctic fulmars, cape petrels, chinstrap penguins, macaroni penguins, snow petrels. The penguins are concentrated on Chinstrap Point, where in 1964 60,000 100,000 breeding pairs were observed, while the seabirds nest in cliffs. A survey in 2011 showed that the penguin populations were either stable or increasing. Other animals that visit Vindication Island include Antarctic fur seals, brown skuas, Dominican gulls, elephant seals, leopard seals, shags, Weddel seals and Wilson's petrels.