Элтон Джонның "Empty Sky" альбомы: Музыканттар сырлары мен жадылары

Кіріспе

Джон өзінің немесе Браунның достары болған музыканттарды пайдаланды. Гитарист Кейлеб Куэй және барабаншы Роджер Поуп, сол кездегі Hookfoot тобының мүшелері, көптеген тректерде орындады. (Куэй мен Поуп бірнеше жылдан кейін Джонның студиялық және гастрольдік тобының құрамына қосылды, 1975 жылы Rock of the Westies және 1976 жылы Blue Moves альбомдарында ойнады.) The Troggs тобынан Тони Мюррей бас гитарада ойнады. Empty Sky – Джонның сол кездегі Plastic Penny және Spencer Davis Group тобының мүшесі Найджел Олссонмен алғашқы жұмысы болды, ол "Lady What's Tomorrow?" әніне барабан шалды. (Олссон мен Spencer Davis тобының бас гитарашысы Ди Мюррей 1970-жылдардың басында Джонның гастрольдік тобына қосылды.) Сонымен қатар, өндіріс жұмысына Клайв Фрэнкс та қатысты, ол Джонның көптеген гастрольдік концерттерінде оның тікелей дыбысын жасайтын, сондай-ақ A Single Man және 21 at 33 сияқты альбомдарда Джонмен бірлесіп жұмыс істейтін. Алғашқы мұқаба дизайнын Дэвид Ларкхэм ("Дэйв" деп аталды) жасады, ол Джон және басқа да суретшілер үшін дизайн жасады. "Skyline Pigeon" – альбомдағы ең танымал және кең таралған ән, және Джон оны тікелей эфирде сирек болса да орындап тұрады. Оркестр мен фортепиано қосылған "Skyline Pigeon" әнінің толыққанды нұсқасы 1973 жылы Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player альбомы үшін жазылды және бастапқыда 1973 жылы "Daniel" әнінің B жағы ретінде шықты. Әннің тағы бір нұсқасы 1974 жылы Лондонда жазылып, Here and There тікелей альбомының және 1995 жылғы CD қайта шығарылымының ашылу трегі болды. "Empty Sky" әнінің нұсқасы да Джонның 1975 жылғы гастрольдік турнесінің әртүрлі аялдамаларында орындалды. Джон бұл альбомды наив деп атағанмен, оны жазу процесін жақсы есте сақтайды. Ол сағат 4-те жазудан кейін Стив Браунның әкесі басқарған Оксфорд көшесіндегі Salvation Army штаб-пәтерінде түндеу және үйге қайтуды еске алады. "Біз атау трегін аяқтағанда, мен қатты әсер еттім. Мен оны өмірімде естіген ең жақсы нәрсе деп ойладым", - деді Джон. Кейін ол өзінің стилінің Леонард Коэнге ұқсас болуы мүмкін екеніне көз жеткізбегенін айтты.

John used musicians who were friends either of him or of Brown. Guitarist Caleb Quaye and drummer Roger Pope, both at the time members of the band Hookfoot, played on many of the tracks. (Quaye and Pope would rejoin John a few years later as part of his studio and touring band behind Rock of the Westies in 1975 and Blue Moves in 1976.) Tony Murray from The Troggs played bass. Empty Sky is the first appearance with John of then Plastic Penny and Spencer Davis Group member Nigel Olsson, who played drums on "Lady What's Tomorrow?" (Olsson and fellow Spencer Davis bandmate, bassist Dee Murray, would soon join John as his early 1970s touring band.) Also listed in the production credits is Clive Franks, who would later produce John's live sound in concert for a tremendous amount of his touring career, as well as occasionally co produce with John on albums such as A Single Man and 21 at 33. The original sleeve design was done by David Larkham (billed as "Dave"), who would go on to create designs for John and other artists. "Skyline Pigeon" is the most popular and best known song on the album, and the only one which John, albeit infrequently, still performs as part of his live shows. The more definitive version of "Skyline Pigeon" featuring an orchestra and piano backing in place of harpsichord was recorded for 1973's Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player, and initially appeared as the B side of "Daniel" in 1973. Another appearance of the song was in 1974, when a version recorded in London was featured as the opening track on the Here and There live LP and its 1995 CD reissue. A version of the title track, "Empty Sky", was also included at various stops on John's 1975 tour. Although John has since called the album naive, he does have fond memories of making the record. These include walking home from recording at 4 a. m. and lodging at the Salvation Army HQ in Oxford Street, which was run by Steve Brown's father. "I remember when we finished work on the title track – it just floored me. I thought it was the best thing I'd ever heard in my life," John recalled. He later recalled that he was "unsure what style I was going to be [maybe what] Leonard Cohen sounds like."

Қабылдау

Disc & Music Echo журналының заманауи шолуында: "Текстерге тағы да біршама күштілік керек екенін, жастық мақтанға қанағаттанбайтынын сезімталдықпен айтуға болады. Бірақ бұл тек кемшілік табу, себебі музыка тым жақсы әрі әдемі, оны қоюға келмейді. Жақсы, терең тыңдауға лайық." AllMusic журналының кейінгі шолуында материалға салқын қабылданды, соңында "Empty Sky-да еске түсірмейтін бағалы тастар жоқ, бірақ ол Джонның мүмкіндіктерін аңғартады" делінген.