Мирян қаласы: тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

| үкімет_ескертулері = Мирянг (밀양시) – Оңтүстік Кореяның Кёнсан-Намдо провинциясындағы қала. Аты Мири Мидонг гүк (彌離彌凍國) тайпалық мемлекетінен шыққан. Мирянг атауының мағынасына қатысты түрлі гипотезалар бар, мысалы, Көктем жолы, Галактика, егістік даласы, сулы дала. Жақын қалалар: батысында Чханнёң, солтүстігінде Чхондо, шығысында Ульсан, оңтүстігінде Янсан, Кимхэ және Чханвон. Қала құсы – корей сұржылқысы, қала ағашы – қарағай, қала гүлі – жасұрун. Мирянг тарихы Самхан кезеңінен басталады, сол кезде ол Миримидонггък деп белгілі болған. Нактон өзеніне жақын орналасқан стратегиялық жағдайының арқасында Мирянг Силла кезеңінен бастап маңызды рөл атқарды. Кейінгі Чосон әулеті кезеңінде ол Ұлы Ённам жолындағы маңызды бекет болды, ал 20-ғасырда Пусан мен Сеулды байланыстыратын Кёнбу желісіндегі стансаға айналды. Мирянг осы желідегі маңызды тоқтау орны болып қалады және қазір Пусан мен Тэгу арасындағы KTX экспресс пойыздары тоқтайтын жалғыз қала. Мирянг Кореяда Мирянг ариран және Чосон әулетінен келген көптеген өлеңдерде айтылған Ённамну павильонының көрінісімен танымал. Басқа атақты орындар: Ыромыль және Пёчунса ғибадатханасы. Мирянгтың белгілі тұлғалары: 15 ғасырдың неоконфуциан ғалымы Ким Чонджик және 16 ғасырдың соғыс монахы Сонгун Ю Чжон. Қала әкімдігі осы тұлғалардың және Аранг ертегісі сияқты жергілікті мәдени ерекшеліктердің естелігін сақтау үшін белсенді жұмыс істейді.

Тарих

Самхан дәуірінде Мириянг Сан-гуо-цзиде айтылған Бьёнхан тайпаларының бірі Миримидонггуктың аумағының бір бөлігі болған болуы мүмкін. Содан кейін, Силламен біріктірмес бұрын, оны Гемгван Гайя басқарған деп есептеледі. Самгук сагиде Миримидонггук 505 жылы Силланың Джиджюнгінің қолына енген деп жазылған. Бұл кезеңде ол Чухва атымен (推火郡) белгілі болды. VIII ғасырда Кёнгдок патшаның ат қоюды жалпы реформалауымен атау "Милсеонг пушкасы" (密城郡) болып өзгертілді. Горео дәуірінде (9351392) Мирянгті Сеонгжон патша жю, Мил жю мәртебесіне көтерді. 1194 жылы Мирянг патша әскерлері мен Чондоның Ким Сами және Ульсанның Хёсим бастаған үлкен көтерілісші әскері арасындағы үлкен шайқастың орны болды. 7 000-нан астам бүлікші өлтірілді. 13 ғасырдың аяғында Чоньёль патшаның тұсында Жо Чон бастаған жергілікті тұрғындар үкіметке қарсы көтерілді; Жаза ретінде Милджу Кёнджуның (содан кейін Гьерим) қосалқы ауылы болып төмендетілді. Кейін ол хион болып өзгерді. Гоньян патшаның тұсында бұл қала бу мәртебесіне көтерілді. Жосон дәуірінің (13921910) басталуымен Мирянг алғаш рет қазіргі атымен танылды. Бастапқыда патша Таехо будан гаунға (аудан) түсірілді, содан кейін буға қайта көтерілді және оның атауы "Милсеонгтан" "Мирянгқа" өзгерді. Тэдзёның ұлы Тэдзёңнің тұсында ол тағы да қару болып қайтадан саналды. Кейіннен ол дохобу, яғни әскери протекторатқа айналды, ал 1895 жылы тағы да қаруға айналды. Жапон билігі кезінде Мирянг Кореяның тәуелсіздік қозғалысы мен оккупациялық күштер арасындағы түрлі қақтығыстардың орны болды. 1919 жылғы Бірінші наурыз қозғалысы кезінде шамамен 13,500 Мирян тұрғындары Кореяның тәуелсіздігін қолдау үшін бейбіт демонстрацияларға қатысты. Бұл "Мирянг қазасына" әкелді, онда 150 корей азаматтары оккупациялық әскерлермен атылды. 1920 жылдың қарашасында тәуелсіздік үшін күрескен Чхё Су Бонг Мирян полиция бөлімшесінде екі бомба жасап, оны жарытып, құрылымын қиратты. Ол өзін-өзі өлтіруге тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды; кейін ол өлтірілді, ал оның серіктестері түрмеге қамалды. 1989 жылы қаланың орталығы Мирянның қалған бөлігінен бөлініп, "Мирян си" (Мирян қаласы) деп аталды. 1995 жылы қала орталығы мен ішкі аймақ біріктіріліп, бүкіл аймақ Мирянг си деп аталды. Бұл екеуі де Оңтүстік Кореяның жергілікті билігінің жалпы қайта ұйымдастырылуының бір бөлігі болды. 2004 жылы Мирянг қаласындағы топтық зорлау оқиғасы бүкіл ел назарына түсті. Кем дегенде 41 орта мектеп оқушысы 11 ай бойы орта мектеп оқушы қызды зорлап, оның кіші әпкесі мен туысына қол жұмсады. Осы сұмдыққа қарамастан, Мирианның көптеген тұрғындары жапа шеккендерді жігіттерді "алып кеткен" деп айыптап, тіпті Мириан полиция қызметкерлері де мұқият тергеуді болдырмады, жапа шеккендерге "Мириан - біздің туған қаламыз, ал сіздер қаламыздың беделін бұздыңдар" деді. Барлық қылмыскерлер жеңіл жазалармен босатылды, оларға сыныптан шығарылу және қоғамдық қызмет көрсету жатады. Ешбір бала жыныстық қылмыскер ретінде тіркелудің қажеті жоқ. Зорлаушылар қалыпты өмір сүреді деп күтілуде, ал құрбандар бірнеше рет өз-өзіне қол жұмсауға тырысты.

During the Samhan , Miryang may have been part of the territory of Mirimidongguk, one of the Byeonhan tribes mentioned in the San guo zhi. Thereafter, it is believed to have been ruled by Geumgwan Gaya before being annexed by Silla. The Samguk Sagi records Mirimidongguk as being annexed by Jijeung of Silla in 505. In this period it was known as Chuhwa gun (推火郡). Under the general reformation of names carried out by King Gyeongdeok in the 8th century, the name was changed to "Milseong gun" (密城郡). In the Goryeo period (935–1392), Miryang was elevated to the status of a ju, Mil ju, by King Seongjong. In 1194, Miryang was the site of a massive battle between royal forces and a massive rebel army led by Kim Sami of Cheongdo and Hyosim of Ulsan. More than 7,000 rebels were slain. Under King Chungnyeol in the late 13th century, local residents led by Jo Cheon rose up against the government; in retaliation, Mil ju was demoted to a tributary village of Gyeongju (then Gyerim). Later it became a hyeon. Under King Gongyang, it was raised to the status of a bu. With the dawn of the Joseon period (1392–1910), Miryang first became known by its modern name. Initially demoted from bu to gun (county) by King Taejo, it was then raised back to bu and its name changed from "Milseong" to "Miryang." Under Taejo's son King Taejong, it was once again demoted to gun. Later it became a dohobu, or military protectorate, and in 1895 it became a gun once again; it was to carry this status until late in the 20th century. Under Japanese rule, Miryang was the site of various clashes between the Korean independence movement and the occupation forces. During the March First Movement of 1919, approximately 13,500 Miryang residents took part in peaceful demonstrations in support of Korean independence. This led to the "Miryang massacre," in which 150 Korean civilians were shot by occupation troops. In November 1920, independence fighter Choe Su bong built and detonated two bombs at the Miryang police station, destroying the structure. He attempted to kill himself but was unsuccessful; later he was put to death and his accomplices were imprisoned. In 1989 the city center was separated from the rest of Miryang and named "Miryang si" (Miryang City). In 1995 the city center was reunited with the hinterland and the entire region became known as Miryang si. Both of these were part of general reorganizations of South Korean local government. Miryang gained national attention as the location of a notorious gang rape incident in 2004. At least 41 male high school students raped a middle school girl, while assaulting her younger sister and cousin, over the course of 11 months. Despite this atrocity, many Miryang residents blamed the victims for "seducing" the boys, and even the Miryang police officers prevented a thorough investigation, telling the victims that "Miryang is our hometown, and you ruined our city's reputation." All offenders were released with light punishments, which include in class suspension and community service. None of the boys had to register as sex offenders. The rapists are presumed to be leading normal lives, while the victims have attempted to commit suicide numerous times.

География және климат

Мирянның географиясына оны кесіп өтетін екі өзен – Мирян және Накдон өзендері зор әсер етеді. Мирянның барлық аумағы Накдон алабында орналасқан, ал Накдон өзені Мирянның оңтүстік шекарасымен ағып өтеді. Қаланың жер бедері көбінесе солтүстік-шығыстағы Йонгнам Альптарының биік шыңдарынан оңтүстік-батыстағы Накдон аңғарына қарай еңістеп төмендейді. Қаланың көп бөлігін Батыс Ульсаннан басталып, қала орталығы арқылы ағып, Самнанджинде Накдонға қосылатын Мирян өзені суландырады. Кейбір аймақтары басқа Накдон салаларымен, оның ішінде Неджинчхон өзенімен суға толады. Қала орталығының оңтүстігіндегі Мирян өзенінің аңғары құнарлы жазыққа қарай кеңейеді. Бұл аймақ, Самнанджин еуп, Сангнам миёны және Ханам еуптың үлкен бөліктері жергілікті астық қамбасы болып табылады және негізінен күріш егісіне арналған. Ханам еупінде ол Накдон өзені бойымен созылатын тағы бір жазыққа қосылады. Енгнам аймағының басқа жерлеріндегідей, мұнда да ландшафт өте бедерлі, көптеген тік жарлы төбелер мен аласа таулар бар. Мирянның ең биік тауы – солтүстік шекарасында орналасқан Гаджисан тауы. Шекара бойындағы басқа биік шыңдарға Хвааксан және Чхонхвангсан (кейде Джеяксан деп те аталады) жатады. Бұл шыңдар Тайбэк тауларының бір тармағы – Йонгнам Альптарының құрамына кіреді. Оңтүстікке қарай таулар төмендеп, бірақ әлі де жиі кездеседі. Бұл аймақтағы ерекше шыңдар – Самнанджиндегі Манеосан және Янсанмен шекарадағы Чхонтаэсан. Көптеген тік тау аңғарлары бар, олар суару немесе ауыз суға пайдалану үшін су қоймалары ретінде жиі қолданылады. Мирянның ірі су қоймаларының қатарында Мирян көлі мен Антай көлі бар.

Климат

Оңтүстік Кореяның көп бөлігі сияқты, Мирянгта да салыстырмалы түрде жұмсақ қоңыржай климат орналасқан. Орташа жел жылдамдығы шамамен [мәнді қосу керек], орташа температура [мәнді қосу керек], ал 2004 жылғы жылдық жауын-шашын [мәнді қосу керек] құрады. Солтүстік жағындағы таулар Мирянгты күшті желдер мен басқа да ауқымды ауа райынан қорғайды. Екінші жағынан, оңтүстіктен келетін тропикалық дауылдардан зардап шегуге бейім. Мирянг және Накдон аңғарлары тайфун кезінде жиі су тасқынына ұшырайды, сондай-ақ муссон маусымында болжамды су тасқындары да болады. Басқа табиғи апаттар сирек кездеседі.

Әкімшілік бөлімшелер

Мирянг 16 негізгі бөлімге бөлінеді, оның 2-еуі еуп (ірі ауылдар [қалалар]), 5-еуі донг (қалалық аудандар [көшелер]), ал 9-ы мейон (ауылдық аймақтар [қалашалар немесе кіші аудандар]). Кейбір донгтар бұдан әрі бөлінеді, сондықтан қала орталығында барлығы сегіз заңды донгтан тұрады. Еуп және мейон риге бөлінеді, Мирянгта барлығы 265 әкімшілік немесе 119 заңды ри бар.

Аудан Халық саны Аумағы (км²) Халық тығыздығы Әкімшілік ри/тон саны
Samnangjin eup 8,784 78.37 112.1 31
Hanam eup 9,762 37.09 263.2 33
Bubuk myeon 7,467 55.31 135.0 22
Sangnam myeon 11,719 56.11 208.9 31
Sangdong myeon 3,423 52.01 65.8 18
Sannae myeon 4,205 107.49 39.1 23
Sanoe myeon 3,143 35.41 88.8 19
Danjang myeon 4,542 142.12 32.0 24
Chodong myeon 4,135 48.45 85.3 24
Muan myeon 6,646 100.33 66.2 28
Cheongdo myeon 2,214 57.44 38.5 12
Gyo dong 8,055 4.61 1,747.8 8
Nael dong 5,309 12.07 439.5 10
Naei dong 10,347 3.06 3,381.4 12
Gagok dong 10,509 6.21 1,692.2 13
Sammun dong 15,936 2.93 5,438.9 14

Үкімет және саясат

Оңтүстік Кореяның басқа қалалары мен округтері сияқты, Мирянг та жергілікті басқарудың шектеулі дәрежесіне ие. 1995 жылдан бері қала әкімі мен қалалық кеңес жергілікті азаматтармен тікелей сайланады. Қазіргі әкімі – Парк Иль-хо (박일호, 朴一浩), Біріккен Болашақ партиясының (миретонгхаптан) мүшесі. Ол 2014 жылдың 30 маусымында қызметке кірді.

Экономика

Мирян экономикасы негізінен орталық орналасқандығына және туристік орталық ретіндегі маңыздылығына байланысты дамыған. Сонымен қатар, ауыл шаруашылығы да маңызды рөл атқарады, әсіресе қаладан алыс аудандарда. Мирян өзенінің аңғары кең көлемде күріш егісін қамтамасыз етеді, ал мал шаруашылығы көбінесе биік жерлерде дамыған.

Көлік

Мирянг Даегу мен Пусаннан шамамен бірдей қашықтықта орналасқан және екі қаламен де жол және теміржол арқылы байланысқан. Жол арқылы Мирянгке Даегу-Бусан тас жолының екі шығу жолы, сондай-ақ көптеген ұлттық және жергілікті автомобиль жолдары қызмет көрсетеді. Теміржолмен оған Кёнбу желісі (Сеул-Бусан) және Кёнчжон желісі (Масанға) қызмет көрсетеді; Кёнчжон желісінің солтүстік терминалы Самнангжиннен солтүстікке қарай Накдон мен Мирян өзендерінің қосылған жеріне жақын орналасқан. Мирянг – Даегу мен Пусан арасында қазіргі уақытта KTX экспресс пойызымен қызмет көрсететін жалғыз қала. Қала орталығындағы Мирянг станциясынан басқа, шеткі аймақтарда Кёнбу желісінің Самнангжин станциясы мен Сангдун станциясы, Кёнчжон желісінің Накдонган станциясы қызмет көрсетеді. Бұл шеткі станцияларға тек аз ғана Mugunghwa ho жолаушылар пойыздары тоқтайды. Накдонган станциясынан басқа, Мирянг стансалары жүк пойыздарына да қызмет көрсетеді. Ең ірі жүк станциясы – Сангдун, ол 2004 жылы 74 762 тонна жүк жіберген.

Мәдениет

Мирианг арирангтың туған жері ретінде танымал. Ол кейде арирангтың түпкілікті нұсқасына жақын деп есептеледі, ал оның аты Мирианг аймағындағы Аран туралы халық аңыздан шыққан болуы мүмкін. Бұл дәстүрді және жергілікті мұраның басқа да элементтерін сақтап, жаңғырту үшін әр мамыр айында Мирианг Ариранг фестивалі ұйымдастырылады. Кореяның дәстүрлі мәдениетінің басқа да сақталған түрлеріне Бэкжун өнерлері жатады. Мирианг тұрғындары корей тілінің Кёнсан диалектісінде сөйлейді. Корей диалектологиясы саласындағы зерттеулерде Мирианг диалектісі Чанвон диалектісімен дыбыс биіктігі тұрғысынан салыстырылған. Мирианг 2007 жылы түсірілген «Мирианг» фильмінің түсірілім алаңы және оқиға орны болып табылады (ағылшын тілінде «Secret Sunshine» деген атпен шығарылды).

Білім

Мирянгтағы білім беру тарихы Корео дәуірінен басталады, сол кезде қала орталығында (қазіргі Гё-донг) хянггё, мемлекеттік басқаратын ауыл мектебі салынды. Бұл мектеп өзінің үлкендігімен танымал болды және Жосон дәуірінде де жұмыс істеді, бірақ бірте-бірте көптеген жергілікті сеодангтар мен сеовондармен ығыстырылды. Бұл мекемелердің барлығы жас жігіттерді патшалық мемлекеттік қызметке қабылдау емтихандарына дайындауға бағытталған. Бұл жүйе 1894 жылғы Габо реформасында емтихандар жойылғанға дейін сақталды. Бүгінде Мирянгта, Оңтүстік Кореяның басқа аймақтарындағыдай, барлық оқушылар орта мектепке дейін міндетті білім алады, ал оқушылардың басым көпшілігі жоғары мектепті де бітіреді. Қала ішіндегі білім беруді Мирян білім беру басқармасы қадағалайды, ол тікелей Кёнсаннам провинциялық білім беру басқармасының басқаруында болады. Бұл басқарма өз кезегінде барлық мектептер үшін ұлттық оқу бағдарламасын белгілейтін Ұлттық білім министрлігіне есеп береді. Мирянгта 23 бастауыш, 14 орта және 8 жоғары мектеп бар. Қосымша жеке білім беру hagwons арқылы ұсынылады, олар негізінен қала орталығында шоғырланған, ал кейбіреулері шеткі қалаларда орналасқан. Мирянгта жоғары білім беретін бір ғана мекеме бар. Бұл – Пусан Ұлттық университетінің Мирян кампусы. Мирян кампусы негізінен ғылым және технология салаларын оқыған студенттерге арналған, онда Наноғылым және технология колледжі мен Биологиялық ғылымдар колледжі орналасқан. Ол солтүстік Самнангжин аймағында, Мирян қаласының орталығынан шамамен 9 км қашықтықта орналасқан. Бұрынғы бас кампус, енді филиал кампус, Мирян қаласының орталығына жақын жерде орналасқан. Бұл екі кампус 2006 жылы Пусан Ұлттық университетіне біріктірілді. Бұрын олар 1923 жылға дейін тарихы бар "Мирян Ұлттық университеті" деген жеке университет құрады.

Туризм

Мирян ғасырлар бойы таулар мен аңғарлардың әсем көрінісімен танымал; Мирян өзеніне қарайтын Йонгнамну павильоны Жосон әулетінің көптеген жазбаларында кездеседі. Қаланың солтүстік-шығыс бөлігі Йонгнам Альптарының бір бөлігін құрайды; осы аймақтың бір бөлігі Гаджисан провинциялық паркіне кіреді. Танымал табиғи ескерткіштердің қатарында солтүстік-шығыста орналасқан Еореумголдың "мұзды аңғары" бар. Мирян қаласында көптеген тарихи орындар сақталған. Олардың ішінде әртүрлі сеовон, яғни конфуций академиялары бар, соның ішінде Ким Чон Джикке арналған Ерим Сеовоны және буддалық храмның (Пёчунгса) ішінде салынған жалғыз сеовон – Пёчунг Сеовоны кіреді. Йонгнамну павильоны мен жақын жердегі ғимараттар Жосон және Корё дәуірлеріне дейін сақталған. Оңтүстік Кореяның ұлттық қазынасы №75 Пёчунгсада орналасқан. Силла дәуірінде салынған Янянцзи күріш далаларын сумен қамтамасыз еткен, бірақ үлкен қосымша су қоймасының құрылысынан бастапқы қызметін жоғалтты. Бірақ күріш егістіктеріне су жеткізудің орнына, бұл саябақ әдемі көріністерімен көптеген туристерді қызықтырады.