Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық кедергілермен жүгіруші Дэвид Питер Хемери (18 шілде 1944 жылы туған) – бұрынғы британдық жеңіл атлет, ең белгілісі 1968 жылғы Мексика қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындарында 400 метрлік кедергілермен жүгіруде жеңіс одны алған спортшы.
British hurdler
David Peter Hemery, (born 18 July 1944) is a British former track and field athlete, best known as the winner of the 400 metres hurdles at the 1968 Summer Olympics in Mexico City.
Ерте өмір
Хемери Глостерширдегі Сиренсестер қаласында дүниеге келді, бірақ әкесінің есепшілік жұмысы отбасын АҚШ-қа көшірді, онда ол мектепке барып, Бостон университетін бітірді. Бір кезде отбасы Ұлыбританияға қайтып келді, ал Хемери оқу кезінде Атлантика арқылы бірнеше рет қарым-қатынас жасады.
Hemery was born in Cirencester, Gloucestershire, but his father's accounting work took the family to the United States, where he attended school and graduated from Boston University. At one point the family had returned to Britain for a time, and Hemery moved back and forth across the Atlantic during his training.
Жеңіл атлетикадағы мансабы
Хемери алғашқы халықаралық атағын 1966 жылы өткен Ұлттар Достастығы ойындарында жеңіп алды, онда ол 120 ярдтық кедергілерді 14,1 секундта асып өтті. Ол осы атағын төрт жылдан кейін, 1970 жылғы Ұлттар Достастығы ойындарында да сақтап қалды (сол кезде ол 110 метрлік кедергілерді 13,8 секундта жеңіп алды). 1968 жылы Мехикодағы Олимпиада ойындарында Хемери 400 метрлік кедергілерді 48,12 секундта жеңіп, жаңа әлемдік рекорд орнатты. Оның жеңісі 1924 жылдан бері ең үлкен айырмашылықты көрсетті, ол екінші орын алған Батыс Германиядан Герхард Хеннигеден шамамен бір секундқа басым түсті. Хемери финиш сызығын кескеннен кейін BBC комментаторы Дэвид Коулман әйгілі түрде: "Кім үшінші орында екеніне кімнің қатысы бар – ол маңызды емес!" деді. Хемеридің британдық әріптесі Джон Шервуд тартысты фиништің нәтижесінде фотофиниш арқылы шешілген қола медальді жеңіп алды. Хемеридің көрсеткен нәтижесі оған 1968 жылғы BBC Sports Personality of the Year сыйлығын жеңуге көмектесті. 1969 жылы Хемери 110 метрлік кедергілерде Еуропа чемпионатында күміс медаль жеңіп алды, бірақ жарақат алғандықтан 1971 жылғы келесі Еуропа чемпионатына қатыса алмады. 1972 жылы Мюнхенде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Хемери өзінің атағын қорғап, үшінші орын алды, ал одан жоғары Угандадан Джон Аки Буа және АҚШ-тан Ральф Манн шықты. Ол сондай-ақ күміс медальді жеңіп алған британдық 4 × 400 метрлік эстафета командасының құрамында болды, оның бір мүшесі Дэвид Дженкинс еді.
Hemery's first International title came at the 1966 Commonwealth Games, where he won the 120 yd hurdles in 14.1 seconds, a title he retained four years later at the 1970 Commonwealth Games (by then it was the 110m hurdles which he won in 13.8 seconds). at 3:35. At the Mexico City Olympics in 1968, Hemery won the 400m hurdles in 48.12 seconds, a new world record. His margin of victory was the largest since 1924, beating second placed Gerhard Hennige from West Germany by almost a second. After Hemery crossed the line BBC commentator David Coleman famously exclaimed "Who cares who's third – it doesn't matter!" Hemery's British teammate John Sherwood turned out to be the bronze medal winner in a close finish that had to be settled by photo finish. Hemery's performance helped him win the 1968 BBC Sports Personality of the Year. In 1969, Hemery won a silver at the European Championships in the 110m hurdles, but missed the next European Championships in 1971 due to injury. At the 1972 Summer Olympics in Munich, Hemery defended his title and finished third, behind John Akii Bua from Uganda and Ralph Mann from the United States. He was also a member of the silver medal winning British 4 × 400 m relay team, one of whose members was David Jenkins.
Супер жұлдыздар
Дэвид Хемери 1973 жылы өткен алғашқы британдық «Супержұлдыздар» жарысында жеңіске жетті, 1976 жылы тағы да жеңімпаз атанды және 1973 жылдан 1977 жылға дейін Ұлыбританияның ең үздік «Супержұлдызы» деп танылды. Спортшы жақында зейнеткерлікке шыққандықтан, Хемери кәсіби «Супержұлдыздар» жарысына қатысып, жеңіп алған ақшалай сыйлықтарын сақтауға құқылы болды – бұл мүмкіндік Кьелл Исаксон немесе Энди Рипли сияқты көптеген бәсекелестерге берілмеді. Жарыс басталғаннан кейін қысқа мерзім ішінде бәсекелестіктің жоғары деңгейін байқаған Хемери өзінің жаттығу режимін жасады, гимнастикалық жаттығуларда және каноэде өте шебер болды, соның арқасында ұлттық деңгейде танымал атанды. Британдық титулды жеңгеннен кейін Хемери 1974 жылғы жарысқа қатысты, бірақ ол аурумен күресіп жатқан кезде болды. Ақырында Джон Контеге шамалы есесін жіберіп, Хемери 1975 жылғы Еуропалық жарысқа қатысты, онда Тис Крюизден жеңілді. Крюиз финалға дейін болған жол апатында ауыр жарақат алғандықтан, Хемери қатысуға шақырылды және барлық жарыста ұпай жинап, батыл өнер көрсетті. Ол Кьелл Исаксоннан жеңілді, бірақ екінші орынды иеленді. Еуропалық «Супержұлдыздар» жарысының ережелері бойынша, спортшыларға «мамандыққа жақын» жарыстарға қатысуға мүмкіндік берілді, бірақ оларға жеңілдік жасалды, яғни Хемери мен Исаксонға 100 метрлік жүгіруге және тік жарға қашып жүгіруге рұқсат етілді, бірақ басқа финалистерге аз ғана артықшылық бергеннен кейін ғана. Соңғы 600 метрлік тік жарға қашып жүгіруде Хемери жалпы екінші орынды иелену үшін өзінің қарсыластарынан 100 метрлік кемшілікті жеңіп өтуі керек болды, ол оны ерлікпен орындады, бірақ су тосқанынан қайтадан ауып түскеннен кейін ғана. Исаксонмен күрескенде ауыр құлап, Хемери бетіне қатты ауырсыну сезімі келді, бірақ ол жеңіске жету үшін соңғы күшін жинап, үшінші орынды иеленді. Бірақ жарыс аяқталғаннан кейін ол құлап қалды, телекамералар оның жарақат алған аяғының қатты ісініп кеткенін көрсетті – ол соңғы 100 метрді жартылай жыртылған білезік байламдарымен жүгірді. 1976 жылы Хемери өзінің британдық титулын қайтарып алды, өте табысты өнер көрсетті. Ол осы жылы Еуропалық финалға қатыса алмады (тағы да Исаксоннан жеңілді), сондықтан ол американдық нұсқасында өзін сынап көрді, финалға қатысып, көңілі толмаған 11-ші орынды иеленді. АҚШ-қа сапар шеккендіктен, Хемери 1977 жылғы алғашқы әлемдік финалға қатыса алмады, ал ол 1981 жылғы «Чемпиондардың сынағына» дейін жеке «Супержұлдыздар» жарысына қайтадан қатыспады, онда ол өзінің үлкен қарсыласы Джон Шервудпен бірге төртінші орынды бөлісті. 1983 жылғы «Past Masters» жарысында жеңіске жеткені оған 1984 жылғы Халықаралық финалға қатысуға мүмкіндік берді (онда ол 40 жасында үшінші орынды иеленді).
David Hemery won the first ever British Superstars competition, held in 1973, registering a second victory in 1976, and was recognised as Britain's best Superstar from 1973 to 1977. As a recently retired athlete, Hemery was free to participate in the professional Superstars contests and keep any prize money he won – unlike many other competitors (like Kjell Isaksson or Andy Ripley). Noticing the very high standard of competition within a short time of the event starting, Hemery created his own training regime, becoming adept at the gymnasium tests and canoeing and propelling himself into national fame. After winning the original British title, Hemery then entered the 1974 event though he was struggling with illness. Eventually narrowly beaten by John Conteh, Hemery then went on to the 1975 European contest where he was beaten again, this time by Ties Kruize. When Kruize suffered serious injuries in a car crash before the final, Hemery was invited to participate and performed bravely, scoring points in every event. He was soundly beaten by Kjell Isaksson, but could still finish second. The rules for European Superstars allowed athletes to compete in "near specialist" events with a handicap, meaning that both Hemery and Isaksson were allowed to run in the 100m and Steeplechase, but only after giving the other finalists a head start. In the final 600m Steeplechase event Hemery had to make up a 100m handicap on his rivals in order to finish in overall second, and valiantly did so, but only after again falling badly at the water jump. Hitting the ground hard while challenging Isaksson for the lead, Hemery rose with a grimace of pain on his face then sprinted for the line, grabbing third. However, as soon as the race was over he collapsed, with the TV cameras showing huge swelling to his injured leg – he had run the last 100m with badly torn ankle ligaments. In 1976 Hemery won back his British title with a dominating performance. He could not qualify for the European Final this year (beaten by Isaksson again), so he then tried his hand at the American version, qualifying for the final before finishing a disappointing 11th. Because of this sojourn to the US, Hemery was not eligible to compete in the inaugural 1977 World Final, and he did not compete again in individual Superstars again until the 1981 Challenge of the Champions, where he finished joint fourth with his great hurdling rival John Sherwood. Winning the 1983 Past Masters event enabled him to compete in the 1984 International Final (where he finished third, though 40 years old).
Кейінгі өмірі
Жүгіру карьерасын аяқтағаннан кейін Хемери АҚШ және Ұлыбританияда жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол өзі бітірген Бостон университетіне оралып, онда жеңіл атлетика жаттықтырушысы ретінде студент-спортшыларының жоғары бағасына ие болды және көптеген талантты британдық жүгірушілерді Бостон университетіне тартуға сәттілікке жетті. 1969 жылғы Жаңа жылдық наградалар салтанатында ол Британ империясының ең жоғары орденінің мүшесі (MBE) атанды, ал 2003 жылғы Туған күн наградаларында командир (CBE) дәрежесіне көтерілді – екеуі де жеңіл атлетикаға қосқан үлесі үшін берілді. Ол Гарвард университетінен білім беру саласында магистр дәрежесін алды. 1970 жылдардың бір кезеңінде ол танымал Millfield ағылшын мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1998 жылы ол Ұлыбритания жеңіл атлетикасының алғашқы президенті болып сайланды. 2011 жылы Хемери спортқа қызметтері үшін Еуропалық Олимпиада комитетінің Лаурел сыйлығын алған алғашқы британдық азамат болды. 2015 жылы ол өзі құрған "21 ғасыр мұрасы" қайырымдылық қорына қаражат жинау мақсатында Лондон марафонына қатысты. 2016 жылы Хемери Уилтшир облысының лейтенант орынбасары болып тағайындалды.
After his running career, Hemery worked as a coach in the United States and Great Britain. He returned to his alma mater, Boston University, at which as track coach he was widely admired by his student athletes and in which post he succeeded in recruiting many top notch British runners to Boston University. In the 1969 New Year Honours he was appointed a Member of the Most Excellent Order of the British Empire (MBE), before being promoted to Commander (CBE) in the 2003 Birthday Honours, in both cases for services to athletics. He received a master's degree in education from Harvard University. For a period in the 1970s he taught at the famous English school Millfield. In 1998, he was elected as the first president of UK Athletics. In 2011 Hemery became the first Briton to be awarded the European Olympic Committee's Laurel Award for services to sport. In 2015, he ran the London Marathon to raise money for the charity that he had founded '21st Century Legacy'. In 2016, Hemery was appointed Deputy Lieutenant of Wiltshire.