Пенилфилд тарихы: Білім, дін және Оңтүстік архитектурасы

Кіріспе

Пенфилд, Джорджия, АҚШ 1829 жылдан кейін Грин округінде құрылды және Джозиа Пенфилдтің (1785 – 1828) құрметіне аталды, ол Коннектикут штатының Фэрфилд қаласынан шыққан Саванна саудагері және күміс шебері болатын. Ол Джорджия баптистерінің конвенциясына $2,500.00 және оның білім беру мақсатындағы сыйлығын теңестіруге шақыру арқылы қаржылық үміткерлік тастады. Биллингтон Сандерс басқарған конвенция 1833 жылы Мерсер институты (1837 жылы Мерсер университеті деп аталды) ретінде ашылған қол еңбегі мектебін ұйымдастырды, бұл Грин округының Джесси Мерсеріне, сыйлықты теңестіру туралы өтінішке үлкен үлес қосқан адамға арналған құрметтің белгісі болды. Университет өскен сайын, кампусты қоршаған 450 акр жерде 1838 жылы әйелдер академиясы, пошта бөлімі, банк, сауда дүкендері, баспаханалар, 1847 жылы ерлер академиясының дайындық мектебі, шұлық фабрикасы және мақта қоймалары ашылды. Тұрғын үйлер, студенттерге баспана беру талабымен шартталған, осы оңтүстік қаласының ерекше сүйкімділігіне қосымша әсер етті. Ұзақ уақыт өткен соң, «Христиандық индекс», «Темпераменттік ту», «Джорджия суреттелген журналы» және «Орион» басылымдары Пенфилдте жарық көрді. Алайда, Америка Азамат соғысының салдарынан туған қиындықтар 1871 жылы мектептің Макон қаласына көшуіне әкеп соқты, ал Пенфилд ауылы мақта өнеркәсібінің күшімен сақталды. Бүгінде Пенфилд ауылын грек жаңартылу сәулетімен, ескі Мерсер шіркеуімен, қауымдық шіркеулермен, қалалық зиратпен және Виктория дәуіріндегі үйлермен ерекшеленеді. Қаланың сауда ғимараттарының, банк, пошта бөлімінің және Мерсер институтының (ғылым ғимараты, жатақхана, Phi Delta әдеби қоғамының залы, Цицерон залы және т.б.) қираған қалдықтарын Шығыс Басты көше бойындағы ескі қала алаңының үстінде орналасқан, әлі де жұмыс істеп тұрған шіркеудің жанында көруге болады. Пенфилд зираты, Пенфилд жолынан аз қашықтықта, Зират жолының солтүстік жағында орналасқан, қауымның көптеген жетекшілерінің қалдықтарын сақтайды. Олардың ішінде университетке атын берген баптист пасторы Джесси Мерсер де бар. Тағы бірі – (Франсис) Этта Колклоу Велчел, ол Джорджия университетінен бірінші түлек болған әйелдердің тобының мүшесі, ол университеттің алғашқы YWCA бөлімшесін құруға белсенді түрде қатысты, оның бірінші президенті болды және кейіннен Колклоу отбасының Пенфилд фермасын басқарды. 1976 жылы Пенфилд ауылы 1825-1874 жылдар аралығында сәулет, білім және дін саласына қосқан үлесі үшін тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Қазіргі кезде Пенфилд тарихи ауданы деп аталатын аймақ 305 акр (1,2 км²) жерді құрайды, оның ішінде ескі Мерсер шіркеуі (қазіргі Пенфилд баптистік шіркеуі), Сандерс шіркеуі, Пенфилд пресвитериан шіркеуі, Пенфилд зираты және оннан астам маңызды үйлер бар. Пенфилд зиратының қабырғасының артында құлдар зираты орналасқан. Көптеген белгілер әлі де сақталған, көбінесе жерге батып кеткен, егер жақсы күтіммен жасалған газонның қоршауын аралап, қоршаудан қарап көрмесеңіз, оның бар екенін білмейсіз. Оған апаратын жол жабық. Пенфилд тарихи ауданы Гринсбородан солтүстікке қарай жеті миль (10 км) жерде, GA 5925 (көбінесе Пенфилд жолы деп аталады) жолында орналасқан. Бағыттар: Атлантадан шығысқа қарай 20 тас жолымен шамамен 73 миль (117 км) Гринсбороға (130 шығу) дейін жүріңіз. Тас жолдан шығып, GA 44/Lake Oconee Parkway-ге солға бұрылыңыз. Гринсбороға дейін GA 44 жолымен 2,7 миль (4,3 км) жүріңіз. Бірінші светофорда оңға бұрылып, East Broad St./ GA 12/GA 15 көшесіне түсіңіз. Бірінші светофорда солға бұрылып, N. East St. көшесімен 1,5 миль (2,4 км) жүріңіз. N. East St. Penfield Rd./GA 5925 болып өтеді. Пенфилдке дейін Penfield Rd. жолымен 5,8 миль (9,3 км) жүріңіз.

Penfield, Georgia, United States was established shortly after 1829 in Greene County, and named in honor of Josiah Penfield (c. 1785 – 1828), a Savannah merchant and silversmith from Fairfield, Connecticut, who bequeathed $2,500.00 and a financial challenge to the Georgia Baptist Convention to match his gift for educational purposes. The convention, led by Billington Sanders, organized a manual labor school which opened in 1833 as Mercer Institute (renamed Mercer University in 1837), in honor of Rev. Jesse Mercer of Greene County, a major contributor to the matching gift request. As the university grew, a Female Academy (1838), post office, bank, mercantile stores, print shops, Male Academy Preparatory School (1847), hosiery mill, and cotton warehouses opened on the 450 areas that surrounded the campus. Residential housing, influenced by the requirement that homes provide housing for students, added to the charm of this typical southern community. Before long, the Christian Index, Temperance Banner, Georgia Illustrated Magazine and The Orion were all being published in Penfield. Hard times brought on by the American Civil War, however, initiated the school's move to Macon in 1871 and the village of Penfield survived on the strength of the cotton industry. Today, the village of Penfield is distinguished by the Greek Revival architecture of Old Mercer Chapel, community churches, town cemetery, and Victorian homes that flourished until 1919 when the prosperity built during the "Cotton Era" was ended by the boll weevil. Ruins of the town's mercantile buildings, bank, post office and Mercer Institute's (science building, dormitory, Phi Delta Literary Society Hall, Ciceronian Hall and others) can be seen next to the still functioning chapel located just above the old town square along East Main Street. Penfield Cemetery, located a short distance from Penfield Road, on the North end of Cemetery Road, holds the remains of many community leaders. One is noted Baptist minister Jesse Mercer, namesake of the university. Another is (Frances) Etta Colclough Whelchel, a member of the first class of women to graduate from the University of
Georgia, who was instrumental in founding the university's first Y. W. C. A. branch and served as its first president, and later ran the Colclough family's Penfield farm. In 1976, the village of Penfield was added to the National Register of Historic Places in recognition of its contributions to architecture, education and religion from 1825 to 1874. The area now known as the Penfield Historic District comprises 305 acres (1.2 km), including Old Mercer Chapel (now Penfield Baptist Church), Sanders Chapel, Penfield Presbyterian Church, Penfield Cemetery and over a dozen notable houses. Behind the wall of the Penfield Cemetery, lies a slave cemetery. There are some markers still standing, mostly indentations on the ground, and unless you walk down and look over the fence of the nice manicured lawn, you wouldn't even know it's there. The road to it has been blocked. The Penfield Historic District is located seven miles (10 km) north of Greensboro on GA 5925 (commonly known as Penfield Road). Directions: From Atlanta travel east on Interstate 20 approximately 73 miles (117 km) to Greensboro (exit 130). Exiting the interstate, turn left onto GA 44/Lake Oconee Parkway. Follow GA 44 2.7 miles (4.3 km) into Greensboro. Turn right at the first traffic light onto East Broad St./ GA 12/GA 15. Turn left at first traffic light onto N. East St. for 1.5 miles (2.4 km). N. East St. becomes Penfield Rd./GA 5925. Follow Penfield Rd. 5.8 miles (9.3 km) into Penfield.