Эдвард Моф – британдық сәулетші, Guildford соборы мен Әуе күштері ескерткішінің авторы. 1882-1974 ж. өмір сүрген өнертапқыш туралы ақпарат. Сәулет, ескерткіштер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын сәулетшісі және дизайнері (1882–1974)
English architect and designer (1882–1974)
Сэр Эдвард Брантвуд Мауф, RA, FRIBA (12 желтоқсан 1882 – 12 желтоқсан 1974) – ағылшын сәулетшісі және дизайнері. Ол жеке үйлермен қатар коммерциялық және мемлекеттік ғимараттарды салған, бірақ ең бастысы құдай орындары мен ескерткіштеріндегі жұмысымен танымал. Оның ең белгілі ғимараттары – Гилфорд соборы және Әуе күштерінің ескерткіші. 1944 жылы ол сәулет өнері үшін Корольдік алтын медальмен марапатталды, ал 1954 жылы Императорлық соғыс қабірлері комиссиясына қызмет еткені үшін рыцарь атағын алды, ол 1943 жылдан өмірінің соңына дейін осы комиссиямен байланыста болды.
Sir Edward Brantwood Maufe, RA, FRIBA (12 December 1882 – 12 December 1974) was an English architect and designer. He built private homes as well as commercial and institutional buildings, and is remembered chiefly for his work on places of worship and memorials. Perhaps his best known buildings are Guildford Cathedral and the Air Forces Memorial. He was a recipient of the Royal Gold Medal for architecture in 1944 and, in 1954, received a knighthood for services to the Imperial War Graves Commission, which he was associated with from 1943 until his death.
Ерте өмір және мансап
Мауф 1882 жылдың 12 желтоқсанында Йоркширдегі Илкли қаласында Эдвард Мафф ретінде дүниеге келді. Ол Генри Мафф пен Мод Алис Мафф Смитхестің үш баласының екіншісі және кіші ұлы болды. Генри Мафф – "Brown Muff & Co" дүкенінің бір бөлігінің иесі, ол дүкен "Солтүстіктің Harrods" деген атаумен танымал зығыр маталарымен айналысты. Мауф – Сальтерді құрған Титус Солттың туысы. Мауф білімін Ильклидегі Уорфдейл мектебінде бастап, кейін Брэдфорд мектебінде жалғастырды. Жастық шағында Мауф сәулет өнеріне қызығушылық танытты. 1899 жылы ол Артур Бересфорд Пайттың ағасы, архитектор Уильям А. Пайттың жетекшілігімен бес жылдық оқуға Лондонға жіберілді. Одан кейін Мафф отбасы Йоркширден Бекслихиттегі Қызыл үйге көшті. Бұл үйді Уильям Моррис үшін Филип Вебб жобалаған, Мауф кейіннен осы дизайнды өзіне ерте архитектуралық ықпал еткендігін мойындады. 1904 жылы оқуын аяқтағаннан кейін Мауф Оксфордтағы Сент-Джон колледжіне түсті, онда 1908 жылы бакалавр (B.A.) дәрежесін алды; сонымен қатар, ол Архитектуралық қауымдастықтың Архитектура мектебінде дизайнды оқыды. Келесі жылы 28 жастағы Мауф Лондонның Челси ауданындағы 139 Old Church Street мекенжайына көшті. 1910 жылдың 1 қазанында ол Үндістан Геологиялық қызметінің қызметкері Эдвард Статчберидің қызы Пруденс Статчбериге (1882–1976) үйленді. Ол интерьер дизайнері болды және кейін Heal's компаниясының директоры қызметін атқарды. Олардың 1968 жылы қайтыс болған ұлы болды. Мауф 1917 жылдың 9 қаңтарында Корольдік гарнизондық артиллерияға қабылданып, сол сәуірде штаб лейтенанты болып тағайындалды және Салоникадағы әскери операцияларға қатысты. Ол 1919 жылдың 26 ақпанында қызметтен босатылды.
Maufe was born Edward Muff in Sunny Bank, Ilkley, Yorkshire, on 12 December 1882. He was the second of three children and the youngest son of Henry Muff and Maude Alice Muff Smithies. Henry Muff was a linen draper who was part owner of Brown Muff & Co a department store in Bradford, “the Harrods of the North”. Maufe was the niece of Titus Salt, the founder of Saltaire. Maufe started his education at Wharfedale School in Ilkley, and later attended Bradford School. During his adolescent years, Maufe became interested in architecture. In 1899 he was sent to London to serve a five year apprenticeship under the direction of the architect William A. Pite, brother of Arthur Beresford Pite. Soon after, the Muff family moved from Yorkshire to Red House in Bexleyheath. The house was designed by Philip Webb for William Morris; Maufe later acknowledged the design as an early architectural influence. After completing his apprenticeship in 1904, Maufe attended St John's College, Oxford, where, in 1908, he received a B. A.; he also studied design at the Architectural Association School of Architecture. The following year Maufe, then aged 28, moved to 139 Old Church Street, Chelsea, London. On 1 October 1910, he married Prudence Stutchbury (1882–1976), the daughter of Edward Stutchbury of the Geological Survey of India. She was an interior designer and later a director of Heal's. They had a son who died in 1968. Maufe enlisted in the Royal Garrison Artillery on 9 January 1917, was commissioned as a staff lieutenant that April, and saw action in Salonika. He was discharged on 26 February 1919.
Сәулет
Мауф жеке практикасын құрғаннан кейінгі алғашқы маңызды тапсырмасы 1912 жылы сэр Генри Детердинг үшін Норфолк графтығындағы Келлинг Холлды жобалау болды. Ғимарат көбелек пішіндес жоспары, тік қабырғалары және сұр қыштармен жабылған екі еңкейген шатыры арқасында Мауфтың өнер және қолөнер қозғалысымен ерте байланыстарын көрсетеді. Мауфтың соғысқа дейінгі басқа жұмыстарына Сент-Мартин-ин-зе-Филдс шіркеуін безендіру, Саутгемптон қаласындағы Барлық Әулиелер шіркеуіндегі (1940 жылғы Саутгемптон шабуылында қиратылған) шағын ғибадатханаларға өзгерістер енгізу және Хакнидегі Сент-Джон шіркеуін қалпына келтіру кірді, соңғысы оны шіркеу ортасында танымал етті. 1943 жылдан бастап Мауф Императорлық соғыс қабірлері комиссиясының Ұлыбританиядағы бас сәулетшісі болды, кейін 1969 жылға дейін бас сәулетші және көркемдік кеңесші қызметін атқарды. Оның соғыс ескерткіштерінің арасында сэр Эдвард Лютенстің ескерткішін кеңейтумен салынған Тауэр Хиллдегі ескерткіш және 1950-53 жылдар аралығында салынған Купер Хилліндегі, Раннимедке қарап тұрған Әуе күштерінің ескерткіші бар.
Maufe's first important commission after establishing his own practice was in 1912, the design of Kelling Hall, Norfolk, for Sir Henry Deterding. The building shows Maufe's early links with the arts and crafts movement due to its butterfly plan, knapped flint walls, and a grey tiled and gabled roof. Maufe's other pre war work included the decoration of St Martin in the Fields, the chapels and alterations at All Saints' Church, Southampton (destroyed in the Southampton Blitz in 1940), and restoration at St John's, Hackney, which first brought him into notice in church circles. From 1943, Maufe was principal architect UK to the Imperial War Graves Commission, eventually becoming chief architect and artistic adviser until 1969. Among his war memorial designs are those at Tower Hill which was an expansion to the already established memorial by Sir Edward Lutyens and the Air Forces Memorial at Cooper's Hill overlooking Runnymede (1950–53).