Кіріспе
Үлкен аю шоқжұлдызындағы галактика. Бұл галактика жергілікті суперскоптағы Үлкен аю галактикалар шоғырының оқшауланған мүшесі болып табылады. Ол де Вокулеурс жүйесінде SBbc типті морфологиялық жіктемеге ие, яғни бұл біраз еріккен спиральды қолдары бар, жолақты спиральды галактика. Галактиканың оптикалық диапазондағы ең үлкен бұрыштық мөлшері 11′.1 × 4′.6, ал ол көру сызығына қатысты 75°-қа еңкейген. Бұл галактиканың массасы шамамен 125 миллиард күн массасына тең. Бұл галактикадағы бейтарап сутегінің таралуын зерттеу бірнеше килопарсекке дейін созылған, кеңейіп жатқан газдың жеке қабықтарын көрсетті, олар H1 суперқабықтары деп аталады. Бұл қабықтар қара материя, шаң және газ ағындарының әсерінен туындауы мүмкін, бұл үлкен жұлдыздардың пайда болуына және соңынан суперновалық жарылыстарға себеп болады. Балама ретінде, олар галактикааралық ортадан құлаудың немесе радио сәулелерінің нәтижесі болуы мүмкін. Чандра рентгендік обсерваториясының бақылаулары 83 рентгендік сәуле көзін анықтады, оның ішінде ядродағы көз де бар. Олардың ең жарығы аралық массалы қара тесіктің материяны жұтуымен сәйкес келеді. Галактика сонымен қатар оптикалық галактикадан 2,6 доғалық минут ішінде жұмсақ, диффузиялық рентген сәулеленуін шығарады.
This galaxy is an isolated member of the Ursa Major Cluster of galaxies in the local supercluster. It has a morphological classification of type SBbc in the de Vaucouleurs system, which means it is a barred spiral galaxy with somewhat loosely wound arms. The maximum angular size of the galaxy in the optical band is 11′.1 × 4′.6, and it is inclined 75° to the line of sight. This galaxy has an estimated mass of 125 billion solar masses Examination of the distribution of neutral hydrogen in this galaxy shows discrete shells of expanding gas extending for several kiloparsecs, known as H1 supershells. These may be driven by currents of dark matter, dust and gas contributing to large star formation, having caused supernovae explosions. Alternatively they may result from an infall from the intergalactic medium or arise from radio jets. Observations with the Chandra X ray Observatory have identified 83 X ray sources, including a source at the nucleus. The brightest of these is consistent with an intermediate mass black hole accreting matter. The galaxy is also emitting a diffuse soft X ray radiation within 2.6 arcminutes of the optical galaxy.
Суперновалар
М108-де үш супернова байқалды. 1969 жылдың қаңтарында Месие 108 галактикасында SN 1969B деп белгіленген II типті супернова табылды. Оның шарықтығы 13,9 магнитудаға жетті. 2016 жылдың тамызында Спитцер ғарыш телескопы Месие 108-дегі тағы бір супернованы – SPIRITS 16tn анықтады. Бұл супернова тек инфрақызыл сәуледе ғана көрінді, себебі оны шаң көптеп жасырған. Оның жойылуы 8–9 магнитудаға бағаланды, бұл оны ең көп жасырылған суперновалардың біріне айналдырды. 2023 жылдың 13 наурызында осы галактикада үшінші супернова пайда болды: SN 2023dbc (Ic типті, 17 магнитуда). 2023dbc, сутегінің спектрде анықталмауына байланысты, қабықшасы жойылған супернова болып саналады, аталған эмиссиялық сызықтар галактикадағы HII аймағымен байланысты. Бұл – бүгінгі күнге дейін ашылған ең жақын Ic типті суперновалардың бірі.