Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кома-Беринес шоқжұлдызындағы галактика
Galaxy in the constellation Coma Berenices
Алғашқы байқаулар
Мешейн M100-ді ашқаннан кейін Шарль Мессье галактиканы жұлдызы жоқ тұмандық ретінде сипаттап, бақылаулар жасады. Ол ең белсенді жұлдыз түзілу қызметі орталық бөлігінде шоғырланғанын, ішінде сақина орналасқанын – шындығында, бір мың парсек радиусы бар кішкентай ядролық таяқшаға екі тығыз оралған спиральді қолдар жалғасқан, және онда кем дегенде 500 миллион жылдан бері жұлдыздар ажыратылып түзіліп келе жатқанын атап өтті. Virgo шоғырының спиральді галактикаларындағыдай, дискінің қалған бөлігінде жұлдыз түзілуі де, бейтарап сутегі де – M100, ұқсас Хаббл типіндегі жеке спиральді галактикалармен салыстырғанда кемшілікке шалдыққан – галактика дискісінде тоқтатылған, бұл Virgo шоғырының ішкі ортасымен өзара әрекеттесудің нәтижесі.
After the discovery of M100 by Méchain, Charles Messier made observations of the galaxy depicting it as a nebula without a star. He pointed out that it was difficult with the strongest star formation activity concentrated in its center, within a ring – actually two tightly wound spiral arms attached to a small nuclear bar of radius: one thousand parsecs – where star formation has been taking place for at least 500 million years in separate bursts. As usual on spiral galaxies of the Virgo Cluster, in the rest of the disk both star formation and neutral hydrogen, of which M100 is deficient compared to isolated spiral galaxies of similar Hubble type, are truncated within the galaxy's disk, which is caused by interactions with the intracluster medium of Virgo.
Суперновалар
М100 галактикасында жеті супернова анықталды. I типтегі супернованың шамасы 15.6, ядросынан 110" батыс және 4" солтүстік қашықтықта орналасқан. SN 1914A 1914 жылдың ақпан-наурыз айларында ашылды; оның түрі анықталмады, бірақ ядросынан 24" шығыс және 111" оңтүстік қашықтықта 15.7 шамасында табылды. 1960 жылдың басынан ортасына дейінгі галактикалық байқаулар кезінде SN 1959E табылды, ол тағы бір I типтегі супернова, оның ядросынан 58" шығыс және 21" оңтүстік қашықтықта орналасқан және табылған бесеудің арасындағы ең әлсіз шамасы 17.5 болды. 1979 жылдың 15 сәуірінде M100 галактикасында табылған алғашқы II типтегі супернова ашылды; алайда SN 1979C жұлдызы тез күйді; кейінгі бақылаулар, рентген сәулелерінен радио толқындарына дейін, оның қалдықтарын көрсетті. Бесінші супернова 2006 жылдың 7 ақпанында ашылды; SN 2006X жұлдызының шамасы 15.3 болды, екі аптадан кейін +17 шамасына дейін төмендеді. 2019 жылдың 29 сәуірінде ашылған SN 2019ehk суперновасы шамамен 15.8 шамасына жетті. Жетінші супернова SN 2020oi 2020 жылдың 7 қаңтарында ашылды. Бұл Ic типтегі супернова болды, оның ең жоғарғы шамасы 17.7 болды.
Seven supernovae have been identified in M100. a type I supernova found with a magnitude of 15.6 at 110"W and 4"N from its nucleus. SN 1914A was then discovered in February to March 1914; its type was undeterminable but was found with a magnitude of 15.7 at 24"E and 111"S from its nucleus. Galactic observation from early to mid 1960 found SN 1959E, another type I supernova, with the faintest magnitude, 17.5, among the five found, at 58"E and 21"S from its nucleus. On April 15, 1979, the first type II supernova found in the M100 galaxy was discovered; however the star SN 1979C faded quickly; later observations from x ray to radio wavelengths revealed its remnant. The fifth supernova was discovered February 7, 2006; the star SN 2006X had a magnitude of 15.3 when discovered two weeks before fading to magnitude +17. Supernova SN 2019ehk, discovered on April 29, 2019, reached a peak magnitude of approximately 15.8. The seventh supernova, SN 2020oi, was discovered on January 7, 2020. It was a type Ic supernova, which reached a peak magnitude of 17.7.