Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Александр Уильям Кинглейк (5 тамыз 1809 – 2 қаңтар 1891) – ағылшын саяхатшы-жазушысы және тарихшы. Ол Сомерсет графтығының Таунтон қаласының жанында дүниеге келді және Кембридждегі Итон колледжінде, содан кейін Тринити колледжінде білім алды. 1837 жылы ол адвокаттық практикаға қабылданды және өркендеген заңгерлік мансап құрды, бірақ 1856 жылы оны тастап, әдебиет және қоғамдық өмірге белсенді қатысуға шешім қабылдады. Оның әдебиеттегі алғашқы тәжірибесі – «Эотен; немесе Шығыстан әкелінген саяхат іздері» (Лондон: J. Ollivier, 1844) еңбегі, бұл шығыс саяхаттары туралы өте танымал шығарма, алғашқыда анонимді түрде жарияланған. Онда ол он жылдай бұрын Сирия, Палестина және Египетке жасаған саяхатын, сондай-ақ Итон колледжіндегі құрдасы лорд Полингтонмен бірге өткізген уақытын сипаттады. Эллиот Уорбертон оны «Шығыстың тірі, нақты бейнесі» деп бағалап, шығарманың бірден үлкен сәттілікке ие болғанын айтты. Дегенмен, оның ең маңызды еңбегі – «Крымға басып кіру: оның бастауы және лорд Рагланның өліміне дейінгі оқиғалар» (8 томдық, 1863-1887 жж., Blackwood, Эдинбург) – осы саланың ең тиімді туындыларының бірі саналады. Тарихты Джеффри Бокка «кез келген ақылды адам оны кездейсоқ ашқан бетіне қарамастан, бірден қызығушылықпен оқитын кітап» деп сипаттады. Ол лорд Рагланға тым ықылас білдіргені және автордың терең жек көретін Наполеон III-ке тым қатал болғаны үшін сынға ұшырады. Австралияның Виктория штатындағы Кинглейк қаласы және оған жақын орналасқан ұлттық саябақ оның құрметіне аталған. Виг саясаткері Кинглейк 1857 жылғы жалпы сайлауда Бриджвотер округінен Парламент мүшесі (депутат) болып сайланды, ал 1852 жылы осы мандатқа үміткер болғанда сәтсіздікке ұшырады. Ол келесі екі жалпы сайлауда да қайтадан сайланды, бірақ Бриджвотердегі 1868 жылғы жалпы сайлау нәтижесі 1869 жылғы 26 ақпандағы шағым бойынша күшін жойды. Қайта сайлау өткізілмеді, ал Корольдік комиссия кең ауқымды жемқорлықты анықтағаннан кейін, 1870 жылы қала сайлау құқығынан айырылды. 1880-жылдардың соңында ол тамақ ісігіне шалдықты және 1891 жылғы 2 қаңтарда қайтыс болды.
Alexander William Kinglake (5 August 1809 – 2 January 1891) was an English travel writer and historian. He was born near Taunton, Somerset, and educated at Eton College and Trinity College, Cambridge. He was called to the Bar in 1837, and built up a thriving legal practice, which, in 1856, he abandoned to devote himself to literature and public life. His first literary venture was Eothen; or Traces of travel brought home from the East (London: J. Ollivier, 1844), a very popular work of Eastern travel, apparently first published anonymously, in which he described a journey he made about ten years earlier in Syria, Palestine and Egypt, together with his Eton contemporary Lord Pollington. Elliot Warburton said it evoked "the East itself in vital actual reality" and it was instantly successful. However, his magnum opus was The Invasion of Crimea: Its Origin, and an Account of its Progress down to the Death of Lord Raglan, in 8 volumes, published from 1863 to 1887 by Blackwood, Edinburgh, one of the most effective works of its class. The History, which Geoffrey Bocca describes as a book "by which no intelligent man can fail immediately to be fascinated, no matter to what page he might open it" has been accused of being too favourable to Lord Raglan and unduly hostile to Napoleon III for whom the author had an extreme aversion. The town of Kinglake in Victoria, Australia, and the adjacent national park are named after him. A Whig, Kinglake was elected at the 1857 general election as one of the two Members of Parliament (MP) for Bridgwater, having unsuccessfully contested the seat in 1852. He was returned at the next two general elections, but the result of the 1868 general election in Bridgwater was voided on petition on 26 February 1869. No by election was held, and after a Royal Commission found that there had been extensive corruption, the town was disenfranchised in 1870. In the late 1880s he developed cancer of the throat, and he died on 2 January 1891.