Кіріспе
Бұл Мидуэй шайқасының күштерінің тізімі, Екінші дүниежүзілік соғыстың Тынық мұхитындағы маңызды шайқас, 1942 жылдың 4-7 маусымы аралығында Жапония империясының және АҚШ-тың теңіз және әуе күштері Гавай аралдарының солтүстік-батысындағы Мидуэй атолы маңындағы суларда шайқасты. Жапонияның бұл науқанның екі мақсаты болды: Мидуэйді алысқа ұшатын іздеу ұшақтарының базасы ретінде басып алу (американдықтар оны бұрыннан пайдаланып келген) және Пёрл-Харбордағы АҚШ Тынық мұхиты флотын шешуші шайқасқа шығару. Жапондық Біріккен Флотының (барлық жауынгерлік кемелерді қамтитын) қолбасшысы, сондай-ақ Пёрл-Харборға шабуылдың бас архитекторларының бірі адмирал Исороку Ямамотоға операциялық жоспар жасау міндеті жүктелді. Стратегиялық жоспарлауға жауапты Жапондық Әскери-теңіз штабы, оның егжей-тегжейлі шайқас жоспарының бөлігі ретінде, диверсиялық операцияны қосуды талап етті; олар Алеут аралдарындағы екі аралды басып алуға бағытталған қосалқы операцияны қосуды бұйырды, себебі АҚШ-қа тиесілі тіпті кішкентай аумақты басып алудың өзі Тынық мұхиты флотының көп бөлігін қозғалысқа келтіруге жеткілікті болады деп сенді. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кодтарды бұзуы, жапондықтардың артық сенімділігі және американдық авиатасымалдаушыларының батылдығы жапондықтардың стратегиялық және тактикалық жеңілісіне әкелді: олар Мидуэйді басып ала алмады және американдықтарға қарағанда кемелер мен ұшақтарда зор шығынға ұшырады (соғыс ұзаққа созылған сайын тәжірибелі теңіз ұшқыштарының жоғалуы ерекше қымбатқа түсті). Мидуэй Тынық мұхитындағы жапондық экспансияға нүкте қойды. Жапондықтар тактикалық бастаманы өздеріне алғандықтан, олардың күштері тізімде бірінші болып келтірілген.
This is the order of battle for the Battle of Midway, a major engagement of the Pacific Theatre of World War II, fought 4–7 June 1942 by naval and air forces of Imperial Japan and the United States in the waters around Midway Atoll in the far northwestern Hawaiian Islands. The Japanese had two purposes for the campaign: to occupy Midway for use as a base for long range search planes (for which the Americans were already using it), and to draw the US Pacific Fleet out of its base at Pearl Harbor for a decisive showdown battle. Admiral Isoroku Yamamoto, commander of the Japanese Combined Fleet (comprising all combat vessels) and mastermind of the Pearl Harbor Attack, was tasked with drawing up the operational plan. The Japanese Naval General Staff, responsible for strategic planning, required him to include a diversionary move as part of his detailed battle plan; they told him to include a side operation that would result in the capture of two islands in the Aleutians chain, believing that the occupation of even a tiny portion of a US possession would be sufficient to draw out the bulk of the Pacific Fleet. US Navy code breaking, breathtaking Japanese overconfidence and the courage of American carrier fliers combined to create both a strategic and a tactical defeat for the Japanese: they failed to capture Midway and they suffered much greater losses in ships and planes than did the Americans (the loss of experienced naval pilots would prove to be particularly costly as the war dragged on). Midway put an end to Japanese expansion in the Pacific. Because the Japanese assumed the tactical initiative, their forces are listed first.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ Тынық мұхиты флоты және Тынық мұхиты аймақтары адмирал Честер В. Нимицтің басқаруында болды.