Кіріспе
Батыс Вирджиния штатының американдық сенаторы Генри Гассавей Дэвис (16 қараша 1823 – 11 наурыз 1916) – миллионер және Батыс Вирджиния штатының сенаторы. Ол 1904 жылы Демократиялық партияның АҚШ вице-президентіне кандидат болды. Мэриленд штатының Говард округіндегі фермада дүниеге келген ол, Potomac and Piedmont Coal and Railway Company компаниясын құрып, көмір өндіру және банк ісіне кіріспес бұрын теміржол басқарушысы болды. Дэвис 1871 жылдан 1883 жылға дейін АҚШ сенаторы болып қызмет еткенге дейін Батыс Вирджиния заң шығарушы жиналысының екі палатасына сайланды. Оның інісі Томас Билл Дэвис де Конгресте қызмет етті. Сенаттағы қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін Дэвис бизнесін одан әрі дамытты. Күйеу баласы Стивен Бентон Элкинспен бірлесіп, Дэвис көмір және кокс компаниясын құрып, оны әлемдегі ең ірі көмір компанияларының біріне айналдырды. 1904 жылғы Демократиялық ұлттық конвентте президенттікке Алтон Б. Паркер, ал вице-президенттікке Дэвис ұсынылды. Дэвис негізінен сайлау кампаниясын қаржыландыруға қабілеттілігі үшін таңдалды. 81 жасқа жуық болған ол, Джозеф Байденнен кейін ірі американдық партияның ұлттық тізіміндегі екінші ең қарт адам және ең қарт вице-президенттік үміткері. Теодор Рузвельт пен Чарльз В. Фэрбенкстің республикалық тізімі үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. Сайлаудан кейін Дэвис Дэвис және Элкинс колледжін құруға көмектесті. 1916 жылдың 11 наурызында Вашингтонда қайтыс болды.
Henry Gassaway Davis (November 16, 1823 – March 11, 1916) was a millionaire and Senator from West Virginia. He was the Democratic Party's nominee for Vice President of the United States in 1904. Born on a farm in Howard County, Maryland, he became a railroad executive before branching out into coal mining and banking as founder of the Potomac and Piedmont Coal and Railway Company. Davis won election to both houses of the West Virginia Legislature before serving as U. S. Senator from 1871 to 1883. His younger brother, Thomas Beall Davis, also served in Congress. After his tenure in the Senate ended, Davis continued to grow his business interests. In partnership with his son in law, Stephen Benton Elkins, Davis created the Davis Coal and Coke Company and led it to become one of the largest coal companies in the world. The 1904 Democratic National Convention nominated a ticket of Alton B. Parker for president and Davis for vice president. Davis was chosen primarily for his ability to provide funding to the campaign. At nearly 81 years old, he is the second oldest person ever on a major American party's national ticket after Joseph Biden and the oldest vice presidential nominee. The Republican ticket of Theodore Roosevelt and Charles W. Fairbanks prevailed by a wide margin. After the election, Davis helped establish Davis & Elkins College. He died in Washington, D. C., on March 11, 1916.
Ерте өмір
Генри Гассавей Дэвис Мэриленд штатының Говард округіне қарасты Вудсток қаласының жанында дүниеге келген. Ол Луиза Уорфилдтің (Браун туған; 10 наурыз 1799 - 23 шілде 1868) және саудагер Кейлеб Дорси Дэвистің (3 наурыз 1792 - 4 қыркүйек 1850) ұлы болған. Ол Мэриленд пионері Томас Дэвистің бес буын немересі, ал Мэриленд саясаткері және судья полковник Николас Гассавейдің алты буын немересі еді. Екеуі де Уэльске шыққан және 17 ғасырдың ортасында Мэрилендке көшіп келген. Дэвис кейіннен жиі еске алатын ең алғашқы естеліктерінің бірі – 1828 жылдың 4 шілдесінде Балтиморда әкесінің иығында отырып, елдегі алғашқы темір жолдың салынуын көргені. Дэвистің үш ағасы мен бір қарындасы болған. Әкесінің бизнесі Балтимор мен Мэриленд штатының Фредерик қалалары арасындағы жолдың бір бөлігін салуға келісімшарт алғанға дейін жақсы дамыған, бірақ бұл оған ауыр шығын әкелді. Кредиторлар отбасының тіпті жылқыларын мен ат көліктерін сатуға мәжбүр етті, бұл Кейлеб Дэвистің денсаулығына зор соққы болды.
Ерте мансап
Отбасының қаржылық жағдайы күрт нашарлаған кезде, 15 жастағы Дэвис білімін тоқтатты және жақын жердегі карьерде жұмысшыларға су тасу жұмысына орналасты, кейіннен губернатор Говардқа тиесілі "Уэверли" шаруашылығының қараушысы болды. Дэвис 20 жасқа келгенде, B&O Фредериктен Камберлендке дейінгі теміржол желісін аяқтады және пойыз жүргізушілер мен жүк тасымалдаушылар қажет болды. Сөйтіп, Дэвис Балтимор және Огайо темір жолында тежегіш болып жұмысқа тұрды. Оның еңбекқорлығы мен ынтасы теміржол президенті Томас Сванннің назарына ілікті, ол оны жүк тасымалдаушыға, содан кейін жолаушы тасымалдаушыға көтерді. Дэвис көптеген мемлекеттік қайраткерлермен, соның ішінде Кентукки сенаторы Генри Клеймен (Дэвис оған қатты құрметтеніп, үйіне шақыру алды), Миссуриден Томас Х. Бентон, Мичиганнан Льюис Касс, Огайодан Бенджамин Уэйд және Томас Корвин, сондай-ақ Иллинойс штатынан Стивен А. Дугласпен танысты. Олардың барлығы Камберлендтегі B&O пойызына отырып Вашингтонға (немесе кері жолмен) сапарлады. Дэвис сапарлары арасында Вашингтондағы қонақүйлерде тұрып, Вирджиния сенаторы Уильям С. Ривз, Оңтүстік Каролина сенаторы Джон С. Калхун және Массачусетс сенаторы Дэниел Вебстер сияқты басқа да белгілі тұлғалармен әңгімелесті. B&O, ақыры, кеме жүретін Огайо өзеніндегі Уиллингке дейінгі жолды аяқтағанда, Дэвис Пидмонт станциясын басқарды. Бұл станция таудың етегінде орналасқандықтан маңызды болды, себебі шығысқа қарай саяхаттайтын пойыздарға көлбеуді жеңу үшін қосымша локомотивтер қосылатын. Теміржол оған үй салып бергенше (жаңа әйелі оған қосыла алу үшін), Дэвис вагон-жайда тұрды және Аллегей тауларының табиғи сұлулығына тәнті болды. Төрт жылдан кейін ағасы Томас оған қосылды, олар дүкен ашып, көбінесе шаруашылық өнімдерін джинсы, аяқ киім, калико және қант сияқты өндірілген тауарларға айырбастады. 1858 жылы Дэвис теміржол жұмысынан кетіп, "Генри Г. Дэвис & Компания" фирмасына толыққанды көшті. Дэвис сонымен қатар Аллегейді, әсіресе шығысқа қарай Потомак өзенімен және континенттік бөліністің батыс жағындағы Чит өзенімен суға толы аймақтарды зерттеді. Ол ағаш немесе көмірге бай жерді (көбінесе 1 акрға 1 доллар) сатып алды. Көп ұзамай ол ағаш өңдеу үшін пилорамалар салдырды, жаңа көмір шахталарына теміржол салаларын салды және Пьемонттағы банк ісіне инвестиция жасады. Азамат соғысы басталғанда, тіпті B&O президенті Джон Уорк Гарретт бастапқыда Оңтүстік тарапты қолдады. Алайда, B&O Одақ әскерлері үшін өте маңызды болды. Дэвис Одақты қолдады және жаңа президент Авраам Линкольнге де құрметпен қарады. Конфедерат шабуылшылары B&O-ға шабуыл жасап, жолдар мен көпірлерді қиратқанда, Дэвистің міндеттерінің бірі – қызметті қалпына келтіру және жабдықтаманы жеткізуді қамтамасыз ету болды. Батыс Вирджинияда көптеген адамдар Одақты қолдады, екі Уиллинг конвенциясында бас қосып, штаттық референдум мен конституцияны қабылдады, нәтижесінде Батыс Вирджиния 35-ші штат ретінде құрылды. 1865 жылы Дэвис Батыс Вирджинияның Делегаттар палатасына Хэмпшир округінің өкілі ретінде сайланды.
Саяси және коммерциялық өмір
1865 жылы Дэвис Батыс Вирджиния делегаттар палатасының мүшесі болып сайланды. Келесі жылы ол өзінің көмір және ағаш өңдеу салаларына көлік қызметтерін ұсыну мақсатымен «Потомак және Пьемонт көмір және теміржол» компаниясын құрды. Компанияға Минерал, Грант, Такер және Рэндольф округтерінде теміржол салуға рұқсат берілді. 1869 жылы ол штат сенаторы болды. 1870 жылы АҚШ Сенатына сайланып, екі мерзім қызмет етті, оның қызметі 1883 жылы аяқталды. Сенаттағы қызметтен кейін Дэвис Батыс Вирджиния штатының Элькинс қаласына зейнетке шықты, онда ол банк ісімен және көмір өндірумен айналысты. Дэвистің компаниясы сол кезде 16 ұлттан 1600 адамды жұмысқа алды, екі электр стансасын басқарды, 1000-нан астам кокс пештері мен 9 шахтада жұмыс істеді, бәрі де Такер окруғындағы Кокетон қаласындағы бас кеңседен 1.6 шақырым қашықтықта орналасқан. 1892 жылға қарай Дэвис пен оның күйеу баласы, сенатор Стивен Бентон Элкинс арасындағы серіктестік – «Дэвис көмір және кокс» компаниясы әлемдегі ең ірі көмір компанияларының біріне айналды. Дэвис 1889 және 1901 жылдардағы Панамерикандық конференцияларда АҚШ-ты өкілдік етті.
Вице-президент лауазымына кандидат
1904 жылы Дэвис Алтон Б. Паркермен бірге Демократиялық партияның вице-президенттікке кандидат атанды. Олар Теодор Рузвельт пен Чарльз В. Фэрбенкстің республикалық тізімінен үлкен есебімен жеңіліске ұшырады. 80 жасында Дэвис – ірі партия тізімі бойынша вице-президенттікке ұсынылған ең қарт адам және осы рекордын қазірге дейін сақтап тұр. Ол негізінен кампанияға қажетті қаржыны ұсынуға қабілетті болғандықтан таңдалды.
Кейінгі жылдар
Дэвис өмірінің соңғы жылдарында тұрақты Панамерикандық теміржол комитетінің төрағасы қызметін атқарды (1901–1916 жж.) және Батыс Вирджиния штатының Элкинс қаласында Дэвис және Элкинс колледжін салуға жер сыйлады. 1916 жылдың 11 наурызында Вашингтонда 92 жасында дүние салды. Ол Элкинс қаласындағы Мейплвуд зиратында жерленді. 1927 жылы Элкинсте Сикамор көшесі мен Рэндольф даңғылында Дэвистің қоладан құйылған атқа мінген мүсіні орнатылды, оның тағы бір дәл көшірмесі Батыс Вирджиния штатының Чарльстон қаласының орталығындағы Дэвис паркінде тұр.