Сиэтл қаласындағы Бейбітшілік саябағы

Кіріспе

Сиэтлдегі парк, Вашингтон, АҚШ. Бейбітшілік паркі – Сиэтл университетінің ауданында, 40-шы көше мен 9-шы даңғылдың солтүстік бұрышында, Университет көпірінің солтүстік жағында орналасқан. Оның құрылысын 1988 жылғы Хиросима бейбітшілік сыйлығының иегері Флойд Шмое жоспарлап, басқарды және 1990 жылдың 6 тамызында ашылды. Хиросимаға атом бомбасы тасталғаннан кейін 45 жыл өткен соң, онда Дарил Смит салған Садако Сасакидің толық мөлшердегі қола мүсіні орналасқан. Сиэтл қаласының мектеп оқушылары мен тұрғындары жиі түрлі бейбітшілік крандарын мүсінге іліп, жапондық «Мың оригами кран» дәстүрін сақтайды.

Тарихи маңызы

Бейбітшілік парктері, сондай-ақ трансшекаралық қорғау аймақтары (ТҚА) деп аталатын, әдетте бейбітшілік қозғалыстарын және күш-жігерін құрметтеу үшін белгіленген аймақтар. Олар әлемнің көптеген бөліктерінде кездеседі, көбінесе ұқсас мақсаттарға ие және түрлі себептермен құрылады. Университет көпірінің жанында орналасқан Сиэтлдің Бейбітшілік паркі бұрын маңызды емес жер болған. Бұл аймақ бұрын пайдаланылмаған, үнемі қоқысқа толы бос жатқан жер еді. Қоғамның және Флойд Шмидің қолдауымен еріктілер паркті қазіргі күйіне келтіре алды. Оригами кран, жапон тілінде "оризуру" деп аударылады, маңызды мәдени мағынаға ие. 1000 кран жасау адамның мақсаттары мен армандарының орындалуына сенушілік бар, кейіннен бұл Садаконың құрметіне жасалған бейбітшілік әрекеті ретінде танылды. Ол 9066-шы жарлықтың салдарынан зардап шеккен жапон-американдық студенттерге көмектесу үшін Американдық Достар Қызметі Комитетін (AFSC) құрды. Өмірі бойы ол басқаларға көмектесу миссиясын жалғастырды және Вашингтон университетінің жанындағы бос жатқан жерді тазалауға жұмыс істеді. Арада жылдар өткен соң, қоғамның көмегімен бұл жерде қазіргі Бейбітшілік паркі құрылды. Садако 12 жасында лейкемиямен ауырғаны анықталды, бұл B-29 бомбалаудан қалған қалдықтардың салдары болуы мүмкін. Ауруына қарамастан, Садако көңілді бала болды және оны айналасындағылар оңай сезінетін. Ауруханада жатқанда ол оригами крандарын жасауды бастады және кем дегенде 1000 кран жасауға бел буды. 2003 жылдың желтоқсанында мүсінге келтірілген зияннан кейін, Садаконың отбасының ішінде көптеген адамдар мүсінді Грин-Лейк паркіне көшіруді сұрады. Ақырында Сиэтл парктері департаменті мүсінді Бейбітшілік паркінде қалдыруға шешім қабылдады және қалпына келтірілгеннен кейін 2005 жылдың қаңтар айының ортасында қайтарылды. Мүсін қауымның жөндеуге қаржы жұмсауынан және Садаконың есімін мәңгі есте қалдыру мақсатымен өткізілген салтанаттан кейін қайта қалпына келтірілді. 2008 жылы Сиэтл парктері мен демалыс басқармасы Бейбітшілік паркін жаңартты. Бұл жаңа тротуарлар, баспалдақтар және Чешиахуд көлінің айналма жолы сияқты басқа қоғамдық парктерімен және жолдармен байланыстыратын жолдарды қамтыды. Мүсін 2012 жылдың қыркүйек айында тағы да зардап шекті, бірақ ол жөнделді.

Peace parks, which are also known as Transboundary Conservation Areas (TCA), are generally areas that are designated to celebrate and honor peace movements and efforts. They can be found in many parts of the world and often share similar objectives, and are also established for a number of reasons. Seattle's own Peace Park which is located near the University Bridge was once an area with little relevance. It was once an unused area that was regularly crowded with land fill. With the support of the community, and Floyd Schmoe, volunteers were able to establish the park to what it is now. The origami crane which is translated to orizuru in Japanese, carries a major cultural significance. It is believed that making 1000 cranes fulfills a person's goals and dreams, and was later deemed a peace effort in honor of Sadako. He developed the American Friends Service Committee (AFSC) which was dedicated to assisting Japanese American students who were impacted by Executive Order 9066. Throughout his life he continued with his personal mission to help others and worked towards clearing out what once was a vacant lot near the University of Washington. Over the years, and with the help of the community, this led to the development of what is now known as Peace Park. At the age of 12, it was discovered that Sadako was suffering from Leukemia, which were likely a result of the debris left behind from the B 29 bombings. Despite her illness, Sadako was a happy child and it was easily seen by those who surrounded her. During her hospitalization, she began making origami cranes and set a goal to make at least 1000. After the statue was vandalized in December 2003, a number of people, including Sadako's family, requested the statue be relocated to the more heavily trafficked Green Lake Park. Ultimately the Seattle Parks Department decided the statue should remain in the Peace Park, and upon restoration was returned there in mid January 2005. The statue was later restored after the community donated towards its repair and held a celebration continuing to honor Sadako's legacy. In 2008, Peace Park was renovated by Seattle Parks and Recreation. This included new additions such as sidewalks, stairs, and pathways that connected other public parks and trails, such as the Cheshiahud Lake Union Loop. The statue was vandalized again in September 2012 but has been repaired.