Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұрақты Мюллерлік канал синдромы (ТМДС) – бұл Мюллерлік канал туындыларының (фалопия түтіктері, жатыр және/немесе қынаптың жоғарғы бөлігі) қалыпты адамдық стандарттар бойынша генетикалық және басқа жағынан физиологиялық тұрғыдан қалыпты еркек жануарда кездесуі. Адамдарда ТМДС көбінесе аутосомдық рецессивті туа біткен бұзылыс салдарынан туындайды және Мюллерлік туындыларының болуына байланысты кейбір мамандар оны псевдогермафродитизмнің бір түрі деп санайды. ТМДС адам емес жануарларда да кездесуі мүмкін. Типик белгілеріне төмен түспеген ұрықтар (крипторхизм) және XY хромосомалық жиынтығы бар бала немесе ересек еркекте кішкентай, жетілмеген жатырдың болуы жатады. Бұл жағдай әдетте ұрықтың анти-Мюллер гормоны (АМГ) әсерінің жеткіліксіздігінен, АМГ немесе анти-Мюллер гормоны рецепторының генінің мутацияларынан туындайды, бірақ мақсатты органның АМГ-ға сезімталдығының төмендеуінен де болуы мүмкін. Крипторхизммен қатар, бір жақты (бір ұрықты зақымдайтын) немесе екі жақты (екі ұрықты да зақымдайтын) иіншектік жарық (ингвиналдық герния) табылған жағдайлар да кездеседі. AMHR2 генінің мутациясы (ТМДС 2 түрі) кезінде AMHR2 өндірілмейді, жеткіліксіз мөлшерде өндіріледі, бұзық өндіріледі немесе Мюллерлік каналдар АМГ-ға қарсы тұрақтылық көрсетеді. Бұл жағдай еркектерде кездеседі және қалыпты жұмыс істейтін репродуктивті органдар мен жыныс бездерінен, сондай-ақ жатыр мен фалопия түтіктері сияқты әйел репродуктивті мүшелерінен тұрады. Ұрықта екі түрлі түтікше бар, олар қосымша репродуктивті органдарды құрайды: (Вольф) мезонефрик түтікшелері және (Мюллер) парамезонефрик түтікшелері. Әдетте, Вольф түтікшесі еркек репродуктивті органдарына (әсіресе ұрыққа, эпидидимиске және үрім жолына) дамиды, ал Мюллер түтікшесі әйел репродуктивті органдарына (фалопия түтіктеріне, жатырға және қынапқа) дамиды, ал екінші түтікше регрессияға ұшырайды. ТМДС-та анти-Мюллер гормонының сигналдық жолындағы бұзылыс еркектердегі артық Мюллерлік каналдың сақталуына және әртүрлі деңгейде дамыған әйел репродуктивті органдарының пайда болуына себеп болады. ТМДС-тың АМГ немесе рецепторлардың аномалияларымен байланысты түрлі себептері бар. Мысалы, АМГ синтезделмеуі, бөлініспеуі немесе қате уақытта секрециялануы мүмкін. Әдетте, Мюллер және Вольф түтікшелері жүктіліктің 7-ші аптасында қалыптасады. Жүктіліктің 7-ші аптасының соңында және 8-ші аптасының басында Сертоли жасушаларының АМГ секрециясы жүзеге асады, бұл ұрықтың даму кезінде еркек жыныстық дифференциациясын тудырады. ТМДС көбінесе иіншектік жарыққа жасалған хирургиялық араласу кезінде немесе ересек еркектердегі сүйексіздіктің себептерін анықтау кезінде кездейсоқ табылған жағдайларда анықталады.
Persistent Müllerian duct syndrome (PMDS) is the presence of Müllerian duct derivatives (fallopian tubes, uterus, and/or the upper part of the vagina) in what would be considered a genetically and otherwise physically normal male animal by typical human based standards. In humans, PMDS typically is due to an autosomal recessive congenital disorder and is considered by some to be a form of pseudohermaphroditism due to the presence of Müllerian derivatives. PMDS can also present in non human animals. Typical features include undescended testes (cryptorchidism) and the presence of a small, underdeveloped uterus in an XY infant or adult. This condition is usually caused by deficiency of fetal anti Müllerian hormone (AMH) effect due to mutations of the gene for AMH or the anti Müllerian hormone receptor, but may also be as a result of insensitivity to AMH of the target organ. Along with cryptorchidism, is also inguinal hernias which may be presented unilaterally (affects one testicle) or bilaterally (affects both testicles). With the AMHR2 gene mutation (PMDS Type 2), the AMHR2 is either not produced, produced in deficient amounts, defective, or the Müllerian ducts manifested a resistance to AMH. The condition occurs in males and consists of normal functioning reproductive organs and gonads, but also female reproductive organs such as the uterus and the fallopian tubes. The fetus has two sets of tubes which give rise to accessory reproductive organs the (Wolffian) mesonephric ducts and the (Müllerian) paramesonephric ducts. Usually, the Wolffian duct gives rise to male reproductive organs (specifically the testicle, epididymis and vas deferens) while the Müllerian to female (the fallopian tubes, the uterus and the vagina), while the other duct regresses. In PMDS, an abnormality in the anti Müllerian hormone signaling pathway causes the in males redundant Müllerian duct to persist and give rise to variously developed female reproductive organs. PMDS has various causes related to AMH or receptor abnormalities. For example, AMH has failed to synthesize, failed to release or was secreted at the wrong time. Normally, both the Müllerian and Wolffian ducts are present during the 7th week of gestation. At approximately the end of the 7th and the beginning of the 8th week of gestation, the Sertoli cell's secretion of AMH occurs, causing male sex differentiation during fetal development. PMDS is usually coincidentally found during surgery for inguinal hernia, or when searching for adult male infertility causes.
Генетикалық
ПМДС-ты растаудың тағы бір әдісі – генетикалық тестілеу. ПМДС-пен ауыратын науқастардың сарысуындағы АМГ және тестостерон деңгейлері төмен болады. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) стандартты күтім талабы – баланың өздігінен шешім қабылдауға жетілгенге дейін операцияны кейінге жылдыру; жаңа туған нәрестелерге интерсекс жыныс мүшелеріне қатысты хирургиялық араласу жасау, ДДҰ-ның ішінде адам құқықтарын бұзу болып саналады. Емдеудің басты түрі – лапаротомия, бұл қазіргі заманғы және минималды инвазивті хирургиялық әдіс. Лапаротомия ұрықтарды мүшел қуысының ішінде дұрыс орналастырады (орхидопексия) және Мюллер құрылымдарын, жатырды және фаллопий түтікшелерін жояды. Мюллер құрылымдары мен крипторхизм қатерлі ісікке айналуы мүмкін, бірақ мұндай жағдайлар өте сирек кездеседі. Егер ПМДС ересек жаста анықталса, немесе хирургиялық тәуекелдерге байланысты Мюллер құрылымдарын алып тастау мүмкін болмаса, қалған Мюллер құрылымдарынан биопсия жасауға болады. Патогистологиялық зерттеулерде эндометрий тіндерінің әлсірегенін, ал фаллопий түтікшелерінің фиброз белгілерімен тығыздала бастағанын көруге болады.
Another method for the confirmation of PMDS is genetic testing. PMDS patients display low levels of AMH within the serum, and low levels of testosterone. The World Health Organization (WHO) standard of care is to delay surgery until the child is old enough to participate in informed consent; performing intersex genital surgeries on newborn infants is considered a human rights violation, including by the WHO. The main form of treatment is laparotomy, a modern and minimally invasive type of surgery. Laparotomy properly positions the testes within the scrotum (orchidopexy) and removes Müllerian structures, the uterus, and fallopian tubes. The Müllerian structures and cryptorchidism can also develop into cancer, although this is incredibly rare. If PMDS is found during adulthood, or if Müllerian structures had to be left behind due to risks in surgery, biopsies of the remaining Müllerian structures can be performed. Upon pathohistological observation, the endometrial tissues appear atrophied, and the fallopian tubes have begun to congest showing signs of fibrosis.
Эпидемиология
ПМДС - салыстырмалы түрде сирек кездесетін туа біткен жағдай. Қазіргі мәліметтерге сәйкес, белгілі жағдайлардың шамамен 45% АМГ геніндегі мутациялардың нәтижесінде пайда болады, яғни 19-шы хромосомадағы мутация (I типті ПМДС). Шамамен 40% жағдайларда AMHR2 мутациялары кездеседі, бұл 12-ші хромосомада орналасқан AMH рецепторының 2-ші типіндегі генде болады (II типті ПМДС). Қалған 15% жағдайларының себебі белгісіз және олар идиопатиялық ПМДС деп аталады.
PMDS is a relatively rare congenital conditon. From current data, approximately 45% of the known cases are caused by mutations in the AMH gene, being a mutation on chromosome 19 (Type I PMDS). Approximately, 40% are AMHR2 mutations, on the AMH receptor type 2 gene, which is on chromosome 12 (Type 2 PMDS). The remaining unknown 15% are referred to as idiopathic PMDS.
Кейс-студиялар
Әсіресе 21 ғасырдан бұрын осы жағдайларды диагностикалау қиын болды, себебі қазіргі заманғы суреттеу мүмкіндіктері жеткіліксіз болды. Осы себепті, егде жастағы адамдар немесе экономикалық жағдайы нашар елдерде тұратындар бұл туралы кейінірек білді. Перманентті Мюллерлік өзгерістер синдромы (ПМӨС) көбінесе назардан тыс қалды, өйткені крипторхизм және жамбас жолындағы ісік сияқты сыртқы белгілер жалғыз асқыну деп есептелді. 2013 жылы жарияланған бір жағдайда 50 жастағы ер адамда тестостерон деңгейінің төмендігі, жоғары холестерин және оң жасушасының туа біткеннен жоқ екендігі анықталды. Суреттеу нәтижесінде пациентте жатыр мен жұмыртқалық безге ұқсас үш кисталық масса табылды, осылайша ПМӨС диагнозы қойылды. Операция кезінде хирургтар Мюллер қалдықтарының қатерлі өзгергенін анықтады, бұл ПМӨС ұзақ уақыт бойы анықталмаса пайда болады. Еркек пациенттегі асқынулардың себебі туғаннан бері анықталмаған екі жақты крипторхизмге байланысты болды, себебі сол кездегі дәрігерлер асқынуды "оң жасушасының туа біткен жоқтығы" деп қабылдады. ПМӨС белгілерін елемеу нәрестесіздік және болашақта қатерлі ісіктер сияқты тұрақты жағымсыз салдарларға әкелуі мүмкін, бұл ер адамның жағдайында көрсетілгендей. Мюллерлік құрылымдардың қатерлі дегенерациясы ер адамның құнарсыздығының себебін растайтын маңызды дәлел болып табылады.
Especially before the 21st century, these conditions were hard to diagnose due to the lack of modern imaging capabilities. For this reason, the older population, or those in poorer countries found out later. PMDS was usually overlooked because the external symptoms, such as the cryptorchidism and inguinal hernias, were assumed to be the only complication. A case reported in 2013, involves a 50 year old male with a history of low testosterone levels, high cholesterol and the congenital absence of his right testis. Imaging revealed that the patient had three cystic masses, with structures similar to the uterus and ovaries, thus PMDS. During the operation, the surgeons found malignant degeneration of the Müllerian remnants which occurs if PMDS is unnoticed for a long period of time. The cause of the complications presented in the male patient was due to the unidentified bilateral cryptorchidism since birth, as doctors at that time assumed the complication was just the "congenital absence of his right testis". Overlooking the symptoms of PDMS can cause permanent negative effects such as infertility and future malignancies, as shown by this male patient. The malignant degeneration of the Müllerian structures is supportive evidence for the cause of the male patient's infertility.