Голливудтың бір күні: «Толық Беткей» фильмі туралы
Full Frontal (film)
«Full Frontal» (2002) – Стивен Содербергтың Голливудтағы бір күннің оқиғасын көрсететін комедиялық драмасы. Катрин Кинер, Брэд Питт және т.б. жұлдыздар қатысады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылғы фильм
2002 film
Full Frontal – Стивен Содербергтің 2002 жылы түсірген американдық комедиялық драмасы. Фильм Голливудтағы бірнеше кейіпкердің бір күнін көрсетеді. Басты рөлдерде Кэтрин Киннер, Блэр Андервуд, Дэвид Дюховны, Джулия Робертс, Мэри МакКормак, Никки Катт, Брэд Питт және Дэвид Хайд Пирс ойнаған. Фильм бір айдан кем уақытта Canon XL 1s цифрлық камерасымен түсірілді. Бұл фильм фильм ішіндегі фильмді (немесе одан да басқа фильмді) бейнелеу арқылы шындық пен ойдан шығарылған аражігін жояды.
Full Frontal is a 2002 American comedy drama film by Steven Soderbergh about a day in the life of a handful of characters in Hollywood. It stars Catherine Keener, Blair Underwood, David Duchovny, Julia Roberts, Mary McCormack, Nicky Katt, Brad Pitt, and David Hyde Pierce. The film was shot on digital video using the Canon XL 1s in under a month. The film blurs the line between what is real and what is fiction in its depiction of a film within a film (and possibly within another).
Өндіріс
Фильм 2001 жылы жарияланды және Кэтрин Киннер жобаға қосылған алғашқы актер болды, ол бастапқыда "Отель бөлмесіндегі өрттен қалай аман қалу керек" деп аталды. Miramax компаниясы оны "Секс, өтірік және бейнетаспаның" "бірқатар емес, жалғасы" деп таныстырды. Қазан айында Джулия Робертс, Дэвид Хайд Пирс және Дэвид Дюховни жобаның негізгі актерлері ретінде жарияланды, ал 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін фильмнің атауы "Бұрылысқа келісу өнері" деп өзгертілді. Харви Вайнштейнге жаңа атау ұнамағандықтан телефон арқылы сөйлескеннен кейін, Содерберг "Толық фронталь" атауын ұсынды. Фильмнің түсірілімі 2001 жылдың 6 қарашасында басталды. Харви есімді кейіпкер (Джефф Гарлин ойнады) Вайнштейннің өзіне сілтеме жасап тұр.
The film was announced in 2001 and Catherine Keener was the first actor attached to the project, named How to Survive a Hotel Room Fire. It was billed by Miramax as "an unofficial sequel of sorts" to Sex, Lies, and Videotape. In October, Julia Roberts, David Hyde Pierce, and David Duchovny were announced as leads in the project, and after the September 11 attacks, the film title was changed to The Art of Negotiating a Turn. After a phone call with Harvey Weinstein because he did not like the new movie title, Soderbergh suggested the title Full Frontal. Production on the film began on November 6, 2001. The character named Harvey (played by Jeff Garlin) is a reference to Weinstein himself.
Кассалық жинақ
Full Frontal 2002 жылғы 2 тамызда АҚШ-та шектеулі көрсетілімге шықты, 208 кинотеатрда көрсетіліп, алғашқы апта соңында 739 834 доллар тапты.
Full Frontal had a limited release in the United States on August 2, 2002, opening in 208 theaters, and earning $739,834 its first weekend.
Сыни жауап
Rotten Tomatoes сайты фильмге 145 сыншының пікіріне сүйене отырып 39% баға берді. Сайттың консенсусы былай деді: "Шатастыратын фильм, нашар түсірілім жұмысы оны одан да нашар етеді". Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінде жазған мақаласында "Full Frontal" фильмін "фильмнің нашарлығы соншалық, оны көруге тек кейбір актерлердің кәсібилігі мүмкіндік береді" деп сипаттады. Кеннет Туран Los Angeles Times газетінде былай деп жазды: "Егер режиссер актерлері үшін түсірілімге дейін жасаған нұсқаулары түсірілген фильмнен ақылдырақ, жақсы жазылған және қызықтырақ болса, бұл жаман белгі. Өте жаман белгі". Басқа сыншылар Содербергтің эксперименттік тәсілін жоғары бағалады. The Washington Post газетінен Энн Хорнадей фильм туралы жағымды пікір білдірді, бірақ былай деп жазды: "Full Frontal – фильмдер туралы фильмдер түсіретін адамдар туралы фильм, ал Содерберг осы шындық қабаттары арасында соншалықты жылдам және оңай өңдейді, концентрлі реттелген әлем, ұяға салынған орыс қуыршақтары сияқты, айналар залына айналады. Full Frontal көру – бұл басты ауыртып, бағдарын жоғалтатын тәжірибе, ол кейіпкерлерді асыра бағалап, әзілге, күлкіге және кейде қорқынышқа дейін бейнелейді. Оны көру қаншалықты қызықты болса да, әсіресе кино әуесковерлері үшін, ол тоқтағанда және біз қарапайым, бір жолғы өмірімізге оралғанда, жеңілдеу сезіледі". USA Today фильмге "күлкілі және талантты актерлік құрамы" үшін төрт жұлдыздың үшеуін берді.
Review aggregation website Rotten Tomatoes gives the film a score of 39% based on reviews from 145 critics. The site's consensus reads: "An confusing movie made worse by the poor camera work." Writing for the Chicago Sun Times, Roger Ebert called Full Frontal "a film so amateurish that only the professionalism of some of the actors makes it watchable". Kenneth Turan of the Los Angeles Times wrote, "When a set of pre shooting guidelines a director came up with for his actors turns out to be cleverer, better written and of considerable more interest than the finished film, that's a bad sign. A very bad sign." Other critics praised Soderbergh for his experimental approach. Ann Hornaday of The Washington Post gave an overall positive review, but wrote, "Full Frontal is a movie about people making movies about movies, and Soderbergh edits so quickly and effortlessly between those layers of reality that a concentrically ordered universe similar to nesting Russian dolls quickly begins to feel more like a hall of mirrors. Watching Full Frontal is a vertiginous, disorienting experience, one that reflects its characters with grotesque, funny and sometimes horrifying exaggeration. No matter how much fun it is to watch – and for hard core movie fans, it is often enormous fun – there's a certain relief when it stops and we're popped back out to our banal, one track lives." USA Today gave the film three out of four stars, recommending it for its "humor and talented cast".
Ретроспективті тексерулер
2016 жылы Лоуренс Гарсия Mubi журналындағы эссесінде фильмнің әуесқойлық түсіру техникасының дәл Содербергтің мақсаты екенін айтып, «Full Frontal» фильмін «эстетика туралы, немесе одан да нақтырақ айтқанда, оның жасалмалығы туралы фильм; яғни, ол негізінен бір заттың, оның көрсетілуінің және түсіндірілуінің арасындағы қашықтықпен айналысады, ал Л.А. өмір салты (соның ішінде Дракула костюмін үнемі киетін көрші) осыған өте қолайлы фонды қамтамасыз етеді» деп сипаттады. Гарсия фильмнің «басты кемшілігі – жекелеген сахналар көбінесе қызықты болғанымен, фильмнің өзі толыққанды біртұтас болмайды» деді. Фильмнің шығуына 20 жыл толуына орай жазушы Крейг Дж. Кларк «Гас кейіпкерінің мінез-құлқы мен атқарушы продюсер Харви Вайнштейнге тағылған айыптамалардың арасындағы параллельді атап өтті. #MeToo қозғалысының құрбаны болған және жазаланған Вайнштейннің өзіне ұқсайтын кейіпкер Гас ғана емес, сонымен қатар Гарлиннің кейіпкері де бар, бұл фильмді мәдени артефакт ретінде ерекше қызықты етеді» деп мәлімдеді.
In 2016, Lawrence Garcia wrote in an essay for Mubi that the film’s amateurish filming techniques were precisely Soderbergh’s point, saying Full Frontal "is a film about aesthetics, or more specifically the phoniness of it; that is, it’s concerned mainly with the gulf between an object, its presentation, and interpretation, with the L. A. lifestyle (which includes a neighbor that perpetually wears a Dracula costume) providing the perfect backdrop." Garcia did say the film’s "major flaw is that while individual scenes are often amusing, the film as a whole never quite coheres." For the 20th anniversary of the film, writer Craig J. Clark noted "the parallels between [the behavior of the character Gus] and the accusations leveled at executive producer Harvey Weinstein, one of the handful of sexual predators ensnared by the #MeToo movement whose punishment appears to be sticking. What makes the film especially curious as a cultural artifact is Gus is not its only Weinstein stand in", referring to Garlin’s character, as well.