Плейфордтар әулеті: Оңтүстік Австралия тарихындағы рөлі мен дәуірлері

Кіріспе

Плейфордтар отбасы Еуропалық қоныстанудың алғашқы күндерінен бастап Оңтүстік Австралия мен Австралияның саяси және әлеуметтік саласында маңызды рөл атқарды. Томас Плейфорд аға, Ватерлоо шайқасында соғысқан бұрынғы солдат, 1844 жыл шамасында Аделаидаға келген және "Христиан шіркеуі" деп аталатын шіркеуді құруға көмектескен жалынды баптист уағыздаушысы. Томас Плейфорд II 1887 жылдан 1889 жылға дейін және 1890 жылдан 1892 жылға дейін Оңтүстік Австралияның премьер-министрі, сондай-ақ жаңа құрылған Австралия одақтастығының сенаторы (оның өзі қойған аты), оның ішінде қорғаныс федералды министрі қызметін атқарды. Томас Плейфорд III белгілі жергілікті фермер және Аделаиданың танымал тұлғасы болды. Томас Плейфорд IV 1938 жылдан 1965 жылға дейін Оңтүстік Австралияның премьер-министрі болды; Британ империясы / Ұлттар Достастығы елдерінің ең ұзақ қызмет еткен сайланған ұлттық немесе аймақтық басшысы. Томас Плейфорд V - баптист пасторы, ол 2002 жылғы Оңтүстік Австралия штатының сайлауында "Парламенттегі адалдық үшін тәуелсіз" ұранымен Кавель округіне қатысты, дауыстардың 19% жинады. Ол 2006 жылғы сайлауда сол округке "Отбасы бірінші" партиясынан үміткер болып, дауыстардың 15% жинады. Плейфордтар отбасының тарихы 1759 жылға дейін жетеді, осы жылы Англияның Йоркшир графтығындағы Барнби-Дан қаласындағы үйдің алдында сәби ұл табылған, оны 'Томас Плейфорд' деп шомылдыру рәсімінен өткізу туралы хабарламамен. Үйдің иелеріне баланың күтімін ұйымдастырған үшін банк шотынан ақша алу туралы нұсқау берілді. Бала өсіп фермер болды және 1795 жылы 'Томас Плейфорд' деп атаған ұлы болды. Осыдан бері отбасындағы тұңғыш ұлға осылай ат қою дәстүрі жалғасып келеді. Екінші Плейфорд 1810 жылы 15 жасында Британ армиясына қатысты. Плейфордтың бойының биіктігі (183 см) оған 18 жасқа толыптындай көрінуге мүмкіндік берді. Ол 24 жыл бойы өмірлік гвардияда қызмет етіп, Португалия, Испания және Францияда, соның ішінде 20 жасында Ватерлоо шайқасында Еуропа бойынша соғысты. 1834 жылы ол өмірлік гвардияны тастап, қызметі үшін Канадада жер алды және әйелі мен отбасымен сонда көшті. Оның әйелі мен баласы елде қайтыс болғандықтан, ол қалған туыстарымен Англияға оралды. Ол 1844 жылға дейін өмірлік гвардияның тарихшысы болып жұмыс істеді, содан кейін Оңтүстік Австралия провинциясына көшіп барды. Плейфорд сол жерде пастор болды, Митчамда мүлік салдырды және өз "Христиан шіркеуі" үшін үнемі уағыз айтты, ол негізінен баптист сипатында болды. Үшінші Плейфорд, Томас Плейфорд II, 1837 жылы Лондондағы Бетнал Гринде дүниеге келді. Ол 1863 жылы 27 жасында жергілікті Шығыс Торренс кеңесіне, ал 1868 жылы Онкапаринга сайлау округінің өкілі болып, мемлекеттік парламентке сайланды. Ол 1871 жылы орындығынан айырылып, 1875 жылы оны қайта иеленді, бірақ 1887 жылы қайта сайланғанға дейін оны жоғалтты, содан кейін ол Оңтүстік Австралияның премьер-министрі болды. Кейіннен 1889 жылы премьер-министрлік қызметтен айырылып, 1890 жылы оны қайта иеленді, содан кейін өкілеттігінің көп бөлігін Үндістанда өткізді. Сайлауда жеңілгеннен кейін ол Оңтүстік Австралияны Ұлыбританияға генерал-агент ретінде ұсыну үшін Лондонға көшіп барды. Англияда болған кезінде Плейфордқа үш рет рыцарлық атақ ұсынылды, бірақ әр жолы одан бас тартты. Ол Оңтүстік Австралияға Чарльз Кингстонға үкіметте көмек көрсету үшін оралды, бірақ ақыр соңында Кингстонды заң шығарушы кеңестің өкілеттігін азайту жоспарлары бойынша құлату үшін алаңға шықты. Австралия Федерациясының құрылуымен Плейфорд Оңтүстік Австралияның сенаторы болды. Ол Сенат төрағасы және 7-ші қорғаныс министрі болды. Сенатор ретінде бір мерзім өткеннен кейін Плейфорд жеңілді. Ол 1910 жылы тағы да үміткер болды, сәттілікке жетпеді және Кент Таунға зейнеткерлікке кетті, ол 1915 жылы 78 жасында қайтыс болды. Төртінші Плейфорд, сэр Томас әкесі, 1861 жылы дүниеге келген. Ол Нортон Саммит мүлігінде фермер болды. Ол ата-бабалары сияқты, шіркеуге тұрақты түрде баратын, ал саясатқа бір рет қана араласты, ол қысқа уақытқа Шығыс Торренс аудандық кеңесінде болды. Оның әйелі Элизабет салыстырмалы түрде "The Advertiser" газетінің жергілікті тілшісі, жергілікті баптист шіркеуінің қазынашысы және бас мүшесі және мұғалімі болды. Жұптың төрт баласы болды: үш қызы мен бір ұлы Томас Плейфорд IV. Томас Плейфорд IV - Оңтүстік Австралия штатының австралиялық саясаткері. Ол Оңтүстік Австралияның премьері және Либералды және Контри Лигасының (ЛКЛ) басшысы ретінде 1938 жылдың 5 қарашасынан 1965 жылдың 10 наурызына дейін қызмет етті. Бұл Австралия тарихындағы сайланған үкімет басшысының ең ұзақ мерзімі болды. Оның премьер ретіндегі қызметі Австралияның басқа штатына қарағанда бес есеге артық халық және экономикалық өсіммен ерекшеленді. Ол Оңтүстік Австралияның мүдделерін қорғауда белсенділік танып, штат үшін федералдық қаржыландырудың үлесін арттыруға және федералдық басшыларды ашық сынауға белсенділік таныды. Оның сайлаудағы жеңістері кейін "Плеймандер" деп аталған сайлау округтерінің тең емес бөлінісімен қолдау көрсетілді.

The Playford family has played a significant role in the South Australian and Australian political and social sphere since the early days of European settlement. Thomas Playford senior, an ex soldier who fought at the Battle of Waterloo, a fiery Baptist preacher who arrived in Adelaide c. 1844 and helped found a church called, simply, "The Christian Church". Thomas Playford II served as Premier of South Australia from 1887 to 1889 and 1890 to 1892, as well as a Senator in the newly formed Commonwealth of Australia (a name he coined), including a stint as the Federal Minister for Defence. Thomas Playford III was a well known local farmer and Adelaide identity. Thomas Playford IV was Premier of South Australia from 1938 to 1965; the longest serving elected national or regional leader in the British Empire/ Commonwealth of Nations. Thomas Playford V is a Baptist minister who ran at the 2002 South Australian state election for the seat of Kavel under the banner of "Independent for Integrity in Parliament", polling 19%. He ran as a Family First candidate for the same seat at the 2006 election, polling 15% of the vote. The Playford family heritage can be traced back to 1759, when a baby boy was left at the door of a house in Barnby Dun, Yorkshire, England, with a note to christen the child 'Thomas Playford'. The occupants of the house were given instructions to receive money from a bank account for raising the child. The child grew up to be a farmer, and had a son in 1795 whom he christened 'Thomas Playford'. The tradition of naming the firstborn son in the family in this way has continued since. The second Playford enlisted in the British Army in 1810, aged 15. Playford's height (6 ft 2 in) enabled him to pass as eighteen. He spent 24 years in the Life Guards, fighting all over Europe in Portugal, Spain and France, including the Battle of Waterloo at the age of 20. He left the Life Guards in 1834, received a land grant in Canada for his service, and journeyed there with his wife and family. His wife and a child died in the country, so he and his remaining kin returned to England. He worked as a historian for the Life Guards until 1844 when he migrated to the then province of South Australia. Playford became a pastor there, built a property at Mitcham, and preached regularly for his own 'Christian Church', which was essentially Baptist in character. The third Playford, Thomas Playford II, was born at Bethnal Green, London, in 1837. He was elected to the local East Torrens Council in 1863 at the age of 27; and then to the State Parliament in 1868, representing the constituency of Onkaparinga. He lost his seat in 1871 and regained it in 1875 only to lose it again until he was re elected in 1887, upon which he became Premier of South Australia. He subsequently lost the premiership in 1889, regained it in 1890, and then spent a great deal of his term absent in India. After losing an election, he relocated to London to represent South Australia as Agent General to the United Kingdom. While in England, Playford was thrice offered a knighthood, but declined it each time. He returned to South Australia to assist Charles Kingston in his government, but ultimately crossed the floor to bring down Kingston over his plans to lessen the power of the Legislative Council. With the advent of Australian Federation, Playford became a Senator for South Australia. He was leader of the Senate and the 7th Minister for Defence. After one term as a Senator, Playford was defeated. He ran again in 1910, was unsuccessful, and retired to Kent Town, where he died in 1915, aged 78. The fourth Playford, father of Sir Thomas, was born in 1861. He became a farmer at the Norton Summit property. He was, like his forebears, a regular churchgoer, and only once was involved in politics with a short stint on the East Torrens District Council. In comparison, his wife Elizabeth was the local correspondent of The Advertiser, treasurer and chief member of the local Baptist Church, and a teacher. Four children were born to the couple; three daughters and one son, Thomas Playford IV. Thomas Playford IV was an Australian politician from the state of South Australia. He served as Premier of South Australia and leader of the Liberal and Country League (LCL) from 5 November 1938 to 10 March 1965. Though controversial, it was the longest term of any elected government leader in Australian history. His tenure as premier was marked by a period of population and economic growth unmatched by any other Australian state. He was known for his parochial style in pushing South Australia's interests, and was known for his ability to secure a disproportionate share of federal funding for the state as well as his shameless haranguing of federal leaders. His string of election wins was supported by a system of malapportionment later dubbed erroneously, the "Playmander".