Кіріспе
АҚШ әскери авиация белгісі
АҚШ әскери авиация белгісі – АҚШ Қарулы күштерінің берген үш түрі авиация белгісін білдіреді: Әуе күштері, Армия және Әскери-теңіз (Теңіз корпусы мен Жағалау күзетін қоса алғанда) авиациясы. Әуе күштерінің ұшқыш белгісі мен Армияның авиаторы белгісі үш деңгейде беріледі: негізгі, аға және командалық (Әуе күштері) / мастер (Армия). Жоғары деңгейлер белгінің үстінде жұлдыз немесе гүлшорымен жұлдыз арқылы белгіленеді. Әуе күштерінің ережелерінде көрсетілгендей, негізгі деңгей белгілі бір оқуды аяқтағанын, ал жоғары деңгейлер – тәжірибе деңгейін көрсетеді. Әскери-теңіз авиаторы белгісі, Әскери-теңіз күштері, Теңіз жаяу әскерлері және Жағалау күзетінің ұшқыштарына, ұшу оқуын сәтті аяқтағаннан кейін, Әскери-теңіз авиаторы атағын алғаннан кейін беріледі. Жеке тұлғаның қосымша біліктілігіне қарамастан, бір белгі дизайны қолданылады.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші АҚШ авиатор белгілері Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әуе қызметінің мүшелеріне тағайындалды. Белгілер үш санатта берілді: Бақылаушы ("АҚШ" қалқаны және бір сол қанаты), Кіші авиатор немесе Резервтік авиация офицері ("АҚШ" қалқаны екі қанаттың арасында) және Аға авиатор (екі қанаттың арасындағы "АҚШ" қалқанының үстінде жұлдыз). Әскери әуе қызметі сондай-ақ аэростат пилоттарына арналған белгі шығарды, ол "Aeronaut Badge" деп аталды. Мерзімі өткен авиаторлар өздерінің әскери шенінің белгісін және Бақылаушы белгісін тақты. Американың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына дейін 29 мерзімі өткен пилот болды. Екінші мерзімі өткен пилот, Уильям А. Ламки, босатылып, Панчо Вилла үшін ұшты. Қалған мерзімі өткен пилоттар 1917 жылы офицерлік шенге ие болды. Соғыс кезінде Францияда пилот ретінде оқытылған 60 механик болды, бірақ олар көліктік жұмыстарға жұмылдырылды және жауынгерлік ұшқыштар болған жоқ. Мерзімі өткен авиаторларды жұмысқа алу және оқыту 1933 жылы тоқтатылды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери әуе күштерінің дамуымен, қазіргі күнге дейін сақталған суреттемесі бар авиатор белгілерінің екінші сериясы шығарылды. Ұшқыш белгісі үш санатта берілді: Ұшқыш, Аға Ұшқыш және Командалық Ұшқыш. Бұл белгілердің жылтыратылған күміс түсті нұсқасы қазір АҚШ Әуе күштерінің Ұшқыш белгісі ретінде қолданылады. 1941 жылдың тамызынан 1942 жылдың қарашасына дейін Әскери авиаторлар бағдарламасы қайта жандандырылды. Үміткерлер кем дегенде 18 жаста болуы керек, орта мектепті бітірген және сыныбындағы үздік оқушылардың қатарында болуы тиіс. Бітірушілер Ұшу штабының сержанты немесе Ұшу техникалық сержанты атағын алды және офицерлер сияқты ұшқыш қанаттарын тақты. Олар көбінесе көлік және қосалқы ұшақтардың ұшқыштарына бекітілді, бұл офицерлерді бағалырақ истребительдер мен бомбалаушыларды ұшуға бостандық берді. Қосалқы ұшқыштар өздерінің статусын және мамандығын көрсету үшін арнайы қанаттар алды. 1942 жылдың қарашасында барлық әскери қызметшілер Ұшу офицері шеніне көтерілді, ал әскери курсанттар өздерінің еңбегіне қарай Ұшу офицері немесе Екінші лейтенант шеніне ие болды. Аға Ұшқыш қанаттарына қойылатын талаптар: жеті (7) жыл білікті ұшқыш ретінде танылуы және ұшқыш біліктілігін тұрақты түрде алу. Сонымен қатар, 2000 сағат жалпы ұшу уақыты немесе 1300 сағат негізгі және нұсқаушылық ұшу уақыты (толық мәліметтер үшін АҚШ Әуе күштерінің авиациялық рейтингісіне жүгініңіз).
Тәуелсіз әуе күштері
1947 жылы АҚШ Әуе күштері жеке әскери түрге айналды. Әуе күштері бұрынғы USAAF үлгісіндегі ұшқыш белгілерін пайдаланады, бірақ 1990 жылдардың ортасынан бастап, олар 1947 жылдан 1990 жылдардың ортасына дейін Армия Әуе күштері мен Әуе күштері қолданған қара металл қорытпасынан емес, хром немесе стерлинг күмістен жасала бастады. АҚШ Әуе күштері қазіргі таңда ұшқыш, жауынгерлік жүйелер офицері (бұрынғы навигатор), әуе шайқасының басқарушысы, ұшу хирургі, ұшу медбикесі, ұшқыш емес офицерлердің экипажы және қатардағы әскери қызметшілердің экипажы сияқты бірнеше авиациялық белгілерді тағайындайды. Оларды алу үшін қажетті талаптар төменде көрсетілген.
АҚШ әскері
1947 жылы АҚШ Әуе күштері жеке әскер түрі ретінде құрылғаннан кейін, Армия авиациясы Армия авиаторлары үшін жаңа нышанға (жеңіл бақылау және байланыс ұшақтары мен тікұшақтарды басқарғандар үшін) мұқтаждықты тудырды. Осының нәтижесінде Армия авиаторының нышаны жасалды, ол АҚШ Әуе күштерінің ұшқыш нышанының өңделген нұсқасы болып табылады. Ол үш санатта беріледі: Базалық, Үстем (7 жыл қызмет және 1000 сағат ұшу тәжірибесі, бас ұшқыш статусы) және Шебер (15 жыл қызмет және 2000 сағат ұшу тәжірибесі, бас ұшқыш статусы). Авиатор және Үстем авиатор нышандары 1950 жылғы 27 шілдеде, ал Шебер авиатор нышаны 1957 жылғы 12 ақпанда бекітілді.
АҚШ-тың Әскери-теңіз флоты, теңіз жаяу әскерлері және Жағалау күзеттері
Әскери-теңіз күштерінде қазір қолданылатын авиатор белгісі 1917 жылғы 13 қарашада алғаш рет тағайындалғаннан бері дерлік өзгеріссіз сақталып келеді. Әскери-теңіз авиаторы белгісі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің, АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің және АҚШ Жағалау күзетінің барлық ұшқыштары жоғары деңгейдегі ұшу оқуын аяқтағаннан кейін иеленеді. Әскери-теңіз ұшу офицерлері (USN және USMC), әскери-теңіз ұшу хирургтары, әскери-теңіз авиация физиологтары, әскери-теңіз авиация медбикелері, әскери-теңіз авиация бақылаушылары (USN және USMC) және әскери-теңіз авиация экипажының (USN, USMC және USCG) қызметкерлері үшін қосымша авиатор белгілері бар. Әскери-теңіз авиаторларының белгілері алтын түсті болып келеді. Әуе күштері мен Армиядан өзгеше, теңіз күштерінде аға немесе командалық/шеберлік авиациялық дәрежелері қолданылмайды.
NOAA-ның офицерлер корпусы
NOAA Комиссиялық офицерлер корпусының авиаторлық белгісі – алтын түсті, қанаттары бар, ортасында бұзылған зәкірдің үстіне NOAA корпусының таңбасы бейнеленген құрылғыдан тұрады. NOAA корпусының офицер-ұшқыштары мен навигаторлары NOAA корпусы директорының рұқсатымен ғана NOAA авиаторлық белгісін тағуға құқылы.
NASA-ның
Ғарыш дәуірінің тууымен, АҚШ-тың барлық әуешілер белгілерін ғарышкер белгісіне жаңартуға болады, егер әскери қызметшілер ғарышкер болса.