Кіріспе

Ғимараттар арасындағы қызметтік туннельдер жүйесі Нью-Йорктегі Колумбия университетінің Морнингсайд Хайтс кампусының астындағы кең ауқымды туннельдер желісі, көптеген ғимараттарды байланыстырады. Университет оларды бу, электр энергиясы, телекоммуникация және басқа да инфрақұрылымдық жүйелерді өткізу үшін пайдаланады. Тарихы бойында туннельдер басқа да мақсаттарда қолданылған, көбінесе көлікпен байланысты. 20-шы ғасырдың бірінші жартысында студенттер оларды жер үстіндегі қозғалыстан қашу үшін пайдаланған. Университет Манхэттен жобасын жүргізген кезде, радиоактивті материалдарды ғимараттар арасында тасымалдау үшін қолданылған деген қауесет бар. 1968 жылғы Колумбия университетіндегі наразылықтар кезінде студенттер кампустағы ғимараттарды басып алуды жеңілдету үшін туннельдерді пайдаланды. Тарихы бойында туннельдер студенттердің әр буынымен жан-жақты зерттелді және көптеген кампус аңыздарының нысаны болды. 1960 жылдан бері университет кейбір бөлімдерін жапқанмен, 1968 жылғы наразылықтарға немесе кампустағы теру машиналарын ұрлауға жауап ретінде, көптеген бөліктеріне әлі де заңды түрде кіруге болады. Барнард колледжінің де ұқсас туннельдері бар.

Тарих

Манхэттендегі Колумбия университетінің қазіргі Морнингсайд Хайтс кампусы 1896 жылы пайдалануға берілді. Ең көне бөлігі кампус ашылғанға дейін салынған; ол кезде бұл жер Блумингдейл ақылсыздар ауруханасына тиесілі болған, ол ауруларды ғимараттар арасында тасымалдау үшін туннельдерді пайдаланған. Урис залы мен Инженерлік террасаның астындағы туннельдердің ең терең бөлігінде, 15 метрдей тереңдікте пештер мен рельстер әлі де сақталған, олар университет ішінде көмірді жылыту үшін тасымалдауға қолданылған. Туннельдер жүйесінің ең үлкен бөліктері университеттің Шерман Фэйрчайлд орталығының астындағы электр стансасынан басталады. Студенттердің айтуынша, Манхэттен жобасы кезінде Колумбия ғалымдары туннельдерді ғимараттар арасында радиоактивті материалдарды тасымалдау үшін қолданған. 1953 жылы Колумбия кампусты екіге бөлетін 116-шы көшенің бір бөлігін жапты. Осыған дейін туннельдер көбінесе жаяу өтуге арналған жол ретінде пайдаланылып, 1960 жылдарға дейін студенттер оны жиі қолданған. Ұлыбритания-Америка суық соғысы кезінде туннельдердің бір бөлігі ядролық бомбалаудан қорғауға арналған жағдай ретінде пайдаланылды. 1968 жылғы студенттік ереуіл кезінде Колумбия радиостанциясы WKCR-дың студенттік қызметкерлері телефон тарату панельдері орналасқан бөлмелерге туннель арқылы кіріп, университет телефон жүйесін басып алып, репортерлерге кампус телефондары арқылы станция штаб-пәтерімен байланысуға мүмкіндік берді. Туннельдер студенттерге кампустағы көптеген ғимараттарды басып алуға көмектескенмен, олар әкімшіліктің өкілдеріне де қолжетімді болды; университет қызметкерлері, содан кейін полиция оларды наразылық білдірушілерді ұстап, алып кету үшін пайдаланды, бұл олардың баспасөз назарынан аулақ болуына мүмкіндік берді. Көптеген туннельдер, соның ішінде бірінші курс студенттерінің жатақханаларын байланыстыратын Джон Джей Холл, Уоллах Холл және Хартли Холл әлі де қолжетімді. Университетке қатысты әйелдердің гуманитарлық колледжі – Барнард колледжінің астындағы туннельдер де жаяу жүргіншілерге ашық.

Танымал мәдениетте

Колумбия туннель жүйесі МИТ-тен кейін Америкадағы кез келген университеттен үлкен деп сипатталған, және "әлдеқашан ең танымал" деп аталған. Олар 1968 жылғы наразылықтар туралы бірнеше көркем және деректік еңбектерде де кездеседі, оның ішінде Пол Кронин редакциялаған «A Time to Stir: Columbia '68» және Уилбер В. Калдвеллдің «1968: Революция армандары» кітаптарында.