Кіріспе

Андромеда шоқжұлдызындағы галактика. Бұл объектіні кішкентай және орташа телескоптарда әлсіз, созылған жарық жолағы ретінде көруге болады, ал үлкен телескоптарда шаң жолағы да байқалады. 1999 жылы Хаббл ғарыш телескопы NGC 891-ді инфрақызыл сәулелерде суретке түсірді. 2005 жылы, өзінің әдемілігі мен ғылыми маңызына байланысты, NGC 891 Үлкен бинокулярлық телескоптың алғашқы суреті ретінде таңдалды. 2012 жылы ол Лоуэлл ашылу телескопының Үлкен монолиттік бейнелеу құралымен қайтадан алғашқы сурет ретінде пайдаланылды. SN 1986J жоқ болған жұлдызы 1986 жылдың 21 тамызында 14 шамасымен анықталды.

Қасиеттері

NGC 891 галактикасы Құс жолының шетінен қарағанда қалай көрінетінін көрсетеді (кейбір астрономдар тіпті оңтүстік жарты шардан қарағанда біздің галактикамыздың NGC 891-ге қаншалықты ұқсас екенін айтады) және, шындығында, екі галактика да жарықтығы және көлемі жағынан өте ұқсас саналады; оның молекулалық сутегінің динамикасын зерттеу орталық жолақтың болу мүмкіндігін көрсетті. Дегенмен, оның тозаңды дискісінің жоғары сапалы суреттері ерекше жіп тәрізді құрылымдарды көрсетеді. Бұл құрылымдар галактиканың галосына қарай, галактикалық дискіден алыстап созылады. Ғалымдар бұл жұлдызаралық шаңның галактикалық дискіден галоға қарай супернова жарылыстарының әсерінен шашырап кеткенін болжайды. Бұл құбылысты қоршаған жұлдыздардың жарық қысымы да тудыруы мүмкін. Бұл галактика NGC 1023 тобы деп аталатын шағын галактикалар тобының құрамына кіреді. Бұл топқа NGC 925, 949, 959, 1003, 1023 және 1058 галактикаларымен қатар UGC 1807, 1865 (DDO 19), 2014 (DDO 22), 2023 (DDO 25), 2034 (DDO 24) және 2259 галактикалары да кіреді. Оның сыртқы бөліктерінде әртүрлі төмен жарықты, біртұтас және кең субструктуралар бар, олар алып ағындар сияқты, ата-ана галактиканың айналасында шамамен 50 кпк қашықтыққа дейін айналып өтеді. Галактиканың орталық бөлігі мен дискісі жұлдызды, жазық және қалың кокон тәрізді құрылыммен қоршалған. Олардың тік және радиалды қашықтығы тиісінше 15 кпк және 40 кпк-қа дейін жетеді және бұл NGC 891-ге тартылып, сіңірілу процесіндегі серік галактиканың қалдықтары деп түсіндіріледі.

Танымал мәдениетте

NGC 891, M67, Sombrero Galaxy, Pinwheel Galaxy, NGC 5128, NGC 1300, M81 және Andromeda Galaxy телесериалының соңғы титрлерінде көрсетілгендіктен, кейде оны Outer Limits Galaxy деп атайды. Джон Карпентердің 1974 жылғы "Қараңғы жұлдыз" фильмінің саундтрегінде "When Twilight Falls on NGC 891" деп аталатын музак стиліндегі аспаптық туынды бар. Эдгар Фрузенің тұңғыш жеке альбомы "Aqua", 1974 жылы шықты, онда "NGC 891" атты трек бар. Осы тректі қамтыған альбомның 2-жағы, жасанды бас жүйесімен жазылған коммерциялық музыканың сирек мысалы болды.