Кіріспе

19-20 ғасырдағы француз сәулетшісі, археолог және қала құрылысшысы Эрнест Хебрард (1875–1933) – француз сәулетшісі, археолог және қала құрылысшысы, ең бастысы 1917 жылғы үлкен өрттен кейін Грекияның Салоники қаласының орталығы үшін жасаған қала құрылысы жоспарымен танымал.

Өмірбаян

Хебрард Эколь де Бё-Артс мектебінде оқыды, ал 1904 жылы Римнің Гран-при сыйлығын жеңіп алды, бұл оған Вилла Медичиде орналасқан Римдегі Франция академиясында оқуға мүмкіндік берді. Дәл сол жерде ол Сплиттегі Диоклетиан сарайын зерттеуді таңдады, нәтижесінде 1912 жылы сарайдың бастапқы келбетінің ең дәл суреті сақталған монография жарық көрді. Академияда ол кейін Касабланканы жоспарлаған Анри Просттан бірнеше жыл қалып қойды. Ол реформисттік Musée social мүшелерімен, сондай-ақ британдық дизайнер Томас Хейтон Моусонмен және француз Жозеф Плейбермен бірге жұмыс істеді. Аталған жоспар ортағасырлық және Османдық көшелердің жоспарын жойып, оның орнына формальды бульварлар желісін енгізді, бұл симметриялық үлгіде орталық ось бойында, ең маңызды ежелгі Византия шіркеулері мен мешіттерінің айналасында мұқият құрастырылды. Хебрард Афина Ұлттық техникалық университетінде оқытумен айналысты, ал оның еңбектері Грекияның архитектура мектептерінде кеңінен танымал.

Индокитайдағы жұмыс

1921 жылы ол Француз Индокитайының астанасы Ханойда орналасқан Индокитай сәулет және қала құрылысы қызметінің басшысы болып тағайындалды. Алғашында ол Вьетнамның орталық провинциясы Анамдағы Да Лат тау станциясын жоспарлаумен айналысты. Ол аймақтағы басқа да бірнеше қалалардың, соның ішінде Ханойдың жаңа аудандарын немесе қалалық жақсартуларын жоспарлауға қатысты. Ол сондай-ақ бірқатар көрнекті ғимараттарды жобалады, соның ішінде эклектикалық стильдегі Шейіт шіркеуі, Ханойдың орталығында 1920-ші жылдардың соңында салынды (1931 ж. аяқталды) және Cửa Bắc шіркеуі ретінде кеңінен танымал болды, бірақ ол әсіресе француз Индокитайынан алынған жергілікті дизайн элементтерін қазіргі заманғы құрылымдарға енгізуге тырысқан бірқатар үкіметтік ғимараттар үшін белгілі. Олардың ішінде:

Ханой фармацевтика университеті, бастапқыда Ханой медицина университеті, 1926 жылы салынған. Сыртқы істер министрлігі, бастапқыда Индокитай қаржы министрлігі ретінде салынған, 1924–1928 жылдары. Вьетнам тарихының ұлттық мұражайы, бастапқыда Алыс Шығыс француз мектебі, 1926–1931 жылдары салынған және мектептің археологиялық жинақтарын орналастыруға арналған. Ле Хонг Фонг орта мектебі, бастапқыда Lycée Petrus Ký, Хошимин қаласының 5-ауданы, 1925–1928 жылдары. Le Royal қонақ үйі, Пномпень, Камбоджа, 1924 жылы ұсынылған, 1929 жылы ашылды (Жан Десбуамен бірлесіп). 1930 жылы Салоникада университет салу жобасын ұсынды, ал 1931 жылы Парижге оралды, онда екі жылдан кейін 58 жасында қайтыс болды.