Кіріспе
Людми́ла Ива́новна Тури́щева (Ludmilla Turischeva, Ludmilla Tourischcheva, Ljudmila Turichtchieva, 7 қазан 1952 жылы туған) – бұрынғы ресейлік гимнастка, украиналық гимнаст жаттықтырушысы, көпсайыстың Олимпиада чемпионы және Кеңес Одағы үшін тоғыз Олимпиада медалін жеңіп алған спортшы.
Ludmilla Ivanovna Tourischeva (Russian: Людми́ла Ива́новна Тури́щева; also transliterated as Ludmilla Turischeva, Ludmilla Tourischcheva, and Ljudmila Turichtchieva, born 7 October 1952) is a former Russian gymnast, Ukrainian gymnast coach, all round Olympic champion and a nine time Olympic medalist for the Soviet Union.
Мансап
Туришева 1965 жылы 13 жасында гимнастикамен айналыса бастады және 1967 жылы кеңес командасы үшін жарыса бастады. Владислав Расторотский (кейін Наталья Шапошникова мен Наталья Юрченконы да жаттықтырған) оның жаттықтырушысы болды және ол 1968 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Кеңес Одағының намысын қорғады. Ол командалық жарыста алтын медальді жеңіп алды және көпқырлы сайыста 24-ші орынға ие болды. Екі жылдан кейін Туришева кеңес командасының жетекшісіне айналды. 1970 жылдан 1974 жылға дейін ол дерлік барлық маңызды халықаралық жарыстарда жеңіске жетті, 1970 және 1974 жылдары әлем чемпионаттарында көпқырлы сайыста алтын медаль, 1971 және 1973 жылдары Еуропа чемпионаттарында және 1975 жылы әлем кубогында жеңімпаз атанды. Ол классикалық кеңестік стильді бейнелейтін болды: әдемілік, сәнділік, мінсіз техника және күшті дағдылар. 1972 жылы Мюнхенде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Туришева көпқырлы сайыста алтын медальді жеңіп алды, бірақ оның жас отандасы Ольга Корбуттың күрт танымалдылығы оны көлеңкеге түсірді. Ол төрт құралдың финалына қатысып, күміс және қола медальдар жеңіп алды. Туришева халықаралық жарыста екі түрлі музыканы қолданған алғашқы әйел гимнасттардың бірі болды. Командалық жарыста Исаак Дунаевскийдің "Цирк" фильмінен "Марш" әнін пайдаланды, ал көпқырлы сайыста Франц Гротедің "Менің арманымдағы әйел" фильмінен музыка қолданды. 1975 жылғы Еуропа чемпионатында Туришева 13 жасар румындық Надя Команечиден (сонымен қатар, секіру, тепе-тең емес таяқшалар мен тепе-теңдік арқалықтарының финалында жеңімпаз атанды), өзінің командаласы Нелли Кимнен (екінші орынға ие болды және едендегі жаттығулар финалында жеңімпаз атанды) және Аннелоре Зинкеден кейін төртінші орынға ие болды. Бұл Людмиланың 5 жыл ішінде көпқырлы сайыста алғаш рет жеңіліске ұшырауы болды. Арқа жарақатымен күрескеннен кейін, Туришева үшінші Олимпиада ойындарына, 1976 жылы Монреальде өткен жазғы ойындарға қатысып, кеңес командасымен үшінші командалық алтын медальді жеңіп алды. Ол Команечи мен Кимге қарағанда төмен орын алды, бірақ құралдардың финалында күміс медальдар жеңіп алды, Кимге жеңіліп, Команечиді жеңіп, Олимпиадалық медальдарының жалпы санын төрт алтын, үш күміс және екі қолаға жеткізді. Туришева жарыста сабырлылығымен танымал болды. 1980 жылы британдық журналист Дэвид Ханн оның "қайтадағыларындай болмаған, бірақ сабырлылығымен теңдессіз" болғанын жазды. Бұл 1975 жылы Лондондағы Уэмбли стадионында өткен әлем кубогында айқын болды, онда тепе-тең емес таяқшаларды ұстап тұрған сынған ілгек құралды қолдау кабельдерін жыртып, құралды жерге құлатты, дәл сол кезде Туришева атын жерге түсірді. Төрешілерге сәлем беріп, ол тіпті артына бұрылмай, құралдың қиындыларына қарамай трибунадан шығып кетті. Ол көпқырлы сайыста және төрт құралдың финалында жеңіске жетті. Көп жылдар өткен соң ол оқиға туралы былай деді: сол сәтте ол тек бір нәрсе туралы ойлады: өзінің бағдарламасын аяқтау және "оны орындау" керек. Оның жаттықтырушысы Расторотский: "Людмила кез келген жағдайда өлімге дейін күреседі" деді. Ол сондай-ақ әдептілігімен де танымал болды. 1976 жылғы Олимпиада ойындарында ол подиумды айналып өтіп, чемпион Команечиді жеке құттықтады және өз медалін қабылдамас бұрын оған қол берді. Туришева - Олимпиада, әлем чемпионаттары, әлем кубогы және Еуропа чемпионаттары сияқты барлық жарыстардың "үлкен шлемін" жеңген екі әйелдің бірі (екіншісі Елена Шушунова). Сонымен қатар, ол бір әлем чемпионатында төрт алтын медаль жеңіп алған екі әйелдің бірі (1974 жылы). Екіншісі - 2014, 2015 және 2018 жылдары төрт рет жеңіп алған АҚШ-тың Симон Байлс. Байлс рекордты бұзып, 2019 жылы бес алтын медаль жеңіп алды.
Гимнастикадан кейінгі өмір
1977 жылы Туришева 1972 жылы екі дүркін Олимпиада чемпионы, спринтер Валерий Борзовқа үйленді. 1981 жылы ол Халықаралық гимнастика федерациясының (FIG) әйелдер көркем гимнастикасы техникалық комитетіне сайланды және гимнастикаға жаттықтырушы, халықаралық төреші және Украина гимнастика федерациясының өкілі ретінде қатысып келеді. Оның шәкірттерінің бірі – 1996 жылғы Олимпиада ойындарының көпсайыс бойынша алтын медалін жеңіп алған украиналық Лилия Подкопаева. Туришева гимнастикадағы мансабы үшін түрлі наградалар алды, оның ішінде Халықаралық Олимпиада комитетінің «Спорттағы әйелдер» сыйлығы да бар. 1998 жылы ол Халықаралық гимнастика даңқы залына енгізілді.
Епонимді шеберлік
Туришеваның атымен аталатын бір ғана шеберлік бар, ол Нүктелер кодексінде тіркелген. Аппараттың аты Сиқырту Қиындық Кептер Туришева Цухара 3.2