Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Сипаттамалары
Су тасқыны Ниагара өзенінен шамамен 11% ағынды алады, ал қалған бөлігі Қой аралымен бөлінетін Horseshoe Falls арқылы өтеді. Оның тік сызық бойынша жотасының ені шамамен 253 метрді (830 фут) құрайды. Егер құламаның тіректі жағасы бойымен өлшенсе, жотасының ұзындығы шамамен 290 метр (950 фут) болады (бірақ жағалау парадоксін қараңыз). Құламаның жотасынан ағатын судың тереңдігі шамамен 1 метрді (2 фут) құрайды. Америка шарлауының биіктігі ... аралығында болады. Бұл өлшеу шарлауықтың жоғарғы жағынан тальстың жоғарғы жағына дейін алынады. Шарлауықтың жоғарғы жағынан өзенге дейінгі биіктігі 57 метр (188 фут) құрайды. Келушілер шарлауды американдық жағынан тік бұрыштан тамашалай алады, онда шарлаудың шетіне бірнеше метрге жақындауға болады. Су құлауын өзен жағалауынан, сондай-ақ Қой аралы мен Луна аралынан көруге болады. Оларға шарлаудан жоғары қарай Ниагара өзенінің таяз ағыстарын кесіп өтетін жаяу жүргіншілер көпірі арқылы кіруге болады. Шарлауды Канада тарапынан, Ниагара-Фолс, Онтарио қаласынан тікелей көруге болады. Америка шарлауының беткейі өзгертілген "W" пішінде, бұл соңғы 150 жылда көптеген тас құлаулардың нәтижесінде оның түбінде үлкен тау жыныстары үйіндісінің пайда болуына әкелді. Соңғы уақыттағы ең елеулі тас құлауы 1954 жылы солтүстік жақтағы Проспект Пойнттың құлауымен болды. Тас құлауын зерттеу және шарлаудың бірнеше таяз суларға айналуына жол бермеу үшін, АҚШ Армиясының Инженерлер корпусы 1969 жылдың маусым айынан қараша айына дейін Америка шарлауы арқылы су ағынын тоқтатты. Нәтижелер сол маусымда туристер санының әдеттегіден жоғары немесе төмен болғандығы туралы қайшылықты мәліметтерді көрсетті. Туристер санының артуы, катарактаның құрғағаны туралы жаңалықтарға байланысты болуы мүмкін, ал туристер санының азаюы екі катарактаның (Америка және Horseshoe Falls) сусыздануына сенген адамдарға байланысты болуы мүмкін. 1969 жылдың желтоқсан айында Америка шарлауында су ағыны қайта жаңғырды. 1970 жылдардың ортасында табиғаттың өз бағытын таңдауына мүмкіндік беру тенденциясын негілдеп, тас қабырғасына өзгерістер енгізуден бас тарту туралы шешім қабылданды.
The falls receive approximately 11% of the flow from Niagara River, with most of the rest going over Horseshoe Falls, from which it is separated by Goat Island. It has a straight line crest width of about 830 feet (253 m). If measured along the jagged lip of the falls, the crest is about 950 feet (290 m) long (but see coastline paradox). The torrent of water passing over the crest of the falls is about 2 feet (1 m) deep. The height of the American Falls ranges between This measurement is taken from the top of the Falls to top of the rock pile (talus). The height of the Falls from the top of the Falls to the river is 188 feet (57 m). Visitors can view the falls from a steep angle on the American side, where it is possible to approach to within several meters of the edge of the falls. One can view the falls from the bank of the river, as well as on Goat Island and Luna Island, which are accessible by a pedestrian bridge that crosses the rapids of the Niagara River upstream from the falls. The falls are viewable head on from the Canadian side in Niagara Falls, Ontario. The ledge of the American Falls is shaped in a modified "W" form, caused by numerous rock falls over the past 150 years which have resulted in the huge mound of rock at its base. The most notable recent rockfall occurred in 1954 with the collapse of Prospect Point to the north. To survey the rockfall and determine how to prevent the falls from becoming a series of rapids, the U. S. Army Corps of Engineers blocked the flow of water over the American Falls from June to November 1969. Results conflict as to whether tourist attendance that season was higher or lower than normal. Attendance increases were likely due to the news the cataract was dried off; decreases in tourists could be attributed to people believing both cataracts (the American and Horseshoe Falls) were dewatered. By December 1969, water was flowing over the American Falls again. In the mid‑1970s, it was decided not to make alterations to the rockwall, citing the trend to allow nature to take its course.