Кіріспе
Американдық әнші-күйші Скитер Дэвис (нағыз аты Мэри Фрэнсис Пенник; 30 желтоқсан 1931 – 19 қыркүйек 2004) – американдық кантри музыкасының әншісі және әнші-күйшісі, 1962 жылғы "Әлемнің соңы" сияқты поп музыка жанрындағы әндерді орындаған. Ол 1940 жылдардың соңында Дэвис систерстер тобының құрамында, жасөспірім кезінде мансабын бастады, кейін RCA Victor лейбліне өтті. 1950 жылдардың соңында ол жеке орындаушы ретінде танылды. Кантри музыка саласында жеке әнші ретінде үлкен жетістікке қол жеткізген алғашқы әйелдердің бірі болды, ол Тэмми Уайнетт пен Долли Партонға үлкен әсер етті, ал «Нью-Йорк Таймс» газетінің музыка сыншысы Роберт Палмер оны «ерекше кантри/поп әншісі» деп атады.
Skeeter Davis (born Mary Frances Penick; December 30, 1931September 19, 2004) was an American country music singer and songwriter who sang crossover pop music songs including 1962's "The End of the World". She started out as part of the Davis Sisters as a teenager in the late 1940s, eventually landing on RCA Victor. In the late 1950s, she became a solo star. One of the first women to achieve major stardom in the country music field as a solo vocalist, she was an acknowledged influence on Tammy Wynette and Dolly Parton and was hailed as an "extraordinary country/pop singer" by The New York Times music critic Robert Palmer.
Ерте өмір
Дэвис Мэри Фрэнсис Пенник 1931 жылдың 30 желтоқсанында Кентукки штатының Гленко қаласында фермер Уильям Ли және Сара Рейчел Пенник (құрметті есімі Робертс) отбасында жеті баланың ағасы болып дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі оның жас үшін тым белсенді екенін ойлап, Мэри Фрэнсиске «Скитер» (комар) деген лақап ат қойды, ол өмірінің соңына дейін осы есіммен танылды. Дэвис кішкентай кезінде оның үлкен ағасы Индиана штатында анасының әкесін (өз ағасын) өлтіргені үшін сотталды. Осы оқиғадан кейін Дэвис анасының «қатты депрессияға түскен әйел» болғанын еске алды. Балалық шағында Дэвистің анасы бірнеше рет өмірге қол жұмбауға тырысты, олардың бірнешеуін Дэвис өзінің араласуымен болдырмады: «Мен бірде оның аузынан ішіп жатқан хлорлы судың бөтелкесін тартып алып, ол қасап пышағына жетпеу үшін қолына отырдым», - деді ол. Бірде анасы Дэвисті және оның нәресте бауырын қолына алып, отбасылық пәтердің терезесінен секіруге тырысты. Оның анасымен қарым-қатынасы өмірінің көп бөлігінде шиеленісіп тұрды, және Дэвистің айтуынша, ол «анасының құрметі мен сүйіспеншілігін жеңе алмады, сондықтан назарын әкесіне бұрды». 1930 жылдардың ортасында Пеник отбасы Огайо штатының Цинциннати қаласына көшіп, Драй-Риджге оралғанға дейін бірнеше жыл тұрды. Кейін 1947 жылы Кентукки штатының Эрлангер қаласына көшіп келді. Дэвис протестант дінінде тәрбиеленді, Мәсіхтің шәкірттері шіркеуіне қатысты. Жасөспірім кезінде Дэвис Бетти Хаттонның музыкасынан шабыттанды және мюзиклдерге қызығушылық танытты, «Stage Door Canteen» (1943) және «I'll Be Seeing You» (1944) сияқты фильмдерден әндерді жаттап алды. Ол кейде үйінің ауласында би билеп, ән айтып, көрші балаларға қорқынышты оқиғалар айтып, ойын-сауықтар ұйымдастыратын. Дэвис жетінші сыныпта оқығанда, әкесі жұмыс істеу үшін Теннесси штатының Оук Ридж қаласына көшіп кетті. Ол және оның бауырлары анасының қамқорлығында қалды, ол осы уақыт ішінде алкоголизмге ұшырады. 1948 жылдың жазында Дэвис және оның отбасы Кентукки штатының Ковингтон қаласына көшіп келді, онда оның әкесі электрик болып жұмыс істеді және Бенедиктин монахтар басқаратын Вилла Мадонна академиясына тиесілі үйге көшіп келді. Дэвис монахтарға қызығушылық танытты және бір кездері монах болуды ойлады. Эрлангердегі Дикси Хайтс орта мектебінде оқып жүргенде Скитер Бетти Джек Дэвисті кездестірді, олар музыкаға деген ортақ сүйіспеншіліктері арқасында жақын дос болды. Олар мектептегі үзілістерде ән айтып, гитарада ойнай бастады, бұл сыныптастарының назарын аударды және олар мектептегі бірнеше таланттар шоуында өнер көрсетті. Grand Ole Opry-ге саяхаттағанда, екеуі сахна менеджерін сахна артына кіруге көндірді, онда олар Хэнк Уильямс пен Чет Аткинспен танысты.
1948-1956: Дэвис сестері; атақ-даңққа қол жеткізді
Мектепте оқыған кезінде Скитер мен Бетти Джек жергілікті йодль байқауында жеңіске жетті, жүлдесі – жергілікті күндізгі телешоуда ән орындау мүмкіндігі болды. Екеуі «Дэвис сестері» деп таныстырылды, Скитер Бетти Джектың тегін қабылдады, олардың туыс еместігіне қарамастан. Жергілікті бағдарламаға қатысқаннан кейін, олар Детройт радиостанциясы WJR-дың «Barnyard Frolics» бағдарламасында ән айтуға шақырылды. 1949 жылы орта мектепті бітірген соң Дэвис Бетти Джекпен бірге Детройтке көшті, онда олар Fortune Records үшін демонстрациялық жазбаларды дайындады, соның ішінде 1953 жылы сингл ретінде шыққан «Jealous Love» әні де болды. RCA Victor продюсері Стив Шоулз олардың демоларын тыңдап, олардың үйлесімді ән айқасуына тәнті болды. 1953 жылдың көктемінде Скитер мен Бетти Джек Шоулзбен Нью-Йорктегі RCA штаб-пәтерінде кездесіп, ол оларға жазу келісімшартын ұсынды. Келісімшартқа қол қойғаннан кейін, олар Нью-Йорктен Нэшвиллге, Теннесси штатына материал жазу үшін аттанды. 1953 жылдың 23 мамырында олар бұрын Сонни Джеймс жазған «I Forgot More Than You'll Ever Know» әнін жазды. «Дэвис сестері» синглді насихаттау үшін аймақтық турнелерге шықты, тікелей эфирдегі радио бағдарламаларында өнер көрсетті, бірақ Дэвис екеуінің де «музыка бизнесі туралы өте нашар хабардар және сенімсіз болғанын» еске алды. Сингл үлкен жетістікке ие болды, 1953 жылы кантри чарттарында сегіз апта көшбасшы болып тұрды және поп чарттарында топ 20-ға енді. Billboard тарихшысы Джоэл Уитберннің мәліметінше, бұл жазба барлық уақыттың 100 үздік кантри синглінің 65-орынында тұр. 1953 жылдың 1 тамызында «Дэвис сестері» Батыс Вирджиния штатындағы Уиллингте WWVA кешкі шоуында өнер көрсетті. Түн ортасынан кейін екеуі Ковингтонға қайтып келе жатқанда, 2 тамызда таңғы сағат 7:00 шамасында Цинциннатиге жақын жерде қарсы бағыттан келе жатқан жүргізуші ұйықтап қалды және Скитер мен Бетти Джек отырған көлікке соқтығысты. Соқтығысу салдарынан Бетти Джек қаза тапты, ал Скитер бас жарақатын алды. Екінші көліктің жүргізушісі де аман қалды. Сол кездегі газеттерде «Дэвис сестерінің» екеуі де Цинциннатидегі Our Lady of Sorrow ауруханасында қайтыс болды деп қате хабарланды. Апаттан кейін Дэвис Бетти Джектың анасы Оллимен бірге тұрып, жарақаттарынан айықты. Өзінің өмірбаяннда Оллидің «осы қайғылы жағдайды өз мүддесі үшін пайдаланғанын» айтты, ол Скитерді жергілікті тіс дәрігері берген дәрілермен есінен шығарып, үйде қамап, қыздардың жазбаларын қайта-қайта ойнатып отырғанын мәлімдеді. Скитер жазылғаннан кейін Олли «Дэвис сестерін қайта құруға асығып-сасқан», Бетти Джектың кіші қарындасы Джорджияны дуэтте оның орнына қоюды ұсынды. Дэвис мәжбүрліктің нәтижесінде келісім берді және апаттан алты ай өткен соң Джорджия Дэвистің қатысуымен дуэтте ән айтуын жалғастырды. Өзінің өмірбаяннда Оллидің өзін миын жуғанын және музыкалық дуэтті қайта бастауға мәжбүр еткенін жазды. 1954 және 1956 жылдар аралығында Скитер мен Джорджия RCA үшін «Дэвис сестері» ретінде тоғыз сингл шығарды, оларды Нью-Йорк пен Чикагода жазды және Мини Перл, Хокшоу Хокинс және Чет Аткинс сияқты жұлдыздармен бірге АҚШ бойынша гастрольдік сапарлар жасады. Джорджиямен жазылған синглдер бұрынғы материалдарына қарағанда аз сәттілікке ие болды, чарттарда төмен орындарды иеленді, бірақ Дэвис «материал жақсы болды» деп есептеді. 1954 жылы Grand Ole Opry-де Бетти Джекке арналған еске алу кеші өткізді. 1955 жылы «Дэвис сестері» Ханк Сноу, Картер сестері (маусымсыз) және Элвис Преслимен бірге аймақтық турнеге қатысты. Дэвис өзінің өмірбаяннда Преслимен болған достығы туралы айтты. «Дэвис сестері» 1956 жылы Дэвистің Кеннет ДеПьюге тұрмысқа шығуынан кейін ресми түрде таратылды.
1957-1962 жж.
1950 жылдардың соңында Дэвис депрессиядан зардап шекті және Бетти Джектің өлімі мен "жасанды" некесіне қайғырып, "өлім тіледі". Ол жеке орындаушылық қызметін қайта бастады, Эрнест Таббпен гастрольде болды және Чет Аткинстың продюсерлігімен RCA үшін "Set Him Free" әнін бірлесіп жазды. Бұл ән Дэвиске үздік кантри жазбасы үшін "Грэмми" сыйлығына ұсынылды. Осы кезеңде, 1958 жылы, Дэвис пен ДеПью ажырасып, ол Нэшвиллге көшіп барды. Сол жылы Дэвис Хэнк Локлиннің хит-әні "Geisha Girl" жауабы ретінде "Lost to a Geisha Girl" әнін жазды, ол елдегі 15-орынға жетіп, оның алғашқы жеке хиті болды. Аткинс Дэвистің барлық жазбаларында гитарист ретінде жұмыс істеді. Дэвистің ұсынысымен Аткинс Дэвис сестерінің дыбысына ұқсас гармониялық вокалдар жасау үшін Дэвистің дауысын бірнеше рет қабаттады. Бұл эхо оның ертедегі бірнеше хиттерінде, мысалы, "Am I That Easy to Forget" әнінде естіледі. Кейін ол "Homebreaker" атты тағы бір топ-20 хитін жазды, ол 1959 жылдың қарашасында "Hot Country Songs" тізімінде 15-орынды иеленді. Сол жылы Дэвис "Grand Ole Opry" құрамына қосылды. Осы уақыт аралығында ол Джун Картермен гастрольде болып, жақын дос болды. 1960 жылдан 1962 жылға дейін Дэвис "(I Can't Help You) I'm Falling Too", "My Last Date (With You)", "Where I Ought to Be" және "Optimistic" әндерімен топ-10 хиттерін жинады. "(I Can't Help You) I'm Falling Too" әні 1960 жылы Дэвистің Billboard поп-тізіміне жеке орындаушы ретінде алғашқы кіруін белгіледі және оны Дик Кларктың "American Bandstand" бағдарламасына шақыруға әкелді. Ән топ-40-қа жетіп, сол кезде әйел кантри әншісі үшін бұрын-соңды болмаған жағдай болды. 1961 жылы ол Флойд Крамердің инструменталды кантри-поп хит-әні "Last Date" әнінің лирикалық нұсқасы (Скитер жазған) "My Last Date (With You)" әнімен екінші поп-хиттерін иеленді, ол тіпті жақсы нәтиже көрсетіп, поп-тізімде алдыңғы 30-ға енді. Бұл әндердің екеуі де кантри тізімінде өте жақсы көрсеткіштерді көрсетіп, сәйкесінше екінші және бесінші орындарға ие болды.
1963-1976: Кроссовер және сын мақтаулары
1963 жылы Дэвис ең үлкен жетістігіне қол жеткізді. Ән сол жылы ел және поп-чарттарда бірінші орынға шығуға тікелей жақындады, бірақ ересектерге арналған заманауи чарттарда көш бастады. Жазба сонымен қатар ритм-энд-блюз чарттарында бестікке енді, бұл Дэвисті сол нарықта топ-10-ға енген ақ әйел әншілердің санатындағы біріне айналдырды. Сингл бір миллионнан астам данада сатылып, алтын диск иегері атанды. "The End of the World" тез арада Дэвистің визиттік карточкасына айналды. Дэвис Джерри Гоффин мен Кэрол Кинг жазған "Мен саған ашуланбаймын" әнімен тағы бір елдік поп-хитке қол жеткізді, ол 1963 жылы поп-чартта жетінші, ал Easy Listening чартында екінші орынды иеленді. 1964 жылы "He Says the Same Things to Me" әні үшін ол "Ең жақсы әйел кантри вокалы" номинациясы бойынша Грэмми сыйлығына ұсынылды. Дэвистің табысы "I'm Saving My Love" және 1964 жылғы "Gonna Get Along Without You Now" әндерімен жалғасты. Екеуі де ел чарттарында топ-10-ға енді және Billboard Top 50 поп-чартында көрінді, бірақ "Gonna Get" әнінің табысына әнші Трейси Дейдің осы әнді қайта орындауы кедергі келтірді, ол бірден чарттарда Дэвистің нұсқасынан сәл төмен көтерілді. "Let Me Get Close to You" сияқты кейінгі поп-әрекеттері (1964 жылдың шілдесінде жарық көрді) Billboard Hot 100 тізіміне енбеді, бұл британдықтардың басып алуына байланысты поп стильдерінің өзгеруін көрсетті. 1965 жылы ол Бобби Беремен "A Dear John Letter" дуэтін жазды, ол елдің топ-10-нан сәл қалып қойды. Келесі жылы ол "Sun Glasses" әні үшін үшінші Грэмми номинациясын алды, ол Hot Country Songs чартында 30-орынды иеленді. 1967 жылы Дэвис "What Does It Take (To Keep a Man Like You Satisfied)" әнімен қайтадан топ-10-ға оралды. Онжылдықтың қалған бөлігінде Дэвис тағы екі үлкен кантри хитіне қол жеткізді: Долли Партон жазған "Fuel to the Flame" (Дэвис 1972 жылы Skeeter Sings Dolly деп аталатын альбоммен Партонға құрмет көрсетті) және "There's a Fool Born Every Minute". Ол 1967 жылғы "What Does It Take" әні үшін төртінші Грэмми номинациясын алды. 1960 жылдардың соңында ол бірнеше толық альбомдарды жазды, оның ішінде екі құрметтік туындысы бар: Skeeter Davis Sings Buddy Holly (1967) және I Love Flatt and Scruggs (1968). Дэвис 1972 жылы шыққан соғысқа қарсы "One Tin Soldier" әнімен "The Midnight Special" бағдарламасына қатысты. Сингл Канадада үлкен жетістікке қол жеткізді, RPM елдік және ересектерге арналған заманауи чарттарында топ-10-ға енді. 1970 жылы Дэвис "Мен ғашықпын (жауынгер емес)" және Бобби Беремен "Сенің күйеуің, менің әйелім" дуэтімен тағы бір топ-10 хитіне ие болды. Келесі жылы ол "Кентуккиге автобуспен бару" автобиографиялық әнімен танымал болды. Бірақ кейіннен чарттардағы табысы төмендеді. "It's Hard to Be a Woman" және "Love Takes a Lot of My Time" синглдары елдің топ-40-ына енбеді. Оның соңғы үлкен хиті 1973 жылы шыққан "I Can't Believe That It's All Over" әні болды, ол ел чартында 12-орынды, поп-чартта 101-орынды иеленді. 1970 жылдары ол Барбадос, Сингапур және Швеция сияқты шетелдерге жиі гастрольдік сапарлар жасады, онда оның әзілдеушілері сақталды. Дэвис өзінің мансабындағы алғашқы және жалғыз дау-дамайға тап болды, ол 1973 жылы Grand Ole Opry өнерпаздарының өнері кезінде жергілікті сауда орталығында уағыз айтқандары үшін тұтқындалған жас шіркеу қызметкерлерінің тобына евангелистік ән арнады. Опри оны жергілікті полиция қызметкерлерінің шағымдарынан кейін мүшеліктен шеттетуге мәжбүр болды. Бір жылдан кейін ол Оприде қайтадан мүшелікке ие болды. Сол кезеңде бірнеше рет тапсырыстардан айырылғаннан кейін, Дэвис көптеген діни миссиялармен ән айтумен белсенді айналысты және Африкада уағыз айтумен ұзақ уақыт өткізді.
1977-2004: кейінгі өмірі мен мансабы
Дэвис 1976 жылы Mercury Records лейблінде қысқа ғана уақыт жұмыс істеп, екі сингл шығарды, соның ішінде 1976 жылғы "I Love Us" әні ұлттық хит-парадтарға енді. 1978 жылы ол бірнеше шағын лейбл үшін альбомдар жаза бастады, және 1990 жылдарға дейін осылай кейде жазды. Ол үшінші күйеуі, басист Джой Спампинато және оның NRBQ тобымен бірге "She Sings, They Play" альбомын жазды.
Вегетариандық
Дэвис 1974 жылы вегетариан болды және өмірінің соңына дейін солай қалды. Ол Кениядағы қайырымдылық концертінде ұйымдастырушылар суырып салып, қуырып берген ешкіні көргеннен кейін ет жеуден бас тартты. "Мен сол ешкімен шынайы байланыс орнаттым, - деді ол, - және оны жеуге батылым бармады". Ол қатерлі ісікке емделу үшін оң жақ кеудесін мастэктомиядан өткізді және 1996 жылы ісік қайталанғанша бірнеше жыл бойы жақсы жағдайда болды. Оның музыкасын 21-ғасырдың әнші-күйшісі Лана Дель Рей де өте жақсы көреді, ол оны барлық уақыттағы сүйікті жазбаларының бірі деп атады. Боб Дилан да "I Forgot More Than You'll Ever Know" әнін 1970 жылғы "Self Portrait" альбомына Дэвис Систерстің аранжировкасымен жазды. "Әлемнің соңы" танымал Fallout 4 видео ойынында да қолданылды. Бұрын Veruca Salt тобында болған Нина Гордон 2000 жылғы "Tonight and the Rest of My Life" альбомында осы әнді қайта жазды. Дэвис өмірінде 70-ке жуық ән жазды және екі BMI сыйлығын алды: "Set Him Free" және "My Last Date With You" әндері үшін. Соңғы әнді Энн Маргрет, Пэт Бун, Кей Старр, Джони Джеймс және тағы басқалар да орындады, Дэвис өзінің хит нұсқасынан бөлек. Дебора Гарри 1993 жылы Дэвис нұсқасын қайта жазды, онда Дэвистің жанкүйері Майкл Стайп қатысты. (Конвей Твитти 1972 жылы аспаптық әнге "Lost Her Love (On Our Last Date)" деген жаңа сөздер жазды, ол елдік хит-парадта бірінші орынға шықты. 1983 жылы Эммилу Харрис Твиттидің нұсқасын "Lost His Love (On Our Last Date)" деп атап қайта жазды.)