Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық инженер-электрик және компьютер саласын дамытушы (1919–1995)
American electrical engineer and computer pioneer (1919–1995)
Джон Адам Преспер Эккерт кіші (9 сәуір 1919 – 3 маусым 1995) – американдық инженер-электрик және компьютер саласын дамытушы. Джон Моклимен бірге ол алғашқы жалпы мақсаттағы электрондық цифрлық компьютерді (ENIAC) жобалады, есептеу тақырыптары бойынша алғашқы курс (Мур мектебінің лекциялары) ұсынды, «Эккерт-Мокли Компьютер корпорациясын» құрды және АҚШ-тағы алғашқы коммерциялық компьютер – UNIVAC-ты жобалады, ол Эккерттің сынаптық кешіктіру желісі жадының өнертабысын қамтыды.
John Adam Presper Eckert Jr. (April 9, 1919 – June 3, 1995) was an American electrical engineer and computer pioneer. With John Mauchly, he designed the first general purpose electronic digital computer (ENIAC), presented the first course in computing topics (the Moore School Lectures), founded the Eckert–Mauchly Computer Corporation, and designed the first commercial computer in the U. S., the UNIVAC, which incorporated Eckert's invention of the mercury delay line memory.
Білім
Эккерт Филадельфияда бай жылжымайтын мүлік иесі Джон Эккерттің отбасында дүниеге келді және Филадельфияның Германтаун ауданындағы үлкен үйде өсті. Бастауыш мектепте ол шофермен Уильям Пенн Чартер мектебіне жеткізілді, ал жоғары мектепте Филадельфияның Инженерлер клубына қосылды және кешкі уақытын теледидар изобретателі Фило Фарнсворттың Каштановый холмдағы электроника зертханасында өткізді. Колледжге түсу емтиханының математика бөлімінде ел бойынша екінші орын алды. Эккерт бастапқыда ата-анасының ынтасымен Пенсильвания университетінің Уортон мектебінде бизнес мамандығын оқуға түсті, бірақ 1937 жылы Пенсильванияның Электр техникасы мектебіне ауысты. 1940 жылы, 21 жасында Эккерт "Жарық модуляциялау әдісі және аппараты" деген алғашқы патентын алды. Мур мектебінде Эккерт радар уақытын зерттеуге қатысты, Мур мектебінің дифференциалдық анализаторының жылдамдығы мен дәлдігін жақсартты, және 1941 жылы АҚШ Соғыс департаменті Мур мектебі арқылы ұсынған Инженерлік, ғылым және басқару соғыс жаттығулары (ESMWT) аясында электроника бойынша жазғы курстың оқылуына көмектесті.
Eckert was born in Philadelphia to wealthy real estate developer John Eckert, and was raised in a large house in Philadelphia's Germantown section. During elementary school, he was driven by chauffeur to William Penn Charter School, and in high school joined the Engineer's Club of Philadelphia and spent afternoons at the electronics laboratory of television inventor Philo Farnsworth in Chestnut Hill. He placed second in the country on the math portion of the College Board examination. Eckert initially enrolled in the University of Pennsylvania's Wharton School to study business at the encouragement of his parents, but in 1937 transferred to Penn's Moore School of Electrical Engineering. In 1940, at age 21, Eckert applied for his first patent, "Light Modulating Method and Apparatus". At the Moore School, Eckert participated in research on radar timing, made improvements to the speed and precision of the Moore School's differential analyzer, and in 1941 assisted in teaching a summer course in electronics under the Engineering, Science, and Management War Training (ESMWT) offered through the Moore School by the United States Department of War.
ENIAC-ті дамыту
Джон Маучли, сол кезде жақын орналасқан Урсинус колледжінің физика кафедрасының төрағасы, жазғы электроника курсының тыңдаушысы болды, ал келесі күзде Мур мектебінде оқытушы болып жұмысқа орналасты. Маучлидің вакуумдық түтіктерді пайдаланып, артиллерия үшін баллистикалық кестелерді есептеуде дифференциалдық анализатордан әлдеқайда жылдам және дәл электрондық цифрлық компьютер құру туралы ұсынысы Мур мектебінің армия байланыс офицері, лейтенант Герман Голдстинге қызығушылық тудырды. 1943 жылдың 9 сәуірінде бұл ұсыныс Абердин сынақ алаңында директор полковник Лесли Саймонға, Освальд Вебленге және басқа да мамандарға ресми түрде таныстырылды. Мур мектебіне ұсынылған, кейіннен ENIAC деп аталатын есептеу машинасының құрылысына келісімшарт берілді, ал Эккерт жобаның бас инженері болып тағайындалды. ENIAC 1945 жылдың соңында аяқталды және 1946 жылдың ақпан айында жұртшылыққа көрсетілді.
John Mauchly, then chairman of the physics department of nearby Ursinus College, was a student in the summer electronics course, and the following fall secured a teaching position at the Moore School. Mauchly's proposal for building an electronic digital computer using vacuum tubes, many times faster and more accurate than the differential analyzer for computing ballistics tables for artillery, caught the interest of the Moore School's Army liaison, Lieutenant Herman Goldstine, and on April 9, 1943, was formally presented in a meeting at Aberdeen Proving Ground to director Colonel Leslie Simon, Oswald Veblen, and others. A contract was awarded for Moore School's construction of the proposed computing machine, which would be named ENIAC, and Eckert was made the project's chief engineer. ENIAC was completed in late 1945 and was unveiled to the public in February 1946.
Кәсіпкерлік
Эккерт пен Мокли екеуі де университетте дамыған зияткерлік меншік құқықтарына қатысты даулар бойынша 1946 жылдың наурыз айында Мур мектебін тастады. Сол жылы Пенсильвания университеті өзі демеушілік еткен зерттеулердің интеллектуалдық тазалығын қорғау үшін жаңа патент саясатын қабылдады, бұл Эккерт пен Мокли университетте наурыздан кейін қалған жағдайда барлық патенттерін Университетке беруді талап ететін еді. Эккерт пен Моклидің Пенсильвания университетімен келісімшарты бойынша Эккерт пен Мокли ENIAC-тің патенттік құқықтарын сақтап қалды, бірақ университет оны үкіметке және коммерциялық емес ұйымдарға лицензиялауға құқылы болды. Университет келісімді өзгертіп, патентке коммерциялық құқықтарды да қосуды қалады. Келесі айларда Эккерт пен Мокли Электрондық бақылау компаниясын құрды, ол екілік автоматты компьютерді (BINAC) жасады. Бұл машинаның 1950 жылдың тамыз айынан бастап қолданылған маңызды жетістіктерінің бірі – деректердің магниттік таспада сақталуы болды. Электрондық бақылау компаниясы көп ұзамай Экерт-Маучли компьютер корпорациясына айналды және ол Ұлттық стандарттар бюросынан Универсалды автоматты компьютерді (UNIVAC) жасау туралы тапсырыс алды. Эккертке 1949 жылы Говард Н. Поттс медалі табысталды. 1950 жылы Экерт-Маучли компьютер корпорациясы қаржылық қиындықтарға ұшырап, Ремингтон Рэнд корпорациясы сатып алды. UNIVAC I 1950 жылдың 21 желтоқсанында аяқталды. 1968 жылы "Жоғары жылдамдықты электронды цифрлық компьютерді құру, дамыту және жетілдірудегі пионерлік және үздіксіз үлесі үшін" Эккертке Ұлттық ғылым медалі табысталды.
Both Eckert and Mauchly left the Moore School in March 1946 over a dispute involving assignment of claims on intellectual property developed at the University. In that year, the University of Pennsylvania adopted a new patent policy to protect the intellectual purity of the research it sponsored, which would have required Eckert and Mauchly to assign all their patents to the University had they stayed beyond March. Eckert and Mauchly's agreement with the University of Pennsylvania was that Eckert and Mauchly retained the patent rights to the ENIAC but the University could license it to the government and non profit organizations. The University wanted to change the agreement so that they would also have commercial rights to the patent. In the following months, Eckert and Mauchly started up the Electronic Control Company which built the Binary Automatic Computer (BINAC). One of the major advances of this machine, which was used from August 1950, was that data was stored on magnetic tape. The Electronic Control Company soon became the Eckert–Mauchly Computer Corporation, and it received an order from the National Bureau of Standards to build the Universal Automatic Computer (UNIVAC). Eckert was awarded the Howard N. Potts Medal in 1949. In 1950, Eckert–Mauchly Computer Corporation ran into financial troubles and was acquired by Remington Rand Corporation. The UNIVAC I was finished on December 21, 1950. In 1968, "For pioneering and continuing contributions in creating, developing, and improving the high speed electronic digital computer", Eckert was awarded the National Medal of Science.
Кейінгі мансап
Эккерт «Ремингтон Рэнд» компаниясында қалып, компанияның басшы қызметкері болды. 1986 жылы «Ремингтон Рэнд» «Берроуз» корпорациясымен бірігіп «Unisys» компаниясын құрғанда ол «Ремингтон Рэнд» компаниясында жұмысын жалғастырды. 1989 жылы Эккерт «Unisys» компаниясынан зейнетке шықты, бірақ компанияға кеңесші ретінде көмектесуін жалғастырды. Ол Пенсильвания штатының Брин-Мор қаласында лейкемиядан қайтыс болды. 2002 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Ұлттық өнертапқыштар даңқы залына енгізілді.
Eckert remained with Remington Rand and became an executive within the company. He continued with Remington Rand as it merged with the Burroughs Corporation to become Unisys in 1986. In 1989, Eckert retired from Unisys but continued to act as a consultant for the company. He died of leukemia in Bryn Mawr, Pennsylvania. In 2002, he was inducted, posthumously, into the National Inventors Hall of Fame.
"Экерттің сәулеті"
Эккерт кеңінен қолданылатын "фон Нейман архитектурасы" терминін дұрысырақ "Эккерт архитектурасы" деп атау керек деп сенді, себебі фон Нейман архитектурасының негізгі қағидасы – сақталатын бағдарлама тұжырымдамасы, фон Нейман 1944–1945 жылдары келгенге дейін Мур мектебінде әзірленген болатын. Фон Нейманның сақталатын бағдарламалық компьютерлік архитектураны ойлап тапқаны үшін бұрыс есепке алғанын Эккерт айтқан пікірін ENIAC-тің алғашқы бағдарламашыларының бірі Жан Бартик қолдады.
Eckert believed that the widely adopted term "von Neumann architecture" should properly be known as the "Eckert architecture", since the stored program concept central to the von Neumann architecture had already been developed at the Moore School by the time von Neumann arrived on the scene in 1944–1945. Eckert's contention that von Neumann improperly took credit for devising the stored program computer architecture was supported by Jean Bartik, one of the original ENIAC programmers.