Стив Сперрьер: Американ футболшысы және жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Стив Сперрьер – америкалық футболшы, жаттықтырушы (1945 ж.т.). Хейсман жүлдесінің иегері, NFL-де 10 маусым ойыншы, 38 жыл жаттықтырушылық тәжірибесі бар.

25 мин оқу

100%

Дереккөз: Steve Spurrier — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1945 жылы туған)

Стивен Орр Сперриер (20 сәуір 1945 жылы туған) – американдық бұрынғы футболшы және жаттықтырушы. Ол 38 жыл жаттықтырушы болып жұмыс істегенге дейін Ұлттық футбол лигасында (NFL) он маусым ойнады, көбінесе колледж деңгейінде. Ол жиі "Бас жаттықтырушы" деген лақап атымен танылады. Колледж футболында Флорида Гейторс командасының квотербегі ретінде ойнаған ол 1966 жылы Хейсман Трофейін жеңіп алды. Сан-Франциско 49ers оны 1967 жылғы NFL драфтының бірінші таңдауымен шақырды және он жыл бойы Ұлттық футбол лигасының (NFL) құрамында ойнады, көбінесе резервтік квотербек және соққы беруші ретінде. Сперриер 1986 жылы Колледж футболының Даңқ залына ойыншы ретінде енгізілді. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Сперриер жаттықтырушылыққа көшті және Флорида Гейторс, Джорджия Технологиялық институтының Сары Жакеттер және Дьюк Блю Девилз командаларында колледж ассистенті ретінде бес жыл жұмыс істеді. 1980-жылдардың басында Блю Девилз командасының шабуыл үйлестірушісі болып қызмет еткен ол инновациялық шабуылдық жүйесін дамыта бастады. 1983 жылы АҚШ Футбол лигасының (USFL) Тампа Бей Бандитс командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және лига таратылғанға дейін үш маусымда команданы екі плей-оффқа шығарды. Сперриер 1987 жылы колледжге қайтып оралып, Дьюк (үш маусым), Флорида (12 маусым) және Оңтүстік Каролина (10,5 маусым) командаларының бас жаттықтырушысы болды, барлығы 228 жеңіске қол жеткізіп, 72% мансаптық жеңіс көрсеткішін жинады. Флорида мен Оңтүстік Каролинадағы кезеңдер арасында ол Вашингтон Редскинс командасын екі маусым бойы аз табыспен басқарды. Сперриер 2015 жылы жаттықтырушылықтан зейнеткерлікке шықты және Флорида университетінің спорт бөлімінің елшісі және кеңесшісі болды, бірақ 2019 жылы қысқа ғұмырлы Америка Футбол Альянсының Орландо Аполлосын жаттықтыру үшін қысқа мерзімге қайта оралды. 2017 жылы Колледж футболының Даңқ залына жаттықтырушы ретінде енгізілді, бұл оны ойыншы және жаттықтырушы ретінде енгізілген төрт мүшеден біріне айналдырды. Сперриердің командалары агрессивті және жоғары ұпайлы шабуылмен жеңіске жеткенімен танымал болды, сонымен қатар қарсыластарын жеңгеннен кейін де, алдында да "қайырғандығымен" белгілі болды. Сперриердің 1989 жылғы Дьюк командасы 1962 жылдан бері бағдарламаның жалғыз Атлантикалық конференциясының (ACC) чемпионатында жеңіске жетті. Ол Флорида және Оңтүстік Каролина бағдарламаларының тарихындағы ең көп жеңіске жеткен жаттықтырушы, оны екі Оңтүстік-Шығыс конференциясы (SEC) мектебінде ең көп жеңіске жеткен жалғыз жаттықтырушы етеді. Флориданың 1990-жылдардың ортасында SEC чемпионатында төрт рет қатарынан жеңіске жеткені – конференция тарихындағы екінші ең ұзақ тізбек, Беар Брайанттың 1970-жылдардағы Алабама командасынан кейін. Флориданың квотербегі Дэнни Вурфелл 1996 жылы Гейторстың ұлттық чемпионатында Хейсман Трофейін жеңген кезде, Сперриер Хейсман Трофейін жеңген басқа бір жеңімпазды жаттықтырған жалғыз Хейсман Трофейінің иегері атанды. Университетке және оның футбол бағдарламасына қосқан үлесін мойындау үшін Флорида университеті 2016 жылы Гейторстың үй алаңын ресми түрде "Стив Сперриер Флориданың Бен Хилл Гриффин стадионындағы алаңы" деп атады.

Stephen Orr Spurrier (born April 20, 1945) is an American former football player and coach. He played ten seasons in the National Football League (NFL) before coaching for 38 years, primarily in college. He is often referred to by his nickname, "the Head Ball Coach". He played college football as a quarterback for the Florida Gators, where he won the 1966 Heisman Trophy. The San Francisco 49ers selected him in the first round of the 1967 NFL draft, and he spent a decade playing in the National Football League (NFL), mainly as a backup quarterback and punter. Spurrier was inducted into the College Football Hall of Fame as a player in 1986. After retiring as a player, Spurrier went into coaching and spent five years as a college assistant for the Florida Gators, the Georgia Tech Yellow Jackets, and the Duke Blue Devils, where he began to develop his innovative offensive system while serving as the Blue Devils offensive coordinator in the early 1980s. He was hired to his first head coaching job by the Tampa Bay Bandits of the United States Football League (USFL) in 1983 and led the team to two playoff appearances in three seasons before the league folded. Spurrier returned to the college ranks in 1987, serving as the head football coach at Duke (three seasons), Florida (12 seasons), and South Carolina (10.5 seasons), amassing 228 total wins and a 72% career winning percentage. Between his stints at Florida and South Carolina, he led the Washington Redskins for two seasons with less success. Spurrier retired from coaching in 2015 and became an ambassador and consultant for the University of Florida's athletic department, though he briefly returned to the sidelines to coach the Orlando Apollos of the short lived Alliance of American Football in 2019. He was inducted into the College Football Hall of Fame as a coach in 2017, making him one of four members to be inducted as both a player and a coach. Spurrier's teams were known for winning with aggressive and high scoring offenses, and he became known for teasing and "needling" rivals both before and after beating them on the field. Spurrier's 1989 Duke squad won the program's only Atlantic Coast Conference (ACC) championship since 1962. He is the winningest coach in both Florida and South Carolina program history, making him the only coach to hold the record for most wins at two different Southeastern Conference (SEC) schools. Florida's streak of four consecutive SEC championships in the mid 1990s is the second longest in conference history behind Bear Bryant's 1970s Alabama teams. And when Florida quarterback Danny Wuerffel won the Heisman Trophy during the Gators 1996 national championship season, Spurrier became the only Heisman Trophy winner to coach another Heisman Trophy winner. In recognition to his contributions to the university and its football program, the University of Florida officially renamed the Gators home field "Steve Spurrier Florida Field at Ben Hill Griffin Stadium" in 2016.

Ерте өмір

Спёрриер 1945 жылғы 20 сәуірде Флорида штатының Майами-Бич қаласында дүниеге келген. Ол пресвитериан пасторы Дж. Грэм Спёрриер мен оның әйелі Марджоридің екінші ұлы. Ең кіші Спёрриер Джонсон Ситиде жақсы спортшы және бейшара бәсекелес ретінде таныла бастады, құмдағы ойындардағы жігерімен достарына және ағасының достарына әсер етті. Спёрриердің жас бейсболшы ретіндегі қабілеті жергілікті кәсіпкерді пастор Спёрриерді өзінің бизнесімен демеушілік ететін Кішкентай лига командасын жаттықтыруға көндірді, осылайша Спёрриердің ұлы сол командаға іліге алатын болды.

Саенс Хилл орта мектебі

Спёрриер Теннесси штатының Джонсон Сити қаласындағы Science Hill орта мектебінде оқыды. Ол Science Hill Hilltoppers командасының футбол, баскетбол және бейсбол командаларында ойнады және барлық үш спорт түрінде штаты бойынша үздіктердің қатарына ілікті. Спёрриер жоғары мектептегі үш жылдық карьерасында бастапқы тастаушы ретінде жеңіліссіз рекордты сақтап, командасын екі рет қатарынан штаты бойынша бейсбол чемпионатына жеңіспен жеткізді. Джонсон Ситидегі көптеген бақылаушылар Спёрриердің жоғары мектептегі ең жақсы спорты баскетбол екенін айтса, әкесі оның бейсболда жақсырақ екенін ойлады. Спёрриер баскетбол мен бейсбол оған оңай бергенін мойындады, бірақ ол футболды көбірек ұнатып, оқушының үшінші жылында Hilltoppers командасының бастапқы ойыншысы болды.

Жұмысқа қабылдау

Жоғары мектепте бірнеше рет штаттағы үздіктердің құрметіне ие болғаннан кейін, Сперриер Алабама, Джорджия, Миссисипи, Солтүстік Каролина, Кентукки, Дьюк, Оңтүстік Каролина, сондай-ақ Әуе күштері мен Армия сияқты көптеген колледждерде бір немесе бірнеше спорт түрі бойынша қабылдануға ие болды. Дегенмен, жақын орналасқан Ноксвиллдегі Теннесси университетінің бапкерлер штабы оны футболшы ретінде жандандырып іздемеді, себебі сол кезде Теннессиде жүгіргіш квотербекке басымдық беретін «құс қанаты» (wing T) схемасы қолданылып келді, ал Сперриер – өте жақсы пас беруші болатын. Теннесси оған футболға стипендия ресми түрде ұсынбаса да, «Волонтерс» баскетбол командасының бапкері Рей Мирс Сперриерге стипендия ұсынды, бірақ ол футбол ойнауды артық көргендіктен одан бас тартты. Бапкер Рей Грейвс болашақ жұлдызды алаңға шығару қажеттігін сезінді, сондықтан ол Шеннон мен Сперриерді ойын барысына қарай алмастыруға шешім қабылдады. Сперриер маусымның ашылу ойынында SMU-ға қарсы екінші ширекте алаңға шықты. Сырттан берілген екі сәтсіз жүгіру команданы үшінші қадамда ұзақ жағдайға түсірді, сонда бапкер Грейвс Сперриерге келесі ойынды өзі таңдауды бұйырды. Жас квотербек өзінің алғашқы колледждік әрекетімен 56 ярдтық пас берді, ал екінші пасын тачдаунға айналдырды. Сперриер өзінің дебюттік ойынының екінші жартысында тағы бір тачдаун пасын берді. Келесі аптада Миссисипи штатындағы ойында Сперриер төртінші ширақтың соңында тең есептің орнына команданы жеңіске жеткізетін голға жеткізді. Сперриер тачдаунға пас беріп, «Гейторс» командасының шабуылдау жұлдызы болғанымен, команда төртінші ширақтың соңындағы тағы бір қайта оралу әрекеті сәтсіз аяқталып, 17-14 есебімен Алабама жеңіске жетті. Сперриер маусымның қалған бөлігінде «Гейторс» командасының негізгі ойыншысы болды және кейде керемет, бірақ тұрақсыз ойын көрсетті. Ол «Гейторс» командасын қарсыласы «Оберн» командасына қарсы 14-0 есебімен жеңіске жеткізді, ал «Батон-Руж» қаласындағы #7 LSU командасын 20-6 есебімен ұтты, бірақ «Джорджия» және «Флорида» командаларына қарсы ойындарда жақсы ойнамады. Дегенмен, ол 1964 жылы SEC чемпионатында «Жылдың екінші курс студенті» атанды.

After winning multiple all state honors in high school, Spurrier was recruited in one or more sports by many colleges, including Alabama, Georgia, Mississippi, North Carolina, Kentucky, Duke, South Carolina, and both Air Force and Army. However, he was not aggressively pursued as a football player by the coaching staff at the University of Tennessee in nearby Knoxville because at the time, Tennessee ran a wing T offense that featured a running quarterback while Spurrier was an excellent passer. While Tennessee never officially offered him a football scholarship, Volunteers basketball coach Ray Mears offered Spurrier a scholarship, which he declined since he preferred to play football. Coach Ray Graves still felt the need to get the future star on the field, so he decided to alternate Shannon and Spurrier as the flow of the game dictated. Spurrier entered the season opening game against SMU in the second quarter. After two unsuccessful running plays called from the sidelines put the Gators in a third down and long situation, Coach Graves told Spurrier to call the next play himself. The young quarterback responded by completing a fifty six yard screen pass on his first collegiate attempt and another pass for a touchdown on his second pass. Spurrier would add another touchdown pass during the second half of his varsity debut. The following week on the road at Mississippi State, Spurrier entered a tied game late in the fourth quarter and led the Gators down the field for a game winning field goal. Though Spurrier threw a touchdown pass and was the Gators' offensive star, his team fell short when another late fourth quarter comeback attempt ended in a missed field goal and a 17–14 Alabama win. Spurrier remained the Gators' starter for the remainder of the season and was sometimes brilliant but inconsistent. He led the Gators to a 14–0 home win over rival Auburn and a 20–6 upset of #7 LSU in Baton Rouge, but he did not play well in losses to rivals Georgia and Florida State. Nevertheless, he was named the SEC's Sophomore of the Year for 1964.

1965 66 жыл

Спёрриер 1965 және 1966 жылдары «Гейторс» командасының негізгі квотербегі және команда жетекшісі болды. Ол 1965 жылғы маусымда Хейсман Трофи үшін дауыс беруде тоғызыншы орынды иеленді. Ол үш жылдық, отыз бір ойындық университет карьерасын 392 сәтті пастың 692 әрекетінен, 4848 пасс ярдтарынан және 37 тачдаундан аяқтады, бұл UF және көптеген конференция рекордтарын, сондай-ақ жалпы шабуыл бойынша рекордтарды жаңартты. Тамаша пасс беруші болғанымен қатар, Спёрриер қысым астында ең жақсы ойнайтынымен де танымал болды; университет карьерасы барысында сегіз рет «Гейторс» командасын төртінші ширекке қарай жеңіске жеткізді. Осы драматикалық қайта оралуға құштарлығы «Атланта Конституциясы» газетінің Джон Логті «Көзін байлап, арқасын қабырғаға тіреп, қолын артына байлап, Стив Спёрриер өзінің өлім жазасына екі ұпаймен жеңіп келеді» деп жазуға итермеледі. Үшінші курс студенті кезінде Спёрриер Америка Футбол Жазушылары Ассоциациясының бірінші құрамына All-American ретінде енді және Sugar Bowl турнирінің ең құнды ойыншысы атанған жеңілген командадан шыққан жалғыз ойыншы болып тарихта қалды, ол 352 пасс ярдымен рекордтық көрсеткіш көрсетіп, қарқынды төртінші ширекке қарай жасалған шабуылды жетектеді, бірақ жеңіске жетпеді. Төртінші курс студенті кезінде Спёрриер көптеген ұлттық наградалармен марапатталды, соның ішінде 1966 жылғы Хейсман Трофисі және Уолтер Кэмп Естелік Трофисі, сондай-ақ бірауыздан бірінші құрам All-American атанды. Ол сондай-ақ 1966 жылы Флорида штатының Ферги Фергюсон сыйлығының иегері болды, бұл сыйлық «көрнекті көшбасшылық, мінез-құлық және батылдық танытқан аға футболшыны» мақтатады. 2006 жылы «The Gainesville Sun» газеті Спёрриерді «Гейторс» футбол бағдарламасының бірінші ғасырындағы екінші ойыншы деп таныды. Спёрриер 1965 жылғы маусымда Gatorade-қа айналатын прототипті алған сынаққа қатысушылардың бірі болды. Спёрриер бұл сусынның команданың табысына маңызды әсер еткен-етпегеніне көз жеткізе алмады.

Сан-Франциско 49ерс

Сан-Франциско 49ers 1967 жылғы NFL/AFL драфтында Сперриерді үшінші нөмірмен таңдады, жұлдызды квотербекке қол жеткізу үшін құрбандыққа барды. Команда шенеуніктері Сперриерге оның «төрт немесе бес жылда» 49ers-тің тәжірибелі квотербегі және үздік ойыншы Джон Бродиді алмастыруға дайындалып жатқанын айтты, бұл оның жігерін кемсітті. «Мен өте амбициялы ойыншы емес едім», - деп мойындады Сперриер 2016 жылғы өмірбаяндық еңбегінде. Оның орнына ол резервтік квотербек және бастапқы пунтер рөліне бейімделді. Сперриер негізгі құрамға енген кезде Сан-Франциско 2–3 есебімен жеңіліп жатқанда, ол команданы 6–1–1 есебімен жеңіске жеткізді, сегіз ойында он алты тачдаун жасады және оларды плей-оффқа қатысуға мүмкіндік берді. Броди жазылғаннан кейін де Сперриер бастапқы құрамда ойнауын жалғастырды. Алайда, маусымдық финалдың бірінші жартысында үш перехват жасағаннан кейін Броди ойынға кіріп, екінші жартыда плей-оффқа жолдама беретін жеңіске жеткізді. Бас жаттықтырушы Дик Нолан плей-оффтың бірінші турында Даллас Каубойсына қарсы Бродиді бастапқы құрамға қойды, ал 49ers Техастағы Алғыс айту күнінде оларды 31–10 есебімен ұтып алған еді. Сперриер плей-офф кездесуінде қатыспады, ал Каубойлар Бродиден екі рет допты ұстап алып, 30–28 есебімен жеңіске жетіп, 49ers маусымын аяқтады. Ойыннан кейін Сперриердің ұзаққа созылған тізе жарақаты күшейді, сондықтан 49ers жаттықтырушысы Нолан келесі аптада үшінші нөмірлі Джо Ридті бастапқы құрамға қоюға шешім қабылдады, ал Сперриер маусымның қалған бөлігінде сирек ойнады. Сперриер маусым соңында тізесіне сәтті ота жасады және NFL шарты аяқталғаннан кейін жаңа Әлем футбол лигасының командаларынан ұсыныстар алды, кейіннен ол бұл шешіміне өкінді, себебі адам жетіспейтін «Bucs» командасы қазіргі NFL тарихындағы бірінші жеңіліссіз маусымды (0–14) бастан кешірді. Флоридада кәсіби футбол ойнауға асыққан Сперриер жеңілістерге, нашар қорғаныс шебінің артында ойнағанда алған соққыларға және «Bucs» жаттықтырушысы Джон МакКеймен философиялық келіспеушіліктерге наразы болды. Тағы бір даулы мәселе – жаттықтырушы МакКейдің ұлы Джон МакКей кішінің «Bucs» командасының негізгі қанат ойыншысы болуын талап еткені, ал Сперриер және басқа бақылаушылар оның бұл рөлді атқаруға қабілеті жетпейтініне сенді. Ол шілде айында «Денвер Бронкос» командасымен келісімге келді, бірақ бірнеше дайындық ойынынан кейін босатылды, содан кейін ол қысқа мерзімге «Майами Дельфинс» командасымен келісімге келді, бірақ маусым басталғанға дейін соңғы кезеңде босатылды, содан кейін ол өзінің ойыншы мансабын аяқтауға шешім қабылдады. 10 NFL маусымында Сперриер 106 ойында (38 ойынды бастады), 1151 әрекетте 597 пас жасады, барлығы 6878 ярд, 40 тачдаун және 60 перехват жасады. Ол сонымен қатар 230 рет пунт жасады, орташа есеппен 38,3 ярдқа жетті.

The San Francisco 49ers selected Spurrier with the third overall pick of the 1967 NFL/AFL Draft, trading up to land the star quarterback. Spurrier was told by team officials that he was being prepped to replace veteran 49ers quarterback and frequent All Pro John Brodie in "four or five years", a situation which negatively affected his motivation. "I was not a very ambitious player", Spurrier admitted in his 2016 autobiography. Instead, he settled into the role of backup quarterback and starting punter. San Francisco was 2–3 when Spurrier became the starter, and he led the team to a 6–1–1 record, throwing sixteen touchdowns over eight games and putting them in a position to make the playoffs. Spurrier continued to start even after Brodie had recovered. However, when he threw three interceptions in the first half of the regular season finale, Brodie entered the game and led a second half comeback that clinched a playoff spot. Head coach Dick Nolan chose to start Brodie in the first round of the playoffs against the Dallas Cowboys, whom the 49ers had beaten 31–10 on Thanksgiving Day in Texas with Spurrier starting. Spurrier did not make an appearance in the playoff rematch, and the Cowboys intercepted Brodie twice on their way to a 30–28 victory that ended the 49ers' season. Spurrier's lingering knee injury flared up after the game, so 49ers Coach Nolan decided to start third stringer Joe Reed the following week, and Spurrier played sparingly the remainder of the season. Spurrier had successful knee surgery in the offseason and, with his NFL contract expired, listened to offers from teams in the new World Football League. a title that he later regretted, as the undermanned Bucs went on to suffer the first winless season (0–14) in modern NFL history. Though he had looked forward to playing professional football in Florida, Spurrier was frustrated by the losses, the constant hits absorbed while playing behind a porous offensive line, and his philosophical differences with Bucs coach John McKay. Another point of contention was Coach McKay's insistence that his son, John McKay, Jr., be the Bucs' primary wide receiver while Spurrier and other observers felt that he did not have the talent to fill that role. He signed with the Denver Broncos in July and was released after playing in several preseason games, then briefly signed with the Miami Dolphins but was released in the last round of cuts before the beginning of the regular season, at which point he decided to end his playing career. Over 10 NFL seasons, Spurrier played in 106 games (starting 38), completing 597 passes in 1,151 attempts, for a total of 6,878 yards, 40 touchdowns, and 60 interceptions. He also punted 230 times for a 38.3 yard average.

Флорида штаты (1978)

Спёрри 1977 жылдың күзін футболдан тыс өткізді, жас отбасымен Гейнесвиллде тұрып, болашақ мансап мүмкіндіктерін қарастырды. Ол кезде Флорида университетімен ресми байланысы болмаса да, ол жиі кампуста болып, университет трассасында жүгіріп, футбол ойындарына жанкүйер ретінде қатысты. Бұл өзгерістер көптеген жақсы нәтижелерге әкелмеді. Флориданың пас беру шабуылы жақсарды және бұрынғы опциялық квотербек Крис Коллинсворт Спёрриердің жетекшілігімен All SEC командасына кең қабылдаушы ретінде енді, бірақ 1978 жылғы «Гейторс» командасының жалпы ұпай саны 1977 жылғы көрсеткішпен шамамен тең болды – ойын басына 22 ұпай. Команданың көрсеткіші 4–7-ге төмендеді, нәтижесінде Дикки қызметтен босатылды. Спёрри Флориданың келесі бас жаттықтырушысы болуға ниет білдірді, бірақ тәжірибесінің жетіспеуіне байланысты маңызды кандидат емес еді, ал маусым аяқталғаннан кейін көп ұзамай Клемсон жаттықтырушысы Чарли Пелл тағайындалды. Пелл Диккидің жаттықтырушыларының ешқайсысын сақтап қалмады, соның салдарынан Спёрриер жұмыссыз қалды. Кейінгі жылдары Спёрриер Даг Дикиге жаттықтырушылыққа алғашқы қадам жасауына мүмкіндік бергені үшін бірнеше рет алғыс айтты.

Джорджия Техникалық университеті (1979)

Спёрри Флоридадағы жағымсыз тәжірибесінен кейін бапкерлік мансабын жалғастыруға көзі жетпеді, "мүмкіндік шынымен қолайлы болса" ғана қызметке қабылданатынын айтты. Флоридадағы Дики сияқты, Роджерс та Джорджия Техникасының шабуылын "тілек сүйегінен" көбірек пастың үстемдігіне бағытталған шабуылға өзгертуге тырысты. Дики сияқты, Роджерстің де әрекеттері дереу нәтиже бермеді. "Сары жейделілер" маусымды 1-5-1 есебімен бастады және алғашқы жеті ойында I А дивизионындағы қарсыластарына қарсы 14 ұпайдан астам жинамады. Осы уақытқа дейін ойын жоспарын жасауға міндеттелмеген және ойынды бастауға сирек рұқсат алған Спёрри, Роджерстен команда штабында үлкен рөл сұрады және маусымның сегізінші ойынында, Дьюкке қарсы, шабуылды басқаруға рұқсат алды. Спёрри келесі бас бапкер Билл Карриден Джорджия Техникасының квотербек бапкері қызметінде қалдыратынын сұрады, және оған бұл лауазымға "екі-үш" үміткер бар екені айтылды, бұл оны басқа жерде жұмыс іздеуге итермеледі.

Герцог (1980-1982)

1980 жылы Сперриерді Дьюк университетінің бас жаттықтырушысы Ред Уилсон шабуылдық үйлестіруші ретінде жұмысқа алды. Бұл шешімге Уилсонды өткен маусымдағы Джорджия Техникалық университетінің Дьюк командасын жеңіске жеткізуі себеп болған, ол кезде Сперриердің жаттықтырушылық қабілеттеріне қатты әсер еткен еді. Уилсон жас жаттықтырушыға шабуылды жобалауға, квотербектерді дамытуға және ойынды жүргізуге толық еркіндік берді. Сперриер бұл мүмкіндікті пайдаланып, рекордтық шабуыл жасады, ал Дьюк жанкүйерлері оны «Ауа добы» деп атады. Сперриердің басшылығымен «Көк шайтан» командасының квотербегі Бен Беннет карьерасы бойынша NCAA-дағы ең көп пастың қашықтығы бойынша рекорд орнатты, ал қабылдаушы Крис Кастор ACC-нің жыл үздігі атанды. Дьюктің 1982 жылғы командасы Атлантикалық конференция тарихында алғаш рет ойын барысында орташа есеппен 300-ден астам пастың қашықтығын көрсетті. Дьюк 1981 және 1982 жылдары қатарынан екі маусымда жеңіске жетті, бұл нәтиже 1970 және 1971 жылдардан бері бағдарламаға бұрын соңды осылай табыс әкелмеген еді және Сперриер онжылдықтың соңында мектепке бас футбол жаттықтырушысы болып оралғанға дейін қайталанбады. Сонымен қатар, 1982 жылы Ноксвиллде Теннесси командасын 25:24 есебімен жеңді, бұл Сперриердің қарсыласы ретінде бұл штатқа алғашқы сапары болатын және 88 ярдтық тачдаун пасының нәтижесінде болды. Футбол бағдарламасымен танымал емес мектептегі жетістіктері Сперриердің инновациялық және жас шабуылдық жаттықтырушы ретіндегі беделін нығайтты, ол көп еңбектенбестен де импровизациялай біліп, табысқа жете алатын еді.

Тампа Бей Бандитс (1983-1985)

1983 жылы Сперриер Тампаға оралып, жаңа Америка Құрама Штаттары Футбол Лигасының (USFL) «Тампа Бей Бандитс» командасындағы алғашқы бас бапкерлік лауазымын қабылдады. 37 жасында Сперриер сол кезде кәсіби футболдағы ең жас бас бапкер болды. «BanditBall» ойыны, өте нашар өнер көрсетіп жатқан «Тампа Бей Буканерс» командасына көңілді балама ретінде насихатталды, олар жеңіліс тізімі бойынша рекордтық көрсеткіштерді орнатып жатқан еді. Сперриердің ашық шабуылдық стилі ерекше көзге түсті, сондай-ақ Флорида университетінде Сперриердің көптеген нәтижелерін жаңартқан және Тампада өскен қақпашы Джон Ривз де маңызды рөл атқарды. Команда алғашқы маусымда плей-оффқа қатысуға жақын болды, ал келесі екі жыл бойы постмаусымдық турнирге қатысты. Барлығында, Сперриер «Бандитс» командасын 35–21 есебімен жеңіске жеткізді, бірақ 1985 жылғы маусымнан кейін USFL таратылды.

Герцог (19871989)

Спёрриер 1986 жылы футболдан тыс қалды, себебі USFL-дің күзге жылжу жоспары іске аспады. «Бандиттер» алаңға қайта оралмайтыны белгілі болған соң, Спёрриер жаңа бапкерлік мүмкіндіктерді іздеуге кірісті. Ол Миссисипи штатының бас бапкері лауазымына сұхбат берді, бірақ Роки Фелкер таңдалып алынды. Ол сондай-ақ ЛСУ-дың бас бапкері болуға үміттенеді, бірақ Майк Арчер одан басымдық алды. Ақырында, 1987 жылы Спёрриер «Көк Шайтандардың» жаңа бас бапкері және шабуыл координаторы ретінде Дьюк университетіне оралды. Оның бапкерлік мансабында жиі қайталанарлық үрдіс ретінде, Спёрриердің командалары өздерінің басты қарсыластарын үнемі жеңіп отырды, ал ол оларды әзіл-қалжыңдармен және қарсыластарының ашуын тудыратын, бірақ жанкүйерлеріне көңіл сыйлайтын «тізімді сөздермен» қысымға ұшыратты. Спёрриердің Дьюк командалары өміріндегі қарсыласы Солтүстік Каролинаға қарсы 3:0 есебімен жеңіске жетті, оның ішінде Чапел-Хиллде 41:0 есебімен жеңіске жетіп, 1989 жылғы ACC чемпионатының бір бөлігін жеңіп алды. Спёрриердің ұсынысымен, бұл жеңістен кейін команда Кеннан мемориалдық стадионының таблосының алдында қуанышты сурет түсірді, бұл сурет әлі де кейбір «Тар Хилл» жанкүйерлерін қынжырлатады.

Вашингтон Редскинс (2002-2003)

Спёрриер Флорида университетіндегі лауазымынан кеткеннен кейін он күн өткен соң, ол NFL-дің «Вашингтон Редскинс» командасының бас бапкері болды. Сперридің «Редскинс» клубымен бес жылдық, 25 миллион долларлық келісімі сол кезде NFL тарихындағы ең табысты бапкерлік келісімшарт еді. «Редскинс» маусымалдық ойындарда 4–1 есебімен жеңіске жетті (соның ішінде Тампада Сперриердің соңғы кәсіби командасы «Буканерс» клубына қарсы 40–10 есебімен жеңіліп қалды) және тұрақты маусымның алғашқы ойынында «Аризона Кардиналс» командасын 31–23 есебімен ұтты, онда Шейн Мэтьюс 327 ярдты және 3 тачдаунды табысты жеткізді. Алайда, қарсыластар Сперриердің шабуылын баяулатып, жалған шабуылдарды қолданып, пас беру ойынын бұзып жіберді. Маусым соңында «Редскинс» командасы 32 команданың ішінде ұпай жинау бойынша 25-орынға ие болды және 7–9 есебімен аяқтады. Бұл Сперриердің бас бапкер ретіндегі 18 жыл ішіндегі екінші жеңіліс маусымы болды, алғашқысы – «Дьюк» университетіндегі бірінші жылы. 2003 жылы «Редскинс» 2–0 есебімен бастап, 5–11 есебімен аяқтады, соңғы төртінші ширек минутта бірнеше тартысты ойындарда жеңіліске ұшырады. Шабуыл сәл жақсарды, бірақ қорғаныс координаторы Марвин Льюистің «Цинциннати Бенгалс» командасының бас бапкері болу үшін кеткенінен кейін қорғаныс алдыңғы маусымда ұпай жинау бойынша 5-орыннан 2003 жылы 24-орынға түсіп қалды. Команда маусым соңында әлсіреп, соңғы үш ойында 85–31 есебімен ұтылды. Сперриер 2003 жылдың 30 желтоқсанында қызметінен кетіп, келісімшартының қалған үш жылында оған тиесілі 15 миллион доллардан бас тартты. Команда таратқан мәлімдемеде Сперриер: «Біз бәріміз үміттене білген жетістікке жетпегені үшін «Редскинс» жанкүйерлерінен кешірім сұраймын. Бұл ұзақ және қиын процесс, және мен 20 жыл бас бапкер болғаннан кейін басқа да істерді істеуім керек деп ойлаймын. Мен бұл командаға жаңа басшылық қажеттігіне байланысты алға жылжудың дұрыс уақыты деп санаймын» деді. Сперриердің NFL бас бапкері ретіндегі сәтсіз қызметі көптеп зерттелді және талданды. Вашингтондағы алғашқы маусымында Сперриер Флоридадан бірнеше бұрынғы жұлдыздарын, соның ішінде квотербектер Дэнни Вюрфел мен Шейн Мэтьюсті шақырды, бұл оның сүйіктілерін жақтағаны туралы сынға ұшырады. Сондай-ақ, Флоридадан өзінің бапкерлер штабының көп бөлігін әкелуі сынға түсті, тіпті олардың кәсіби футболға бапкерлік тәжірибесі аз немесе мүлдем болмаса да (бірден-бір ерекшелік – тәжірибелі NFL бапкері Марвин Льюис). 2002 жылғы маусымда философиялық, стратегиялық және ойыншы құрамына қатысты айырмашылықтар көбейіп, Сперриер мен Вашингтон бас кеңсесі, соның ішінде команда иесі Дэниел Снайдер арасында қақтығыс туды. Снайдер 2002 жылғы NFL драфтында «Тулейн» командасының квотербекі Патрик Рамзиді таңдауға ықпал етті, және Сперриер оның жаңашыл маусымында Рамзиді көп пайдаланбайтынын айтса да, бапкер команда шенеуніктері тарапынан оны пайдалануға қысым көрсетілді, және Рамзи төртінші ойынға қарай бастап кетті. Квотербек позициясы даулы мәселе болып қала берді, әсіресе Сперриердің қарсылығына қарамастан, бас кеңсе Сперриердің екінші маусымы басталғанға дейін Вюрфелді босатуға шешім қабылдады. Сперриер кейін «қосалқы квотербекті таңдауға рұқсат берілмегенде» «бәрі аяқталғанын білгенін» айтты. Бапкерлік қызметтен зейнетке шыққаннан кейін Сперриер бірнеше сұхбатта өзінің NFL-дегі тәжірибесі туралы ойларын бөлісті. 2016 жылы Пол Файнбаум шоуында Сперриер «Редскинс» оның NFL-ге көтерілуі үшін ең жақсы таңдау болмауы мүмкін екенін айтты. «Мен ең жақсы жағдайдың орнына ең көп ақша ұсынған командаға бардым», - деді ол. 2015 жылы ол Дэвид Фехертиге: «Жұмыс беруші мен персонал команданы таңдады. Екінші жылы тіпті квотербекті де таңдай алмадым. Мен бұл жұмыс істемейтінін білетінмін, бірақ бәрі жақсы болды. Мүмкін, мен жақсы жұмыс істемеген шығармын, жағдай мен күткендей емес еді, сондықтан алға жылжуға уақыт келді» деді. 2019 жылы The Washington Post газетіне берген сұхбатында Сперриер өзінің Вашингтондағы уақытын былай деп сипаттады: «Мен нашар жұмыс істедім. Бас директор нашар жұмыс істеді. Ол иесі болғандықтан, кім кетіп қалу керек еді?»

Ten days after Spurrier resigned his position at the University of Florida, he became head coach of the NFL's Washington Redskins. Spurrier's five year, $25 million contract with the Redskins was the most lucrative coaching contract in the history of the NFL at the time. The Redskins went 4–1 in the preseason (including a 40–10 win in Tampa against Spurrier's last professional team, the Buccaneers) and won the first game of the regular season 31–23, with Shane Matthews throwing for 327 yards and 3 touchdowns against the Arizona Cardinals. However, subsequent opponents were able to slow Spurrier's offense, mainly by using disguised blitzes to disrupt the passing game. By the end of the season, the Redskins were ranked 25th (out of 32 teams) in scoring offense and finished with a 7–9 record. It was only Spurrier's second losing campaign in 18 years as a head coach, the first being his first year at Duke. In 2003, the Redskins started 2–0 but finished 5–11, with several close losses coming down to the 4th quarter. The offense was a bit improved, but the departure of defensive coordinator Marvin Lewis to become the head coach of the Cincinnati Bengals saw the defense fade from 5th in scoring defense during the previous season to 24th in 2003. The team as a whole faded late in the season, and were outscored 85–31 over their last three games. Spurrier resigned on December 30, 2003, choosing to walk away from $15 million still owed to him over the remaining three years of his contract. In a statement released by the team, Spurrier said "I apologize to Redskins fans that we did not reach a level of success that we had all hoped It's a long grind and I feel (that) after 20 years as a head coach there are other things I need to do. I simply believe this is the right time for me to move on because this team needs new leadership." Spurrier's disappointing tenure as an NFL head coach has been heavily scrutinized and analysed. During his first season in Washington, Spurrier brought in several of his former stars from Florida, including quarterbacks Danny Wuerffel and Shane Matthews, leading to criticism that he played favorites. Also criticized was his decision to bring along most of his coaching staff from Florida even though they had little or no experience coaching professional football (the exception being Marvin Lewis, who was a veteran NFL coach). As the 2002 season progressed, an increasing number of philosophical, strategic, and player personnel differences began to cause a rift between Spurrier and the Washington front office, including team owner Daniel Snyder. Snyder pushed for the drafting of Tulane quarterback Patrick Ramsey in the 2002 NFL Draft, and though Spurrier said that he would not play Ramsey very much during his rookie season, the coach was pressured to use him by team officials, and Ramsey was starting by game 4. The quarterback position continued to be a source of friction, particularly when, over Spurrier's objections, the front office decided to release Wuerffel before the start of Spurrier's second season. Spurrier later said that he "knew it was over" when he "wasn't allowed to pick the backup quarterback". After retiring from coaching, Spurrier further reflected on his NFL stint in several interviews. In a 2016 appearance on the Paul Finebaum Show, Spurrier reflected that the Redskins might not have been the best choice for his jump to the NFL. "I went to the team that offered the most money instead of the best situation", he said. And in 2015, he told David Feherty that, "The owner and the personnel guys, they picked the team. I couldn’t even pick the quarterback the second year. So I knew it wasn’t going to work, but that's ok. I probably didn’t do a very good job, and the situation wasn’t what I was looking for, so it was time to move on." In an interview with The Washington Post in 2019, Spurrier said of his time in Washington that "I did a lousy job. The GM did a lousy job. He happened to be the owner, so who needed to go?"

Оңтүстік Каролина (2005 2015)

2004 жылғы футбол маусымы бойы әртүрлі дереккөздер Сперриердің тағы бір рет колледждер қатарына жаттықтырушы ретінде оралуы мүмкіндігі туралы ашық болжам жасады, әсіресе АҚШ-тың оңтүстік-шығысында орналасқан команда үшін және тіпті одан да жақсы, оның сүйікті Оңтүстік-шығыс конференциясында. Флорида университеті 2004 жылғы маусымнан кейін Флоридадағы Сперриердің ізбасары Рон Зукты қызметтен босатып, жаңа жаттықтырушы іздеумен айналысып жатқан еді. Сперриердің «Гейторс» командасына оралуы үшін уақыт өте қолайлы болды және Сперриер бастапқыда өзінің бұрынғы жұмысына қарастырылуын қалады, бірақ кейіннен «Флоридада 12 жыл жеткілікті болды» деп мәлімдеп, өтінімін кері алды. Ұзақ өтпей, Оңтүстік Каролинаның «Геймкокс» клубының спорт директоры Майк МакГи Сперриерді белсенді түрде шақырып жатқаны және Сперриер «Геймкокс» ұсынысын қарастырып жатқаны туралы хабарлар тарады. Тағы да, уақыт өте қолайлы болды және 22 қарашада Оңтүстік Каролинаның жаттықтырушысы Лу Холц зейнеткерлікке шығуын жариялады және соңғы баспасөз мәслихатында Сперриер оны алмастыруы мүмкін екенін айтты. Келесі күні Сперриер Оңтүстік Каролинаның жаңа бас жаттықтырушысы ретінде таныстырылды, соның нәтижесінде бірнеше ай бойы айтылып келген әңгімелер аяқталды. Сперриер жеті жылдық келісімге қол қойды, оған жылына 1,25 миллион доллар төленді және «Геймкокс» үшін Стив Сперриер дәуірі басталды. 2005 жылы, «Геймкокс» командасының жаңа бас жаттықтырушысы ретінде алғашқы маусымында Сперриер Оңтүстік Каролинаның «Геймкокс» командасын жаңадан табылған қарапайымдықпен басқарды. Көптеген сарапшылар жеңіске жете алмайды деп күткен «Геймкокс» командасы SEC тарихында алғаш рет бес ойыннан тұратын жеңіс сериясын тіркеді. Бұл жеңістердің ішінде Теннессидегі тарихи жеңіс (16-15) болды, бұл бағдарламаның Ноксвиллдегі алғашқы жеңісі еді, Оңтүстік Каролина 1939 жылдан бері оны жеңген жоқ. Сперриердің «Геймкокс» командасы 2006 жылғы маусымды Старквиллде Миссисипи штатына қарсы 15-0 есебімен жеңіспен ашты, ол Флорида «Гейторс» командасын жаттықтырған кезде 0-2 есебімен жеңілген еді. Жеңіспен ол өзінің колледждегі жаттықтырушылық мансабында 150-ші жеңіске жетті. 30 қыркүйекте Сперриер Гейнсвиллде өткен ойын алдындағы салтанатты шарада «Гейтор» футбол құрмет сазына енгізілді. Маусымның соңында, 11 қарашада Сперриер «Бұздыққа» қайта оралып, өзінің бұрынғы «Гейторс» командасына қарсы кездесуге шықты, ол кезде BCS рейтингінде алтыншы орынды иеленді. 17-16 есебімен артта қалған «Геймкокс» командасы ойынның соңғы сәтінде 48 ярдтық далалық голмен жеңіске жету мүмкіндігіне ие болды. Үшінші тоқсанда 28-14 есебімен артта қалған Оңтүстік Каролина 31-28 есебімен алға шықты. Секундтар қалғанда Клемсонның далалық голға жасаған әрекеті сол жақтан сыртқа шықты және «Геймкокс» бес жылдан бері Клемсонға қарсы алғашқы жеңісін тойлады. 2006 жылдың 2 желтоқсанында Майами мен Алабама штаттарында бас жаттықтырушылық лауазымдарына үміткер екендігі туралы болжамдар тараған кезде, Сперриер 2012 жылға дейін келісімшартты ұзартты және жылдық жалақысы 1,25 миллион доллардан 1,75 миллион долларға дейін өсті. Сперриер мен «Геймкокс» командасы 29 желтоқсанда Либерти Боулда Хьюстон «Кугарсты» жеңіп, маусымды 8-5 есебімен аяқтады. Сперриер «Геймкокс» футбол тарихында алғашқы екі маусымның әрқайсысында команданы боулға алып барған алғашқы бас жаттықтырушы болды. 2007 жылғы футбол маусымы SEC бәсекелесі Грузияда, Луизиана Лафайетте және Оңтүстік Каролина штатында жеңіске жетіп, ұлттық рейтингте алдыңғы 10-ға көтерілді. Оңтүстік Каролина соңғы бес ойында жеңіліске ұшырады, соның ішінде маусымның финалында қарсыласы Клемсонға үйден жеңіліс тиді. 6-6 (3-5 SEC) маусымдық көрсеткіш Сперридің 1987 жылы Дьюктегі алғашқы маусымынан бері колледждегі алғашқы жеңіске жетпеген маусымын белгіледі. Сперриер SEC-те өзінің 100-ші жеңісін 2008 жылдың 11 қазанында Оңтүстік Каролинаның Кентуккиді 24-17 есебімен жеңісімен тойлады. «Геймкокс» командасының бас жаттықтырушысы ретінде он маусымда Сперриер Оңтүстік Каролинаның SEC Шығыс дивизионындағы әрқайсысын кем дегенде бес рет жеңді. «Геймкокс» командасы 2011 жылы тағы бір жақсы маусым өткізді, дивизиондағы барлық қарсыластарын жеңді. Алайда, Арканзас пен Обернге ұтылу оларға SEC титул ойынына қайта оралуға мүмкіндік бермеді. Клемсонды 34-13 есебімен жеңіп, «Геймкокс» 119 жылдық футбол тарихында екінші рет 10 ойын жеңді. 2012 жылғы Capital One Bowl-да «Геймкокс» Небрасканы 30-13 есебімен жеңіп, мектеп рекорды бойынша 11-ші ойынды жеңді. Олар AP Poll-де сегізінші, ал жаттықтырушылар арасында тоғызыншы орынды иеленді - бұл мектеп тарихындағы ең ірі медиа сауалнамада алғашқы он орынды иеленді. 2012 жылы Сперриер «Геймкоксты» екі еселенген жеңістермен аяқтаған маусымға жеткізді, мұндай жетістікке «Геймкокс» командасы ешқашан қол жеткізбеген. 2012 жылғы маусым Клемсонның «Мемориал стадионында» Клемсонға қарсы жылдық маусымдық ойынмен аяқталды. Сперриер мен оның «Геймкокс» командасы «Тайгерлерге» қарсы төртінші еселенген жеңіске қол жеткізді. Бұл жеңіс Сперриердің «Геймкокс» командасымен 65-ші жеңісі болды, ол осымен Оңтүстік Каролина тарихындағы ең көп жеңіс тіркеген жаттықтырушы Рекс Энрайтты басып өтті. Сперриер «Геймкоксты» 2013 жылғы Outback Bowl-да колледж футболындағы ең жеңісті команда, Мичиган «Волверинс» командасына қарсы қызықты 33-28 есебімен жеңіске жеткізді. Жеңіс «Геймкоксты» екінші жыл қатарына 11-2 есебімен аяқтады. Сонымен қатар, Associated Press сауалнамасында сегізінші және жаттықтырушылар сауалнамасында жетінші орынды иелену арқылы Оңтүстік Каролина екі сауалнаманың да алдыңғы ондығында екінші жыл қатарынан орналасты. 2013 жылғы маусымда Сперриер «Геймкоксын» үш қатарынан 11-2 есебімен аяқтады. Бұрынғы екі команда ғана (Алабама және Орегон) соңғы үш маусымда (2011-13) 11 немесе одан көп ойын жеңді. Маусым барысында «Геймкокс» командасы AP Poll-дың соңғы сауалнамасында алдыңғы ондықта аталған үш команданы жеңді (Миссури, Орталық Флорида университеті және Клемсон). «Геймкокс» бұл көрсеткішке қол жеткізген жалғыз команда болды. Олар сондай-ақ BCS боул ойындарын жеңген екі команданы жеңген алғашқы және жалғыз команда атанды. Висконсинге қарсы Capital One Bowl-да 34-24 есебімен жеңіске жеткеннен кейін «Геймкокс» AP Poll-дың соңғы сауалнамасында төртінші орынды иеленді, бұл бағдарлама үшін рекордтық көрсеткіш болды. Бұл сондай-ақ «Геймкокс» командасының AP Poll-дың соңғы сауалнамасында үш жыл қатарынан алдыңғы ондықта аталғанын білдірді. Клемсонды тағы да жеңіп, «Геймкокс» қарсыласымен бес ойыннан тұратын жеңіс сериясын жалғастырды, бұл екі команданың арасындағы бәсекелестікте 1940 жылдан бері ең ұзақ жеңіс сериясы болды. 31-17 есебімен жеңіс олардың ACC қарсыласына қарсы бес қатарынан еселенген жеңіс болды. Сонымен қатар, «Геймкокс» қорғанысы бес жыл қатарынан «Тайгерлерді» 17 ұпайдан аз ұпайға шектеді. Олар Capital One Bowl-да Висконсинды 34-24 есебімен жеңіп, жылды #4 орында аяқтады, бұл олардың маусымдағы ең жоғары көрсеткіші болды. 2014 жылғы «Геймкокс» маусымы көңіл көншітпейтін болды, олар жалпы есеп бойынша 7-6, ал SEC қарсыластарына қарсы 3-5 есебімен аяқтады және дивизионында бесінші орынды иеленді. 2015 жылдың ортасында 4 жеңіліс және 2 ғана жеңіс тіркелгеннен кейін Сперриер 12 қазан күні командасына және қызметкерлеріне бас жаттықтырушы лауазымынан кеткенін хабарлады. Ол келесі күні баспасөз мәслихатында өз ниеттерін ресми растады. Сперриер өзінің ресми түрде зейнеткерлікке шықпағанын, бірақ ол ешқашан жаттықтырушылыққа қайта оралмайтынын қосты. USC кезеңінде Спарки Вудс бастаған танымал дәстүр шілде айының соңғы сенбі күні өткізіледі, онда Оңтүстік Каролина университетінің атлетикалық бөлімі жылдық «Стив Сперриер әйелдер футбол клубын» ұйымдастырады. Клубқа тек әйел жанкүйерлер шақырылады, онда футбол жаттықтырушылары мен ойыншылары ойынды жақсырақ түсінуге ниеттенген жанкүйерлермен «X» және «O» тақырыптарын талқылайды. Барлық қатысушылар футбол жабықтарына экскурсия жасайды және маусымда команданың ішкі жағдайына ұқсас жағдайларда темекі түтіні мен тақырыптық музыкамен бірге ойын алаңына жүгіреді. Шараны Сперриер және оның әйелі Джерри ұйымдастырды.

Throughout the 2004 football season, various sources openly speculated about Spurrier returning to coach in the college ranks once again, preferably for a program located in the southeastern United States and even more preferably, somewhere in his beloved Southeastern Conference. The University of Florida was in the process of taking applications for a new coach after Spurrier's successor at Florida, Ron Zook, was fired following the 2004 season. The timing seemed perfect for Spurrier's return to the Gators and Spurrier initially said that he wanted to be considered for his old job, but later removed his name from consideration stating that "12 years at Florida was probably long enough." Soon afterwards, rumors began circulating that South Carolina Gamecocks' Athletic Director, Mike McGee, was actively pursuing Spurrier and that Spurrier was considering the Gamecocks' offer. Again, the timing was perfect and on November 22, South Carolina coach Lou Holtz announced his retirement and, during his final press conference, hinted that Spurrier might replace him. The next day, months of rumors were put to rest as Spurrier was introduced as South Carolina's new head coach. Spurrier had signed a seven year deal that paid him $1.25 million per year and the Steve Spurrier era began for the Gamecocks. In 2005, his first season as the Gamecocks' new head coach, Spurrier led his South Carolina Gamecocks with newfound humility. The Gamecocks, who were not expected to have a winning season by most pundits, rattled off a five game SEC winning streak for the first time in their fourteen year SEC history. Included among those victories were historic wins at Tennessee (16–15) – the program's first win in Knoxville who South Carolina had not beaten since 1939. Spurrier's Gamecocks opened the 2006 season with a 15–0 win over Mississippi State in Starkville, where he was 0–2 while coaching the Florida Gators. With the victory, he reached 150 wins for his college coaching career. On September 30, Spurrier was inducted into the Gator Football Ring of Honor in a pre game ceremony in Gainesville. Later in the season on November 11, Spurrier returned to "The Swamp" to face off against his former Gators team, which was then ranked sixth in the BCS rankings. Trailing 17–16, the Gamecocks had a chance to win with a 48 yard field goal attempt on the last play of the game. Trailing 28–14 in the third quarter, South Carolina scored seventeen unanswered points to lead 31–28. With only seconds remaining, Clemson's field goal attempt missed wide left and the Gamecocks celebrated their first victory over Clemson in five years. On December 2, 2006, amid speculation he was a candidate for head coaching jobs at Miami and Alabama, Spurrier received a contract extension through 2012 and a raise from $1.25 million to $1.75 million annually. Spurrier and the Gamecocks went on to defeat the Houston Cougars in the Liberty Bowl on December 29, and finished the season 8–5. Spurrier became the first head coach in Gamecock football history to take a team to a bowl game in each of his first two seasons. The 2007 football season, got off to a quick start winning at SEC rival Georgia early in the season as well as Louisiana Lafayette and South Carolina State, and climbed into the top 10 in the national rankings. South Carolina stumbled down the stretch dropping the final five games, including a home loss in the season finale to arch rival Clemson. The 6 6 (3 5 SEC) season record marked the first non winning college season for Spurrier since his first season at Duke in 1987. Spurrier won his 100th SEC game on October 11, 2008, coaching the Gamecocks to a 24–17 victory over Kentucky. In his ten seasons as the Gamecocks' head coach, Spurrier has beaten each of South Carolina's traditional SEC Eastern Division rivals at least five times. The Gamecocks had another strong season in 2011, beating every opponent in the division. However, losses to Arkansas and Auburn cost them a return appearance in the SEC title game. With a 34–13 rout of Clemson, the Gamecocks won 10 games for only the second time in their 119 year football history. In the 2012 Capital One Bowl, the Gamecocks dispatched Nebraska 30–13 to win their school record 11th game. They also finished eighth in the AP Poll and ninth in the Coaches' Poll—their first top ten finishes in a major media poll in school history. In 2012 Spurrier led the Gamecocks to their second consecutive regular season with double digit wins—something no Gamecock team had ever achieved. The 2012 regular season culminated with the annual season ending game against Clemson at Clemson's Memorial Stadium. Spurrier and his Gamecocks emerged with a fourth consecutive double digit victory over the Tigers. That win was also Spurrier's 65th win with the Gamecocks, vaulting him past Rex Enright to become the winningest coach in South Carolina's history. Spurrier led the Gamecocks to a thrilling 33–28 victory in the 2013 Outback Bowl against the winningest program in college football, the Michigan Wolverines. The victory elevated the Gamecocks to an 11–2 record for the 2nd consecutive season. Additionally, by finishing 8th in the Associated Press poll and 7th in the Coaches poll, South Carolina finished in Top 10 of both polls for the second year in a row. During the 2013 season, Spurrier led his Gamecocks to a third consecutive 11–2 record. Only two other programs (Alabama and Oregon) have won 11 or more games each of the last three seasons (2011–13). During the season, the Gamecocks defeated three teams that finished ranked in the Top 10 in the final AP Poll (Missouri, University of Central Florida, and Clemson). The Gamecocks were the only team to accomplish this feat. They also became the first and only team to defeat two teams that won BCS bowl games. Following their 34–24 win over Wisconsin in the Capital One Bowl, the Gamecocks were ranked 4th in the final AP Poll, setting a record for the program. This also marked the third straight year that the Gamecocks finished with a Top 10 ranking in the final AP Poll. While defeating Clemson, again, the Gamecocks ran their winning streak over their archrival to five games, which is the longest winning streak in the rivalry, for either team, since 1940. The 31–17 score marked the 5th straight double digit margin of victory over their ACC foe. Also, for the 5th straight year, the Gamecocks defense held the Tigers to 17 points or less. They would go on to defeat Wisconsin in the Capital One bowl 34–24 and would finish the year ranked #4, their highest finish ever in a season. The 2014 Gamecocks endured a disappointing season, going 7–6 overall and 3–5 against SEC opponents, and finishing in fifth place in their division. With 4 losses and only 2 wins by the middle of the 2015 season, Spurrier announced to his team and staff on October 12, 2015, that he had resigned as head coach. He publicly confirmed his intentions at a press conference the following day. Spurrier reiterated that he was not officially retiring, but added he would probably never coach again. A popular tradition, started during the Sparky Woods era at USC, occurs on the last Saturday of July when the University of South Carolina athletics department hosts the annual "Steve Spurrier Ladies Football Clinic." Only female fans are invited to attend the clinic where football coaches and players discuss the X's and O's with fans who want to understand the game better. All attendees get a tour of the football facilities, and finish the day running onto the football field through the players' tunnel accompanied by artificial smoke and theme music in the same way the team does during the season. The event was hosted by Spurrier and his wife Jerri.

Орландо Аполлос (2019)

2018 жылдың сәуірінде Сприер Америка Футбол Альянсының (AAF) «Орландо Аполлосы» командасының бас бапкері болып тағайындалды. АAF 2019 жылдың ақпан айында басталуы жоспарланған жаңа көктемгі футбол лигасы еді. Сприер AAF-пен келісімшартқа қол қойған алғашқы бапкер немесе ойыншы болды, себебі ол жылына төрт-бес айлық жұмыс көлемі жаңа лиганы бапкерлікке қайта оралу үшін "өте ыңғайлы" деп санады, осылайша мансабын тағы бір жеңіспен аяқтауға мүмкіндік алады. "Бұл өмірдегі екінші мүмкіндік", - деді ол.

Тренерлік сабақтан кейін

2016 жылдың шілдесінде Сперриер Флорида университетіне спорттық бағдарламаның елшісі және консультанты ретінде қайта оралды. 2016 жылдың 3 қыркүйегінде Бен Хилл Гриффин стадионындағы алаң Сперриердің университетке сіңірген еңбегінің құрметіне "Стив Сперриер Флорида алаңы, Бен Хилл Гриффин стадионында" деп аталып, қайта аталды. 2016 жылдың 7 маусымында Оңтүстік Каролина губернаторы Никки Хейли Сперриерді Оңтүстік Каролина штатының ең жоғары наградасы – Пальметто орденіне енгізді. 2021 жылдың 22 шілдесінде Стив Сперриер Оңтүстік Каролина футбол даңқы залына қабылданды. Баптық мансабынан кейін Сперриер телеарналар, радио және подкасттардағы спорттық ток-шоуларға жиі қатысып, SiriusXM спутниктік радиосында жеке шоуын жүргізіп, Гейнсвиллдегі WRUF радиосында бірнеше шоудың кезеңдік жүргізушісі болды және көптеген басқа да бағдарламаларға қатысты. 2021 жылы Сперриер Гейнсвиллдегі Селебрация Пойнт ойын-сауық орталығында "Сперриердің Гридрон Грилі" атты мекемені ашты. Бұл спорттық бар/ресторан, онда Сперриердің ойыншы және баптық мансабынан естеліктердің үлкен коллекциясы, соның ішінде оның Хейсман жүлдесі қойылған.

Жеке өмір

Спёрриер колледждегі сүйіктісі, бұрынғы Джерри Старрға 1966 жылдың 14 қыркүйегінде Флорида университетінде оқып жүрген кезінде үйленді. Сперридің кіші ұлы Скотт 2009 жылғы маусымға дейін «Геймкокстар» командасы үшін қабылдаушы ретінде ойнады. Скотт кейін әкесімен бірге «Орландо Аполлосы» командасының тар аяқтар жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. Флорида университетінің студенті болғанда, Спёрриер «Альфа Тау Омега» бауырластығының мүшесі болды («Альфа Омега» бөлімі), сондай-ақ Флорида университетінің Даңқ залына, Флорида университетінің Спорттық Даңқ залына және Флориданың «Көк кілті» басшылық құрметті қауымдастығына енгізілді. 1991 жылы ол жаттықтырушы ретінде Флорида университетінде «Omicron Delta Kappa» қауымдастығына қабылданды.

NFL

Жыл Команда Ойындар Пастың беруі Пұшықтау GP GS Есептік көрсеткіш Cmp Att Пct Yds Avg TD Int Rtg Пұшықтау саны 1967 SF 14 2 0–2 23 50 46.0 211 4.2 0 7 18.4 73 2,745 37.6 1968 SF 14 0 0–0 — — — — — — — 68 2,651 39.0 1969 SF 6 4 2–2 81 146 55.5 926 6.3 5 11 54.8 12 468 39.0 1970 SF 14 0 0–0 3 4 75.0 49 12.3 1 0 155.2 75 2,877 38.4 1971 SF 6 0 0–0 1 4 25.0 46 11.5 0 0 75.0 2 77 38.5 1972 SF 13 9 6–2–1 147 269 54.6 1,983 7.4 18 16 75.9 — — — 1973 SF 11 5 2–3 83 157 52.9 882 5.6 4 7 59.5 — — — 1974 SF 3 0 0–0 1 3 33.3 2 0.7 0 0 42.4 — — — 1975 SF 11 6 3–3 102 207 49.3 1,151 5.6 5 7 60.3 — — — 1976 TB 14 12 0–12 156 311 50.2 1,628 5.2 7 12 57.1 — — — Барлығы 106 38 13–24–1 597 1,151 51.9 6,878 6.0 40 60 60.1 230 8,818 38.3

USFL

Команда Жыл Регламенттік маусым Плей-оффЖеңіс Жеңіліс ТеңЖеңу %НәтижеЖеңіс ЖеңілісЖеңу %ТБ19831170.611Орталық дивизионда 3-орын. Плей-оффқа қатыса алмады.ТБ19841440.778Оңтүстік дивизионда 2-орын. 0 1 .000ТБ19851080.556Шығыс конференциясында 5-орын. 0 1 .000Жалпы 35190.64802.000

NFL

Команда Жыл Тәртіптік маусым Плей-оффЖеңісЖеңілісТең ойынЖеңіс %ОрынЖеңісЖеңілісЖеңіс %Нәтиже
WAS2002790.438НФК Шығысында 3-орын
WAS20035110.313НФК Шығысында 3-орын
WAS Барлығы12200.37500.000Барлығы12200.37500.000

ААФ

Команда Жыл Тұрақты маусым Плей-офф Жеңіс Жеңіліс Тең Жеңіс % Қорытынды Жеңіс Жеңіліс Жеңіс % Нәтиже ORL 2019 7 1 0 85.7 1-орын — — —