Кіріспе

Англиядағы мұралық темір жол – Эклсборн аңғары темір жолы, Дербиширдегі 9 миль (14 км) ұзындығындағы мұралық темір жол. Темір жол орталығы Уирксворт станциясында орналасқан, ал қызметтер Уирксворт пен Даффилд арасында және Уирксворттан Равенсторға дейін екі бағытта жүзеге асырылады. Жолаушылар 2011 жылы қайта ашылған станция платформасы бар Даффилдте мұралық қызметтерге түсе алады. Станция Шеффилд пен Лондонның Сент-Панкрас Халықаралық арасындағы Мидленд магистральдық желісінің басты теміржол қызметтерімен бөліседі, ал Неварк Касл, Ноттингем, Дерби және Матлок арасындағы жергілікті қызметтер 1 және 2 платформаларға тоқтайды. EVR пойыздары Уирксвортқа 3-платформадан жүреді. Станция Даффилд ауылының орталығында, дүкендерге, кафелерге және пабтарға жақын орналасқан. Эклсборн аңғары темір жолы Эклсборн өзенінің атымен аталады, ал жол өзеннің бастауынан Дервент өзенімен қосылатын жерге, Дербиширдегі Даффилд ауылына дейін созылады. Өзі жеке тармақ болғанымен, Уирксворт станциясының 3-платформасынан Равенсторға (Ұлттық тас орталығы және Биік шың жолы үшін) 1:27 (3,27%) көлбеулікпен жеке тармақ та жүзеге асырылады. Желіде классикалық бу және дизель локомотивтері пайдаланылады, қазіргі уақытта 2746 нөміріндегі Багналл тұяқты танк-локомотиві "Дюк" бумен қызмет көрсетеді. Дизель локомотивтерінің ішінде BRCW 3-түрлі және Brush 2-түрлі бар.

Шығу тегі

"Вирксворт тармағы" 19 ғасырдың басындағы теміржол бәсекелестігінің нәтижесі болды. 1835 жылдан бері Вирксворт тұрғындары Солтүстік Мидленд темір жолынан, кейін Мидленд темір жолынан Дуффилдтен басталатын тармақ желісін салу туралы әртүрлі ұсыныстар жасап келді. Мидленд бастапқыда ынтасыз болды, бірақ кейін бұл тармақты қиындықтармен болса да Роузлиге дейін ұзартуға болатынын түсінді, бұл оның Манчестер, Бакстон, Матлок және Мидлендс қосылыс темір жолындағы Амбергейттен өтетін бөлігін, оны Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолымен (LNWR) бөлісетін, айналып өтуге мүмкіндік берді. Осы себепті, желі бойындағы барлық көпірлер, оның ішінде тек бас шеті бар (Cemetery Lane) көпірі де, екі жолды, кең Мидленд темір жолы стилінде салынған.

Құрылыс

Жол 1862 жылы сақталды және келесі жылы Парламент мақұлдауымен бекітілді. Ол Екклсборн өзенінің аңғарымен жүретін, Вирксвортқа дейінгі соңғы көтерілуден басқа едәуір кедергілер жоқ болатын. Оны кесу қажет болды, бірнеше ғимарат бұзылды, ал Даффилдте үлкен дүрбелең болды. Желінің соңғы тексеруін 1867 жылдың 26 қыркүйегінде Корольдік инженерлер полковнигі Дж.А. Рих жүргізіп, желіні ашуға келісім берді. Желі 1867 жылдың 1 қазанында Вирксвортқа дейін ашылды және бастапқыда Штаб жүйесімен жұмыс істеді. Бастапқы жоспар бойынша, ол туннель мен ұзын виадук арқылы Вирксворттан Кромфордқа дейін төмен түсіп, қазіргі желіге параллель, бірақ өзеннің батыс жағынан Матлок арқылы Роузлиге дейін өтер еді. Алайда, бастапқы Амбергейт желісіне жасалған жалға мерзімі бітіп, LNWR бас тартты, ал Midland толық бақылауға ие болды. Осылайша, Вирксворттан әрігі бөлік ешқашан салынбады. Midland өзінің сирек тармақтарының бірімен қалды, және оның пікірінше, оның өміршеңдігі күмәнді болды.

Операция

Желінің болуы Вирксворттың әктас бизнесінің дамуына мүмкіндік берді, оның тасымалы 20 ғасырдың ортасына дейін оның негізгі қызметі болды. 1906 жылы ауыл шаруашылығы өнімдері, әсіресе сүт, сондай-ақ бірнеше тоқыма фабрикалары болды (Вирксворт Лондон үкіметтік мекемелері үшін қызыл лентаның негізгі жеткізушісі ретінде жағымсыз танымал болды). Желіде тұрақты жолаушылар тасымалы жүргізілді, Хезлвуд (ауылдан тік төбеден төмен орналасқан, бастапқыда Виндли деп аталған), Шоттл (алғашқыда Коуэрс-Лейн) және Идриджгей станциялары болды. Дербиден әр бағытқа үш, кейін алты жолаушы пойыз, жексенбі күні біреуі және екі жүк пойызы қатынайтын. Бірақ 1939 жылға қарай сүт көлігімен тасымалдана бастады, ал Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жолаушылар тасымалы күрт шектелді. Сағатына бір рет жүретін "37 нөмірі" автобус та жолаушылар санының азаюына себеп болды. 1947 жылы жолаушы пойыздары уақытша тоқтатылып, 1949 жылы ресми түрде тоқтатылды. Қазірге дейін (2014 жылғы мәлімет бойынша) Вирксворт пен Дерби (автобус станциясы) арасында сағатына бір рет (жексенбі күні бесеу) тікелей автобус (Trentbarton қызметі 6.1) 50 минуттық сапармен жүріп тұр. Дегенмен, ол негізгі жолмен емес, Белпер қаласы арқылы өтеді. Пойыз паркінің құрамына ғасыр басында Морекамб және Хейшем теміржолының булы моторлы вагондары, ал кейін Ярмут және Солтүстік Норфолк теміржолының булы рельс автобустары кірді. 1950 жылдардың басында желіге жақын тұратын адамдар Дербиде жобаланған жаңа дизельді рельс автобустарын сынау үшін пайдаланылған, өздігінен қозғалып бара жатқандай көрінген теміржол вагонының керемет көрінісін көрді – бұл жай ғана стандартты вагон болды, оған механизм орнатылып, жүргізушіге арналған екі жағына терезелер салынған, бұл британдық теміржол тасымалындағы үлкен өзгерістердің алғабасы болды. "Дерби жеңіл салмақтылары" жасалғаннан кейін, олардың әрқайсысы цехтан шыққаннан кейін желіде сынақтан өтті. Бастапқыда салынған үш вагонның бірі, M79900, IRIS сынақ вагоны ретінде қайта жаңартылып, жолаушылар тасымалына қайта оралды және жақында қалған екеуі де қосылды, олар 60 жыл бұрын сынақтан өткен осы желіде орналасқан.

Темір жол апаты

1981 жылғы 25 тамызда Вирксворттың оңтүстігінде толық жүкталған жүк пойзының бір бөлігі рельстен шығып, теміржол оқиғасы болды.

Төмендеу және жабылу

Тауарлардың көп бөлігі жолға ауысқанмен, әктас тасымалы жалғасты, оның ішінде бұрын Кромфорд және Хай Пик темір жолымен тасымалданған, ол 1967 жылы жабылған кезде. Тасымал көлемі 1980 жылдары үздіксіз дәнекерленген рельстерді орнатуға мүмкіндік бергенімен, өндіріс көбінесе жолмен тасымалданатын инертті материалдардан (құм, қиыршық тас) тұрды. 1991 жылы карьерлер Croxton and Garry Ltd (кейін Omya UK) компаниясына өтті, оларға теміржол байланысы қажет болмады. Wirksworth-тегі тұйықтары мен стансалық жүк ауласы әлі де Network Rail тізімінде болғанымен, Duffield-тегі басты желіге қосылыс үзіліп, қоршалған. EVR бір күні "қаржыландыру мүмкін болғанда" жүк ауласын және тұйықтарды сатып алып, жылжымалы құрам мен пойызды сақтау үшін қосымша кеңістік ретінде қайта пайдалана алады деген үміт бар.

Сақтау

1996 жылы WyvernRail компаниясына жолдың толық ұзындығы бойынша Жеңіл темір жолқатынауға рұқсат берілді. Wirksworth станциясы 2002 жылы қайта ашылды, ал Wirksworth пен Gorsey Bank арасындағы жолдың бірінші бөлігі 2004 жылы дизель-электр пойыздарымен (DMU) жолаушылар тасымалы үшін қайта ашылды, содан кейін 2005 жылы Ravenstor-ға жаңа желі салынды. 2008 жылдың 8 наурызында темір жол жолаушылар тасымалын оңтүстікке қарай кеңейтті, Wirksworth станциясы мен Idridgehay станциясы арасындағы желінің салтанатты ашылуы өтті – жолдың жалпы ұзындығының бір бөлігі ретінде. 2003 жылы WyvernRail Network Rail компаниясымен 15 жылға жалға алу шарты жасасты. 2005 жылдың мамыр айында олар сатып алуды мерзімінен бұрын аяқтап, темір жолдың көбін сатып алды. Ұсталған жалғыз бөлік – Уирксворт станциясының ауласы, ол Network Rail компаниясымен стратегиялық темір жол учаскесі ретінде сақталды және WyvernRail компаниясына үш жылдық мерзімге жалға берілді. 2005 жылдың шілдесінде WyvernRail Derwent Valley Line достарының бастамасымен Duffield темір жол станциясын қабылдады. Олар сол кездегі Central Trains компаниясының атынан станцияны күтіп ұстау және техникалық қызмет көрсетуді өз міндеттеріне алды. Қазіргі таңда желі жолаушылар тасымалы стандарттарына жеткізілді, бұл пойыздардың Wirksworth-тан Duffield-ке тікелей қатынау мүмкіндігін қамтамасыз етеді. Duffield-те жолаушылар тармақ платформасынан (3 платформа) Network Rail платформаларының біріне (1 немесе 2 платформа) өту арқылы негізгі теміржол желілеріне ауыса алады. Idridgehay және Shottle аралық станциялары бар.

Сигнал беру және желілерді пайдалану

Темір жол негізінен токендік жүйемен жұмыс істейді, және қазіргі уақытта Уирксворттан Даффилдке дейінгі учаскеде Аннет кілті түрінде бір токен бар. Вирксворттан Рейвенсторға дейінгі көлбеуде басқа Аннет кілті орналасқан. Желідегі қалыпты еңіс болғандықтан, Уирксворттан Даффилдке дейінгі учаске Уирксворт станциясының солтүстігінде орналасқан тоқтату нүктесімен қорғалған. Уирксворт-Даффилд желісі енді Шоттлде өткізу тізбегінің орнатылуымен екі бөлікке бөлінеді. Бұл қазіргі уақытта тек арнайы шаралар мен демалыс күндері ғана жүзеге асырылады, себебі тізбектің әр шетінде бір сигналшыдан тұратын экипаж күні бойы жұмыс істеуі керек, өйткені қазіргі уақытта тізбектен кіру және шығу қозғалысын орталықтан басқаруға арналған сигналдық пост жоқ. Бұрынғы Оддингли өткізу пункті қазіргі уақытта Шоттлда сигналдық пост ретінде пайдалану үшін қайта жаңартылуда. Тізбек аяқталғаннан кейін екі пойызды жүргізу жиірек болуы мүмкін. Уирксворттағы 3-платформада ерекше рельс жүйесі орнатылды. Рельстер өзара біріктірілген (үстіне жапсарласқан) болуы мүмкін, бұл платформаны жолаушылар пойыздары үшін пайдалануға немесе жақын орналасқан доктан вагондарға тас жинауға мүмкіндік беру үшін жасалған. Рельстің біріктірілген бөлігі қолмен басқарылатын тік бұрылыспен жұмыс істеді, бірақ Вирксворттан Рейвенсторға дейінгі пойыз токенінің бақылауында болды. Алайда, бұл мүмкіндік енді қажет болмағандықтан алынып тасталды. Желіде, кроссоверлердегі көрсеткіштерден басқа, физикалық сигналдар өте сирек болды (қазір де солай). Бір семафор сигналы Кладбище көпірінің астында орналасқан, бірақ ол жақында өткізу тізбегі үшін жасалған сигналдық жобаның аясында Шоттл станциясына көшірілді. Даффилд станциясында желінің соңы екенін ескерту үшін тағы бір электрондық сигнал орналасқан. Бұл сигнал платформаны қайта ашуға дайындық үшін қайта құру кезінде алынып тасталғанға дейін, шамамен қырық жыл бойы үнемі жанған деп есептеледі.

Станциялар

Эклсборн аңғарының темір жолының станциялары, солтүстіктен оңтүстікке қарай. Орналасуы Ашылған Жабдықталған жазбалар Фотография Ravenstor ашық 1 қыркүйек 2005 EVR салған жаңа станция, 1 қыркүйек 2005 ж. ашылды. Вирксворт ашылды 1 қазан 1867 16 маусым 1947 Ғимарат бұзылды, платформалар қайта жаңартылды. 1 қазан 2002 ж. қайта ашылды. Идриджгей ашылды 1 қазан 1867 16 маусым 1947 Ғимарат жеке меншікте, платформа сақталған. 8 наурыз 2008 ж. қайта ашылды. Шоттл ашылды 1 қазан 1867 16 маусым 1947 Ғимарат жеке меншікте, платформа сақталған. 9 тамыз 2014 ж. қайта ашылды. Хейзелвуд жабылды 1 қазан 1867 16 маусым 1947 Ғимарат жеке меншікте, платформа бұзылды. Платформаны қайта орнату және мүмкін болса қалпына келтіру қарастырылуда. Даффилд ашылды 1841 Ғимараттар бұзылды, тармақ платформасы сақталды, негізгі платформалар әлі де Дервент аңғары желісінде қолданылуда. 8 сәуір 2011 ж. қайта ашылды.

Бу локомотивтері

Эндрю Баркли 0 4 0Т 2360 Брайан Харрисон (Ferrybridge No.3) 1954 жылы салынған. – Он жыл сайын толық жөндеуден өтуде. 2019 жылы пайдаланудан алынған, 2021 жылы қызметке қайтару күтілуде. Қазан сыртқы мердігерде жөнделгеннен кейін рамаға орнатылды. Хадсвелл Кларк 0 6 0Т No 102 (зауыт нөмірі 1884, 1955) Кэтрин 1944 жылы салынған – Қайта жаңарту жұмыстары жүріп жатыр. Қазандық сыртқы мердігерде жұмыс жағдайына келтірілгеннен кейін рамамен қайта біріктірілді. Локомотивтің қайта құрастыру жұмысы соңғы кезеңде, 2021 жылы аяқталуы күтілуде. Багналл Austerity 0 6 0ST 2746 Герцог 1944 жылы салынған – Жөндеуде. Бұл локомотивтің BR 68012 деген жалған идентификациялық белгісі бар. BR Стандарттық классы 4 2 6 4T No 80080 1954 жылы салынған – Қызметте, қазандыққа рұқсат 2028 жылы бітеді. Мидленд темір жолынан уақытша алынған.

WyvernRail (Жылжымалы теміржол)

WyvernRail Limited 1992 жылы Англияның Дербишир графтығында Дуффилдтен Уирксвортқа дейінгі темір жолды қайта жаңғырту және пайдалану мақсатымен қоғамдық меншіктегі және жергілікті басқарылатын кәсіпорын ретінде құрылды. Бастапқы жоспар бойынша, желі Railfreight Construction (сол кездегі British Rail бөлімшесі, желіге жауапты) компаниясынан жалға алынып, Wirksworth пен Дерби арасында дизельді локомотивтермен, мүмкін 142-сыныптағы "Pacers" локомотивтерімен қоғамдық теміржол қызметі көрсету жоспарланған. Қолданылған модель "Ашық қолжетімділік" деп аталды, бұл қазіргі уақытта Hull Trains және Grand Central сияқты кейбір операторлар қолданатын жұмыс әдісі. 1993 жылғы Теміржол заңы WyvernRail-ге осы процесті бастауға қажетті құқықтық негізді құрды, бірақ заңда белгіленген салалық құрылым процестің өте баяулауына себеп болды. Желінің сақталуына Уирксворт станциясының ауласын стратегиялық жүк тасымалы орны деп белгілеу көмектесті, бұл ауланың теміржол пайдалануы үшін қорғалғанын және желіні жабуды өте қиын еткенін білдірді. 1990 жылы желі "өлімге жақын" жағдайға тап болды, ол кезде рельс алып тастау поезды Идриджгей мен Шоттл арасындағы шамамен 2 километрлік үздіксіз дәнекерленген рельсті алып тастауға кірісті. Ақырсоңында, British Railways басшылығы жұмысты тоқтатты, себебі желіде жаңа тас тасымалы пайда болуы мүмкін деген хабарлама тарады. Осының нәтижесінде желі консервацияланды және стратегиялық жүк тасымалы орны мәртебесі осы күнге дейін сақталып келеді. Жекешелендіруден кейін сала құрылымындағы өзгерістер WyvernRail-ге 1990 жылдардың ортасында желіге жауапты органдармен тұрақты қарым-қатынас орнатуда қиындықтар тудырды. Дегенмен, жердегі прогресс баяу болса да, WyvernRail мүмкіндік болған сайын белсенді болып қала берді. Ең маңызды жетістік – 1996 жылы желіге жеңіл теміржол лицензиясының берілуі болды, сонымен қатар WyvernRail басқа да жобаларды зерттеді. Осы кезеңде компанияның стратегиясы "ашық қолжетімділік" принципінен желіні тікелей жалға алуға немесе сатып алуға ауысты. 1997 жылы WyvernRail қызметіне қызығушылықтың артуына жауап ретінде "Дерби және Уирксворт теміржол қауымдастығы" құрылды. Қауымдастық келесі үш жылда баяу дамыды, бірақ 2000 жылы өзін Экклсборн аңғары теміржол қауымдастығы деп атағаннан кейін, желіге қол жеткізілгеннен кейін мүшелік саны күрт өсті. WyvernRail үшін прогресс 2000 жылдың жазында үдеді, Railtrack басшылығы компанияның қызметіне ғана қызығушылық танытпастан, келіссөздер үшін жаңа және конструктивті жағдайлар жасады, соның ішінде компанияның еріктілеріне желіге кіруге рұқсат берді. Бұл тәсіл желіні біртіндеп қайта жаңғыртуға, компанияны акционерлік қоғамға айналдыруға және 2002 жылдың сәуірінде WyvernRail plc акцияларын сәтті ұсынуға әкелді.