Кіріспе

Американдық опера әншісі, американдық баритон Томас Уолтер Хэмпсон (1955 жылғы 28 маусымда туған) – әлемнің ірі опера және концерт залдарында өнер көрсетіп, 170-тен астам музыкалық жазба жасаған американдық лирикалық баритон. Хэмпсонның опералық репертуарында 80-нен астам рөл бар, оның ішінде Моцарттың «Дон Джованни», Россинидің «Гийом Телл» және «Иль барбиере ди Сивилья», Томастың «Гамлет» және Чайковскийдің «Евгений Онегин» басты рөлдері бар. Верди репертуарының негізгі бөлігін «Дон Карлодағы» Поза, «Травиатадағы» Гермонт, «Макбет» және «Симон Боккенеградағы» басты рөлдер құрайды, сондай-ақ жақында Вагнердің «Парсифал» және Пуччинидің «Тоска» операсындағы Амфортас рөлдері де бар. Концерттік орындаушы ретінде Хэмпсон әлемдік деңгейде танымал, ол мұқият зерттелген және шығармашылықпен құрастырылған бағдарламалары арқылы әннің бай репертуарын түрлі стильдерде, тілдерде және дәуірлерде зерттейді. Ол неміс романтикалық әнінің ең маңызды орындаушыларының бірі, әсіресе Густав Малер музыкасын интерпретациялауымен белгілі. Конгресс кітапханасымен бірлесіп жүзеге асырған «Америка әндері» жобасы арқасында ол американдық әннің «елшісі» атанды. Хэмпсонның алуан түрлі және кең дискографиясы оған өмір бойы жеткен жетістіктері үшін Эдисон сыйлығын, төрт Эдисон сыйлығын, төрт Echo сыйлығын, көптеген VEB Deutsche Schallplatten, Gramophone Awards және Grand Prix du Disque сыйлықтарын, сондай-ақ алты Grammy Award номинациясын және бір Grammy Award сыйлығын сыйлады. Австриялық музыка компаниясы Vienna Acoustics өзінің динамиктерінің бірін «The Hampson Edition» деп атады. Әйгілі әнші Элизабет Шварцкопф өзінің шәкірті туралы: «Томас Хэмпсон – қазіргі Еуропадағы ең үздік әнші» деді.

Ерте өмір және білім

Индиана штатының Элькхарт қаласында туған Хэмпсонның екі үлкен қарындасы бар, олармен бірге бала кезінде шіркеуде ән айтқан. Кейін ол Оңтүстік Калифорния университетінің Торнтон музыка мектебінде оқуын жалғастырды, онда вокалдық жаттықтырушы Джек Метц және өмір бойына кеңесшісі болған баритон Хорст Гюнтермен жұмыс істеді. 1980 жылы Сан-Франциско операсының кастингінен өткен соң, ол Элизабет Шварцкопфпен танысқан Merola Opera бағдарламасына қатысты. 1981 жылы ол Метрополитен Опера Ұлттық Кеңесінің ұлттық финалдарында жеңіске жетті.

Ерте мансап

1980-ші жылдардың басындағы Еуропалық гастрольдер оған Дюссельдорфтағы Deutsche Oper am Rhein операсымен келісімшарт жасауға және Мерола бағдарламасында танысқан Элизабет Шварцкопфтан сабақ алу мүмкіндігін сыйлады. Дюссельдорф ансамблінің құрамында өткізген үш жылда (1981–1984) ол бірнеше екінші рөлдерде сахналық тәжірибесін жетілдірді, сонымен қатар Дюссельдорфта және басқа қалаларда маңызды рөлдерді орындады. Ол Дармштадтта Хензенің «Герцог Гомбургский» операсындағы атақты рөлді, ал Джонатан Миллердің қоюымен Моцарттың «Cosi fan tutte» операсында Гульельмо рөлін орындады, бұл оған АҚШ-та үлкен танымалдық әкелді. 1984 жылы ол Цюрих опера театрында жетекші лирикалық баритон ретінде жұмысқа қабылданды, соның ішінде Харнонкорт-Поннелдің аңызға айналған Моцарт цикліне қатысты, оған Да Понте операларының барлығы және 1987 жылғы әйгілі «Дон Жуан» қойылымындағы атақты рөл кірді. Осы кезеңде ол Гамбург, Кельн және Вена опера театрларымен де жұмыстасты, сондай-ақ 1984 жылы Лондонның Вигмор-холлдағы тұңғыш жеке концертін өткізді. Оның АҚШ-тағы тұңғыш жеке концерті 1986 жылдың 14 сәуірінде Нью-Йорктегі The Town Hall залында өтті, онда The New York Times оны «ұсынысқа лайық келбеті, сахнадағы әсерлі бейнесі және тіпті концерттік форматтың шеңберінде де керемет актерлік шеберлігі» үшін жоғары бағалады. Содан кейін, 1986 жылдың 9 қазанында ол «Метрополитен Операсында» «Фигароның үйленуі» операсындағы Сандро рөлінде дебют жасады. 1986 жылы ол Леонард Бернштейннің оқуына шақырылды, нәтижесінде Гэмпсон 1987 жылы Бернштейннің жетекшілігімен Пуччинидің «Богема» операсының Римдегі жартылай сахналық қойылымында қатысты, ал одан кейін Вена филармониясымен Гюстав Малердің «Kindertotenlieder» (1988), «Rückert Lieder» (1990) және «Lieder eines fahrenden Gesellen» (1990) операларын орындады. Осы сәттен бастап ол «ғасырдың соңындағы жетекші лирикалық баритон» ретінде танылды.

1990 жылдар

Келесі жылдары Хэмпсон әлемнің ең маңызды концерт залдарында (соның ішінде Avery Fisher Hall, Barbican Centre, Carnegie Hall, Concertgebouw, Royal Albert Hall, Théâtre du Châtelet), опера театрларында (соның ішінде Lyric Opera of Chicago, Metropolitan Opera, Paris Opera, Royal Opera House Covent Garden, San Francisco Opera, Vienna State Opera) және фестивальдарда (көбінесе Моцарт фестивалі, Maggio Musicale, Зальцбург фестивалі) өнер көрсетті. Онда Хэмпсон әлемдегі ең танымал пианистермен (соның ішінде Джон Браунинг, Джеффри Парсонс, Вольфрам Ригер, Крейг Рутенберг, Вольфганг Саваллиш), оркестрлермен (соның ішінде Чикаго симфониялық оркестрі, Хьюстон симфониялық оркестрі, Нью-Йорк филармониясы, Филадельфия оркестрі, Сан-Франциско симфониялық оркестрі, Римдегі Санта-Чечилия академиясының оркестрі, Спокан симфониялық оркестрі, Берлин штацкапеллесі, UBS Verbier оркестрі) және дирижерлермен (соның ішінде Даниэль Баренбойм, Кристоф Эшенбах, Даниэль Гатти, Владимир Юровский, Джеймс Левин, Фабио Луизи, Курт Мазур, Зубин Мехта, Сейджи Озава, Антонио Паппано, Майкл Тилсон Томас және Франц Велсер-Мёст) бірге сахнаға шықты. 1990 жылы Хэмпсон Джеффри Парсонспен бірлесіп Teldec лейблінде Des Knaben Wunderhorn атты алғашқы жеке концерттік альбомын шығарды. Жазу кезінде қолданылған фортепиано Малерге тиесілі болған. "Нью-Йорк Таймс" газеті жазған әндер "жарықтандыратын сұлулыққа ие және әңгімешінің сиқырын сезіндіреді" деп мақтап жазды. Сол жылдың ақпан және наурыз айларында Хэмпсон Бернштейнмен серіктестігін жалғастырды, алдымен Малердің "Rückert Lieder" және "Lieder eines fahrenden Gesellen" шығармаларын орындап, олар кеңінен бағаланды, содан кейін Вена филармониясымен Малердің екі циклын орындап Карнеги залында дебют жасады (Бернштейннің осы залдагы соңғы қоғамдық өнері). Қараша айында ол Сан-Франциско операсында Монтевердидің "Улиссаның отанына оралуы" операсындағы басты рөлді орындап дебют жасады, ал Метрополитен операсында Дон Джованни рөлінде алғаш рет сахнаға шықты. 1991 жылы Хэмпсон Курт Мазурдың дирижерлігімен Аарон Коплендтің "Ескі американдық әндерін" орындап, Линкольн орталығынан тікелей эфирде Нью-Йорк филармониясының маусымын ашты. Ол сондай-ақ Метрополитен операсының 25 жылдығына арналған гала-концертте ән шырқады, ол бейнежазбаға/CDV-ге тікелей жазылды. Сол жылы ол EMI/Angel лейблінде Коул Портерге арналған құрмет альбомын шығарды. 1992 жылы Джон Корильяно, Роберт Шоу, Кристоф фон Дохнани және Йо-Йо Мамен бірге "Музыкалық Американың Жыл әншісі" атағын алды. 1993 жылы Хэмпсон Монте-Карлода Томас Хамлетінің басты кейіпкерінің алғашқы рөлін орындады. Бұл қойылым кейіннен EMI/Angel үшін жазылды. Сол жылы ол Royal Opera House, Covent Garden және Метрополитен операсында Il barbiere di Siviglia, Зюрихта Вердидің Don Carlo-дағы Posa рөлінде дебют жасап, репертуарын кеңейтті, сондай-ақ Хензедің Der Prinz von Homburg-тағы басты рөлді және Берлиоздың Les Troyens операсындағы Chorebe рөлін орындады. 1993 жылы Хэмпсон классикалық әлемде институционалдық қатысуын бастады, ол Массачусетс штатының Ленокс қаласында өткен Танглвуд фестивалінде шеберлік сыныптарын өткізді. Сол жылы ол өзінің туған қаласы Вашингтон штатының Спокан қаласындағы Уитворт колледжінен музыка саласының құрметті докторлық дәрежесін алды және Малер әндерінің жаңа сындық басылымын шығаруға үлкен үлес қосты, сонымен қатар Джеффри Парсонспен бірлесіп жазды. 1994 жылдың қаңтар айында Хэмпсон Хьюстон симфониялық оркестрімен Mahler және Copland әндерін орындап, Кристоф Эшенбахтың дирижерлігімен дебют жасады. Сол айда ол Халықаралық классикалық музыка сыйлығының "Жылдың еркек әншісі" атағын алды. Содан кейін ол бес айлық турнеге шықты, ол оны жиырмадан астам қалаға алып барды, Реутлингенде, Вашингтон штатындағы мемлекеттік колледжде, Айова қаласында, Форт-Уорт қаласында, Квебек қаласында және Нью-Йорктегі Буффалода концерттік дебют жасады. Шілдеде ол Моцарт фестивалін Линкольн орталығынан тікелей эфирде ашты, содан кейін тамыз айында Барбер мен Малердің жеке концертімен Сальцбург фестивалінде өнер көрсетті. Қыркүйек айында ол Конрад Суза мен Филип Литтлдің "Қауіпті қарым-қатынастар" операсының әлемдік премьерасында басты рөлді орындады, содан кейін қазан айында өзінің және доктор Ренате Хилмар Войттың зерттеулеріне негізделген 20 Lieder und Gesänge жазды. 1995 жылы Хэмпсон классикалық музыкаға қосқан үлесі үшін екі марапатты алды: 1994 жылғы Канн классикалық музыка сыйлығы – "Жыл әншісі" және Эхо музыка сыйлығы – "Ең үздік еркек әнші". Сол жылы ол көптеген маңызды қойылымдарда өнер көрсетті, соның ішінде Джеймс Левиннің жетекшілігімен Карнеги залында "Das Lied von der Erde", Кэтлин Баттлмен Линкольн орталығынан тікелей эфирде, Вольфганг Савалиш дирижерлік еткен Бриттеннің Римдегі соғыс реквиемі, Густав Малердің барлық әндерін орындап (Хэмпсонның жаңа сындық басылымы) Concertgebouw-дағы Малер фестивалі және Савалиш пен Филадельфия оркестрімен Академиялық музыка залындағы тағы бір өнер көрсетуі. Хэмпсон 1996 жылы американдық әндерге деген қызығушылығын дамыта бастады, алдымен қаңтарда WNET артық пайда табуға арналған гала-концертінде өнер көрсетіп, содан кейін мамыр айында "I Hear America Singing: Great Performances" жобасын түсірді. 1996 жылдың ақпанында президент Билл Клинтон Хэмпсонды француз президенті Жак Ширакты құрметтеу үшін Ақ үйde ән салуға алғашқы шақырды. Сонымен қатар, ол маусым айында Лондонның Корольдік музыка академиясының құрметті мүшесі болып қабылданды. Хэмпсонның 1996 жылғы басқа да маңызды өнер көрсетулеріне Сальцбургтағы Моцартеум университетінде шеберлік сыныптарының сериясы және Париж бен Лондондағы Люк Бонди режиссерлік еткен Don Carlos операсының екі қойылымы кірді. 1997 жылдың сәуір айында ол Вена мемлекеттік операсында Чайковскийдің осы аттас операсындағы Евгений Онегин рөлінде алғаш рет өнер көрсетті, ал мамыр айында ол Венадағы Theater an der Wien-дегі Шуберттің Alfonso und Estrella операсының сирек қойылымы үшін Харнонкурмен қайта қауышты. Хэмпсон сондай-ақ американдық музыкалық фигура ретінде бекітілді, алдымен PBS өндірісі "Thomas Hampson: I Hear America Singing" жобасында көркемдік директор, креативтік кеңесші және орындаушы ретінде қызмет етті, содан кейін EMI-дің "Жыл әншісі" сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ Метрополитен операсында Беллинидің I puritani операсындағы Риккардо рөлінде алғаш рет өнер көрсетті, оның өнері Метрополитен операсының гильдиясынан "ең бай белканто өнері" деп мақталды. Қазан айында ол Вена мемлекеттік операсындағы Доницеттидің сирек қойылатын Linda di Chamounix операсындағы Антонио рөлін дебют жасады. Хэмпсон 1998 жылды Ричард Дэниелпурдың Elegies операсының әлемдік премьерасымен Флорида штатының Джексонвилле қаласында бастады, содан кейін Карнеги залында қайта орындады. Ақпан айында ол I Hear America Singing жобасын орындау үшін Джерри Хэдли, Шеріл Студер және Крейг Рутенбергпен бірікті. Жыл соңында Хэмпсон Вена мемлекеттік операсында қайтадан өнер көрсетті, бұл жолы Россинидің Guillaume Tell операсындағы басты рөлді орындады. 1999 жылдың басында Хэмпсон Метрополитен операсында Массене операсының бартондық нұсқасындағы Вертер рөлінде қайтадан өнер көрсетті, сонымен қатар Сьюзан Грэммен бірге сахнаға шықты. Сәуір айында ол Ақ үйde гала-концертте сопрано Рене Флемингпен бірге өнер көрсетті. Шілдеде ол Вагнердің Tannhäuser операсындағы Вольфрам рөлінде тағы бір дебют жасады, бұл рөл кейіннен оған 2002 жылғы "Грэмми" сыйлығын "Ең үздік опералық жазба" номинациясында жеңіске жеткізді. Тамыз айында ол Бузонидің Doktor Faust операсында тағы бір дебют жасады.

2000 жылдар

2000 жылдың басында Гэмпсон Густав Малерге деген қызығушылығына оралып, ақпан айында Карнеги залында Малер шығармаларынан тұратын концерт берді. Ол сондай-ақ «Мет» операсында «Доктор Фауст» спектакліндегі рөлін қайта орындады. Сол жылы ол Кеннеди орталығының көркемдік кеңесінің мүшесі болып, Вашингтон ұлттық соборында Элинор Ремик Уорреннің 100 жылдығына арналған шарада ән шырқады. Сол жылдың соңында ол Рене Флемингпен бірге Массененің «Таис» операсының жазбасын шығарды. 2001 жылдың ақпан айында ол Париж операсы мен Лондондағы Корольдік опера театрында Вагнердің «Парсифаль» операсында Амфортас партиясын орындады, содан кейін төрт ай бойы Еуропа мен АҚШ-та гастрольдік концерттер берді, осы концерттерде Владимир Юровский мен Франц Велсер-Мёстпен бірге өнер көрсетті. 2002 жылы бірнеше жаңа рөлдерде дебют жасады, соның ішінде сәуір айында Париждегі Шателе театрында Рихард Штраустың «Арабелла» операсындағы Мандрика рөлі (Карита Маттиламен бірге), маусым айында Фридрих Серханың «Der Riese vom Steinfeld» операсының әлемдік премьерасы, ал қазан айында екі спектакль: бірі Даниэле Гаттидің жетекшілігімен және Питер Штайннің режиссерлігімен Вена мемлекеттік операсында Вердидің «Симон Бокканегра» операсындағы атаулық рөл, екіншісі – Вольфганг Рихмнің «Sechs Gedichte von Friedrich Nietzsche» операсының дүниежүзілік премьерасы Кельн қаласында. Желтоқсан айында ол Чикаго лирикалық операсында «Таис» операсында Афанаэль рөлінде алғаш рет сахнаға шықты. 2003 жылы Гэмпсон композитор Уго Вольфтың шығармаларына арналған концерттік бағдарламаны ұсынды, алдымен ақпан айында Карнеги залында (пианист және дирижер Дэниел Баренбойммен бірге), содан кейін Зальцбург фестивалінде «The Hugo Wolf Project» атты туындысымен. Сол жылы ол «Таннхойзер» және «Дон Джованни» операларындағы рөлдерін қайта орындады, сондай-ақ «Эмерсон» струнный квартетімен бірге Довер бич ақындық шығармасының аранжировкасын орындады. Сол жылы ол Вена филармониясымен бірге Фридрих Серханың «Баал гезанге» операсын Зубин Мехта жетекшілігімен орындады. 2004 жылы Гэмпсон «Метрополитен опера» театрына оралып, «Дон Джованни» операсындағы атаулық рөлді орындады, содан кейін Сейджи Озава жетекшілігімен Вена мемлекеттік операсының Жапония гастролінде де осы рөлді қайталады. Ол Отто Шенктің режиссерлігімен және Марк Элдердің дирижерлігімен қойылған «Таннхойзер» операсында да қайтадан өнер көрсетті. Сол жылы ол Конгресс кітапханасымен бірлесіп жұмыс істей бастады, нәтижесінде «Hampsong Foundation» қоры құрылды. 2005 жылы Зальцбург фестивалінде «Un ballo in maschera» операсында дебют жасады, содан кейін «La traviata» операсында Гермонт рөлінде өнер көрсетті. Сол жылы ол өзінің www.thomashampson.com веб-сайтын іске қосты. Соңында, Гэмпсонның Конгресс кітапханасымен ынтымақтастығы оны 2006 жылдың жазына дейін жалғасқан 12 қалалық концерттік турнеге алып шықты. 2006 жылы «Heidelberger Frühling» фестивалі мен «Hampsong Foundation» бірлесіп «Des Knaben Wunderhorn» баспасының 200 жылдығын концерттер, симпозиумдар мен шеберлік сабақтарымен атап өтті. Сол жылы Вена мемлекеттік операсының қайта ашылуының 50 жылдығы да тойланды, және Гэмпсон осы мерекеге арналған гала-концертте ән шырқады. Гэмпсон Моцарттың 250 жылдығына орай тағы бір рет Зальцбург фестивалінде өнер көрсетті. Жылдың қойылымдарына Вердидің «Макбет» операсындағы атаулық рөл, «Доктор Фауст» операсындағы атаулық рөл және «Арабелла» операсының жаңа қойылымында Мандрика рөлі кірді. 2007 жылы Гэмпсон «Мет» операсында «Симон Бокканегра» операсына оралды. Мамыр айында ол Карнеги залында Сан-Франциско симфониясымен бірге өнер көрсетіп, үлкен мақтау алды. 2008 жылы Гэмпсон «Метрополитен опера» театрында Вердидің «Эрнани» операсының қайта қойылымында Карло рөлін ойнады. Ол Массененің «Таис» операсындағы Афанаэль рөліне де қайта оралды, бұл жолы Рене Флемингпен бірге, сондай-ақ «Метрополитен опера» мен Карнеги залының ашылу кештерінде ән шырқады. Екі қойылым да бүкіл әлем бойынша көрсетілді. Маусым айында Гэмпсон өзінің медиа өнімдерін бақылауға алып, өзінің тәуелсіз «Thomas Hampson Media (THM)» жазбалар компаниясын құрды, алты альбомын «iTunes» арқылы қайта шығарды. 2009 жылы «Метрополитен опера» театрының 125 жылдығын тойлау аясында Гэмпсон тенор Пласидо Домингомен бірге «Парсифаль» операсының соңғы көрінісін орындады. Ақпан айында ол Майкл Догертидің «Линкольннан хаттар» атты әнінің әлемдік премьерасында Спокан симфониясымен бірге, содан кейін «Мет» операсында «Евгений Онегин» операсындағы атаулық рөлді орындады. Наурыз айында ол Цюрих операсында Пуччинидің «Тоска» операсында Скарпия рөлінде дебют жасады. Мамыр айында ол АҚШ Жоғарғы сотында концерттік бағдарлама ұсынды. Сол жылдың қыркүйек айынан бастап Гэмпсон «New York Philharmonic» оркестрінің тұңғыш резидентуралық әртісі атанды. Қараша айында Гэмпсон www.songofamerica.net веб-сайтын іске қосты, бұл американдық ән мәдениеті мен тарихына арналған интерактивті деректер базасы, содан кейін «Song of America» турына қайта оралды, 2009 жылдың шілдесінен 2010 жылдың ақпанына дейін 13 концерттік бағдарлама ұсынды.

2010 жылдар

Оның өнерпаздық кестесінен өзге, Хэмпсонның қазіргі мансабының көп бөлігі музыкалық зерттеулер мен білім беруге арналған. Осылайша, 2010 жылдың наурыз айында ол мобильді қосымшада қолжетімді алғашқы тікелей эфирде көрсетілетін классикалық музыканы ұйымдастырды: Манхэттен музыка мектебінің қашықтықтан оқыту бағдарламасы ұйымдастырған Малер әндері бойынша шеберлік классы. Сол жылы ол композитор Джон Адамстың 19 минуттық музыкалық монологы – «Жараны сақтандырушы» спектаклінде өнер көрсетті. Сондай-ақ ол Леонард Слаткиннің дирижерлігімен «Травиата» қойылымында ойнады, бірақ кейіннен Слаткин өндірістен бас тартты. 2010 жылы Хэмпсон Америка өнер және ғылым академиясына сайланды. 2011 жылы Хэмпсон 11 қыркүйек оқиғасына негізделген Кристофер Теофанидистің «Солдаттың жүрегі» операсының әлемдік премьерасында Рик Рескорла рөлін орындады. Хэмпсон Малер қоғамындағы қызметін жалғастырып, 2011 жылы Малердің қайтыс болғандығының 100 жылдығына арналған 50-ден астам концертте өнер көрсетті. Сол жылы Хэмпсонг қоры мен Чикагоның WFMT радиожелісі бірлесіп шығарған «Америка әні» радиосериясының тұсаукесері өтті. Хэмпсон жүргізген серияда ән арқылы американдық мәдениет тарихы зерттеліп, 13 сағаттық бағдарламалардан тұрады; ол АҚШ-тың 200-ден астам нарығында көрсетілді. 2012 жылы Хэмпсонның жұмысына Вердидің «Отелло» операсындағы Яго рөлі және Хиндемиттың «Матис дер Малер» операсындағы бас рөл кірді, екеуі де Цюрих операсында қойылды, ал ол Метрополитен операсында Вердидің «Макбет» рөлінде дебют жасады. Маусымның басқа да жарқын сәттеріне Ұлттық симфониялық оркестр және Кристоф Эшенбах, Мюнхен филармониясы және Зубин Мехта, Лос-Анджелес филармониясы және Густаво Дудамель, Питтсбург симфониясы және Манфред Хонек, сондай-ақ Израиль филармониясы және Зубин Мехтамен бірлескен концерттері кірді. Ол CNN-нің «Fusion Journeys» телесериалында түсірілді, онда Оңтүстік Африкада Ladysmith Black Mambazo тобымен музыкалық алмасу кезіндегі оқиғасы көрсетілді. 2013 жылы ол Decca Classics лейблі үшін Кристин Ополайс және Джозеф Каллежамен бірге Вердидің «Саймон Бокканегра» операсын жазды. Сол жылы ол «Граммофон» атақ залына енгізілді. 2015 жылы ол Нью-Ингланд консерваториясынан Құрметті музыка докторы дәрежесін алды, сондай-ақ сол жылы Карнеги залында Пулитцер сыйлығының иегері Дженнифер Хигдонның жаңа шығармасының премьерасын өткізді. 2016 жылы Хэмпсон Бавария мемлекеттік операсында Мирослав Шрнканың «Оңтүстік полюс» операсының әлемдік премьерасымен опералық репертуарына тағы бір рөл қосты.

2020 жылдар

Хэмпсон 2020 жылы Heidelberger Frühling Music Award сыйлығын алды.

Жеке өмір

Хэмпсон Андреа Херберштейнге үйленген, оның үш өгей баласы бар. Бірінші некесінен Меган есімді бір қызы бар, ол 1986 жылы ажырасып кеткен. Оның үлкен қызы Кэтрин әнші Лука Пизарониге үйленген, оны әкесі таныстырған. Венада ұзақ мерзімге қоныстанғаннан кейін, Хэмпсон уақытын Нью-Йорк пен Цюрих арасында бөліп бастады.

Оқыту және стипендия

Оның концерттік кестесінен өзге, Хэмпсонның қазіргі кәсіби жолының көп бөлігі музыкалық зерттеулер мен білім беруге арналған. 2007 жылы ол Манхэттен музыка мектебінің басқарма мүшесі болып бекітілді, сонымен қатар ол көркемдік кеңесшілер кеңесінің құрамында, бұл оған мектептің қашықтықтан оқыту бағдарламасы үшін шебер-сабақтарды жиі өткізуге мүмкіндік береді, олар тікелей эфирде интернет пен смартфон қолданушыларына таратылады. 2011 жылдың наурыз айында Хэмпсон ән өнеріне деген адалдығын Хайдельберг Фрюлинг фестивалі аясында алғашқы Lied академиясын ашу арқылы жалғастырды. Хэмпсонның көркемдік басшылығымен және Грэм Джонсон, Бриджит Фассбендер және Николаус Харнонкорт сияқты белгілі шеберлердің қатысуымен, Академия жыл сайын неміс қаласын Lied өнерінің халықаралық орталығына айналдырады.