Шеррилл Милнс: Американдық опера әншісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық опера әншісі (туған 1935)

Шеррилл Милнес (10 қаңтар 1935 жылы туған) – американдық драмалық баритон, ең көп танылғаны Верди рөлдерімен. 1965 жылдан 1997 жылға дейін Метрополитен операсымен байланысты болды. Оның дауысы – жоғары драмалық баритон, жақсы легато мен өткір ритмдік стильдің үйлесімі. 1965 жылы, 30 жасында, ол Метрополитен операсында дебют жасады. Одан кейін көп ұзамай халықаралық дебюті өтті, және Милнес 1970-ші және 1980-ші жылдары әлемдегі көрнекті Верди баритондарының біріне айналды.

Ерте өмір

Милнес Иллинойс штатының Даунерс-Гроув қаласында дүниеге келген. Оның әке-шешесі сүт шаруашылығымен айналысқан. Бала кезінде ол күшті және әртүрлі музыкалық қабілеттерін көрсеткен. Ән айтудан басқа, фортепиано, скрипка, альт, контрабас, кларнет және туба да тартып ойнаған. Ол әрқашан операға бейім болмаса да, әкесінің сиырларына көп сағаттап ән айтқан, бірде тракторда опералық күлкіні жаттығудан табылған. Орта мектепте Милнес анестезиолог болуды жоспарлаған, бірақ кейін музыка біліміне қайта оралды, Дрейк және Солтүстік-Батыс университеттерінде оқыды, мұғалім болуды көздеген. Дрейк және Солтүстік-Батыс университеттеріне ауысудан бұрын Солтүстік Орталық колледжінде білім алған. 1958 жылдан 1963 жылға дейін Маргарет Хиллистің жетекшілігімен Чикаго симфониялық хорының құрамында болды, Чикаго симфониялық оркестрінің алтыншы музыкалық директоры Фриц Райнердің басшылығымен бірнеше рет өнер көрсеткен. Дрейк университетін бітіргеннен кейін ол бір жаз Санта-Фе операсында шәкірттікке түсті, содан кейін опера әншісі болуға бел буып, әйгілі сопрано Роза Понселлмен қысқа мерзім оқыды. Милнес 2006 жылы Солтүстік Орталық колледжінен құрметті докторлық дәрежесін алды.

Мансап

Мильнс 1960 жылы Бостон опера компаниясында мансабын бастады, Борис Голдовскийдің опера театрына қосылды және «Дон Джованни» операсында Масетто рөлінде дебют жасады. Карьерасының басында Мильнсті танымал талантты менеджер Герберт Барретт басқарды. 1961 жылы ол Андреа Шениеде Жерар рөлінде Понселдің Балтимор операсында дебют жасады. 1964 жылы Мильнес Нью-Йорк операсында Гуноның «Фауст» операсындағы Валентин рөлін орындап, өзінің алғашқы үлкен жетістігін жасады (Мефистофель рөлінде Норман Трейглдің қарама-қарсысында), осы рөлмен ол 1965 жылы Метрополитен операсында дебют жасады. 1967 жылы ол Метте Марвин Дэвид Левидің «Аза болу Электраға айналады» атты дүниежүзілік премьерасында капитан Адам Брант рөлін ойнады. 1964 жылы Мильнес Миландағы Teatro Nuovo театрында «Севильский шаштараз» операсынан Фигаро әнін орындап, еуропалық дебютін жасады. Алайда, 1968 жылы Вердидің «Луиза Миллер» операсындағы Миллер рөлі оны халықаралық даңққа жеткізді. Мильнес 1970-ші жылдары Метте жетекші баритон болды, ол жерде әсіресе Верди операларындағы өнерлері үшін үлкен құрметке ие болды. 1982 жылдан бастап Мильнес кенеттен дауыс проблемаларына тап болды, оларды жеңу үшін көп уақыт кетті. 1984 жылы ол Сергей Рахманиновтың «Мона Ванна» операсының бірінші актісінің әлемдік премьерасында өнер көрсетті, бұл опера композитордың фортепиано партиясы түрінде қалған және Игорь Букетовпен оркестрленген болатын. Алайда Мильнстің таланты тек опера сахнасымен ғана шектелмеді. 1971 жылы ол Эзра Ладерманның «Дэвид еңірегенде» операсының премьерасында Альфредо Антонинидің музыкалық жетекшілігімен CBS телеарнасында Дэвид рөлін ойнағанда сыншылардың мақтауына ие болды. 1964 жылы, он жылға жуық уақыт бұрын, ол Антонинимен бірге Гектор Берлиоздың қасиетті ораториясы «Балалық шақ» теледидарлық бейімделуінде Әулие Жозеф рөлін сомдады. Мильнес 1982 жылы Иллинойс штатының Урбана қаласында өткен Phi Mu Alpha Sinfonia бауырластығының «Чарльз Э. Латтон Музыка адамы» сыйлығын алды. Ол 1954 жылы Дрейк университетінде Альфа Бета бауырластығына қабылданды. Сол жылы Италия үкіметі оны «Commendatore Ordine al Merito della Repubblica» атағымен марапаттады. 1986 жылдың 5 шілдесінде ол Нью-Йорк филармониясының «Азаттық мүсінінің» 100 жылдығына арналған құрмет көрсетуіне қатысты, оны ABC тікелей эфирде көрсетті. Зубин Мехта жетекшілік еткен оркестр Орталық паркте өнер көрсетті. 1996 жылдың қыркүйегінде Мильнес француз үкіметімен «Өнер мен әдебиет орденінің» шавалиері (Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres) орденімен марапатталды. 32 жылдық өнер жолында 653 қойылымнан кейін ол 1997 жылдың 22 наурызында «Аида» операсындағы Амонасро рөлімен Метрополитенде соңғы рет өнер көрсетті. 1998 жылы Мильнес «Американдық ария» атты естеліктер жинағын жариялады. Қазіргі уақытта Мильнес Норт-Уэстерн университетінде дауыс сабақтарын беретін профессор-эмиритус болып табылады. Ол Йель университетінің Санфорд медалімен марапатталған. Мильнес 2003 жылы Иллинойс губернаторының қолдауымен Иллинойс Линкольн академиясының лауреаты болып танылды және «Өнер саласындағы ең жоғары наградасы» саналатын Линкольн орденімен марапатталды. Мильнес Кресскиллде (Нью-Джерси) тұрды, қазіргі уақытта Флорида штатының Палм-Харбор қаласында әйелі мен ұлы Теомен бірге тұрады.

Milnes began his career with the Opera Company of Boston in 1960, joining Boris Goldovsky's Opera Theater, and debuting as Masetto in Don Giovanni. From very early on in his career, Milnes was managed by well known talent manager Herbert Barrett. In 1961, he made his debut at Ponselle's Baltimore Opera as Gérard in Andrea Chénier. In 1964, Milnes made his first major breakthrough singing the role of Valentin in Gounod's Faust at the New York City Opera (opposite Norman Treigle as Méphistophélès), the role with which he also made his Metropolitan Opera debut in 1965. In 1967 he created the role of Captain Adam Brant in the world premiere of Marvin David Levy's Mourning Becomes Electra at the Met. In 1964, Milnes also made his European debut singing Figaro from The Barber of Seville at the Teatro Nuovo in Milan. However, it was his performance as Miller in Verdi's Luisa Miller in 1968 which catapulted him into international fame. Milnes was the leading baritone at the Met during the 1970s, singing to great acclaim there, especially for his performances in Verdi operas. Beginning in 1982, Milnes experienced sudden serious vocal health problems which took him some time to surmount. In 1984, he sang in the world premiere of Act I of Sergei Rachmaninoff's opera Monna Vanna, which had been left in piano score by the composer and orchestrated by Igor Buketoff. Milnes' talents were not confined, however, solely to the operatic stage. As early as 1971 he had already received critical acclaim while featured in the role of David during the premier of Ezra Laderman's opera And David Wept, on the CBS Television network, under the musical direction of Alfredo Antonini. Nearly a decade earlier in 1964 he also collaborated with Antonini, playing the role of Saint Joseph in a televised adaptation of Hector Berlioz's sacred oratorio L'enfance du Christ. Milnes was awarded Phi Mu Alpha Sinfonia fraternity's Charles E. Lutton Man of Music Award at its 1982 national convention in Urbana, Illinois. He had been initiated into the Fraternity's Alpha Beta chapter at Drake University in 1954. In the same year was honored by the Italian government as "Commendatore Ordine al Merito della Repubblica"

On July 5, 1986, he performed on the New York Philharmonic's tribute to the 100th anniversary of the Statue of Liberty, which was televised live by ABC. The orchestra, conducted by Zubin Mehta, performed in Central Park. In September 1996, Milnes was honored by the French government with the distinguished Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres. After 32 years and 653 performances, he made his final appearance at the Metropolitan on March 22, 1997 as Amonasro in Aida. In 1998, Milnes published a memoir, American Aria. Milnes is currently a professor emeritus in voice at Northwestern University. He is a recipient of Yale University's Sanford Medal. Milnes was inducted as a Laureate of The Lincoln Academy of Illinois and awarded the Order of Lincoln (the State’s highest honor) by the Governor of Illinois in 2003 in the area of The Performing Arts. Milnes has been a resident of Cresskill, New Jersey, and currently resides in Palm Harbor, Florida with his wife and son, Theo.

VOICExperience қоры

2001 жылы Милнес және оның әйелі, сопрано Мария Зувес, жас әншілерді оқыту мақсатындағы VOICExperience Foundation коммерциялық емес қорын құрды. Ол Милнес, Тони Рэндалл, Мартина Арройо және Ричард Такер музыкалық қорының президенті Барри Такер жүргізген шеберлік сабақтар сериясынан өркендеді. Флорида штатында орналасқан бұл қор бірнеше білім беру бағдарламаларын, семинарларды, насихаттау шараларын және қоғамдық өмірді жақсарту бағдарламаларын ұсынады. Флоридада қор Тампа шығанағы аймағындағы әншілерге арналған The Florida VOICE жобасын іске асырады. Нью-Йорк қаласында қор Opera As Drama бағдарламасын жүзеге асырады, бұл жаңа кәсіби опера әншілері үшін бір апталық карьераны дамыту бағдарламасы болып табылады және Opera America Ұлттық опера орталығында көпшілік алдында қойылыммен аяқталады. Саванна дауыстар фестивалі аясында қор Teen VOICE семинарын және Milnes VOICE студиясын ұйымдастырады.