Кіріспе
1964 жылғы Еуропа ұлттары кубогы – УЕФА Еуропа чемпионатының екінші турнирі. Финалдық турнир Испанияда өтті. Жеңімпаз – турнирдің ұйымдастырушылары, Кеңес Одағын 2:1 есебімен ұтқан Испания құрамасы. Турнир нокаут жүйесі бойынша өтті, 29 команда қатысты (Грекия Албаниямен ойнаудан бас тартып, жеребеден кейін турнирден шықты). Кеңес Одағы, Австрия және Люксембург командалары 1/16 финалына тікелей жолдама алды. Командалар жартылай финалға дейін өз алаңында және қарсыласының алаңында өзара кездесті, ал соңғы төрт команда финалдық турнирге өтті, оның өткізілу орны командалар анықталғаннан кейін белгіленді. Іріктеу кезеңінде Люксембург сенсация жасады: Нидерландыны жалпы есеп бойынша 3:2 (1:1 және 2:1) есебімен жеңіп, Даниямен 3:3 және 2:2 есебімен тең түсті, бірақ қайта матчта 1:0 есебімен жеңілді. Осылайша Дания финалдық турнирге ең күтпеген команда ретінде ілікті, оларға Кеңес Одағы, Испания және Венгрия қосылды. Жартылай финалда Кеңес Одағы Барселонада Данияны 3:0 есебімен жеңіп, ал Испания Мадридте қосымша уақытта Венгрияны 2:1 есебімен ұтты, жеңіс голын Амансио соқты. Бұл Испания мен Кеңес Одағы арасындағы финалдық матчты белгіледі, Испания бұрын, Мәскеуге барып, Кеңес Одағымен ойнаудан бас тартқандықтан төрт жыл бұрын дисквалификацияланған еді. Осы жолы – және Еуропа чемпионатының тағдыры шешілген кезде – Франко генерал өзінің командасына кеңестік командамен ойнауға рұқсат берді. Мадридтегі «Сантьяго Бернабеу» стадионында 79 мыңнан астам көрерменнің алдында, оның ішінде Франконың өзі, үй иелері Марселиноның соңғы минуттағы голының арқасында 2:1 есебімен жеңіске жетті.
The 1964 European Nations' Cup was the second edition of the UEFA European Championship. The final tournament was held in Spain. It was won by the hosts 2–1 over the defending champions, the Soviet Union. The tournament was a knockout competition; 29 teams entered (Greece withdrew after the draw after refusing to play Albania). The Soviet Union, Austria and Luxembourg received byes to the round of 16. The teams played home and away matches until the semi finals; the final four teams would move on to the final tournament, whose host was selected after the teams became known. Luxembourg proved to be the giant killers of the qualifying rounds; they beat the Netherlands 3–2 on aggregate (1–1 and 2–1), and then drew with Denmark 3–3 and 2–2, before losing the replay 1–0. Denmark thus became the most surprising of the qualifiers for the final tournament, joining the Soviet Union, Spain, and Hungary. In the semi finals, the Soviet Union defeated the Danes 3–0 in Barcelona, and Spain beat Hungary 2–1 in extra time in Madrid, the winning goal being scored by Amancio. This set up a showdown between Spain and the Soviet Union in the final, only four years after Spain had been disqualified for refusing to travel to Moscow to play the Soviet Union. On this occasion – and with the championship of Europe on the line – General Franco let his team play the Soviets. In front of more than 79,000 people, including Franco himself, at the Santiago Bernabéu in Madrid, the hosts won 2–1 after a late goal from Marcelino.
Финалдық турнир
Финалдық матчтан басқа, барлық матчтарда жеңімпазды анықтау үшін қосымша уақыт және тиыздау тасталыны қолданылды, қажет болған жағдайда. Егер финалда қосымша уақыттан кейін тең түс қалса, жеңімпазды анықтау үшін матч қайта ойнатылар еді. Барлық уақыт жергілікті CET (UTC+1) уақыты бойынша көрсетілген.