Канада саяхатшысы Гордон Уилсонның өмірі мен саяси жолы

Кіріспе

Канадалық саясаткер

Гордон Уилсон (2 қаңтар 1949 жылы туған) – Канаданың Британ Колумбиясы провинциясындағы бұрынғы саясаткер. Ол 1987–1993 жылдары Британ Колумбиясы Либералдық партиясының төрағасы, 1993–1999 жылдары Прогрессивті демократиялық альянстың негізін қалаушысы және төрағасы болды, содан кейін Жана Демократиялық партиясына (NDP) қосылып, провинциялық кабинетте қызмет етті. Сондай-ақ ол 2000 жылы Британ Колумбиясы Жана Демократиялық партиясының төрағалық лауазымына үміткер болды. 2013 жылғы Британ Колумбиясы провинциялық сайлауында Уилсон Либералдық партиясының премьер-министрі Кристи Кларкты НДП-ның Адриан Дикске қарсы қайта сайлауға қолдады.

Өмірбаян

Уилсон Ванкуверде дүниеге келді, жас кезінің көп бөлігін Кенияда өткізіп, 1970-ші жылдары Британдық Колумбияға оралды. Ол Нью-Йорк штатының Нью-Пальц университетінің бакалавры және Британдық Колумбия университетінің ресурстар экономикасы саласы бойынша магистрі. Бұл науқанның ең табысты сөзіне айналды. Оның нәтижесінде ол Либералдық партияны 17 орынға жеткізіп, 1949 жылдан бергі ең жоғары көрсеткішке қол жеткізді. Оған орталықшыл Сокредтердің Либералдық партияға дауыс беруі көмектесті. Либералдық партия заң шығарушы органның ресми оппозициясына көтеріліп, үкіметтегі Әлеуметтік несие партиясын жеті орынмен үшінші орынға ысырып тастады. Уилсон Пауэлл-Ривер – Саншайн-Кост сайлау округінен өзі үшін орын жеңіп алды. 1993 жылы Уилсонның Либералдық партияға жетекшілік етуіне қарсылық туды, себебі оның Либералдық партияның депутаты Джуди Тябжимен заңсыз қарым-қатынасы бар екені белгілі болды, ал ол оны партияның парламенттік басшысы етіп тағайындаған болатын. Одан кейін шақырылған Либералдық партия басшылығын қарау барысында Уилсон Ванкувер мэрі Гордон Кэмпбелден жеңіліс тапты. Бірнеше апта өткен соң ол Тябжимен бірге Либералдық партиядан шығып, Прогрессивтік Демократиялық Альянс (ПДА) атты жаңа партия құрды. 1996 жылғы провинциялық сайлауда Уилсон өзінің орындығын сақтап қалды, ал кейіннен оған үйленген Тябжи өзінің орындығынан айырылды. Жұмынан босатылғаннан кейін айтылған пікірлерге жауап ретінде Уилсон премьер-министр Джон Хорган мен министр Брюс Ралстонға қарсы 5 миллион долларлық өтемақы талабымен сотқа жүгінді, олар оның жұмысы туралы толық есеп бермегенін және хабарламағандарын айтты. Сондай-ақ, федералды парламент депутаты Рейчел Блейни Facebook-тегі жазбасында оның еңбекақысына қатысты жұмыстың құндылығына күмән келтірді. Кейін Уилсон сотқа CBC телеарнасын, CKNW радиостансасын, сондай-ақ The Globe and Mail, The Vancouver Sun және Times Colonist газеттерін де қосты, олардың барлығы жұмыстан босату және одан кейінгі пікірлер туралы хабарлаған. 2019 жылдың маусым айында сот судьясы оның болашақта үкіметке немесе СГҚ (ЖЖМ) саласына қатысты кеңесші немесе адвокат ретіндегі қызметінен айырылғандығы туралы талаптарды қабылдамады, бірақ СГҚ-дан түскен табыстың жоғалуын және кеңес беру шығындарын қарау үшін істің әрі қарай қаралуына рұқсат берді.

Wilson was born in Vancouver, spent his early years in Kenya and returned to British Columbia in the 1970s. He has a BSc from the State University of New York at New Paltz, and a master's degree from the University of British Columbia in resource economics. It would become the campaign's most successful sound bite. As a consequence, he led the Liberal Party to win 17 seats, its highest total since 1949. He was largely helped by moderate Socreds crossing over to vote Liberal. The Liberals vaulted from no seats to the Official Opposition in the legislature, relegating the ruling Social Credit Party to a distant third with seven seats. Wilson won his own seat in Powell River Sunshine Coast. In 1993, Wilson's leadership of the Liberals was challenged after it came to light that he was having an extramarital affair with fellow Liberal MLA Judi Tyabji, whom he had recently named as the party's House Leader. In a Liberal Party leadership review that had been called soon afterward, Wilson was defeated by Vancouver mayor Gordon Campbell. Within weeks, he and Tyabji left the Liberal caucus and formed a new party, the Progressive Democratic Alliance (PDA). In the 1996 provincial election, Wilson retained his seat, while Tyabji, whom he later married, lost hers. In response to the public comments made following the termination Wilson launched a libel lawsuit, seeking $5 million in damages, against Premier John Horgan and Minister Bruce Ralston who implied he had not sufficiently provided report or briefing of his work, as well as federal Member of Parliament Rachel Blaney who questioned the value of the work relative to the salary in a Facebook post. Wilson later expanded the lawsuit to also name the CBC, radio station CKNW, and newspapers The Globe and Mail, The Vancouver Sun and Times Colonist who had all reported on the termination and subsequent comments. In June 2019, the case judge dismissed the portions claimed to have been lost acting as a future consultant or advocate for government or LNG related organizations but permitted the case to be further considered to examine loss of income from the LNG – Buy BC Advocate position and costs of counselling.

Басқа жұмыстар

Ол саясат және қоғамдық саясатқа қатысты көзқарастарын "Азаматтық революция" (1994) атты кітабында жазды, сондай-ақ батыс жағалаудағы оқиғалар негізінде "Сервинг тиме" телекомедиясының авторы, режиссері және продюсері болды. Саясаттан кеткеннен кейін Уилсон Пауэлл-Риверге қайтып келді және бағдарламалық жасақтама компаниясының басқарма төрағасы болды. Қазір ол Blackberry Coast Capital Inc. компаниясының төрағасы.