Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы Ист-Ривердегі аралша. У-Тант аралы (ресми атауы – Белмонт аралы) – Нью-Йорк қаласындағы Манхэттен ауданындағы кішкентай жасанды арал. Бұл арал, тікелей астында Стейнвей туннелі салынып жатқан кезде құрылған, Манхэттендегі ең кішкентай арал болып табылады.

Орналасу орны және юрисдикциясы

Бұл кішкентай жасанды арал Ист-Риверде, Рузвельт аралының оңтүстігінде орналасқан. Ол батыста Манхэттендегі 42-ші көшедегі Біріккен Ұлттар Ұйымының штаб-квартирасы мен шығыста Куинстегі Лонг-Айленд-Ситидегі Гантри Плаза мемлекеттік паркінің арасында жатыр. Арал заңды түрде Манхэттеннің бөлігі болып табылады және ресми түрде Манхэттеннің 6-шы қауымдық округіне кіреді, сонымен қатар У-Тант аралының батысындағы Черепаха шығанағы және Мюррей Хилл аудандары да осы округке кіреді. Арал Нью-Йорк штатының үкіметіне тиесілі және қазіргі уақытта көшіп жүретін құстардың, оның ішінде екі тоқылдырық құстың (double crested cormorants) қорығы ретінде қорғалады. 2000 жылдан 2011 жылға дейін екі тоқылдырық құстың саны екі еседен астамға өсті. Аралдың кадастрлық белгісі – Манхэттен, 1373 блок (Рузвельт аралымен ортақ) және 200 учаске. Халыққа кіруге тыйым салынған. 2016 жылдан бері арал қаланың жағалауды жаңарту бағдарламасы бойынша Танылған Экологиялық Кешен мәртебесіне ие. Аралды қоршаған рифтер оны жолақты балық аулайтын қайықтар үшін танымал орынға айналдырды. АҚШ Жағалау күзеті аралда 57 фут (17 м) биіктіктегі жарық маяғын ұстап тұр, ол "Рузвельт аралы рифінің 17-ші жарығы" деп белгіленген; одан бұрын 1938 жылы 23 фут (7 м) биіктіктегі жарық орнатылған, ал одан бұрын тағы бір жұп жарықтар тұрғызылған болатын. Ист-Ривердегі теңіз деңгейінің орташа көрсеткіші кейде "Белмонт аралының деңгейіне" сәйкес өлшенеді, ол Сэнди-Хук деңгейінен 2,265 фут (0,69 м) төмен.

Тарих

1890 жылдары кәсіпкер Уильям Стейнвей Манхэттенді өзінің атымен аталатын компаниясы – Астория, Куинс қаласындағы Стейнвей ауылымен байланыстыру үшін Ист-Ривердің астында троллейбустарға арналған туннель салу жобасын бастады; туннель оның құрметіне Стейнвей туннелі деп аталды. Бұл құрылыс жобасының бөлігі ретінде, Ман о’ Вар рифі деп белгілі гранитті тау жынысының ішіне туннельге жете алу үшін қазылған шахтадан артық топырақ шықты, ол рифтің үстіне жиналып, кішкентай арал құрады. Стейнвей туннельдері аяқталмай тұрып қайтыс болды, ал қаржыгер Август Белмонт-кіші 1905-1907 жылдары жобаны аяқтады. Аралдың ресми атауы – Бельмонт аралы. 1906 жылы аралдың астындағы шахтадағы апатта төрт жұмысшы қаза тапты. Туннельдер, аралдың тікелей астынан өтеді, қазір де IRT Flushing Line желісімен пайдаланылады және Нью-Йорк метросы жүйесінің бөлігі болып табылады. Туннельге байланысты құрылыстар кем дегенде 1918 жылға дейін сақталған. 1964 жылы норвегиялық Sigdal май танкері аралға тіреліп, Ист-Ривердегі кемелер қауіпсіздігіне қауіп төндірді. 1968 жылы Хадсон институты экономикалық даму аясында Рузвельт аралы мен У-Тант аралын топырақ толтыру арқылы біріктіріп, үлкен арал құру туралы ұсыныс жасады. 42-ші көше Манхэттеннен Куинске дейін арал арқылы созылып, дүкендермен жабылған Понте Веккио сияқты көпірмен байланысатын еді. "Бельмонт орталығы", Рокфеллер орталығының үлгісімен салынған, 80 қабаттан тұратын мұнараларға ие болуы мүмкін еді. Джордж Т. Делакорт-кішінің демеушілігімен салынған Jet d'Eau сияқты фонтан 1969 жылдан 1987 жылға дейін Рузвельт аралында тұрды, және оның қызмет ету кезеңінде экологиялық зиян келтіруіне байланысты оны У-Тант аралына көшіру туралы ұсыныстар түсті, бұл мәселе 1972-1974 жылдардағы сот процесінде де көтерілді және ақыры фонтан бұзылды. 1972 жылы арал "Советтік еврейлердің бостандығы аралы" деп жарияланды және Манхэттен мен Бронкс округтерінің президенттері Перси Саттон мен Роберт Абрамс басқаратын белсенділер тобы 2,5 сағатқа символдық түрде басып алды. Бұл Леонид Брежневтің Біріккен Ұлттар Ұйымында сөйлеген сөзіне және Кеңес Одағынан эмиграцияға кедергі келтіретін диплом салығын енгізуге наразылық білдіру мақсатында жасалды. 1977 жылы аралды Біріккен Ұлттар Ұйымының Бейбітшілік медитациясы тобы, Біріккен Ұлттар Ұйымы штаб-пәтерінің қызметкерлері және гуру Шри Чинмойдың ізбасарлары қабылдады, ол ондағы дінаралық капеллан қызметін атқарды. Олар Нью-Йорк штатынан аралды жалға алып, оның бетін жасылдандырып, Чинмойдың досы, Біріккен Ұлттар Ұйымының бұрынғы Мьянмалық бас хатшысы У Танттың есімімен бейресми атады. 1982 жылы Бельмонт аралы ресми түрде У-Тант аралы деп қайта аталды. Қазір аралда атымен аталатын адамның жеке заттары сақталатын металл "бірлік аркасы" орналасқан. 1999 жылы "Нью-Йорк Таймс" журналы келесі мыңжылдыққа артефактілерді сақтау үшін уақыт капсуласын жобалау бойынша халықаралық конкурс өткізді. Caples Jefferson Architects компаниясының ұсынған жобасы бойынша U Thant аралында 30 ғасырдың соңына қарай тек уақыт капсуласын қалдырып, біртіндеп ыдырайтын граниттен жасалған обелиск орнатылуы тиіс еді. 2004 жылғы Республикалық ұлттық конвенция кезінде жергілікті суретші және кинорежиссер Дьюк Райли, Нью-Йорк айманындағы тасталған аралдарға саяхат жасаған доспен бірге қараңғыда аралға қайықпен жетіп, оны тәуелсіз мемлекет деп жариялады және аралдың навигациялық мұнарасынан екі электр шабағын бейнелейтін 6 метрлік туды көтерді. Олар күндіз қайтып келгенде АҚШ жағалау күзетінің қайығымен ұсталды, бірақ тұтқындалмады. Оқиғаның барлығы Райлидің "Бельмонт аралы" (SMEACC) атты туындысы үшін бейнеге түсірілді.