2004 жылғы президенттік сайлауда Джон Керридің әскери қызметіне шабуылдар

Кіріспе

2004 жылғы американдық саяси мәселе

2004 жылғы АҚШ президенттік сайлау науқанында Джон Керридің кандидатурасы кезінде кеңінен танымал болған саяси мәселе – Керридің Вьетнам соғысы кезіндегі қызметі туралы мәліметтер болды. Телевизиялық жарнамаларда және Джон О’Нилл мен Джером Корсидің бірлесіп жазған «Unfit for Command» атты кітабында, Swift Boat Veterans for Truth (SBVT) тобы, кейін Swift Vets and POWs for Truth деп аталған 527 тобы, оның әскери қызметінің есебі және жауынгерлік медальдарының табыс ету жағдайларын сұраққа тоқтатты. Керридің президенттікке кандидаттығына қарсы жүргізілген науқаны кеңінен жарияланды, бірақ кейіннен оның сенімсіздігі анықталды және «swiftboating» деген жаңа термин пайда болды, ол әділетсіз немесе жалған саяси шабуылды сипаттау үшін қолданылады. Керридің қызметтік өтілін қорғағандар, оның ішінде бұрынғы экипаж мүшелері, SBVT жасаған айыптаулардың жалған екенін мәлімдеді.

Шындық үшін жылдам жүретін қайықшылар

Вьетнамда қызмет еткен шамамен 3600 «Свифт» кемесінің теңізшісінің 200-ге жуығы Керриге қарсы топтың мәлімдемесінде тізілген; көпшілігі Керримен бір уақытта немесе бір жерде қызмет етпеді. Керридің кеме экипажында қызмет еткендердің ішінде тек Стивен Гарднер ғана SBVT-ға қосылды. Ол Керри медальдарына ие болған кездерде, оның ішінде «Пурпур жүрек» медальдарын алғанда қатыспады. Гарднер топтың екі телеарналық жарнамасында пайда болды. Керридің экипажының қалған барлық тірі мүшелері оның президенттік науқанына қолдау көрсетті, ал кейбіреулері онымен бірге «бауырлар тобы» деп сипаттаған күйде жиі науқан жүргізді. Керри экипажының мүшелері SBVT-ның түрлі айыптауларын «толығымен жалған» (Дрю Уитлоу), «қалдықтар» (Джин Торсон) және «жалғандықтар жиынтығы» (Дел Сандуски) деп жоққа шығарды. Swift Boat Veterans for Truth (SBVT) ұйымының бірнеше мүшелері Керримен бір бөлімде қызмет еткенімен, Гарднер ғана Керридің кемесінде болды. Керридің SBVT сыншыларының бірқатары Керридің «Қола жұлдыз» медалімен және үшінші «Пурпур жүрек» медалімен марапатталған жауынгерлік оқиғаларының бірінде ілесіп келген «Свифт» кемелерінде болды. SBVT-ның тағы бір мүшесі, доктор Луис Летсон, Керридің алғашқы «Пурпур жүрек» жарақатын емдегенін мәлімдеген дәрігер еді. Ларри Клейтон Ли Керриге «Күміс жұлдыз» медалі табысталған оқиғаға қатысқан SBVT мүшесі болды. SBVT мүшесі Керридің екінші «Пурпур жүрек» медалімен марапатталуына қатысты оқиғаларға қатыспады. Керридің көптеген қызметтік наградаларының лайықтылығына күмән келтірумен қатар, SBVT оның Вьетнам соғысына қарсы әрекеттерін айыптады және оның американдық әскерилердің сол соғыстағы мінез-құлқы туралы кейінгі куәліктерінің шындығын жоққа шығарды. Көптеген саяси бақылаушылар мұны «Свифт кемесі» науқанының «нағыз себебі» деп қарады. Керридің Вьетнамдағы қызметі мен наградаларына қатысты барлық айыптаулар Керридің 2004 жылғы президенттік науқаны кезінде жасалды, ал Керридің Вьетнам соғысына қарсы әрекеттері бұрыннан даулы мәселе болып келді. Джон Керридің қызметтік өтілін қорғайтындар, оның барлық бұрынғы экипаж мүшелері, SBVT-ның айыптаулары жалған екенін мәлімдеді.

Of the approximately 3,600 Swift boat sailors who served in Vietnam, the names of some 200 appeared on the group's statement against Kerry; most did not serve at the same time or in the same place as Kerry. Of those who served in Kerry's boat crew, only Stephen Gardner joined SBVT. He was not present on any of the occasions when Kerry earned his medals, including his Purple Hearts. Gardner appeared in two of the group's television advertisements. All other living members of Kerry's crew supported his presidential bid, and some frequently campaigned with him as his self described "band of brothers". Kerry crew members have disputed some of SBVT's various allegations, calling them "totally false" (Drew Whitlow), "garbage" (Gene Thorson), and "a pack of lies" (Del Sandusky). Several members of Swift Boat Veterans for Truth (SBVT) served in the same unit as Kerry, although Gardner was the only one to serve on Kerry's boat. A number of Kerry's SBVT critics were present on accompanying Swift Boats at one of the combat events for which Kerry was decorated with the Bronze Star Medal and a third Purple Heart. Another SBVT member, Dr. Louis Letson, was the physician who claims to have treated Kerry for his first Purple Heart wound. Larry Clayton Lee was the sole SBVT member to participate in the event for which Kerry was awarded the Silver Star. No SBVT member participated in events related to the award of Kerry's second Purple Heart. In addition to questioning the merit of many of Kerry's service awards, SBVT decried his post Vietnam anti war activity and disputed the truthfulness of his subsequent testimony about the conduct of the American military as demonstrated in that war. Many political observers saw this as reflecting the "true reason behind the Swift Boat campaign." All of the allegations referencing Kerry's Vietnam service and awards were made during Kerry's 2004 presidential campaign while Kerry's post Vietnam anti war activity had long been a subject of controversy. Defenders of John Kerry's service record, including nearly all of his former crewmates, have stated that SBVT's allegations are false.

Бірінші " Қызыл жүрек "

Кейбір SBVT мүшелері Керридің 1968 жылғы 2 желтоқсанда алған жарақаты үшін алған алғашқы Қызғылт Жүрек орденінің орындылығына күмән келтірді. Керри жараланғаннан кейін де қызметте болды және келесі күні науқас шақыру кезінде емделуді сұрады. Олар бұл жарақат тым жеңіл болғандықтан марапатқа лайық емес деп санайды, себебі Керридің қолынан шрапнельдің бір бөлігін алып тастағаннан кейін, ол тек бацитрацин (антибиотик) және бинтпен емделді, сосын дереу қызметке оралды. Басқа бөлімше мүшелері, соның ішінде кем дегенде бір SBVT мүшесі, ұқсас жағдайларда Қызғылт Жүрек орденін алды. SBVT сонымен қатар жарақаты жаудың атынан емес, өзі лақтырған гранатаның сынықтарынан тигенін айтады. "Өзін-өзі жаралаған жарақаттар 'жауынгерлік қимылдардың қызу кезінде, ірі немқұрайлылықсыздық болмаса' марапатталатын еді. Керридің сыншылары оның жарақаты талаптарға сай келмейтінін айтады, бірақ сол кезде әскери-теңіз күштерінің марапаттау бөлімінде жұмыс істеген бұрынғы әскери-теңіз қызметкерлері мұндай марапаттар әдеттегідей болғанын айтты". Оқиға болған түні Керри "Swift Boat" қайығында емес, 15 футтық скиммерде болды. Керри жағадағы күдікті партизандарға оқ ашты. Осы кезде Керридің сол қолының жоғары жағында шрапнельден жарақаты болды. Оқиғаға қатысты әртүрлі пікірлер бар, Керридің жарақатының қайдан келгенін білмейтінін айтуы да соның ішінде. Кейінірек 44-ші ПКФ-те Керридің радаршысы болған Джеймс Вассер сол кезде кемеде аудармашы болып жұмыс істеді. 2 желтоқсан күні түнде ол скиммерді сүйемелдеген Swift қайығында болды және скиммер ұстаған балықшыларды тексерді. SBVT-ның оқиға туралы мәлімдемелері негізінен сол кездегі лейтенант, зейнеткер контр-адмирал Уильям Шахтеге негізделген. Шахте Керри сияқты жаңа келген офицерлерді оқыту үшін миссияларды үнемі басқаратындығын мәлімдеді. Шахте сипаттаған бір тактика – жылдам қайық скиммерді нысанаға сүйреп, жақын жерде күту. Үш адамнан тұратын скиммер "кіріп, отқа түсіп, дереу шығатын". Күтіп тұрған жылдам қайықтар немесе әуеден қолдау көрсету осылайша анықталған жауларға шабуыл жасайтын. Шахте Керридің жарақат алған түніне дейін барлық алдыңғы скиммерлік миссияларға қатысқанын мәлімдеді, бірақ соңғы мәлімдеме расталмады. 2003 жылғы сұхбатында Шахте Керримен сол түні скиммерде болғанын айтпады; сонымен қатар, ол оқиғаны "атыс" деп сипаттап, Керри туралы "Оны ұрды" деді. Керриге шұғыл қайық командасы мен экипажын тапсырды, скиммерлік миссиядан үш күн өткен соң, және жауынгерлік аймаққа жіберді. Керридің экипажының мүшелері Билл Заладонис пен Патрик Руньон Шахтенің 2004 жылғы есебіне қарсылық білдірді. Заладонис "Мен, Пэт Руньон және Джон Керри, біз ғана скиммерде болдық" деді. Руньон: "Мен және Билл (sic) ең ақылды емеспіз, бірақ біз үшеуге дейін санауға шамамыз жетеді". Олар скиммердің патрульден қашып, жағаға жүгіріп келген күдікті партизандарға оқ атып жатқанын айтты. Руньон да, Заладонис та, бірақ толық сенімді емес, скиммерге қарсы жаудың атысы түскен деп санайды; Руньон: "Бұл менің өмірімдегі ең қорқынышты түн болды" деді. Руньон сондай-ақ қайықтағы ешкім граната лақтырмағанына "100 пайыз сенімді" екенін мәлімдеді. Заладонис Шахте басқа "көптеген" скиммерлік миссияларға қатысқанын атап өтті және Шахте кездейсоқ күндерін шатастырған болуы мүмкін деп болжады. SBVT теледидар жарнамасында доктор Льюис Летсон: "Мен Джон Керридің алғашқы Қызғылт Жүрек ордені туралы өтірік айтып жатқанын білемін, себебі мен оны сол жарақаттан емдедім", - деді, бірақ өтірікті нақтыламады; кейін ол Керримен болған қарым-қатынасы туралы әртүрлі мәліметтер берді. Керридің медициналық жазбаларында дәрігер Дж.С. Карреон аталған, ол жарақатын "емдеуді жүргізген адам" ретінде көрсетілген. Доктор Летсонның аты жазбада жоқ, бірақ Летсон дәрігерлердің пациентті емдеген кезде де құжатқа қол қоюы әдеттегі нәрсе деп мәлімдеді. Бұл мәлімдеме тексерілмеді, өйткені Карреон 1992 жылы қайтыс болды. Сонымен қатар, Летсон онымен бірге емханаға еріп барған Керридің экипаж мүшелері арқылы ақпарат алғанын мәлімдеді. Хиббард сонымен қатар Керридің өтінішін қабылдамағанын және сыйлық қалай берілгенін білмейтінін мәлімдеді, бірақ ол бастапқыда сыйлық мәселесіне келіскенін айтқан. Сыйлық туралы ұсыныс хаты 1969 жылдың 28 ақпанында жазылған. Сонымен қатар, Хиббард "Командаға жарамсыз" (3-тарау) кітабында "біздің бөлімшелеріміз жағада жүгіріп бара жатқан кейбір ВК бөлімшелеріне оқ атқан" деп айтқан, егер бұл шын болса, онда ол Қызғылт Жүрек орденінің талаптарына сай келер еді. SBVT сонымен қатар "Қызмет сапары" (188–189 беттер) кітабындағы оқиғаның сипаттамасына сілтеме жасайды. Бринкли төрт күндік саяхат туралы есеп беруді Керридің 1968 жылғы 11 желтоқсанда 25 жасқа толғанын айта отырып бастайды: "Керри өзінің адамдарына керемет жетекші болды". Ол Керридің күнделігінен алынған ойларды келтіреді: "Біздің жоғары жылдамдықтағы кемеге ешкім оқ атпағандықтан, бізге өте сенімділік сезімі еріп жүрді, сонымен қатар соғыста болған американдықтар оқтан аулақ болса, олар өте қайратты болады". SBVT бұл күнделік жазбасы желтоқсанның 2-сі күні болған оқиға жаудың атынан болмағанын көрсетеді деп санайды. Басқалар Керри жылдам қайықтарға жиі кездесетін шабуылдар туралы айтқанын, ал ол әлі осыған тап болмаған, немесе "біз" деген сөзді қолданғандықтан, бұл оның командасының барлығына қатысты екенін айтады, өйткені оның көптеген команда мүшелері бұрын оқтан аулақ болған емес.

Some SBVT members have questioned the propriety of Kerry's first Purple Heart, received for a wound sustained on December 2, 1968. Kerry remained on duty after being wounded, and sought treatment at the following day's sick call. They assert that the injury was too minor to merit a citation because the only treatment Kerry received, after the removal of a piece of shrapnel from his arm, was bacitracin (an antibiotic) and a bandage, and he returned to service immediately. Other division members, including at least one SBVT member, received Purple Hearts under similar circumstances. SBVT also claims that the wound was not from enemy fire but was from shrapnel of a grenade he threw himself, "Self inflicted wounds were awarded if incurred 'in the heat of battle, and not involving gross negligence.' Kerry's critics insist his wound would not have qualified, but former Navy officials who worked in the service's awards branch at the time said such awards were routine." On the night in question, Kerry was not on a Swift Boat, but on a 15 foot skimmer. Kerry opened fire on suspected guerrillas on the shore. During this encounter, Kerry suffered a shrapnel wound in the left arm above the elbow. Accounts differ over the crew aboard the skimmer, the source of Kerry's injury—Kerry has stated that he does not know where the shrapnel came from—and several other major details. James Wasser, who later became Kerry's radarman on PCF 44, was serving as an interpreter on board and search missions at the time; on the night of December 2 he was on the Swift boat accompanying the skimmer, interrogating fishermen picked up by the skimmer. SBVT's claims about the incident are primarily based on an account by retired Rear Admiral William Schachte, then a lieutenant. Schachte has stated that he regularly led training missions for recently arrived officers such as Kerry. One tactic described by Schachte was for a Swift Boat to tow the skimmer to the target area and wait nearby. The skimmer, manned by three people, "would go in, draw fire and get out immediately." The waiting Swift Boats or air support would attack the enemies thus detected. Schachte stated that he had participated in all previous skimmer missions up to and including the night Kerry was injured, although the latter claim could not be substantiated. In an interview in 2003, Schachte made no mention of being on the skimmer with Kerry that night; in addition, he described the action as a "firefight" and said of Kerry, "He got hit." Kerry was actually given command of a Swift Boat and crew just three days after the skimmer mission and sent into a combat area. Kerry crewmates Bill Zaladonis and Patrick Runyon dispute Schachte's 2004 account. Zaladonis stated that "Myself, Pat Runyon, and John Kerry, we were the only ones in the skimmer." Runyon added, "Me and Bill (sic) aren't the smartest, but we can count to three." They recounted that the skimmer opened fire on suspected guerrillas attempting to evade the patrol, as they ran from sampan boats onto the shore. Both Runyon and Zaladonis believe, but are not completely certain, that the skimmer received return hostile fire; Runyon commented, "It was the scariest night of my life." Runyon also stated that he is "100 percent certain" that no one on the boat fired a grenade launcher. Zaladonis has noted that Schachte went on "a bunch of" other skimmer missions and speculated that Schachte might have inadvertently mixed up his dates. In an SBVT television ad, Dr. Lewis Letson asserted, "I know John Kerry is lying about his first Purple Heart because I treated him for that injury," but did not specify the alleged lie; he subsequently gave varied accounts of his purported interaction with Kerry. Kerry's medical records list a medic, J. C. Carreon, as the "person administering treatment" for this wound. Dr. Letson's name does not appear on the record, but Letson claimed it was common for medics to sign the paperwork even though Letson would treat the patient. That claim cannot be verified as Carreon died in 1992. In addition, Letson claimed he was given information by way of Kerry's crewmen who accompanied him to the clinic, Hibbard has also claimed that he denied Kerry's request and does not know how the award eventually came to be granted, although he had initially stated that he acquiesced on the matter of the award. The presentation letter for the award was dated February 28, 1969. In addition, Hibbard stated in Unfit for Command (Chapter 3) that he had been told that "our units had fired on some VC units running on the beach," which if true would meet the criteria for the Purple Heart. SBVT also points to the narration of a subsequent event in Tour of Duty (pp. 188–189). Brinkley opens the account of a four day cruise by stating that "Kerry—who had just turned 25 on December 11, 1968—was a fine leader of his men". He goes on to quote Kerry's reflections in his notebook: "A cocky feeling of invincibility accompanied us up the Long Tau shipping channel because we hadn't been shot at yet, and Americans at war who haven't been shot at are allowed to be cocky." SBVT argues that this journal entry shows that the December 2 incident could not have involved enemy fire. Others argue that Kerry was referring to ambushes, a common misfortune for Swift Boats which Kerry had not yet suffered, or to the crew collectively, as he used the term "we" instead of "I", and most of his crewmembers clearly had been "shot at" before.

Қола жұлдыз

Керридің "Бронза жұлдызы" сынға ұшырады. Медальға әкелген оқиға кезінде Тёрлоу бес қайықтың, соның ішінде Керридің де жалпы тактикалық басшысы болды. Оқиға қайықтардың бірі минаға тиген кезде басталды. 2004 жылы Тёрлоу екі SBVT мүшесімен бірге Керридің батылдығы үшін алған сыйлығының жалған екенін мәлімдеді, себебі Керридің қайығы да, басқа қайықтар да жаудың отына түспеген. Тёрлоу оқиға туралы куәлігінде: "Мен ешқандай оқ атылғанын естіген жоқпын" деді. Алғашқы қайықтың басқа командирі Дон Дроз соғыста қаза тапты, бірақ оның әйелі Дроздың айтқаны Керридің айтқанымен сәйкес келетінін еске алады. Басқа куәгерлер де оқиға кезінде жаудың атыс жасағанын айтады. Керриді құтқарып алған арнайы жасақ капитаны Джим Расман: "Өзеннің екі жағынан да пулеметтен атыс басталды. Мен судан шыққанда, барлық "Свифт" қайықтары кетіп қалды, мен екі жағынан да оқ атуды жалғыз көріп тұрдым. Оқтан қашу үшін су астында бірнеше рет жүзіп өттім". Керридің қайығының рулевойі Дель Сандуски, ПКФ 94, "Мен ормандағы қарудың жарқырағанын көрдім, және оқтар судан секіріп өткенін көрдім" деді. Уэйн Лангофер, Дон Дроздың 43-ші ПКФ-ындағы пулеметші: "Көп атыс болды, және ол өзеннің екі жағынан да келді". "Командаға жарамсыз" деп аталмаса да, Тёрлоудың өзі сол оқиға кезінде жасаған әрекеттері үшін "Бронза жұлдызымен" марапатталды. Тёрлоудың марапаттамасында жаудың отына қатысты бірнеше сөз тіркестері бар, мысалы "өзінің айналасына ұшып бара жатқан жау оқтарына қарамастан" және "жаудың кішігірім қарулары мен автоматтық қаруларының атысы", сондай-ақ бес қайықтың флотының "барлық бөлімшелеріне" бағытталған от туралы айтылған. Эллиотт қол қойған Тёрлоудың медаль ұсынымында "жаудың кіші қарулы атысы астында" деген сөз тіркесі қолданылған. Сондай-ақ "Бейқалыпты емес" деп аталмаған Роберт Ламберт, Тёрлоудың бас сержанты, ол Тёрлоудың "Бронза жұлдызын" алуы үшін келтірілген ресми куәгер болды және ол өзінің "Бронза жұлдызымен" "өрт астында батыл" болды. Ламберт әлі де қайықтар жаудың отына түсіп отырғанын айтады. Іс-қимыл туралы есеп "KJW" деп басталады, ол SBVT Керри деп мәлімдейді. Бірақ Керридің әріптері "JFK", ал SBVT Керридің "W" дегенді қосуының себебін түсіндірмейді. Осы "KJW" әріптері Керри қатыспаған басқа да оқиғалар туралы есептерде де кездеседі. Бұдан басқа, SBVT оқиғадан кейінгі есеп Керри медициналық көмек алған Жээк күзетінің кемесінен жіберілгенін мәлімдеді, USCGC Спенсер. Бірақ тиісті әскери-теңіз құжаттарында хабардың LST Washtenaw County (LST 1166) кемесіне қатысты маршрут көрсеткіші бар кемеден жіберілгені көрінеді, онда миссияда қызмет еткен барлық эвакуацияланбаған офицерлер түнде жатты. Соңында, медальдардан басқа, барлық АҚШ әскери-теңіз құжаттарында оқиға кезінде жаудың атыс жасағаны көрсетілген. Керридің қайығы (PCF 94) тіпті 14 наурызда капитан Рой Хоффманнан өзінің адамдарына апталық баяндамасында ерекше мақтау алды; сол кездегі жаудың атысы туралы баяндама дау тудырмады. 94-ші полигонда үлкен зақым болғандықтан, оны патрульді қайта бастамас бұрын жөндеу қажет болды. Сонымен қатар, кейіннен алынған барлау мәліметтері жау әскерінің бар екенін растайды. Керри 1996 жылы Сенатқа сайлау науқаны кезінде оның "Күміс жұлдызын" сынға алған кезде, Эллиот былай деп жауап берді: "Оның қарулы жауларды қуып жетуі - бұл қарапайым нәрсе емес". 2003 жылдың маусым айында Эллиоттың айтуынша, ол сыйлықты "лайықты алды" және "оған өкініш білдірмейді". Эллиотт Краништің оны дұрыс келтірмегенін айтты, бірақ Глоб өз есебіне сәйкес, даулы цитаталарды "толыққанды дәл" деп атады. Бұл оқиға Эллиотты 2004 жылдың тамызында екінші куәлік беруге итермеледі, онда ол: "Егер мен фактілерді білгенде, Керриді тек Вьетконгтан қашып келген бір жаралыны қуып, жөнелткені үшін Күміс жұлдызға ұсынбаған болар едім" деді. Екінші куәлігінде Эллиотт "материалдық емес түсіндірме" деп атаған, ол атыс жағдайы туралы жеке білімі жоқ екенін мойындады. Керісінше, Керридің адал емес екендігі туралы оның алғашқы мәлімдемесінің негізі белгісіз дереккөздер мен Краништің Керридің өмірбаянына қосқан үлесі болды. Алайда, Эллиотт оқиғаның фактілерін білмейтінін айтса да, Эллиоттың жазған түпнұсқалық сілтемесі ("Бейқалыпты емес") іс-қимыл туралы есептегі көптеген мәліметтерді қамтиды. Есепте Керри жаралы, қашып бара жатқан Вьетконгты қуып, атып өлтіргені айтылған. Сонымен қатар, ПКФ-тарда әскерлер толы болғаны, үш қайықтың да алғашқы шабуылға бұрылып, жағаға тірегені, әскерлердің алғашқы іздеуді жүргізгені және Керри екінші іздеу кезінде алғашқы топқа жетекшілік еткені, ал басқа топтар мен әскерлер одан кейін келіп Вьетконгты жойғаны айтылған. Керридің сол күні онда болған экипажының мүшелері Эллиоттың 2004 жылғы куәлігіндегі оқиғаның сипаттамасымен келіспейді. Олар жау әскері, жараланған болса да, әлі де қауіпті екенін айтады. Мысалы, олардың бірі, Фред Шорт: "Ол иығына ракета қойып тұрып, көтерілуге дайын болды. Містер Керри оны атып түсірді - шамамен 30 метрден атуға мүмкіндігі болды, қалай жіберсін?" деді. Керридің оң қолы Дел Сандуски: "Біздің қапталдарымыз жеңіл брондалғандықтан, Чарли бізді римдік шамшақ сияқты жақтырар еді, себебі бізде отын мен оқ-дәрі толы". Тағы бір куәгер Вьетконгтың "кеудесінің бір жағынан кірген және кеуде қуысының қарсы жағынан шыққан жарасы болғанын, бұл жара адамның екінші B-40 ракетасын атуға айналғанын көрсететінін" айтты. SBVT мүшесінің бірі, оқиғаның куәсі болған Ларри Клейтон Ли, Керридің "Күміс жұлдызын" лайықты алғанына сенетінін мәлімдеді. О'Нилл Рудтың сын-қатерін "өте әділетсіз" деп жауап берді және Рудтың оқиғаның сипаттамасы оның "Командаға жарамсыз" кітабында келтірілгеннен айтарлықтай ерекшеленбейтінін мәлімдеді, себебі Руд кітабына сұхбат беруден бас тартқан. Екінші іздеуге куә болған американдық куәгерлер, соның ішінде SBVT мүшесі Ларри Клейтон Ли, екінші іздеу орнында бірнеше Вьетконг болғанын мәлімдеді. Вьетнамдық куәгерлердің айтқандары Рудтың айтқандарымен бірнеше тұрғыдан сәйкес келеді. B-40 ракета тасымалдаған, өлтірілген партизан Ба Тхань "ірі және күшті" және 20 жасқа жуық болған. Во Ван Тамның айтуынша, жауап атысы да күшті болды, ол сол кездегі жергілікті Вьетконг командирі болған: "Мен Ба Тханьның серіктерін, бүкіл бөлімді американдықтарға қарсы күресуге жетекшілік еттім. Біз артынан айналып, американдықтарға қарсы шайқастық. Біз қалалық әскерлермен бірлесіп американдық қайықтарға атып шабуыл жасадық". Ешбір вьетнамдық куәгер Тхань қалай өлгенін немесе американдықтан қашып бара жатқанын көрген жоқ. Оқиғаның куәсі болған ешбір адам Керридің оқиғаның нұсқасымен келіспеді немесе оның "Күміс жұлдызын" лайықты алмағанын айтқан жоқ, ал кейбіреулері "Командаға жарамсыз" кітабында келтірілген есептердің дұрыс емес екенін айтты. Кейбір сыншылар "Күміс жұлдызының" үш нұсқасының болуын, сөздерінің айырмашылықтарын сұраққа алды, алғашқысы Вьетнамдағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің командирі вице-адмирал Зумуалттың, екіншісі Тынық мұхитындағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бас қолбасшысы адмирал Джон Хайландтың, ал үшіншісі Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Джон Леманның қол қойған нұсқалары болды. Осыған байланысты, 1981 жылдан 1987 жылға дейін хатшы қызметін атқарған Леман мырза соңғы нұсқаны (Керридің марапаттамасы "толыққанды жұмбақ" екенін, Томас Липскомб, Chicago Sun Times, 28 тамыз, 2004 ж.) көргенін немесе қол қойғанын еске алмады. Алайда, 2004 жылдың қазан айында Керридің медальдарын тергеу жөніндегі Әскери-теңіз инспекторының кеңсесі алғашқы, ұзақ нұсқаны "COMUSNAVFOR Vietnam нұсқасы" деп сипаттады.

Kerry's Bronze Star has been criticized by former Swift Boat commander Larry Thurlow. During the incident leading to the medal, Thurlow was in overall tactical command of five boats, including Kerry's. The incident began when one of the boats struck a mine. In 2004 Thurlow, along with two other SBVT members, alleged that Kerry's citation for bravery under fire is false because neither Kerry's boat nor any of the others was under hostile fire. In an affidavit about the incident, Thurlow testified, "I never heard a shot." The other boat commander present, Don Droz, was later killed in action; however, his widow recalls Droz's account as being consistent with Kerry's. Several other witnesses insist that there was hostile fire during the incident. Jim Rassmann, the Special Forces captain Kerry rescued, wrote, "Machine gun fire erupted from both banks of the river. When I surfaced, all the Swift boats had left, and I was alone taking fire from both banks. To avoid the incoming fire, I repeatedly swam under water." Del Sandusky, the helmsman on Kerry's boat, PCF 94, stated, "I saw the gun flashes in the jungle, and I saw the bullets skipping across the water." Wayne Langhofer, who manned the machine gun on Don Droz's PCF 43, stated, "There was a lot of firing going on, and it came from both sides of the river." Although it is not mentioned in Unfit for Command, Thurlow himself was awarded a Bronze Star for his actions during the same incident. Thurlow's citation includes several phrases indicating hostile fire such as "despite enemy bullets flying about him" and "enemy small arms and automatic weapons fire", and speaks of fire directed at "all units" of the five boat fleet. Thurlow's medal recommendation, signed by Elliott, used the phrasing "under constant enemy small arms fire." Also unmentioned in "Unfit for Command" was the name Robert Lambert, Thurlow's chief petty officer who was the official eyewitness cited for Thurlow's Bronze Star recommendation, and who received his own Bronze Star for "courage under fire" for pulling Thurlow out of the water. Lambert still insists that the boats were receiving fire from the enemy. The after action report is initialed "KJW", who SBVT claims is Kerry. However, Kerry's initials are "JFK", and SBVT cites no reason why Kerry would have included a "W". These same initials "KJW" appear on other reports about events in which Kerry did not participate. In addition, SBVT claimed that the after action report for the incident was sent from the Coast Guard cutter where Kerry had received medical treatment, the USCGC Spencer. but relevant Navy documents indicate that the report was likely transmitted from a ship with a routing indicator that would apply to the LST Washtenaw County (LST 1166), where all nonevacuated officers who had served on the mission were berthed for the night. Finally, beyond the medal citations, all U. S. Navy documents indicate hostile fire during the action. Kerry's boat (PCF 94) even received special recognition from Captain Roy Hoffmann on March 14 in his weekly report to his men; the report's description of hostile fire was not disputed at the time. PCF 94 had major damage that had to be repaired before it could resume patrols. Also, later intelligence reports confirm the presence of hostile forces. During Kerry's 1996 Senate re election campaign, when there was criticism of his Silver Star, Elliott responded: "The fact that he chased armed enemies down is not something to be looked down on." In June 2003, Elliott was quoted as saying the award was "well deserved" and that he had "no regrets or second thoughts at all about that." Elliott contended that Kranish had substantially misquoted him, but the Globe stood by its account, calling the disputed quotes "absolutely accurate". The story prompted Elliott to release a second affidavit, in August 2004, in which he stated, "Had I known the facts, I would not have recommended Kerry for the Silver Star for simply pursuing and dispatching a single wounded, fleeing Viet Cong." The second affidavit made what Elliott called an "immaterial clarification", in that he admitted that he had no personal knowledge of the circumstances of the shooting. Rather, his initial statement that Kerry had been dishonest was based on unspecified sources and a passage contributed by Kranish to a biography of Kerry. However, although Elliott claims that he was not in possession of the facts of the event, the original citation that Elliott wrote (which is not the citation that appears in "Unfit for Command") incorporates most of the details in the after action report. The report states that Kerry chased and shot a single wounded, fleeing Viet Cong. In addition, it states that the PCFs were filled with troops, that all three boats turned into the first ambush and beached, that the troops conducted the first sweep, and that while Kerry led the first landing party during the second sweep, the other landing parties and troops followed and took out the VC. Kerry’s crew members who were there that day do not agree with Elliott’s characterization of the event in his 2004 affidavits. They contend that the enemy soldier, although wounded, was still a threat. For example, one of them, Fred Short, said, "The guy was getting ready to stand up with a rocket on his shoulder, coming up. And Mr. Kerry took him out he would have been about a 30 yard shot [T]here's no way he could miss us." Del Sandusky, Kerry’s second in command, described the consequences to the lightly armored Swift Boat: "Charlie would have lit us up like a Roman candle because we're full of fuel, we're full of ammunition." Another witness stated that the VC "had an entry wound at the side of his chest and exit wound at the opposite side of the chest cavity, a wound that was consistent with reports of the man turning to fire a second B 40 rocket." The only member of SBVT who was present that day, Larry Clayton Lee, has stated he believes Kerry earned the Silver Star. O'Neill responded that Rood's criticism was "extremely unfair" and stated that Rood's account of events is not substantially different from what appeared in his book Unfit for Command, for which Rood had declined an interview. The American eyewitnesses to the second sweep, including SBVT member Larry Clayton Lee, have stated that there were multiple VC at the scene of the second sweep. The accounts of Vietnamese witnesses are consistent on several points with Rood's. Ba Thanh, the guerrilla killed while carrying the B 40 rocket launcher, was "big and strong" and in his late 20s. Return fire was also intense, according to Vo Van Tam, who was then a local Viet Cong commander: "I led Ba Thanh's comrades, the whole unit, to fight back. And we ran around the back and fought the Americans from behind. We worked with the city soldiers to fire on the American boats." No Vietnamese witnesses saw how Thanh died or saw him being chased by an American. No individual who was present that day has disputed Kerry's version of events, nor suggested that he did not earn the Silver Star, and some said accounts given in Unfit for Command were incorrect. Some critics questioned the reason for the existence of three versions of the Silver Star citation with variations in the wording, the first being signed by Vice Admiral Zumwalt, as Commander, U. S. Naval Forces, Vietnam, the second being signed by Admiral John Hyland as Commander in Chief, U. S. Pacific Fleet, and the third being signed by John Lehman, as Secretary of the Navy. In this connection, Mr. Lehman, who served as secretary from 1981 to 1987, was quoted as saying he had never seen or signed the most recent citation (Kerry citation a 'total mystery' to ex Navy chief, Thomas Lipscomb, Chicago Sun Times, Aug. 28, 2004). However, in its October 2004 documentation of its investigation of Kerry's medals, the office of the Navy inspector general described the first, longer version as the "COMUSNAVFOR Vietnam version, signed by VADM Zumwalt" and the second version as the "official version, signed by the delegated award authority, ADM Hyland, CINCPACFLT". As to the third version, the report described it as one of several "duplicate citations" that were issued in 1985 after "considerable correspondence indicating efforts over the years to chase down various citations", and stated that the ones under Lehman's name were likely signed by machine. In addition, in October 2004, Rowan Scarborough of the Washington Times reported:

Commenting on the Silver Star issue, Republican Sen. John Warner, who was Undersecretary of the Navy at the time, stated "We did extraordinary, careful checking on that type of medal, a very high one, when it goes through the secretary. I'd stand by the process that awarded that medal, and I think we best acknowledge that his heroism did gain that recognition." Elmo Zumwalt, Commander of the United States Naval Forces in Vietnam at that time, signed Kerry's original Silver Star citation and defended the award in 1996, saying "It is a disgrace to the United States Navy that there's any inference that the [medal] process was anything other than totally honest." Boston Herald, October 28, 1996.

Камбоджа миссиясы

1986 жылғы 27 наурызда Сенатта сөз сөйлеген кезде Керри 1968 жылы Вьетнам соғысы кезінде, Рождество маңында Камбоджада жылдам қайықта болғанын айтты. SBVT-нің «Командирлікке жарамсыз» кітабының бір бөлімі Керридің соғыс кезінде Камбоджада болғаны туралы мәлімдемелерін күдікпен қарады. Керри 1968 жылғы Рождество қарсаңында Камбоджаға құпия тапсырмамен жіберілгенін айтқан жоқ. Ол сол кезде шекараға жақын аймақта патрульдеу кезінде шекарадан өткенін, сол кезде қайықтар шабуылға ұшырап, кейін Оңтүстік Вьетнамдық әскерлердің қате атысына түскенін еске алды. Олардың Камбоджа шекарасын кесіп өтуі физикалық тұрғыдан мүмкін емес еді, себебі ол ПБР (патрульдік қайықтар) арқылы тосылып, күзетілген; алайда Керридің қайығы аталған миссия кезінде ПБР-лермен бірге патрульдеген. Кейбір экипаж мүшелері белгілі бір уақытта Камбоджаға кіргенін білмейтінін де айтты. Желтоқсандағы миссияға қатысқан Джеймс Вассер, олардың Камбоджаға «өте жақын» болғанын мойындаса да, нақты шекараны кесіп өткенін есіне түсірмеді; сондай-ақ, шекара аймағындағы нақты орнын анықтаудың қиын екенін атап өтті. Керридің өзінің сол күні жазған күнделігінде Камбоджаға кіргендері туралы нақты айтылмаған. Алайда, онда ПКФ 44 екі кішкентай патрульдік қайықты қорғау үшін «Камбоджаға қарай» бағытталғаны және сарказммен, Рождестволық құттықтауды командирлеріне «ішкі нарықтық операциядан» жіберуді ойлағаны, ал оқиғаға қатысты әскери соттың «мағынасы бар» екені жазылған. Керридің үгітшісі Майкл Михан SBVT-нің айыптамаларына жауап ретінде Керридің Никсон президенттікке сайланғаннан бұрынғы кезеңді еске салғанын мәлімдеді. Михан Керридің Вьетнам мен Камбоджа арасындағы «жау суларында» болғанын және оның қайығы Камбоджа шекарасында атысқа түскенін айтты. Михан сондай-ақ Керридің кейінірек арнайы операция күштерін Камбоджаға жасырын жеткізгенін, бірақ мұндай миссиялар туралы ешқандай құжат болмағанын және ол күндерді еске түсіре алмайтынын мәлімдеді. Керридің күнделіктері мен тізімдерін зерттеген тарихшы Дуглас Бринкли құпия тапсырмалардың Рождестводан кейін орындалғанын болжады. Лондонның Daily Telegraph газетіне берген сұхбатында Бринкли Керридің 1969 жылдың қаңтар және ақпан айларында үш-төрт рет Камбоджа суларына құпия миссиялармен барғанын, АҚШ Теңіз күштерінің «ТМД» тобын, АҚШ Армиясының «Жасыл береттерін» және ЦРУ агенттерін тастап кеткенін айтты. Бринкли: «Ол паромшы, жүк тасушы еді, бірақ бұл өте қауіпті болды. Керри ЦРУ агенті сыйлаған бас киімді киеді. Мен оның күнделіктерінің бір бөлігін пайдаланбадым, онда ол ЦРУ агенттерін тастап кеткен кездегі әңгімелерін жазған». NBC телеарнасының «Meet the Press» бағдарламасында Тим Рассертпен сұхбаттасқанда Керри 1979 жылы Рождество қарсаңында «шекарадан бес мильге» өткені туралы бұрынғы мәлімдемесін түзетіп, бірақ сол күні шекарада патрульдегенін және кейінірек құпия тапсырмамен жіберілгенін қайталады. Кітапта О'Нилл «Свифт» кемесінің командирі Камбоджа шекарасын кесіп өткені үшін «қатаң жазаға тартылуы немесе әскери сотқа берілуі мүмкін» деген пікір білдірді. Сынаушылар бұл сипаттама мен О'Ниллдің 1971 жылы президент Никсонмен сөйлескен кезде айтқан мәлімдемелерінің арасындағы қайшылыққа назар салды. О'Нилл президентке Камбоджа шекарасында су үстінде «Свифт» қайығында жұмыс істегенін айтқан.

On March 27, 1986, while giving a speech to the Senate, Kerry mentioned he was in Cambodia on a swift boat around Christmas, 1968, during the Vietnam War. One chapter of SBVT's Unfit for Command questioned Kerry's statements that he was in Cambodia during the war. Kerry did not claim to have been sent on a covert mission to Cambodia on Christmas Eve, 1968. Rather, he believed at the time he had crossed the border while on a patrol near the border, during which the boats were ambushed and later came under friendly fire from South Vietnamese soldiers. asserted that it was physically impossible to cross the Cambodian border, as it was blocked and patrolled by PBRs (a type of patrol boat); however, Kerry's boat was evidently patrolling with PBRs during the mission in question. Some crewmembers have, moreover, stated that they may at some point have entered Cambodia without knowing it. James Wasser, who was on PCF 44 on that December mission, while saying that he believed they were "very, very close" to Cambodia, did not recall actually crossing over; he also stated that it was very hard to tell their exact position in the border area. Kerry's own journal entry on this, written the night of the mission, does not specifically say they entered Cambodia. However, it does state that PCF 44 was somewhere "toward Cambodia" to provide cover for two smaller patrol boats, and in sarcasm, that he considered messaging Christmas greetings to his commanders "from the most inland Market Time unit" and that a court martial for the incident "would make sense"

Michael Meehan, a spokesman for the Kerry campaign, responded to SBVT's charges with a statement that Kerry was referring to a period when Nixon had been president elect and before he was inaugurated. Meehan went on to state that Kerry had been "deep in enemy waters" between Vietnam and Cambodia and that his boat came under fire at the Cambodian border. Meehan also said that Kerry did covertly cross over into Cambodia to drop off special operations forces on a later occasion, but that there was no paperwork for such missions and he could not supply dates. Based on examination of Kerry's journals and logbook, historian Douglas Brinkley placed the covert missions soon after Christmas. In an interview with the London Daily Telegraph, Brinkley stated that Kerry had gone into Cambodian waters three or four times in January and February 1969 on clandestine missions, dropping off U. S. Navy SEALs, U. S. Army Green Berets, and CIA operatives. Brinkley added, "He was a ferry master, a drop off guy, but it was dangerous as hell. Kerry carries a hat he was given by one CIA operative. In a part of his journals which I didn't use he writes about discussions with CIA guys he was dropping off." In an interview with Tim Russert on NBC's "Meet the Press", Kerry corrected his 1979 statement about being "five miles across the border" on Christmas Eve, but reiterated that he was on a patrol at the border at that date and had been sent on a covert mission at a later date. In the book, O'Neill argued that a Swift boat commander would have been "seriously disciplined or court martialed" for crossing the Cambodian border. Critics point out the inconsistency between this description and O'Neill's own claims documented in a conversation with President Nixon in 1971 in which O'Neill told the President he had worked along the Cambodian border on the water in a Swift boat.

Әскери-теңіз флотының бас инспекторының медальдар туралы есебі

2004 жылдың қыркүйегінде вице-адмирал Рональд А. Рут, Әскери-теңіз күштерінің Бас инспекторы, «Соттық бақылау» ұйымының өтінішімен басталған Керридің әскери медальдарын тексеруді аяқтады. Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Гордон Р. Инглендке жолдаған хатында Рут былай деп мәлімдеді:

2004 жылдың 23 қыркүйегінде «Соттық бақылау» ұйымы шағымдап, Әскери-теңіз күштерінің Бас инспекторының жауап хатында «ешқандай нақты құжатты мысалдар келтірілмеген немесе дәлел ретінде ұсынылмаған» деген негіз келтірді. «Соттық бақылау» сондай-ақ тергеу құжаттарын алу үшін Ақпараттық ашықтық туралы заңға сәйкес өтініш білдірді. 2004 жылдың 4 қазанында Әскери-теңіз күштерінің Бас инспекторы тергеу құжаттарымен жауап берді. 2004 жылдың 12 қазанында «Соттық бақылау» ұйымы Әскери-теңіз күштерінің одан әрі тергеу немесе қайта қарау жүргізбеу туралы шешімін сынаған баспасөз хабарламасын жариялады.

"Тез жүретін қайық"

2004 жылғы сайлаудан бері "swiftboating" (немесе "swift boating") термині, қарсыластардың адалдығы мен отансүйгіштігін жала жауып, сенімсіздік тудыру арқылы шабуылдайтын науқанды білдіретін жиі қолданылатын сөз тіркесіне айналды. Бұл термин көбінесе қаралап жабу науқанының теріс мағынасында қолданылады.