Кіріспе

«Everybody Knows This Is Nowhere» – канадтық-американдық музыкант Нил Янгтың 1969 жылғы мамыр айында Reprise Records лейблында шыққан, RS 6349 каталогтық нөмірі бар екінші студиялық альбомы. Ұзақ жылдар бойы Crazy Horse тобымен бірге жұмыс істеген ол, Кросби, Стиллс, Нэш және Янгпен бірдей табысқа ие болған кезеңде күтпеген сәттілікке жетті, нәтижесінде 1970 жылғы тамызда АҚШ Billboard 200 тізімінде 34-орынға ие болды (98 апта тізімде болды). Альбом RIAA тарапынан платиналық сертификат алды. Бұл альбом «Өмір бойы естілуге тиіс 1001 альбом» тізіміне енген. 2003 жылы Rolling Stone журналының «Барлық заманның 500 ең ұлы альбомы» тізімінде 208-орынды, ал 2020 жылғы басылымда 407-орынды иеленді. Сонымен қатар, Колин Ларкиннің «All Time Top 1000 Albums» кітабының үшінші басылымында (2000) 124-орынға лайық деп танылды.

Өмірбаян

Бұл альбом – Янгтың Crazy Horse серіктестерімен жасаған алғашқы жұмысы. Гитарист, әнші-әндерші Дэнни Уиттен, бассист Билли Талбот және барабаншы Ральф Молина бұрын The Rockets тобы ретінде бірге өнер көрсетіп, жазбалар жасаған. Олар Янгпен Лорел Каньон музыкалық ортасында танысып, бірге ойнай бастады. 2021 жылғы ақпан айындағы сұхбатында барабаншы Ральф Молина олардың Янгпен қалай жұмыс істегенін еске алады: «Нил Спрингфилдтен кеткен соң, Лорел Каньондағы (Билли Талботтың) үйіне келіп, бізбен акустикалық аспаптарда ойнайтын және әңгімелесетін. Rockets тобынан кейін біз Голливудтағы Whiskey клубында өнер көрсетуге жоспарлағанбыз. Оны бізбен бірге ойнауға шақырдық, ол да келісті. Содан кейін Crazy Horse құрылып, Everybody Knows This Is Nowhere альбомын жаздық. Жазбалар оңай және еркін ағып өтті, бүгінгі күнге дейін де солай. Ешқандай репетиция болған жоқ. Нейл әнмен бірге келіп, біз де қосыламыз. Әдетте, бір-екі рет тыңдағаннан кейін дайын болады. Содан кейін сезім, жүрек және эмоция жоғалады. Тағы бір рет қайталасаң, тек рөл ойнағандай боласың. Жастық шақта саясаттың немесе кедергі келтіретін нәрселердің қажеті болмайды. Біз жай ғана ойнап, көңіл көтереміз – ешқандай ойсыз, тек ойнаймыз». Янг Дж.К. Костамен сұхбаттасуда сол кездегі атмосфераны еске алады: «Біз жиналып, репетицияны бастадық, тікелей жазбаға түсіп кірдік. Бұл альбом топтың бір-бірін танып-білу кезеңінде жасалғандай болды. Альбомды тыңдағанша, біз өзіміздің қалай естілетінімізді білмедік». 1970 жылғы сәуір айында Rolling Stone журналына берген сұхбатында ол былай деді: «"Down By The River" әнін жазғанда біз тек алты немесе жеті күн бірге болдық. Мен осы мүмкіндікті пайдаланып, жазғым келді, себебі жазбаларда біз бір-бірімізді жақсы сезінген, бірақ әлі толық таныс болмаған кездегі бірдеңе бар еді. Сондықтан мен оны жазғым келді, өйткені мұндай сезімдерді жазу мүмкін емес. Албұмның мәні де осында – ол бастапқы қадамдар ғана». Янг альбомның ерекше дыбысын Дэнни Уиттеннің гитарадағы шеберлігіне және олардың арасындағы үйлесімге байланысты деп санайды. Ол өзінің өмірбаянында былай түсіндіреді: «Сол кезде Crazy Horse-тың ең керемет жағы – Дэнни менің музыканы түсінді, және барлығы Дэнниді тыңдады. Ол біз не істеп жатқанымызды түсінді. Ол керемет екінші гитарашы еді, басқа барлық оқиғаларға қарсы тұрып, өте жақсы ойнайтын. Оның ойнау стилі өте еркін, шығармашыл, ойсыз және табиғи еді. "Cowgirl in the Sand" және "Down by the River" әндерін жасауға Дэннидің гитаралық орындары себеп болды. Ешкім менімен солай гитарада ойнаған емес, сондай ырғақпен. "Cowgirl in the Sand" әнін тыңдағанда, ол үнемі өзгеріп отырады: бір жарым, екі рет ойнап, келесіге көшеді. Билли мен Ральф ырғаққа еніп, бәрі жақсы болып жатқанда, Дэнни кенеттен басқа нәрсе істей бастайды. Ол сол жігіттерді бір ырғақтан екінші ырғаққа, барлығы бір ырғақта жүріп алып кетеді. Сондықтан мен ұзақ гитара сололарын ойнағанда, олар соншалықты ұзақ емес сияқты көрінетін, мен көп өзгерістер жасағандай болсам да, шын мәнінде өзгерген нәрсе – бір нәрсе емес, бүкіл топ еді. Дэннидің үлесі зор болды».

Әндер

Альбомда Янгтың репертуарында стандартқа айналған бірнеше ән бар. "Қарақұм қызы", "Өзен бойында" және "Қомдағы сиыршы қыз" бір күні жазылды, ал Янгтың температурасы 103°F (39.5°C) болды. Янг өзінің "Waging Heavy Peace" атты естеліктерінде былай деп түсіндіреді: "Мен тұмаумен ауырып, үйде төсекте жатып қалдым. Мен жартылай есімнен шығып, аузымда металл дәм сезіндім. Бұл өте ерекше болды. Аурудың шыңында өзімді қызықтай жоғары сезіндім. Жанымда гитарасы бар еді. Оны алып, ойнай бастадым. Оны өзіме ұнайтын D модальды күйде қалдырдым, E струналарын D-ге дейін төмендеттім. Бұл ситарға ұқсас, бірақ толық емес, тұрақты дыбыс берді. Біраз ойнап, "Қарақұм қызын" жаздым. Әннің мәтіні соңындағыдан өзгеше болды, бірақ барлық өзгерістер сол жерде, бірден болды, ән аяқталғанша. Содан кейін гитараны D модалынан шығарып, ойнай бердім. Сол кезде радиода маған ұнайтын "Sunny" деген E минорындағы ән болды. Мен оны Фэрфакс пен Сансет қиылысындағы дәріханада тұмауды басу үшін дәрі іздеп жүргенде естігенім есімде. Ән менің басымда аяқсыз қайталанып тұрды, ауырғанда және аздап есімнен шыққанда болатындай. Сондықтан мен оны гитарамен ойнай бастадым, сосын аккордтарды сәл өзгерттім, ол "Өзен бойында" әніне айналды. Мен әлі де жаман сезіндім, бірақ бақытты және жоғарыда болдым. Бұл ерекше сезім еді. Менде екі жаңа ән болды! Алдыңғы альбомнан мүлдем өзгеше! Содан кейін мен сүйікті тонымның бірі - A минорында ойнай бастадым. Жоғалтатын ештеңем жоқ еді. Мен жақсы күйде болдым. Музыка сол түстен кейін өздігінен ағып кетті, көп ұзамай мен "Қомдағы сиыршы қызды" жаздым. Бір отырыста үш ән жазу өте ерекше еді, менің жартылай есімнен шығуымның бұған көп қатысы бар екеніне сенімдімін". "Қарақұм қызы" әні D модальды күйде, Янг алғаш рет Стивен Стиллзбен "Bluebird" әнінде қолданған. Янг 1995 жылдың желтоқсанында "Mojo" журналына Ник Кентпен сұхбаттасуда былай деді: "Стилс пен мен D модальды күйді шамамен 1966 жылы бір уақытта таптық. Сол кезде 'рага' болды және D модалы тұрақты 'дыбыс' беруге мүмкіндік берді, сонда басталды. Бірақ мен оны келесі деңгейге көтердім, сондықтан "The Loner" (Янгтың бірінші жеке альбомында жарық көрді) және "Қарақұм қызы" пайда болды. Дәстүрлі аккорд пішінін жасап, жұмыс істемейтін саусақты көтересің, сосын оны жоғары көтеріп, струнаның дыбыстауын қалдырасың. Мен осы әдісті бүкіл өмірімде, тіпті бүгінгі күні де қолданып келемін. Оны "Ragged Glory" альбомындағы "F*ckin' Up" әнінен бастап "War Of Man" және "Harvest Moon" альбомындағы "One Of These Days" әндеріне дейін естисіз. Көп әндерде". "Decade" альбомының жазбасында Янг "Қарақұм қызын" "Фил Очс көзімен маған қарай келе жатқан, аспанда қаптап жүрген қала қызы үшін жазғанын" айтады. Бұл жайтты әйелімге түсіндіру қиын болды". Ол "Shakey" биографиялық сұхбатында былай деді: "Мен Жан "Монте" Рейді еске аламын; ол Джим, Джим және Джин, фольклорлық дуэттің әнші серіктесі болды. "People World" деп аталатын альбомы шыққан, және ол бармақ сымбалдарымен көп би биледі. Ол өте жақсы болды. Мүмкін ол шығар. Жақсы мүмкіндік. Бір кездері оған ғашық болдым. Жақсы қозғалды. Ол өте музыкалы, жанды жан еді. Оның ішінде Жанмен және басқа адамдармен байланысты суреттер бар". 2005 жылы өзінің бір релизіне жазған жазбасында Рэй "Қарақұм қызы" және "Қомдағы сиыршы қыз" үшін де шабыт көзі ретінде мойын соқты. "Everybody Knows This Is Nowhere" әнін Янгтың алдыңғы дебют альбомына енгізуге тырысқан болатын. Әннің сөздері шоу-бизнестің қарқынына деген қанағатсыздықты білдіреді. "Round and Round" - альбомдағы ең көне ән. Янг Buffalo Springfield тобының мүшесі болған кезде әнді сололық акустикалық демо ретінде жазды. Демо 2001 жылы Buffalo Springfield қорапшасында пайда болды. "Өзен бойында" Янгтың беделді әндерінің біріне айналды, және "Қарақұм қызы" сияқты, оның концерттегі ең жиі орындалатын әндерінің бірі. Оның сөздері "Hey Joe" әнін еске түсіретін ер адамның өз сүйіктісін өлтіргенін айтады. 1970 жылы Роберт Гринфилдпен сұхбаттасу кезінде Янг басқаша пікір білдірді: "Онда нақты кісі өлтіру жоқ. Бұл - қызбен болған оқиғаның бұзылуы. Басында "Мен сенің жағыңдамын, сен менің жағымдасың" деген сөз бар. Бұл кез келген нәрсе болуы мүмкін. Содан кейін қыздар мәселесі көтеріледі. Соңында бәрі басқаша болады. Бұл - жалбарынған, үмітсіз дауыстар". "The Losing End (When You're On)" әнінің сөздері сүйікті адамыңыздың өмірден өткенін білу туралы. "Running Dry (Requiem for the Rockets)" - The Rockets, Янгтың Crazy Horse серіктестеріне айналған алты адамнан тұратын топқа арналған. Биылғы жарыста "Рокет" скрипкашысы Бобби Ноткофф ойнайды. Янг 1997 жылы "Ат жылы" фильмінде The Rockets тобын тарату туралы сезімдерін былай білдірді: "Мен осы үш жігітті Crazy Horse ретінде ойнауға шақырдым. Мен Rockets тобының да жалғасатынын ойладым. Бірақ шындығында, мен оларды басқа топтан тартып алғанмын, ол да жақсы топ еді. Бірақ біз басқаша жолға түстік, біз өркендедік, ал олар сол кезде өркендемеді. Бірақ олар да жалғаса алатын еді деп ойлаймын. Ең қиыны - менің ізімде қалған қиратудың сезімі". "Қомдағы сиыршы қыз" әні эмоцияны, уақыттың сәтін нақты айтпай жеткізуге тырысады, тыңдаушы әнмен байланысып, онымен еркін ассоциация жасай алатындай. Янг 2007 жылы концертте тыңдаушыларға былай деді: "Бұл әндердің кейбіреулері, сияқты, мен сияқты ескірген. Бірақ шындығында, олар сіздер сияқты адамдар мен сезімдер туралы. Сіз оны бір секундқа ғана сезінесіз, содан кейін жазып аласыз. Содан кейін сіз оны үнемі өзіңізбен бірге алып жүрмейсіз. Сондықтан әндер тірі қалады. Кейбіреулері ұзақ тірідейді". Ол "Shakey" сұхбатында былай түсіндірді: "'Қомдағы сиыршы қыз' әнінің сөздері өте маңызды, себебі сіз олармен еркін ассоциация жасай аласыз. Кейбір сөздер сізге мұны жасауға мүмкіндік бермейді, сондықтан сіз әнші айтқан нақты нәрсеге тоқталып қаласыз. Осылайша бұл кез келген нәрсе болуы мүмкін. Бірақ, егер сіз оның мағынасын ойласаңыз, соңына дейін жететін арқау болады. Егер сізде ой болса, сіз оны соңына дейін апарып соқа аласыз, ал болмаса, маңызды емес екенін түсінесіз".

Жазу

Альбом Янгтың Buffalo Springfield тобымен және оның дебюттік альбомымен жұмыс істеу әдістерінен үзіліс жасайды, онда әр тректі құру үшін көп қабатты овердабтар қолданылды. Оның орнына, альбомдағы әндер көбінесе тірі жазылған, овердабтарсыз. Янг DJ B. Mitchell Reid-ке былай деп түсіндіреді: "Сол кезде менде өзгеріс болды, дәл сол уақытта. Мен шынайы болуға тырыстым, ештеңені ойлап табудың орнына. Содан бері мен жазбаларда шындықты көбірек жеткізуге ұмтылып келемін. Шындықты білдіреді". Янг алғаш рет әнші ретінде дауысын тікелей ойнап жатқанда жаздырды. "Менің жалғыз мақсатым - жазбалардың дұрыс дыбыстауына көз жеткізу болды. Студияны жинап, ойнағанда, мысалы, "Running Dry" әнін орындағанда, менің алғашқы тікелей вокалым болды". Янг жазбаны өндіру үшін Дэвид Бриггсті шақырды. Янг Бриггспен алғаш рет өзінің дебюттік альбомын жазғанда жұмыс істеді. Альбомға арналған алғашқы сессиялар 1969 жылдың қаңтар айының соңында Голливудтағы Уолли Хайдер студиясында өтті, онда топ "Down by the River", "Cowgirl in the Sand" және "Everybody Knows This Is Nowhere" әндерін жазды. "Down by the River" және "Cowgirl in the Sand" ұзақ орындалулардан монтаждалған, кейде бірнеше дубльдар біріктірілген. Янг 2009 жылы "Guitar World Magazine" журналына берген сұхбатында әр әннің үш-төрт дублі жазылғанын түсіндірді: "Сіз жазбада еститініңіз бірінші дубль болуы мүмкін, бірақ онда басқа нәрселердің бірнеше бөліктері бар. Мен оны тексеріп көре аламын. Бізде барлық тректердің тізімі бар. Барлық ақпарат Архив жаңартулары арқылы қолжетімді болуы мүмкін. Сіз кіріп, нақты қандай дубльды тыңдап отырғаныңызды анықтай аласыз". Ол "Shakey" кітабында былай деді: "'Down by the River' шынымен де монтаждалған. Бізге сезім келді, бірақ ол тым ұзақ болды және кейде бұзылып қалатын, сондықтан біз жаман бөліктерін алып тастадық. Ол жерде радикалды кесулер жасалды, сіз оларды ести аласыз. Бірақ Дэнни бұған өте жақсы жауап берді. Ол бүкіл топты жақсы дыбыстады. Мен, Билли және Ральф бірден Crazy Horse сияқты естілдік. Менің жасау керек болғаным - әндер мен рифтерді ойлап табу ғана еді. Біз қанша уақыт бірге ойнай алатынымызды түсіне бастадым. Бұл керемет болды". Янгтың "Everybody Knows This Is Nowhere" әніндегі (түпнұсқалық альбомда) басты вокал трекі шын мәнінде ол микшердегі төмен сапалы микрофон арқылы ән салған уақытша вокал болды, реверб сияқты эффектілер жоқ. Янгқа жазбаның қалған бөлігінен айқын контраст ұнады. Топ қаңтар айының соңынан наурыздың соңына дейін жаздыруды тоқтатты. Янг Оттавадағы Le Hibou Coffee House және Торонтодағы Riverboat Coffee House-те жеке акустикалық концерттер сериясын орындады. Riverboat концерттері 2009 жылы Live at the Riverboat 1969 альбомы ретінде шықты. Crazy Horse кейіннен Янгқа ақпан айының соңынан наурыз айына дейін кофеханалардағы фолк-клубтарда қосымша концерттерге қосылды. Янг Нью-Йорктегі The Bitter End, Кливлендте, Провиденсте және Голливудтағы Troubadour-да жеке акустикалық концерттен кейін топпен бірге өнер көрсетті. Топ 20 наурызда Уолли Хайдерге қайта оралып, "Cinnamon Girl", "Losing End" және "Running Dry" әндерін жазды. "Cinnamon Girl" әнінде 1963 жылы The Angels тобының "My Boyfriend's Back" әнінен шабыттанған қол шапалақтаулар бар. Әннің ертедегі сингл-миксінде Дэнни Уиттеннің вокалы айқын естіледі, екі әнші де миксте тең. Янг альбомның миксын өзгертті, ол өкініш білдіреді: "Мен Аттың ертедегі Даз жазбасын жасадым, және сіз "Караш қыз" әнінің басқа вокалын тыңдай аласыз, ол Дэннидің көбірек. Ол биік орында ән шырқады, ол өте жақсы орындалды. Мен оны өзгертіп, жоғары бөлігін айтып, өшірдім. Бұл үлкен қателік болды. Мен бұздым. Мен Дэннидің кім екенін білмедім. Ол менен жақсы еді. Мен оны көрмедім. Мен күшті едім, мүмкін мен оны көрмей, қасиетті нәрсені жоюға көмектескен шығармын. Ол ешқашан ашуланбады. Бұл олай емес. Мен жас едім, не істеп жүргенімді білмейтін шығармын. Кейбір нәрселер ешқашан болмағанын қалайсың. Бірақ бізде бар нәрсе бар". "Cinnamon Girl" әні бір ноталы гитара солосымен танымал. Янгтың айтуынша, "адамдар бұл тек бір ноталы соло деп айтады, бірақ менің ойымша, бұл ноталардың әрқайсысы әртүрлі. Мен оны тыңдаймын, әрқайсысы мен үшін әртүрлі естіледі. Бұл жерде бәрі басқаша болып көрінеді. Алға қарай бара жатқанда әртүрлі дыбыстарды естисің, ал артқа қарай қарайтын болсаң, бәрі бірдей болады". 23 наурызда топ әнші Робин Лейнмен Голливудтағы Sunwest Recording Studio-да альбомға арналған соңғы әнді жаздыру үшін жиналды. "Round and Round" әнін альбом үшін студияда тікелей орындап, аутентикалық дыбыс беру үшін жазды. 1970 жылы сәуірде "Ролинг Стоун" журналына берген сұхбатында Янг былай деді: "Үш адам отырды, сіздей, содан соң тағы біреуі, ал студияда алты микрофон төмен түсті, біз бәріміз есімізден айырылғандай, бірге ән шырқадық, үш гитара бірден ойнады. Тыңдасаңыз, "Round And Round" менің екінші альбомымдағы сүйікті әнімнің бірі, себебі оң жақтағы акустикалық гитараның эхосы сол жаққа қайтады, ал сол жақтағы гитараның эхосы оң жаққа қайтады, бұл гитаралардың осылай дыбыстауына себеп болады: бір сызық да-да-дао сияқты басталады, содан соң бір дауыс кіріп-шығады, себебі Дэнни оңға-сольға қозғалды. Бұл ерекшеліктер емес, олар жазбада бар, сіз білесіз, мен осыны жеткізуге тырысамын. Менің ойымша, олар осылай ұзақ сақталады. Бірге ойнап, бірден ән шырқап, ойнау жазбаны шындығырақ етеді". Әнші Робин Лейн әннің жазбасы басқару трекі болғанына таң қалды. "Мен оны репетиция деп ойладым. Мен қандай ән екенін тіпті білмедім. Нейл түпкілікті панк-рокшы болды".

Шығару

"Everybody Knows This Is Nowhere" альбомы алғаш рет 1969 жылғы 14 мамырда Reprise лейблынан винилдік тақта түрінде жарық көрді. CD форматында алғаш рет 1987 жылғы желтоқсанда шықты. 2009 жылғы 14 шілдеде Neil Young Archives Original Release Series аясында ремастерингтелген нұсқасы HDCD кодталған CD және цифрлық жүктеме ретінде жарияланды. Ремастерингтелген CD жеке альбом ретінде де, сондай-ақ 2009 жылы АҚШ-та, ал 2012 жылы Еуропада шыққан 4 CD жинақтың 2-дискісі ретінде де қолжетімді. Альбомның жоғары сападағы цифрлық файлдарын Neil Young Archives веб-сайтынан табуға болады. Альбомның мұқабасында Нил Янг ағашқа сүйеніп тұрған, ал аяғында оның иті Виннипег тұрған бұдыраған суреті бейнеленген. Суретті түскен фотограф – Фрэнк Без.

Жылжыту

Албом аяқталғаннан кейін Янг Crazy Horse тобымен бірге гастрольде болады, 1969 жылдың мамыр және маусым айларында Солтүстік Америкадағы әртүрлі шараларда өнер көрсетеді. Тамыздан желтоқсанға дейін Янг Кросби, Стиллс және Нэшпен бірге Солтүстік Америкадағы турларына қосылып, олардың тұңғыш альбомын насихаттайды. Топ Вудсток және Биг Сур халық фестивалінде өнер көрсетіп, ABC телеарнасында "Down by the River" әнін орындайды. 1970 жылдың ақпан және наурыз айларында Янг тағы да Crazy Horse тобымен гастрольде болады, концерттік бағдарламасында альбомнан көптеген әндерді орындайды. Майлз Дэвистің ашылуымен өткен Fillmore East-тегі концерттері 2006 жылы Live at the Fillmore East альбомы ретінде жарық көрді.

Қабылдау

Шығарғаннан кейін «Барлығы біледі, бұл еш жерде емес» альбомы сыншылардан көбінесе жағымды пікірлер алды. Rolling Stone журналынан Брюс Мирофф Янгтың дауысын «мұңды, бірақ жалтақ немесе қайғылы емес» деп сипаттап, оң пікір жазды. Ол былай деді: «Бұл дауыс қайғының барлық нәрсенің астында жатқан әлемді сезіндіреді [ ] , өйткені көптеген адамдарға бұл әлем таныс, сондықтан Янгтың әндері көбінесе керемет әсер етеді». «Бірнеше жағынан [альбом] оның бұрынғы жұмысынан кемшіліктері бар» және «бірінші альбомның лирикасы тек сызбалы іздерде ғана кездеседі» десе де, ол альбом «мол сыйлықтар ұсынады. Янгтың музыкасы өзінің энергиясы мен сенімділігімен әсемдіктің жетіспеушілігін толықтыра алады» деп қорытындылады. Роберт Кристагау The Village Voice газетінде «Янг ерекше суретші, мен оны әлі толыққанды түсіне қоймадым, бірақ бұл альбомның әсері күшті» деп жазды. Алғашқы рецензия «B+» бағасымен жарияланды, бірақ Кристагау кейін оны «A−» дегісі келетінін айтты. Rolling Stone журналындағы ретроспективті шолуда Грег Кот бұл альбомды «шикі, асығыс, қуатты» деп атады, ал топтың өзара әрекеттесуі «примитивті де, абстрактілі» болды, бұл «ұлы да, спонтанды дауыс» еді, ол «тек Янг үшін ғана емес, сонымен қатар көптеген топтарға үлгі боларлық» еді. Музыкалық деректер базасы AllMusic веб-сайтының Уильям Рулманн альбом туралы: «Оның алғашқы [альбомынан] кейін небәрі төрт ай өткен соң шығарылған бұл альбом, бұрынғысының жылтырлығынан толыққанды бас тартты» деді. Ол «Қарамел қыз», «Өзен бойында» және «Қомдағы сиыр қыз» әндерінің «Янг пен Crazy Horse тобының ұзақ импровизацияларын көрсетуге және оның ән айтуының қауіпті үнін бейнелеуге ыңғайлы» екенін атап өтті. Ол альбом «Янг және оның көптеген музыкалық ізбасарлары содан бері ұстанған музыкалық үлгіні қалыптастырды [ ] және көптеген қазіргі заманғы топтардың музыкасы оның ықпалынан көрінеді» деп қорытындылады. 2013 жылы альбом NME журналының «Барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы» тізімінде 398-орынды иеленді. 2018 жылы альбом 1960–1975 жылдар санатында Polaris Heritage Prize Audience Award сыйлығын жеңіп алды.

Трек тізімі

Барлық тректер Нил Янгтың авторлығында. Тректердің ұзақтығы 1969 жылғы түпнұсқа винилдік басылымнан алынған, каталог нөмірі RS 6349.