Кіріспе

Американдық әнші-күйші Кёртис Рой Бетчер (7 қаңтар 1944 - 14 маусым 1987), кейде Кёрт Боэтчер немесе Кёрт Бечер деп те аталады, Висконсин штатынан шыққан американдық әнші, әнші-күйші, аранжировщик, музыкант және жазбалар продюсері. Ол қазір "күн сәулесі поп" деп аталатын музыкалық бағыттың маңызды тұлғасы болды, "Ассоциация", "Мыңжылдық", "Стрелец", "Пол Ревир және Рейдерлер", Томми Роу, Элтон Джон, Джин Кларк, Эмит Роудс, Тандин Алмер, "Бич Бойз" және тағы да басқалармен жұмыс істеді. "Нью-Йорк Таймс" газеті Боэтчер туралы былай жазды: "Егер оның өмірі біршама басқаша болғанда, ол тағы бір Брайан Уилсон болуы мүмкін еді. Қазіргі таңда Боэтчер – 60-шы жылдардың соңында өркендеген поп-музыка продюсері – рок тарихында көбінесе жазбалардың авторы ретінде сақталған. Ол бола алатын, бірақ болмаған. Дегенмен, ол белгілі бір музыка жанкүйерлері арасында құдай сияқты құрметке ие, олар үшін атақ-даңқтан гөрі беймәлімдік қызықтырақ".

Ерте өмір

Ол Висконсин штатының Эу-Клэр қаласында Пегги мен Арланд Боэтчердің отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Екінші дүниежүзілік соғыста Теңіз күштерінің ұшқышы болған, содан кейін Пентагонда жұмыс істеген.

Голдбриарлар

1962 жылдың күзінде Боэтчер Миннесота университетіне қабылданды, онда 1963 жылы ол Холмберг әпкелері Дотти мен Шери және Рон Нильсонмен бірге "The GoldeBriars" фольклорлық квартетін құрды. Олар Epic Records компаниясымен келісімшарт жасағаннан кейін Лос-Анджелеске көшті, олар үшін 1964 жылы екі альбом жазылып, шығарылды: "The GoldeBriars" және "Straight Ahead!" (Үшінші альбом 1965 жылы жазылған деген ақпарат бар, бірақ ол шығарылмады.) Продюсер Боб Морганның жетекшілігімен вокал алға қойылып, екі рет жазылып, алты дауысқа ұқсату үшін күшейтілді. Үшінші альбомын жазуға кіріспес бұрын, топқа барабаншы Рон Эдгар қосылды (кейін "The Music Machine" тобында болды; Эдгар сонымен қатар Боэтчермен "The Ballroom" және "The Millennium" топтарында жұмыс істеді). Музыка тарихшысы Джозеф Ланзаның сөзіне қарағанда, "The GoldeBriars" тобының өнері "Shenandoah" сияқты стандартты фольклорлық үлгіні ұстанды, бірақ "акустикалық тұрғыдан олардың стилі қарапайымдылық пен әдемілікті үйлестірді". Боэтчер топтың көптеген әндерін аранжировкалады, сонымен қатар өзі де ән жазуға үлес қосты. Морганның Ланзаның "Vanilla Pop" кітабында келтірген сөзіне сәйкес, Боэтчердің теңізші баласы ретінде өткен балалық шағы "Straight Ahead!" альбомындағы "Haiku" сияқты әндерге әсер етті. Менеджер ретінде Голдштейн топты поп музыкасына қарай бағыттап, жаңаша өң берді. "The GoldeBriars" тобы 1965 жылы түсірілген "Бірде кофеханада" фильмінде тікелей эфирде өнер көрсетті.

Ассоциация, Бал залы және Томми Роу

The GoldeBriars тобының таралуынан кейін Боэтчер Ли Маллори және The Association сияқты басқалар үшін ән жазу мен продюсерлік жұмысына кірісті. 1966 жылы өзінің Our Productions продюсерлік серіктестігі арқылы Боэтчер The Association тобының тұңғыш альбомын – “And Then Along Comes the Association” альбомын шығарды, ол Valiant Records лейблында жарық көрді. Альбомнан “Along Comes Mary” (АҚШ-та #7 орынға жетті) және “Cherish” (#1 орынға жетті) атты екі хит-сингл туды. 2012 жылы The Association тобының алғашқы мүшесі Джим Йестер Valiant Records компаниясының “Cherish” әнін “өте ескі және архаикалық” деп есептегенін айтты, бірақ әннің сәттілігі “біз архаикалық нәрсені де пайдалана алатынымызды көрсетті” деді. Альбомға Боэтчер мен Тандин Алмердің (сонымен қатар “Along Comes Mary” әнінің авторы) бірлесіп жазған “Message of Our Love” әні енді. Боэтчердің әйелі Клаудия Алмердің “Along Comes Mary” әнін бастапқыда баяу темпте жазғанын мәлімдеді. Боэтчер темпті жылдамдатып, вокалын өзі орындаған демо-жазба жасады. Ол демо The Association тобына ұсынылып, олар оны әннің аранжировкасы үшін нұсқау ретінде пайдаланды. Топтың Боэтчердің демо-жазбасын қайта жасай және дамыта алуы нәтижесінде олардың алғашқы хит-синглі дүниеге келді (Боэтчер продюсерлік еткен). Боэтчер мен Алмер әннің авторлық құқығына қатысты дауласты, Боэтчер хит-нұсқаның негізін құраған аранжировкаға оның қосқан үлесі авторлық құқыққа ие болуға лайық екенін айтты. Алайда, әннің авторлық құқығы тек Алмерге тиесілі болды. Альбом коммерциялық сәттілікке жеткеннен кейін, 1966 жылғы қарашада Billboard журналында жарияланғандай, топ өздерінің менеджері Дин Фредериксті қызметтен босатып, ол жеті жылдық келісімшартты бұзды деген айыппен қарсы сотқа берді. Сотқа жүгінгеннен кейін Фредерикс Our Productions компаниясына қосылды. Billboard журналы мәлімдегендей, “Соның салдарынан The Association енді Our Productions компаниясымен ынтымақтаспайды және енді олардың A&R жұмысын The Association мүшесі Джим Йестердің ағасы Джерри Йестер атқарады”. Осы даудың нәтижесінде, Боэтчер дебюттік альбомның коммерциялық сәттілігіне қосқан үлесіне қарамастан, топтың продюсері ретінде жұмыс істеуіне бөгет қойылды. (Ол 1980-ші жылдардың басында топтың кейінгі құрамы үшін бірнеше тректерді продюсерлік етті.) 1974 жылы ZigZag журналына берген сұхбатында Боэтчер осы кезеңде Our Productions компаниясымен келісімшарт бойынша жұмыс істегенін және жалақы алғанын айтты. Бұл оған авторлық құқықтарды бермеді, бірақ шығармашылықта үлкен еркіндік берді. “Мен жұмыс істеуді жалғастырғым келді, сол жерде болуым керек еді. Менің ойымша, мен өзімнің жасымдағы кез келген продюсерден көбірек студиялық тәжірибе жинадым. Мен студияда дерлік тұрдым. Мен құлап қалғанша жұмыс істедім. Бұл маған тәуелділік сияқты сезілді.” 1966 жылы ол Сэнди Солсбери, Мишель О’Мэлли және Джим Беллмен бірге The Ballroom тобын құрды. Төрттік бір альбомға материал жазды, бірақ 1967 жылы Warner Bros. 45 айналымдық сингліндегі екі әннен басқа, жазбалар 2001 жылға дейін жарық көрмеді. 1966 жылы ол Томми Роу үшін “Sweet Pea” және “Hooray for Hazel” атты екі хит-синглді продюсерлік етті. Екі жазбаның да продюсерлігі Боэтчердің Our Productions серіктесі Стив Кларкқа тиесілі болды, бірақ кейіннен Боэтчер осы жазбаларды өзі жасағанын мәлімдеді. Келесі жылы Боэтчер Роудың “It's Now Winter's Day” (ABC Records) альбомын шығарды.

Мыңжылдық және жебеше

Боэтчер продюсер Гэри Ашермен және Beach Boy әнші-күйшісі Брайан Уилсонмен Ли Мэллоридің "That's the Way It's Gonna Be" атты алғашқы синглін шығарып, араластырып жатқанда кездесті. Ашер кейінірек Боэтчердің Брайан Уилсонға Beach Boys-тің көпжылдық Pet Sounds (1966) альбомын әзірлеу кезінде әсер еткенін айтып, оны "серфинг музыкасынан бас тартуға" итермелегенін мәлімдеді. Ашердің бұл сөздері сессиялардың тізімі мен сол кездегі басылымдарға қайшы келеді, онда топ мүшелері 1964 жылдың қараша айында серф-рок шектерінен тысқары нәрсені іздеп жатқанын жаңалықтарға хабарлады. Ашер Боэтчердің келісімшартын сатып алып, оны Columbia Records продюсері ретінде жұмысқа алды. 1967 жылы ол Боэтчерді жеке жобаға, "Sagittarius" атты студиялық топқа шақырды. Олар "My World Fell Down" атты синглді шығарды, ол сәл ғана танымал болды. (Оны сол кезде Лос-Анджелесте сессиялық музыкант ретінде жұмыс істеген Глен Кэмпбелл, Beach Boys тобынан Брюс Джонстонның қосалқы вокалымен бірге орындады.) Синглдің сәл табысқа ие болғандығына байланысты Columbia Records толық альбомды сұрады, бірақ топтың жоқ екенін анықтады. Ашер мен Боэтчер студиялық топқа айналды, ал альбом 1968 жылы Present Tense деген атпен шығарылды. (Мұқабада Ашер мен Боэтчердің суреттері бар.) Кейбір әндер Ballroom сессияларында жазылған, ал қалғандары жаңа аранжировкамен қайта жазылды. "My World Fell Down" сингл нұсқасы альбомда өзгеше өңделді, 45 айналымдық тақтадағы musique concrète көпірі алынып тасталды. Екінші сингл, "Hotel Indiscreet", Боэтчермен бірге жазылды (және Firesign Theater-дің комедиялық сөзі бар еді), бірақ ол хит-парадқа ілесе алмады. Альбом коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Ашердің танымалдылығы, сондай-ақ Боэтчердің The Association және Tommy Roe үшін жасаған табысты туындылары Columbia Records-ты Боэтчердің жеке студиялық жобасын қаржыландыруға көндірді. 1967 жылы ол бұрын жұмыс істеген немесе жеке танысқан музыканттар мен әнші-күйшілердің (Сэнди Солсбери, Ли Мэллори, Джои Стек және Майкл Феннели), сондай-ақ Лос-Анджелестің үздік сессиялық музыканттарының тобымен жиналды және The Millennium тобы атымен альбом жазуға кірісті. Альбомды Кит Олсен бірлесіп шығарды, ол Боэтчердің колледж кезінен бергі досы болған. Олардың дебюттік және жалғыз альбомы "Begin" сол кезде Columbia Records үшін жазылған ең қымбат альбом болды. Бірнеше сингл шығарылғанына қарамастан, сату өте төмен болды және жоба коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Бұл Боэтчердің гастрольдеуге құштар болмауына байланысты болды. Топ Лос-Анджелесте бірнеше концерт өткізді, бірақ альбомды концертте қайталаудың қиындығы Боэтчерді топты қолдаудан бас тартуға итерді. "It's You" синглі бірнеше аймақта хит болғанымен, оны қолдайтын топ болмады. "5 AM" Филиппинде де хит болды. Топ "Just About The Same" b/w "Blight" атты соңғы синглді жазды, ол сол кезде шығарылмады. Коммерциялық сәтсіздікке қарамастан, альбом 1960 жылдардың соңындағы ең жақсы поп-альбомдардың бірі ретінде бағаланады және AllMusic журналында "нағыз жоғалған классика" деп сипатталды. 2000 жылы The Millennium тобының демо-альбомы "Again" жарық көрді. The Millennium тобы тарағаннан кейін көп ұзамай Боэтчердің досы Гари Ашер, Columbia Records компаниясынан босатылып, Together Records деп аталатын лейбл құрды. Ол Боэтчер мен Олсенді продюсерлер ретінде шақырды, ал Боэтчер лейблдің бірнеше жобасына қатысты. Олардың ішінде оның жеке альбомындағы алғашқы әрекеті, сондай-ақ Сэнди Солсберидің жеке альбомы үшін жазған жазбалары, екінші Sagittarius альбомына үлес қосқан және Олсенмен бірге The Bards тобының "The Moses Lake Recordings" альбомын шығарған, бұл гараж-рок пен психоделия және күн сәулесі поп элементтерінің қоспасы болды. Сагитариустың екінші альбомы "The Blue Marble" шықты (және The Beach Boys-тің "In My Room" әнінің кавер нұсқасы, Боэтчер орындаған, синглдар тізіміне кірді), және бірнеше Sandy Salisbury синглдері шығарылды, бірақ лейбл Боэтчердің басқа жұмысы аяқталмастан бұрын сәтсіздікке ұшырады. (Боэтчердің бірлескен кейбір жобалары 2000 жылдардың басында шығарылды). Боэтчердің басқа да шығарылмаған туындыларының ішінде Twice Nicely, гитарист Вэдди Вахтель және әнші Джуди Пулвер (Боэтчердің 1973 жылғы жеке альбомындағы "Malachi Star" әнінің авторлары), "My Three Sons" сериалының актері) Дон Грейдидің Yellow Balloon тобы үшін бір сингл және Gary Usher-мен бірге жазылған "Tom and Dick" атты гитара дуэтінің сессиялары бар. (Дик - әнші-күйші Дэвид Батто, кейінірек California тобында Боэтчермен бірге ән жазатын.) "Том және Дик" сессияларында бұрынғы "Миллениум" тобының мүшесі Рон Эдгар барабан ойнады. 1970 жылы Боэтчер мен Олсен Эмит Родстың алғашқы Dunhill альбомын микстейін жасауға көмектесті.

Сололық жазбалар мен The Beach Boys

1970 жылдардың басында Боэтчердің коммерциялық сәттілігі аз болды және көптеген марапатталған жазу жобалары болған жоқ. 1971 жылы Elektra Records негізін қалаушы президенті Жак Холцманның, ол Бегиннің жанкүйері болғандықтан, талабымен Боэтчер Elektra компаниясымен келісімшартқа отырды. Ол Холцманға альбомның жасалуы ұзаққа созылатынын ескертті және жеке альбом үстінде жұмыс істей бастады. Жобаға серпіліс болғанда, Боэтчер жас, көп құралды музыкант Веб Берреллмен танысты. Родстың ертедегі бір адамдық альбомдарынан үлгі алып, Боэтчер альбомды ұқсас стильде, Беррелден басқа көп музыканттарды пайдаланбастан жазуға шешім қабылдады. (Боэтчер мен Беррелл кем дегенде үш жарияланған ән бойынша бірлесіп жұмыс істеді.) Шамамен екі жылдық жұмыстан кейін, 1973 жылы «There's An Innocent Face» альбомы Курт Боэтчер деген атпен жарық көрді. Бұл Millennium тобының Бегиннен кейінгі жарияланбаған жазбаларының бағытын жалғастырды, ол ел, күн сәулесі поп, арена рок және халық стиліндегі әндер жинағы болды. Альбом коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Ол «Chicken Little Was Right» деген атпен жаңа альбом жазуға тырысты, бірақ ол аяқталған жоқ. 1970 жылдардың ортасында Боэтчер Эльтон Джонның бірнеше жазбаларында қосымша вокал орындады, соның ішінде Джон мен Кики Дидің «Don't Go Breaking My Heart» дуэтінде. Ол Таня Такер, Хелен Редди, Эрик Кармен және Деннис Уилсонның жазбаларына да қосымша вокалмен үн қосты. Содан кейін музыкант және продюсер ретіндегі оның шығармашылығы шектеулі және сирек болды. 1975 жылдан бастап ол Оңтүстік Калифорнияда бірнеше жыл дискотека ди-джейі болып жұмыс істеді. 1970 жылдардың соңындағы оның ең танымал жұмысы – The Beach Boys тобының «Here Comes the Night» әнінің 10 минуттық диско нұсқасы болды, ол 1979 жылы орташа хитке айналды және «L. A. (Light Album)» альбомына енді; бұл олардың 1967 жылғы «Wild Honey» альбомындағы түпнұсқалық жазбаның қайта жазылуы еді. Курт Бехер ретінде ол The Beach Boys үшін «Shortnin' Bread» әнінің нұсқасын жасады, ол кейбір пираттық жинақтарда пайда болды. Ол сондай-ақ Майк Лавтың «Looking Back With Love» жеке альбомын продюсерлік етті. Басқа да туындылары, мысалы, Гену Вашингтонның «That's Why Hollywood Loves Me» және The Diamonds тобының «Live And Well» альбомдары көбінесе назардан тыс қалды. 1980 жылы ол The Association тобының кейінгі құрамымен жаңа жазбалар жасады, бірақ бұл тректер жарық көрген жоқ.

Жеке өмір және өлім

Боэтчердің жеке өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Ол 1960-шы жылдардың соңында Клаудия Фордқа үйленді, ажырасқанға дейін олардың Варек есімді ұлы болды. 2013 жылы New York Times Magazine журналында жарияланған мақалада Боэтчердің гомосексуалды екені және 1980-ші жылдары ВИЧ жұқтырғаны айтылды. Боэтчер 1987 жылдың маусымында өкпе инфекциясымен емделіп жатқанда Лос-Анджелес округінің ауруханасында қайтыс болды. Оның бұрынғы әйелі өкпесіндегі қан тамырының биопсия кезінде кесілгенін мәлімдеді, ал медициналық персонал оның ВИЧ-позитивті екенін білген соң, қан кетуіне қарамастан одан қашып кеткенін айтты. Боэтчердің тағы бір шығармасы – "There Is Nothing More to Say" әні 1973 жылы "Chris Knight & Maureen McCormick" альбомында Морин МакКормикпен орындалды, бұл альбом "Брэйди" сериалының актерлері МакКормик пен Кристофер Найтқа тиесілі болған. Ән "The Brady Bunch Phonographic Album" альбомының CD нұсқасында бонус трек ретінде қайта жарық көрді. Лос-Анджелестік "The Sunshine Company" рок-тобы Боэтчердің екі әнін жазды: "I Just Want To Be Your Friend" (1967 жылы шыққан "Happy Is the Sunshine Company", Imperial Records 12359) және "If You Only Knew" (1968 жылы шыққан "The Sunshine Company", Imperial Records 12368). 1960-шы жылдардағы шведтік "The Hep Stars" рок-тобы, құрамында кейіннен "ABBA" тобында танымал болған Бенни Андерссон да болды, Боэтчердің төрт әнін жазды: "Another Time", "Musty Dusty" (Тандин Алмермен бірлесіп жазылған), "Would You Like To Go" (The Association тобының Жюль "Гарри" Александрмен бірлесіп жазылған) және "Spinning Spinning Spinning" (Рутан Фридманмен бірлесіп жазылған). "Eternity's Children" тобы 1968 жылы шыққан аттас альбомында Боэтчердің "You Know I've Found a Way" әнін орындады. Әннің тағы бір кавер нұсқасы "Sagittarius" тобының "Present Tense" альбомына енді. 2013 жылдың сәуірінде Бет Соррентино ("Suddenly, Tammy!" американдық рок-тобының бұрынғы мүшесі) Шон Слейд продюсерлік еткен "Would You Like To Go: A Curt Boettcher Songbook" альбомын шығарды, ол Еуропада "Basta" лейблі арқылы таралды. (Солтүстік Америкада ол 2014 жылдың 10 маусымында жарық көрді.) Альбомға Боэтчердің белгілі және сирек кездесетін әндері мен бірлескен шығармалары, сондай-ақ Боэтчермен байланысы бар "Along Comes Mary" әнінің ерекше жазылған нұсқасы енді. Соррентиноның "You Know I've Found a Way" әнін орындауы (Боэтчер мен Ли Мэллоридің бірлескен туындысы) Рик Кордероның "Starla" фильмінің трейлерінде саундтрек ретінде пайдаланылды.