Кэрол Кинг: Американдық әнші-әндер авторының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық әнші-күйші, ән авторы (1942 жылы туған)

Кароль Кинг Клейн (туған Кэрол Джоан Клейн; 9 ақпан 1942 жылы) – 1958 жылдан бері белсенді әнші-күйші, ән авторы және музыкант. АҚШ-та 20-шы ғасырдың екінші жартысындағы ең табысты әйел ән авторларының бірі, ол Billboard Hot 100 тізімінде 118 поп-хиттің авторы немесе бірлескен авторы болды. Ол сондай-ақ Ұлыбританияда чартқа ілескен 61 хитті жазды, бұл оны 1962 және 2005 жылдар аралығында Ұлыбритания сингл чарттарындағы ең табысты әйел ән авторы етті. Кингтің үлкен жетістігі 1960 жылдары басталды, ол және оның бірінші күйеуі Джерри Гоффин көптеген әртістер үшін көптеген стандарттарға айналған екі десяткадан астам хиттер жазды. Ол содан бері басқа әртістер үшін әндер жазуын жалғастыруда. Кингтің өзінің орындаушы ретіндегі жетістігі 1970 жылдары ғана келді, ол өзінің әндерін фортепианода орындап, бірнеше альбомдар мен концерттерде шырқады. Өзінің дебюттік альбомы "Writer" коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, Кинг "Tapestry" альбомымен үлкен жетістікке жетті, ол 1971 жылы АҚШ альбомдық чартында 15 апта бойы бірінші орында тұрды және алты жылдан астам уақыт бойы чартта болды. Кинг 25 жеке альбом шығарды, ең сәттісі – "Tapestry", ол әйел әртісінің бірінші орында тұру рекордын 20 жылдан астам уақыт бойы сақтап тұрды. Оның альбомдарының сатылымы бүкіл әлем бойынша 75 миллионнан астам данаға жетеді деп есептеледі. Ол төрт рет «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды және Әнші-авторлар Даңқы залына енгізілді. Ол екі рет Рок-н-ролл Даңқы залына орындаушы және ән авторлары ретінде енгізілді. 2013 жылы ол Конгресс кітапханасының танымал әндер үшін Гершвин сыйлығының иегері атанды, бұл сыйлықты алған алғашқы әйел. Ол сондай-ақ 2015 жылы Кеннеди орталығының құрметті тұлғасы болып танылды.

Ерте өмір және білім

Кинг 1942 жылғы 9 ақпанда Нью-Йорк қаласындағы Манхэттенде еврей ата-анасы – мұғалім Евгения (қызметтік аты Каммер) және өрт сөндіруші Сидни Н. Клейн отбасында дүниеге келді. Кингтің ата-анасы 1936 жылы Бруклин колледжінде лифтте танысқан, онда әкесі химия мамандығын, ал анасы ағылшын тілі мен драма мамандығын оқыған. Кингтің анасы бала кезінде фортепианода ойнауды үйренген, кейін фортепиано сатып алып, кейде жаттығулар жасаған. Кинг үш жасқа келгенде музыкаға деген қызығушылығы артып, анасы оған арнайы сабақ бермей, фортепианоның негізгі дағдыларын үйретті, соның арқасында ол естіген нотаны дұрыс атауға үйренді. Анасының қасында отырып, Кинг музыка теориясы мен фортепианоның элементарлық техникасын – ноталарды оқу және дұрыс ритмде орындауды үйренді. Кинг мүмкіндігінше көп білуге талпынды: «Анам мені жаттығуға мәжбүрлеген емес. Ол мұндай қажеттілікке тап болған жоқ. Мен радиодан естілетін танымал әндерді жақсы меңгергім келді». Кинг төрт жасында балабақшаға барды, ал бірінші жылдан кейін сөздер мен сандарды жақсы түсінгендігі үшін екінші сыныпқа көтерілді. Оның алғашқы ресми жазбасы 1958 жылы ABC Paramount компаниясы шығарған «The Right Girl» промо-синглі болды, оны Дон Костаның аранжировкасымен жазып, орындады. Кинг Куинс колледжінде оқыды, онда ол ән жазуға серіктес болатын Джерри Гоффинмен танысты. Ол 17 жасында 1959 жылғы тамызда Лонг-Айлендте еврейлік тойда тұрмысқа шықты, себебі Кинг алғашқы қызы Луизаға жүкті болған. Олар колледжді тастап, күндізгі жұмысқа орналасты: Гоффин химиялық лабораторияда көмекші, ал Кинг хатшы болып жұмыс істеді. Кешкі уақытта олар бірге әндер жазды. Нейл Седака, ол Кингпен орта мектепте танысқан, 1959 жылы «О! Кэрол» әнімен танымал болды. Гоффин әуенді алып, оған жауап ретінде «О! Нейл» әнін жазды, оны Кинг сол жылы жазып, сингл ретінде шығарды. Синглдің B жағында Гоффин мен Кингтің «A Very Special Boy» әні болды. Бірақ бұл сингл сәтті болмады. «Ширлз» тобының 1960 жылы Billboard тізімінде бірінші орын алған «Will You Love Me Tomorrow» әнін жасқаннан кейін – қара нәсілді қыздар тобының алғашқы №1 хиті – Гоффин мен Кинг күндізгі жұмыстарын тастап, ән жазуға толыққандай көңіл бөлді. «Will You Love Me Tomorrow» әні халыққа кең тараған стандартқа айналды.

King was born Carol Joan Klein on February 9, 1942, in Manhattan, New York City, to Jewish parents Eugenia (née Cammer), a teacher, and Sidney N. Klein, a firefighter. King's parents met in an elevator in 1936 at Brooklyn College, where her father was a chemistry major and her mother was an English and drama major. King's mother had learned to play piano as a child, and after buying a piano, would sometimes practice. When King developed an insatiable curiosity about music from the time she was about three, her mother began teaching her basic piano skills, without giving her actual lessons. which enabled her to name a note correctly just by hearing it. With her mother sitting beside her, King learned music theory and elementary piano technique, including how to read notation and execute proper note timing. King wanted to learn as much as possible: "My mother never forced me to practice. She didn't have to. I wanted so much to master the popular songs that poured out of the radio." King began kindergarten when she was four, and after her first year she was promoted directly to second grade, showing an exceptional facility with words and numbers. Her first official recording was the promotional single "The Right Girl", released by ABC Paramount in 1958, which she wrote and sang to an arrangement by Don Costa. King attended Queens College, where she met Gerry Goffin, who was to become her songwriting partner. When she was 17, they married in a Jewish ceremony on Long Island in August 1959 after King became pregnant with her first daughter, Louise. They quit college and took day jobs, Goffin working as an assistant chemist and King as a secretary. They wrote songs together in the evening. Neil Sedaka, who had dated King when he was still in high school, had a hit in 1959 with "Oh! Carol". Goffin took the tune and wrote the playful response, "Oh! Neil", which King recorded and released as a single the same year. The B side contained the Goffin King song "A Very Special Boy". The single was not a success. After writing the Shirelles' 1960 Billboard No. 1 hit "Will You Love Me Tomorrow" – the first No. 1 by a black girl group – Goffin and King gave up their daytime jobs to concentrate on writing. "Will You Love Me Tomorrow" became a pop standard.

1960 жылдар

1960 жылдары Кинг музыкасын, ал Гоффин ән сөздерін жазғанда, екеуі әртүрлі орындаушылар үшін бірқатар классикалық әндер жазды. Кинг «Сентябрь» әнінен кейін бірнеше сингл жазды, бірақ олардың ешқайсысы айқын табысқа жете алмады; 1966 жылға қарай оның бұрыннан сирек жазылатын мансабы уақытша болғанымен толығымен тоқтатылды. Кингтің ерте кезеңіндегі (1967 жылға дейін) басқа әндерінің ішінде Тони Орландо үшін «Half Way To Paradise» (Ұлыбританияда Билли Фьюри жазған), Бобби Ви үшін «Take Good Care of My Baby», Дрифтерлер үшін «Up on the Roof», Эрл Джин үшін «I'm into Something Good» (кейін Германс Гермитс жазған), Шиффонс үшін «One Fine Day» және Монкис үшін «Pleasant Valley Sunday» (олардың Нью-Джерси штатының Вест-Оранж қаласына көшуінен шабыттанған) және Арета Франклин үшін классикалық «(You Make Me Feel Like) A Natural Woman» әндері бар. Дуэт Дасти Спрингфилд орындаған «Goin' Back» және «Some of Your Lovin'» сияқты бірнеше әндердің авторлары болды. Олар 1650 Бродвейде, Брилл Билдинг дыбысымен байланысты басқа да ән жазушылармен бірге жұмыс істеді. 1968 жылға қарай Гоффин мен Кинг ажырасып, қарым-қатынасты үзіп қойды. The City тобы «Now That Everything's Been Said» (1968) альбомын шығарды, бірақ Кингтің тікелей эфирде өнер көрсетуге құлықсыздығы жарнамалау мен сатуды шектеді. Дистрибьюторлардың ауысуы альбомның тез тоқтатылуына әкелді, ал топ 1969 жылы тарады. Альбомды 1980 жылдардың басында Classic Rock радиосы қайта ашты, «Snow Queen» әні бірнеше жыл бойы аз ғана эфир уақытын алды. Кливлендтің WMMS радиосы оны 1981 және 1985 жылдар аралығында бірнеше апта сайын ойнады, ал ұзақ уақыт бойы баспадан шықпаған LP музыканың ерекше дыбысын ұнатып жүрген Кингтің жанкүйерлері арасында ізделіс тудырды.

1970 жылдар

Лорел каньонында тұрып, Кинг Джеймс Тейлор және Джони Митчеллмен, сондай-ақ Тони Стернмен танысты. «Billboard Top 200» тізімінде #84 орынға жетті. Сол жылы Кинг B.B. King-тің «Indianola Mississippi Seeds» альбомында клавишада ойнады. Кинг «Writer» альбомын «Tapestry» (1971) альбомымен жалғастырды, онда жаңа әндермен қатар «Will You Love Me Tomorrow» және «(You Make Me Feel Like) A Natural Woman» әндерінің жаңадан орындалуы болды. Альбом Тейлордың «Mud Slide Slim» альбомымен бір уақытта жазылды, музыканттардың құрамында Кинг, Дэнни Кортчмар және Джони Митчелл болды. Екі альбомда да «You've Got a Friend» әні болды, ол Тейлор үшін #1 хит болды; Кинг 1972 жылғы сұхбатында: «Мен оны Джеймс немесе ешкімді ерекше ойлап жазған жоқпын. Бірақ Джеймс оны естігенде қатты ұнатып, оны жазғысы келді» деді. «Tapestry» бірден табысқа жетті. Көптеген хит-синглдерімен – соның ішінде «It's Too Late» әнімен «Billboard» тізімінде #1 орын алған «Tapestry» альбомы 15 апта бойы үздіксіз #1 орында тұрды, шамамен алты жыл бойы чарттарда болды және бүкіл әлем бойынша 30 миллионнан астам данасы сатылды. Альбом төрт «Grammy» сыйлығын алды, соның ішінде «Жыл альбомы», «Ең жақсы поп-вокалдық орындау (әйел)», «Жыл рекорды» («It's Too Late», Тони Стерннің сөздері) және «Жыл әні», Кинг бұл сыйлықты жеңген алғашқы әйел болды («You've Got a Friend»). Альбом «Rolling Stone» журналының «Барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы» тізімінде #36 орын алды. Сонымен қатар, «It's Too Late» әні журналдың «Барлық уақыттың 500 ең ұлы әні» тізімінде #469 орын алды. «Carole King: Music» альбомы 1971 жылдың желтоқсан айында жарық көрді және 9 желтоқсанда алтын сертификат алды. Ол #8 орынға ие болып, бірінші ондыққа енді, «Tapestry» және «Carole King: Music» альбомдары бір мезгілде 10 апта бойы бірінші орында тұрды. Келесі аптада «Tapestry» #3 орынға көтеріліп, 1972 жылдың 1 қаңтарында чарттың басына шықты және үш апта бойы сол жерде тұрды. Альбом «Sweet Seasons» (US #9 және AC #2) хитімен де ондыққа енді. «Carole King: Music» альбомы «Billboard» поп-альбомдар чартында 44 апта бойы болды және ақырында платина сертификатына ие болды. «Rhymes and Reasons» (1972) және «Fantasy» (1973) альбомдары жарық көрді, әрқайсысы алтын сертификат алды. «Rhymes and Reasons» тағы бір сәтті сингл шығарды, «Been to Canaan» (US #24 және AC #1), ал «Fantasy» екі сингл шығарды, «Believe in Humanity» (US #28) және «Corazon» (US #37 және AC #5), сондай-ақ Hot 100 тізіміне енген «You Light Up My Life» (US #67 және AC #6). 1973 жылы Кинг 26 мамырда Нью-Йорк қаласының Орталық саябағында кем дегенде 100 000 адам алдында тегін концерт берді. Концерт «Carole King: Home Again Live in Central Park» фильмі үшін жазылған. 1974 жылдың қыркүйегінде Кинг «Wrap Around Joy» альбомын шығарды, ол 1974 жылдың 16 қазанында алтын сертификат алды және 1974 жылдың 19 қазанында #7 орынға ие болды. Екі аптадан кейін ол Кингтің үшінші альбомы болды, ол #1 орынға жетті. «Wrap Around Joy» екі сингл шығарды, «Jazzman» және «Nightingale». «Jazzman» 9 қарашада #2 орынға ие болды, бірақ келесі аптада оннан төмен түсіп қалды; «Nightingale» 1975 жылдың 1 наурызында #9 орынға ие болды. 1975 жылы Кинг Морис Сендактың «Really Rosie» балалар анимациялық телехикаясы үшін әндерді жазды және орындады, ол сол атпен альбом ретінде шығарылды, сөздері Сендак жазды. «Thoroughbred» (1976) – Кингтің «Ode» лейблімен шыққан соңғы студиялық альбомы. Көптен бері достасқан (Дэвид Кросби, Грэм Нэш, Джеймс Тейлор және Уодди Вахтель сияқты) музыканттарға қосылумен қатар, Кинг бұрынғы серігі Джерри Гоффинмен бірге альбомға төрт ән жазды. Олардың серіктестігі ара-тұра жалғасты. Кинг 1976 жылы альбомның жарнамалық турнесіне қатысты. 1975 жылдың 17 және 18 қазанында екі жоғары деңгейдегі «Roxy» концерттерінде «Goin' Back» әнін орындағаннан кейін, Брюс Спрингстин 1976 жылдың 7 наурызында Нью-Йорктегі «Beacon» театрында Кингпен бірге «The Loco Motion» әнін орындады. 1977 жылы Кинг басқа әнші-жазушы Рик Эверспен бірге «Simple Things» альбомында жұмыс істеді, бұл «Capitol Records» компаниясының жаңа лейблімен шыққан алғашқы альбом болды. Көп ұзамай Кинг пен Эверс үйленді; ол кокаинді шамадан тыс мөлшерде қолданғаннан бір жылдан кейін қайтыс болды, ал Кинг пен оның қызы Шерри Гавайиде болды. «Simple Things» альбомы «Tapestry» альбомынан кейін «Billboard» тізімінің алғашқы ондығына кіре алмаған алғашқы альбом болды, сондай-ақ ол RIAA-ның алтын сертификатын алған соңғы альбомы болды, «Her Greatest Hits» (1978) және «Live at the Troubadour» (2010) жинақтарын қоспағанда. Алтын сертификат алған күйіне қарамастан, «Simple Things» альбомы «Rolling Stone» журналымен «1977 жылдың ең нашар альбомы» деп аталды. 1985 жылы ол «Care A Lot» әнін жазды және орындады, бұл «The Care Bears Movie» фильміне арналған, сондай-ақ «Home Is In Your Heart» әнін жазды және орындады. Сондай-ақ 1985 жылы ол Мартин Ритттің режиссерлік фильмі «Murphy's Romance» саундтрегін жазды және орындады (Дэвид Санборнмен бірге). Саундтрек, тағы да Адлер шығарды, оның ішінде «Running Lonely» және «Love For The Last Time (Theme from 'Murphy's Romance')» әндері бар, бірақ саундтрек альбомы ресми түрде шығарылмаған. Кинг фильмде Тиллия, қалалық әкімшілік қызметкері рөлінде камео түсірді. Олар жұп болып алғашқы VH1 «Divas Live» қайырымдылық концертінде дуэт орындады. Кинг сондай-ақ Дион, Глория Эстефан және Шания Твейнмен бірге «You've Got a Friend» әнін, сондай-ақ Арета Франклин және басқалармен бірге «(You Make Me Feel Like) A Natural Woman» әнін орындады. 1998 жылы Кинг Том Хэнкс пен Мег Райан жұлдыздығы бар «You've Got Mail» фильмі үшін «Anyone at All» әнін жазды және орындады.

While living in Laurel Canyon, King met James Taylor and Joni Mitchell, as well as Toni Stern, with whom she collaborated. It peaked at #84 on the Billboard Top 200. That same year, King played keyboard on B. B. King's album Indianola Mississippi Seeds. King followed up Writer with her sophomore effort Tapestry (1971), which featured new songs as well as renewed versions of "Will You Love Me Tomorrow" and "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman". The album was recorded concurrently with Taylor's Mud Slide Slim, with an overlapping set of musicians including King, Danny Kortchmar and Joni Mitchell. Both albums included "You've Got a Friend", which was a #1 hit for Taylor; King said in a 1972 interview that she "didn't write it with James or anybody really specifically in mind. But when James heard it he really liked it and wanted to record it". Tapestry was an instant success. With numerous hit singles – including a Billboard #1 with "It's Too Late" –, Tapestry held the #1 spot on the albums chart for 15 consecutive weeks, remained on the charts for nearly six years, and has sold over 30 million copies worldwide. The album garnered four Grammy Awards, including Album of the Year, Best Pop Vocal Performance (Female), Record of the Year ("It's Too Late", lyrics by Toni Stern) and Song of the Year, with King becoming the first woman to win the award (for "You've Got a Friend"). The album appeared on Rolling Stones 500 Greatest Albums of All Time list at #36. In addition, "It's Too Late" was ranked #469 on the magazine's list of the 500 Greatest Songs of All Time. Carole King: Music was released in December 1971, and subsequently certified gold on December 9. It entered the top ten at #8, with Tapestry and Carole King: Music simultaneously occupying the top 10 for many weeks. The following week, Tapestry rose to #3 before ascending to the top of the chart on January 1, 1972, staying there for three weeks. The album also spawned a top ten hit with "Sweet Seasons" (US #9 and AC #2). Carole King: Music stayed on the Billboard pop album charts for 44 weeks and was eventually certified platinum. Rhymes and Reasons (1972) and Fantasy (1973) followed, each record earning gold certifications. Rhymes and Reasons produced another successful single, "Been to Canaan" (US #24 and AC #1), and Fantasy produced two, "Believe in Humanity" (US #28) and "Corazon" (US #37 and AC #5), as well as another song that charted on the Hot 100, "You Light Up My Life" (US #67 and AC #6). In 1973, King performed a free concert in New York City's Central Park, for at least 100,000 people, on Saturday, May 26. The concert was recorded for the film Carole King: Home Again Live in Central Park. In September 1974, King released her album Wrap Around Joy, which was certified gold on October 16, 1974, and entered the top ten at #7 on October 19, 1974. Two weeks later, it became King's third album to reach #1. Wrap Around Joy spawned two singles, "Jazzman" and "Nightingale". "Jazzman" peaked at #2 on November 9, but fell out of the top ten the next week; "Nightingale" peaked at #9 on March 1, 1975. In 1975, King scored and recorded songs for the children's animated TV production of Maurice Sendak's Really Rosie, released as an album by the same name, with lyrics by Sendak. Thoroughbred (1976) was the last studio album King released under the Ode label. In addition to enlisting long time friends (such as David Crosby, Graham Nash, James Taylor and Waddy Wachtel), King reunited with ex Gerry Goffin to write four songs for the album. Their partnership continued intermittently. King also did a promotional tour for the album in 1976. After covering her song "Goin' Back" on October 17 and 18, 1975, at two of his high profile Roxy gigs, Bruce Springsteen showed up at the Beacon Theatre in New York City on March 7, 1976, to sing "The Loco Motion" with King for the night's final encore. In 1977, King collaborated with another songwriter, Rick Evers, on Simple Things, the first release with a new label distributed by Capitol Records. Shortly after that, King and Evers were married; he died of a cocaine overdose, one year later, while King and her daughter, Sherry, were in Hawaii. Simple Things was her first album that failed to reach the top ten on the Billboard since Tapestry, and it was her last gold certified record by the RIAA, except for a compilation album, Her Greatest Hits (1978), and Live at the Troubadour (2010). Despite its gold certified record status, Simple Things was named "The Worst Album of 1977" by Rolling Stone magazine. In 1985, she wrote and performed "Care A Lot", the theme to The Care Bears Movie, and she wrote and performed "Home Is In Your Heart". Also in 1985, she scored and performed (with David Sanborn) the soundtrack to the Martin Ritt directed movie Murphy's Romance. The soundtrack, again produced by Adler, included the songs "Running Lonely" and "Love For The Last Time (Theme from 'Murphy's Romance')", although a soundtrack album was apparently never officially released. King made a cameo appearance in the film as Tillie, a town hall employee. The pair performed a duet on the first VH1 Divas Live benefit concert. King also performed her song "You've Got a Friend" with Dion, Gloria Estefan and Shania Twain, as well as "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman" with Aretha Franklin and others, including Mariah Carey. In 1998, King wrote and performed "Anyone at All" for the film You've Got Mail, starring Tom Hanks and Meg Ryan.

2000 жылдар

2000 жылы Кингтен «Where You Lead» әнін «Gilmore Girls» телешоуының тақырып әні ретінде жазуды сұрады. Ол ана мен қыздың тарихына сай келу үшін әннің бірнеше шумағын қайта жазды. Ол осы әнді қызы Луиза Гоффинмен жиі орындайды. Әйелдердің эмансипациялық қозғалысының күшеюі және әннің мәніне деген қызығушылықтың төмендеуіне байланысты ол әннің бастапқы жарық көргеннен кейін сирек орындады. Кинг әнді «көбірек өзекті» етуге келісті. Ән әйелдер достығымен және отбасылық байланыстармен тығыз байланысты болды. 2001 жылы Кинг қызымен бірге «Gap» телеарнасының жарнамасында пайда болды. Ол «Love Makes the World» атты жаңа әнін орындады, ол 2001 жылдың күзінде «Koch Records» таратқан өзінің «Rockingale» лейбліндегі студиялық альбомының тақырып әні болды. Альбомда 1990 жылдардың ортасында басқа әртістер үшін жазған әндері бар, сондай-ақ Селин Дион, Стивен Тайлер, Бейбифейс және k. d. lang қатысқан. «Love Makes the World» АҚШ-та 158-орынға, ал Ұлыбританияда 86-орынға көтерілді. Ол сонымен қатар «Billboard» тізілімінің «Top Independent Albums» және «Top Internet Albums» чарттарында 20-орынға ие болды. Алты жылдан кейін «Love Makes the World Deluxe Edition» деп аталатын альбомның кеңейтілген нұсқасы шықты. Онда бес қосымша трек бар бонус дискісі бар, соның ішінде Тони Стернмен бірге жазылған «Where You Lead (I Will Follow)» әнінің ремиксі. Сол жылы Кинг пен Стерн «Sayonara Dance» әнін жазды, оны келесі жылы жапондық «Judy and Mary» тобының бұрынғы вокалисі Юки өзінің алғашқы жеке альбомы «Prismic» үшін жаздырды. Сондай-ақ 2001 жылы Кинг бендтің жетекшісі Дэн Уилсонмен бірге «Semisonic» тобының «All About Chemistry» альбомына ән жазды. Кинг 2004 жылдың шілдесінде Чикагодағы «Auditorium Theatre» театрында «Living Room Tour» турнесін бастады. Бұл концерт, сондай-ақ Лос-Анджелестегі «Greek Theater» және Кейп-Кодтағы «Melody Tent» (Массачусетс штаты, Хианнис) концерттері 2005 жылдың шілдесінде «The Living Room Tour» альбомы ретінде жазылды. Альбом АҚШ-та алғашқы аптада 44 000 дана сатылып, «Billboard 200» тізілімінде 17-орынға ие болды, бұл 1977 жылдан бергі ең жоғары көрсеткіш. Альбом Австралияда 51-орынға ие болды. Ол АҚШ-та 330 000 дана сатылды. 2006 жылдың тамызында альбом «Billboard 200» тізіліміне 151-орынмен қайта кірді. Тур Канада, Австралия және Жаңа Зеландияда тоқтады. Тур туралы «Welcome to My Living Room» атты DVD 2007 жылдың қазан айында жарық көрді. 2007 жылдың қарашасында Кинг Мэри Джей Блайдж және «Black Eyed Peas» тобының Фергиімен бірге Жапонияда гастрольде болды. Жапондық «Sony» және «Victor» лейблдері Кингтің көптеген альбомдарын қайта шығарды, соның ішінде 1970 жылдардың соңындағы бұрын компакт-дискіде қол жетімді болмаған туындыларын. Кинг Гоффин/Кингтың «Time Don't Run Out on Me» әнін Энн Мюрреймен дуэт ретінде жазды, ол Мюррейдің 2007 жылғы «Anne Murray Duets: Friends and Legends» альбомында жарық көрді. Бұл ән бұрын Мюррейдің 1984 жылғы «Heart Over Mind» альбомына енген болатын.

In 2000, King was asked to record a version of her hit song "Where You Lead" as the theme song for the show Gilmore Girls. She rewrote a few lyrics to fit the mother daughter story. She often performs this song with her daughter, Louise Goffin. She rarely performed the song after its original release due to the rise in the Women's liberation movement and falling out of favor of the sentiment behind the lyrics. King agreed to revamp the song to be, "something more relevant." The song became strongly associated with female friendships and family members. In 2001, King appeared in a television ad for the Gap with her daughter. She performed a new song, "Love Makes the World", which became a title track for her studio album in autumn 2001 on her own label, Rockingale, distributed by Koch Records. The album includes songs she wrote for other artists during the mid 1990s and features Celine Dion, Steven Tyler, Babyface and k. d. lang. Love Makes the World went to 158 in the US and No. 86 in the UK. It also debuted on Billboard′s Top Independent Albums chart and Top Internet Albums chart at No. 20. An expanded edition of the album was issued six years later called Love Makes the World Deluxe Edition. It contains a bonus disc with five additional tracks, including a remake of "Where You Lead (I Will Follow)" co written with Toni Stern. The same year, King and Stern wrote "Sayonara Dance", recorded by Yuki, former lead vocalist of the Japanese band Judy and Mary, on her first solo album Prismic the following year. Also in 2001, King composed a song for All About Chemistry album by Semisonic, with the band's frontman Dan Wilson. King launched her Living Room Tour in July 2004 at the Auditorium Theatre in Chicago. That show, along with shows at the Greek Theater in Los Angeles and the Cape Cod Melody Tent (Hyannis, Massachusetts), were recorded as The Living Room Tour in July 2005. The album sold 44,000 copies in its first week in the US, landing at 17 on the Billboard 200, her highest charting album since 1977. The album also charted at 51 in Australia. It has sold 330,000 copies in the United States. In August 2006 the album re entered the Billboard 200 at 151. The tour stopped in Canada, Australia and New Zealand. A DVD of the tour, called Welcome to My Living Room, was released in October 2007. In November 2007, King toured Japan with Mary J. Blige and Fergie from the Black Eyed Peas. Japanese record labels Sony and Victor reissued most of King's albums, including the works from the late 1970s previously unavailable on compact disc. King recorded a duet of the Goffin/King composition "Time Don't Run Out on Me" with Anne Murray on Murray's 2007 album Anne Murray Duets: Friends and Legends. The song had previously been recorded by Murray for her 1984 album Heart Over Mind.

2010 жылдар

2010 жылы Кинг пен Джеймс Тейлор 1970 жылы Батыс Голливудтағы «Трубадур» клубында алғаш рет орындағандарын еске түсіріп, бірлесіп «Трубадурдың қайта қосылу туры» атты гастрольдік турне өткізді. Екі жарым жыл бұрын, 2007 жылы клубтың 50 жылдығын тойлау үшін олар 1970 жылы қолданған музыкашылар тобымен қайта қосылған. Оларға бұл өте ұнады, сондықтан 2010 жылы сол топпен бірге турнеге шығуды шешті. Турнелік топта сол кездегі топтың мүшелері: Расс Кункель, Лиланд Склар және Дэнни Корчмар болды. Сонымен қатар, Кингтің күйеу баласы Робби Кондор және Тейлордың үш қосымша әншісі де қатысты. Кинг пианинода, ал Тейлор гитарада бір-бірінің әндерін орындады, сондай-ақ екеуі де бірге орындаған әндерді шырқады. Турне наурыз айында Австралияда басталды, мамыр айында АҚШ-қа оралды. Бұл үлкен коммерциялық сәттілікке ие болды, Кинг мансабындағы ең көп көрермен жиналған концерттердің бірінде өнер көрсетті. Сатылған билеттердің саны 700 000-нан асты, турнен түскен табыс 59 миллион доллардан асып, оны жылдың ең табысты турлерінің біріне айналдырды. «Трубадурдың қайта қосылу туры» барысында Кинг екі альбом шығарды, оның бірі Тейлормен бірге жазылған жаңа материалдардан тұрды. Біріншісі, 2010 жылдың сәуір айында жарық көрген «The Essential Carole King» альбомы, Кингтің туындылары мен оның әндерін орындаған әртістердің жинағы болды. Екінші альбом, «Live at the Troubadour» 2010 жылдың мамырында шығарылды, ол Кинг пен Тейлордың бірлескен жұмысы еді. Альбом АҚШ-тағы хит-парадта 4-орынға ие болды және 78 000 дана сатылды. «Live at the Troubadour» альбомы АҚШ-та 500 000-нан астам дана сатылғаны үшін RIAA-дан алтын диск алды және 34 апта бойы хит-парадта қалды. Кингтің анасы Эвгения Гингольд 2010 жылдың желтоқсан айында Флорида штатының Делрей-Бич қаласында 94 жасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. 2011 жылдың күзінде Кинг Рождестволық әндер мен оның қызы Луиза Гоффин жазған жаңа әндерден тұратын «A Holiday Carole» альбомын шығарды, ал Гоффин альбомның продюсерінің бірі болды. Альбом «Үздік дәстүрлі поп-альбом» номинациясында «Грэмми» сыйлығына ие болды. Кингтің «A Natural Woman: A Memoir» атты автобиографиясы 2012 жылдың сәуір айында Grand Central баспасында жарық көрді. Ол «The New York Times» басылымының бестселлерлер тізіміне 6-орыннан кірді. 2012 жылдың мамырында Кинг музыкадан зейнеткерлікке шыққанын жариялады. Кингтің өзі тағы бір ән жазатынына күмәнданып, 2010 жылы Джеймс Тейлормен өткізген «Трубадурдың қайта қосылу туры» оның өміріндегі соңғы турне болуы мүмкін екенін айтты. Сондай-ақ, Кинг жаңа әндер жазбайтынын мәлімдеді. Сол айда ол Facebook парақшасында зейнеткерлікке шыққанын айтпағанын және демалысқа шыққанын жеткізді. Кэрол 2012 жылы Айдахо штатының өкілі Николь ЛеФавур мен Барак Обаманы қолдады. 2012 жылдың желтоқсан айының басында Кинг Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызға ие болды. 2012 жылы оған «Painted Turtle – a celebration of Carole King» атты қайырымдылық концерті ұйымдастырылды. 2013 жылдың ақпан айында ол Австралияда гастрольдік турне өткізді. Бостон марафонындағы жарылыстан кейін ол Бостонда Джеймс Тейлормен бірге жарылыстан зардап шеккендерге көмек көрсету үшін өнер көрсетті. 2012 жылдың соңында Конгресс кітапханасы Кингтің 2013 жылы танымал ән үшін Гершвин сыйлығының иегері атанғанын жариялады. Бұл сыйлық ән жазушыларға олардың барлық туындылары үшін берілетін ерекше награда еді және оны алған алғашқы әйел Кинг болды. Президент Барак Обама мен Мишель Обама 2013 жылдың 22 мамырында Ақ үйінде марапаттау концертін өткізді, президент сыйлықты табыс етіп, мақтау қағазын оқыды. 2013 жылдың мамырында Кэрол Кинг Беркли музыкалық колледжінен құрметті докторлық дәреже алды. 2013 жылдың маусым айында ол АҚШ Сенатына сайлауға түскен демократ Эд Маркиді қолдады, ол Джон Керридің отставкасынан кейін Сенаттағы бос орынды иеленуге үміткер болды. 2014 жылдың қаңтар айында Кинг MusiCares жылдың адамы атанды. 2015 жылдың 6 желтоқсанында ол Кеннеди орталығының құрметті иегері атанды. 2016 жылы 3 шілдеде Лондонның Хайд-паркінде өткен Британдық жазғы фестивалінде Кинг «Tapestry» альбомындағы барлық әндерді алғаш рет тікелей орындады. Концерттік альбом 2017 жылы жарық көрді. 2018 жылдың қазан айында Кинг «One» әнінің жаңа нұсқасын шығарды. 2011 жылдан бері алғашқы жаңа жазбасында ол 1977 жылғы «Simple Things» альбомындағы «One» әнінің сөздерін «One (2018)» деп қайта жазды, бұл 2018 жылғы АҚШ сайлауындағы Америка үшін арманы «Love won» деп бейнеленді.

In 2010 King and James Taylor staged their Troubadour Reunion Tour together, recalling the first time they played at The Troubadour, West Hollywood in 1970. The pair had reunited to mark the club's 50th anniversary two and a half years earlier in 2007 with the band they used in 1970. They enjoyed it so much that they decided to take the band on the road for 2010. The touring band featured players from that original band: Russ Kunkel, Leland Sklar, and Danny Kortchmar. Also present was King's son in law, Robbie Kondor and Taylor's three backing singers. King played piano and Taylor guitar on each other's songs, and they sang together some of the numbers they were both associated with. The tour began in Australia in March, returning to the United States in May. It was a major commercial success, with King playing to some of the largest audiences of her career. Total ticket sales exceeded 700,000 and the tour grossed over 59 million dollars, making it one of the most successful tours of the year. During their Troubadour Reunion Tour, King released two albums, one of new material recorded with Taylor. The first, released in April 2010, The Essential Carole King, was a compilation album of King's work and artists covering her songs. The second album, Live at the Troubadour was released in May 2010, a collaboration between King and Taylor. It debuted at No.4 in the United States with sales of 78,000 copies. Live at the Troubadour has since received a gold record from the RIAA for shipments of over 500,000 copies in the US and remained on the charts for 34 weeks. King's mother, Eugenia Gingold, died in December 2010 in Delray Beach, Florida aged 94, from congestive heart failure. In the fall of 2011, King released A Holiday Carole, an album of Christmas music and new songs written by her daughter Louise Goffin who co produced the album. The album received a Grammy nomination for Best Traditional Pop Album. King's autobiography, A Natural Woman: A Memoir was published by Grand Central in the United States in April 2012. It entered The New York Times best seller list at No.6. In May 2012, King announced her retirement from music. King herself doubted she would ever write another song and said that her 2010 Troubadour Reunion Tour with James Taylor was probably the last tour of her life, saying that it "was a good way to go out." King also said she will most likely not be writing or recording any new music. Later that month she wrote on her Facebook page that she never said she was actually retiring and insisted that she was taking a break. Carole campaigned for Idahoan Nicole LeFavour and Barack Obama in 2012. Early in December 2012, King received a star on the Hollywood Walk of Fame. In 2012 she was given the benefit concert 'Painted Turtle – a celebration of Carole King'. King also did an Australian tour in February 2013. Following the Boston Marathon bombing, she performed in Boston with James Taylor to help victims of the bombing. In late 2012, the Library of Congress announced that King had been named the 2013 recipient of the Gershwin Prize for Popular Song – the first woman to receive the distinction, given to songwriters for a body of work. President Barack Obama and Michelle Obama hosted the award concert at the White House on May 22, 2013, with the President presenting the prize and reading the citation. In May 2013 Carole King received an Honorary Doctorate of Music from Berklee College of Music. In June 2013 she campaigned in Massachusetts for US Representative Ed Markey, the Democratic nominee in a special election for the US Senate to succeed John Kerry who had resigned to become Secretary of State. King was honored as MusiCares Person of the Year in January 2014. On December 6, 2015, she was honored as a Kennedy Center Honoree. In 2016, King was the headline performer at the British Summer Time Festival held in Hyde Park, London on July 3, 2016, playing all of Tapestry live for the first time. An album of the concert was released in 2017. In October 2018, King released a new version of her song, "One". In her first new recording since 2011, she was inspired to re write the lyrics to her song "One" (originally on her 1977 album Simple Things) as "One (2018)" to reflect her dream for America in the 2018 United States elections, as "Love won".

Орындау рөлдері

Кейде актерлік рөлдерде де ойнайды. Оның ең алғашқы рөлдерінің бірі 1975 жылы болды, ол Морис Сендактың шығармалары негізінде жасалған анимациялық телефильмдегі «Рози» атты басты кейіпкердің сөйлеп, ән салатын дауысы болды. Сондай-ақ 1975 жылы ол «Кейбір балалар мен итті жек көретіндер» атты эпизодында Мэри Тайлер Мур шоуында (әйелінің атымен, Кэрол Ларки ретінде) пайда болды. 1984 жылы ол Татум О’Нил, Хойт Акстон, Алекс Каррас және Джон Литгоумен бірге «Фери Тейл Театр» эпизодындағы «Алтыншаш және үш аю» атты эпизодта ойнады. Кейіннен ол «Gilmore Girls» телесериалында «Stars Hollow» музыка дүкенінің иесі Софи рөлінде үш рет қонақ ретінде пайда болды. Кингтің «Where You Lead (I Will Follow)» әні де осы телесериалдың тақырыптық әні болды, оны оның қызы Луизамен бірге орындаған нұсқасы қолданылды. Ол 2016 жылы «Gilmore Girls» Netflix жаңартуында, «Gilmore Girls: A Year in the Life» фильмінде бұл рөлін қайта ойнады. Кинг сондай-ақ «Blood Brothers» Бродвей қойылымының түпнұсқасында Mrs. Johnstone рөліне басқа актрисаның орнына шықты.

Жеке өмір және отбасы

Кинг төрт рет үйленген: Джерри Гоффин, Чарльз Ларки, Рик Эверс және Рик Соренсон. 2012 жылғы естеліктерінде Кинг үшінші күйеуі Рик Эверстің оны үнемі физикалық зорлыққа салуын айтқан. 2018 жылдың мәліметі бойынша Кинг Айдахо штатында тұрады.

Саяси және экологиялық белсенділік

1977 жылы Айдахоға көшіп келгеннен кейін Кинг қоршаған орта мәселелеріне қатысты. 1990 жылдан бері ол "Жабайы Рокилер үшін альянс" және басқа да ұйымдармен бірге Солтүстік Рокилер экожүйесін қорғау туралы заңның (NREPA) қабылдануы үшін жұмыс істеп келеді. Кинг NREPA атынан Капитолий төбесінде үш рет куәлік берді: 1994, 2007 және 2009 жылдары. Кинг сонымен қатар Демократиялық партияны қолдайды. 2003 жылы ол Джон Керридің үгіт-насихат кампаниясын бастады, Демократиялық партиясының алғашқы сайлауы кезінде делегаттардың үйлерінде өнер көрсетті. 2004 жылдың 29 шілдесінде ол Демократиялық партияның ұлттық конвенциясында қысқа сөз сөйлеп, ән орындады, Керри президенттікке кандидаттығын қабылдағаннан кейін шамамен екі сағат бұрын. Кинг Керриді жалпы сайлау кезінде де қолдады. 2013 жылы Керри АҚШ Мемлекеттік хатшысы болып тағайындалғанда, ол Керридің орнын басатын демократ, АҚШ өкілі Эд Маркимен бірге үгіт жүргізді. 2008 жылы Кинг 18 наурыздағы "Колберт бағдарламасының" эпизодында саяси көзқарастарын тағы да талқылады. Ол Хиллари Клинтонды қолдайтынын айтты және бұл таңдаудың жынысқа қатысы жоқ екенін мәлімдеді. Сондай-ақ, егер Барак Обама сайлауда жеңіске жетсе, оған қарсы ештеңесі болмайтынын айтты. Бағдарлама аяқталғанға дейін ол сахнаға оралып, "I Feel the Earth Move" әнін орындады. 2014 жылдың 6 қазанында ол Беверли-Хиллстегі Беверли-Уилшир қонақүйінде өткен Демократиялық партияның қайырымдылық шарасында өнер көрсетті, онда вице-президент Джо Байден де қатысты. 2017 жылдың 21 қаңтарында Кинг Айдахо штатының Стэнли қаласында өткен 2017 жылғы әйелдер шеруіне қатысып, "Бір кішкентай дауыс" деген жазуы бар плакат ұстады. "Хаффингтон Пост" газетінде жарияланған мақаласында ол осы хабарды жеткізген себебін былай түсіндірді: "Мен әлемді өзгертудің жолы – бір кішкентай дауыс пен миллиондаған басқа дауыстардың бірігуі екеніне ешқашан күмәнданбадым".

Мұра

1995 жылы «Tapestry Revisited: A Tribute to Carole King» альбомында Кэрол Кингке құрмет көрсету үшін әртістердің ең үздік тізімі жиналды. Альбомнан Род Стюарттың «So Far Away» және Селин Дионның «A Natural Woman» әнінің нұсқалары ересектерге арналған заманауи хиттер тізіміне енді. Альбомда Эми Грант («It's Too Late»), Ричард Маркс («Beautiful»), Арета Франклин («You've Got a Friend»), Фейт Хилл («Where You Lead») және Би Джиз («Will You Love Me Tomorrow?») сияқты әртістер де өнер көрсетті. Бұрынғы Monkee тобының мүшесі Мики Доленц 2010 жылы Кингтің жазған немесе бірлесіп жазған әндерінен тұратын «King for a Day» атты құрмет альбомын шығарды. Альбомға Кинг жазған, ал 1967 жылы Monkees тобы жазған «Sometime in the Morning» әні де кірді. Доленц бұрын Кингтің Monkees үшін жазған тағы бір әнін, «Porpoise Song» әнін де жазған болатын. Жылдар бойы Кингтің шығармаларының көптеген кавер нұсқалары пайда болды. Олардың ең танымалдары: «You've Got a Friend» әні 1971 жылы Джеймс Тейлор үшін бірінші орынды, ал сол жылы Роберта Флэк пен Донни Хатауэй үшін 40-қа жақын хит болды. Барбра Стрейзанд 1972 жылы «Where You Lead» әнімен екі рет топ-40 тізіміне енді. Хелен Редди Кэрол Кингтің екі әнін қайта жазды: біріншісі 1971 жылы «No Sad Song» (62-орында), екіншісі 1976 жылы «I Can't Hear You No More» әні, ол «Music Is My Life» әнімен бірігіп 29-орынға жетті. The Carpenters тобы 1972 жылы Кингтің «It's Going to Take Some Time» әнін жазды және Billboard чартында 12-орынға жетті. Мартика 1989 жылы «I Feel the Earth Move» әнінің нұсқасымен 25-орынды иеленді. «It's Too Late» әні 1995 жылы Глория Эстефанның орындауында ересектерге арналған заманауи хиттер тізіміне қайта оралды. Линда Ронштадт 1993 жылы «Oh No Not My Baby» әнінің жаңа нұсқасын жазды, келесі жылы AC Chart-та 35-орынға жетті. Селин Дион 1997 жылы шыққан «Let's Talk About Love» альбомында Кингтің «The Reason» әнін жазды, бұл ремейк Францияда «алмаз» сертификатын алды. Кингтің қызының қатысуымен қайта жазылған «Where You Lead» (авторы Тони Стерн) «Gilmore Girls» телешоуының тақырып әніне айналды. The Crusaders тобы 1972 жылы AC Chart-та 39-орынға көтеріліп, «So Far Away» атты инструменталды хитке ие болды. «Locomotion» әнін Кайли Миноуг жазды, ол осы ән арқылы сәттілікке қол жеткізіп, музыка индустриясындағы ұзақ мансабын бастады.

An all star roster of artists paid tribute to King on the 1995 album Tapestry Revisited: A Tribute to Carole King. From the album, Rod Stewart's version of "So Far Away" and Celine Dion's recording of "A Natural Woman" were both Adult Contemporary chart hits. Other artists who appeared on the album included Amy Grant ("It's Too Late"), Richard Marx ("Beautiful"), Aretha Franklin ("You've Got a Friend"), Faith Hill ("Where You Lead"), and the Bee Gees ("Will You Love Me Tomorrow?"). Former Monkee Micky Dolenz released King for a Day, a tribute album consisting of songs written or co written by King, in 2010. The album includes "Sometime in the Morning", a King penned song originally recorded by the Monkees in 1967. Dolenz had previously recorded another of King's Monkees compositions, "Porpoise Song", on his lullaby themed CD Micky Dolenz Puts You to Sleep. Many other cover versions of King's work have appeared over the years. Among the most notable are:
"You've Got a Friend" was a No. 1 hit for James Taylor in 1971 and a Top 40 hit for Roberta Flack and Donny Hathaway that same year. Barbra Streisand had a top 40 hit in 1972 with "Where You Lead" twice – by itself and as part of a live medley with "Sweet Inspiration". Helen Reddy covered two Carole King penned tunes: the first was "No Sad Song" in 1971 (number 62); the second was "I Can't Hear You No More" in 1976, combined with "Music Is My Life" to reach number 29. The Carpenters recorded King's "It's Going to Take Some Time" in 1972, and reached number 12 on the Billboard charts. Martika had a number 25 hit in 1989 with her version of "I Feel the Earth Move". "It's Too Late" reappeared on the Adult Contemporary chart in 1995 by Gloria Estefan. Linda Ronstadt recorded a new version of "Oh No Not My Baby" in 1993, reaching number 35 on the AC Chart the next year. Celine Dion recorded King's song "The Reason" on her 1997 album Let's Talk About Love with Carole King singing backup. The remake was certified Diamond in France. "Where You Lead" (lyrics by Toni Stern), re recorded to include King's daughter, became the title song of TV show Gilmore Girls. The Crusaders had an instrumental hit with "So Far Away", rising to number 39 in 1972 on the AC Chart. "Locomotion" was recorded by Kylie Minogue, having success and starting off a long career in the music industry.

Кино өмірбаяны

1996 жылы Кингтің өміріне шала-шала негізделген «Grace of My Heart» фильмін Алисон Андерс жазып, режиссерлік етті. Фильмде өнерге ұмтылған әнші, өзінің әншілік мансабынан бас тартып, басқа әншілердің мансабын дамытатын хит әндер жазады. Кингтің өмірін көрсететін фильм оның алғашқы қадамын жасаған сәтінен бастап, жазба индустриясынан көңілі қалу мен ұнамсыз некеге дейін, соңында өзінің хит-альбомын жазу арманына қол жеткізуге дейін баяндайды. Оқиғада Кингтің ән жазудағы әріптестері мен олар үшін әндер жазған әншілерге ұқсас кейіпкерлер, сондай-ақ 1958 жылдан 1964 жылға дейін Брилл ғимаратындағы және 1965 жылдан 1971 жылға дейін Калифорниядағы музыкалық ортадағы продюсерлер де бейнеленген.

Бродвей музыкалық өмірбаяны

Кингтің өмірі мен мансабының музыкалық нұсқасы 2013 жылдың қыркүйек айында Сан-Францискода Бродвейге дейінгі сынақ көрсетімдерінде "Beautiful: The Carole King Musical" деп аталды. Басты рөлде Джесси Мюллер ойнады. Бродвейдегі алдын ала көрсетімдер 2013 жылдың 21 қарашасында Стивен Сондхайм театрында басталды, ал ресми тұсаукесер 2014 жылдың 12 қаңтарында өтті. Пьесаның авторы – Дуглас МакГрат. Сынақтар әртүрлі болды, бірақ көбінесе жылы пікірлер айтылды. Джесси Мюллер Кингтің рөлін сомдағаны үшін «Музыкалық қойылымдағы басты рөлдегі ең үздік актриса» номинациясы бойынша Тони сыйлығын жеңіп алды, ал Брайан Ронан «Музыкалық қойылымның ең үздік дыбыс дизайны» үшін Тони сыйлығына ие болды. Бұл қойылым Бродвей сахнасында 6 жыл бойы 2418 рет көрсетілді.