Кіріспе
Gene Francis Alan Pitney (17 ақпан 1940 – 5 сәуір 2006) – американдық әнші-күйші, ән жазушы және музыкант. Питни АҚШ-та 16 топ 40 хитке енді, оның төртеуі топ ондыққа кірді. Ұлыбританияда оның 22 топ 40 хит-синглы болды, оның ішінде 11-і топ ондыққа кірді. Оның ең танымал хиттері: "Жасыған қала", "Либерти Валэнсті атқан адам", "Тулсадан жиырма төрт сағат", "Мен мықты боламын", "Махаббат ауыртады" және "Жүрегімді бірдеңе басып алды". Ол сонымен қатар 1960 жылдардың басында Бобби Ви орындаған "Rubber Ball", Рикки Нельсонның "Hello Mary Lou" және The Crystals тобының "He's a Rebel" хиттерін жазған. 2002 жылы ол Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.
Gene Francis Alan Pitney (February 17, 1940 – April 5, 2006) was an American singer songwriter and musician. Pitney charted 16 top 40 hits in the United States, four in the top ten. In the United Kingdom, he had 22 top 40 hit singles, including 11 in the top ten. Among his most famous hits are "Town Without Pity", "(The Man Who Shot) Liberty Valance", "Twenty Four Hours from Tulsa", "I'm Gonna Be Strong", "It Hurts to Be in Love", and "Something's Gotten Hold of My Heart". He also wrote the early 1960s hits "Rubber Ball" recorded by Bobby Vee, "Hello Mary Lou" by Ricky Nelson, and "He's a Rebel" by the Crystals. In 2002, he was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame.
Алғашқы жылдар
Питни АҚШ-тың Коннектикут штатындағы Хартфорд қаласында Анна А. (қыз есімі Орловски) мен Гарольд Ф. Питнидің ұлы болып дүниеге келді. Ол желтоқсанда "Half Heaven, Half Heartache" әнін жариялады, ол Billboard тізімінде 12-орынға жетті. Музыкалық тізімдердегі жетістігінің арқасында, ол досы, олди диджейі "Wild" Уэйнге түсіндіргендей, сол кездегі белгісіз радио диджей Питниге "Роквилл зымыраны" деген лақап ат қойды, ол танымал болды. Питнидің Ұлыбритания нарығындағы танымалдылығын 1964 жылдың басында Ұлыбританияда 5-орынға жеткен Бахарак пен Дэвидтің "Тулсадан жиырма төрт сағат" әні қамтамасыз етті. Бұл Питнидің Ұлыбританиядағы синглдер тізіміне енген үшінші синглы және ондағы алғашқы жиырмалыққа ілескені болды; ол АҚШ-та да сәтті болды, Hot 100 тізімінде 17-орынға жетті.
Rolling Stones тобымен бірге жұмыс істеген (1964)
Питни Фил Спектормен бірге Лондондағы Rolling Stones тобының алғашқы жазу сессияларында болды, оның ішінде "Little by Little" және олардың тұңғыш альбомына жатқан басқа да әндерде; ол фортепианода ойнады, бірақ оның дәрежесі нақты емес. Джаггер және Ричардстың "That Girl Belongs to Yesterday" әні 1964 жылы Питни үшін Ұлыбританияда #7 хит болды; бұл дуэт жазған алғашқы ән, Ұлыбританияда Топ-10 тізіміне енді. АҚШ-та бұл сингл #49 орында тоқтап қалды, бұл Питнидің орындаушы ретіндегі жеті Top 40 синглының соңғысы болды.
Халықтық танымалдылықты сақтау
1964 жылы "Yesterday's Hero" атты тағы бір сәл ғана танымал болған синглден кейін Питни 1960 жылдардың ортасында тағы бірнеше хиттермен қайтадан танымал болды, соның ішінде 1964 жылы шыққан "It Hurts to Be in Love" және "I'm Gonna Be Strong" синглдері АҚШ-та сәйкесінше #7 және #9 орындарға ие болды, ал 1966 жылы "Nobody Needs Your Love" Ұлыбританияда #2 орынға қол жеткізіп, "I'm Gonna Be Strong" синглының Ұлыбританиядағы #2 көрсеткішімен теңесті. "It Hurts to Be in Love" әнін бастапқыда Нил Седака орындауға жоспарлаған, бірақ RCA оны шығарудан бас тартты, себебі Седака келісімшартында бұзушылық жасай отырып, RCA Victor компаниясынан тыс жерде әнді жаздырған. Авторлар Говард Гринфилд және Хелен Миллер осы әнді Питниге ұсынды. Миллер Седаканың даусын Питнидің даусымен алмастырды, бірақ Седаканың ерекше қосалқы вокалы өзгеріссіз қалды. 1965 жылы Питни кантри әншісі Джордж Джонспен бірлесіп екі сәтті альбом жазды. Олар жылдың ең перспективті кантри және вестерн дуэті деп танылды. Питни итальян, испан және неміс тілдерінде де ән жазды және Италияның жыл сайынғы Сан-Ремо музыка фестивалінде екі рет екінші орынға ие болды, онда оның күшті вибратосы көне тыңдаушыларға итальяндық тенор Энрико Карузоны еске түсірді. Ол "Nessuno mi può giudicare" әнімен аймақтық хитке қол жеткізді. Питнидің АҚШ-тағы мансабы 1966 жылдың ортасынан кейін құлдырады, "Backstage" әні тағы бір топ 40 хиттерінің тізбесін аяқтады. Ол 1968 жылдың сәуір айында "She's a Heartbreaker" (#16) әнімен соңғы рет топ 40-қа оралды және одан кейін бірнеше синглдерді "Hot 100" тізімінің төменгі сатыларына енгізді, бірақ 1970 жылға қарай ол АҚШ-та хиттер жасауды тоқтатты.
Ұлыбритания, Австралия және Еуропа жұлдыздары (1966-1970 жылдар)
Питни 1970-ші жылдарға дейін Ұлыбританияда және Еуропаның басқа да елдерінде сәтті мансабын жалғастырды, 1974 жылға дейін Ұлыбритания хит-парадтарында үнемі көрінді. 1970 жылдан бастап британдық пианист Морис Мерри оның музыкалық директоры болды. Австралияда 1970-ші жылдардың басында белсенділігі төмендегеннен кейін, Питни 1974 жылы қайтадан Top 40-қа енді, онда "Blue Angel" (#2) және "Trans Canada Highway" (#14; Дэвид Маккей өндірген) әндері үлкен сәттілікке жетті. Питни 1976 жылға дейін австралиялық хит-парадтарда жаңа жазбалар жасауды жалғастырды, соның ішінде алыс туысы Эдвард Питни жазып, өндірген "Down This Road" хиті де бар. Олар "Days of Summer" хит әнін бірлесіп өндірді. 1970-ші жылдардың басында Питни отбасымен көбірек уақыт өткізу үшін жылына алты ай ғана гастрольдік сапарларға шығуға шешім қабылдады.
Кейінгі мансап
Питнидің Ұлыбритания хит-парадындағы соңғы хиті 1989 жылы, 15 жылдық үзілістен кейін жарық көрді. Ол Soft Cell әншісі Марк Алмондпен бірге британдық авторлар Роджер Кук пен Роджер Гринауэй жазған "Something's Gotten Hold of My Heart" әнінің дуэттік нұсқасын орындады. Бұл ән 1967 жылы Питни үшін Ұлыбританияда #5 орынға ие болған еді. Дуэт 1989 жылғы қаңтардың соңында оған Ұлыбританиядағы алғашқы #1 орынды әкелді. Сингл төрт апта бойы көшбас болды, сондай-ақ Германия, Финляндия, Швейцария және Ирландияда да #1 орынға жетті. Питни мен Алмонд Ұлыбританиядағы Терри Воганның телешоуына қатысты. 2000 жылы Питни Джейн Оливордың 1962 жылы жарық көрген "Half Heaven – Half Heartache" хитіне қосымша вокал орындады, ол оның «қайта оралу» альбомы Love Decides-те жарияланды. 2002 жылдың 18 наурызында Питни әнші Дарлин Лав арқылы Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.
Осы таңертеңгі оқиға
Питни 1989 жылы ITV арнасының "Бұл таң" бағдарламасында "техникалық ақау" туындағандықтан, қателікке ұшырады. "You're the Reason" әнін орындап жатқанда Питни өз кезенін жіберіп алды және "қосымша музыкаға уақытында ермеуге тырысып, сәтсіз аяқтады"; ол әнді орындауын аяқтады және оқиғаға күлді. Бұл жағдай жылдар бойы телеарналарда қайта көрсетілді, әсіресе 2002 жылы BBC One арнасының "Room 101" сериалында. Ол 2013 жылы "Бұл таң" бағдарламасының 25 жылдық мерейтойына арналған эфирде қайтадан көрсетілді, онда бағдарлама жүргізушісі Холли Уиллоуби сол сәтті еске түсіргенде "суық терге батты".
Өлім
Питни 2006 жылдың көктемінде Ұлыбританияда гастрольде болған кезде, менеджері оны 5 сәуірде Уэльстің Кардифф қаласындағы концерттен кейін қонақүй бөлмесінде қайтыс тапқан күйінде тапты. Автопсия нәтижесінде өлімінің себебі жүрек талмасы екені анықталды және оның жүрек тамырлары қатайып, бітелген. Кардиффтегі Сент-Дэвид залындағы соңғы концертінен кейін ол тұрған орындан шапалақтарды естіді; ол "Қайырсыз қала" әнімен аяқтады. Ол Коннектикут штатының Сомерс қаласындағы Сомерс орталық зиратына жерленді.
Өлгеннен кейін құрмет көрсету
Марк Алмонд "Backstage (I'm Lonely)" әнін 2007 жылы шыққан Stardom Road атты каверлер альбомына жазды. 2007 жылдың 20 қыркүйегінде оның туған қаласы Роквиллдегі (Коннектикут штаты) қалалық әкімшілікте Питниге арналған ескерткіш тақта ашылды. Оған отбасы мүшелері қатысты. Іс-шараны ескі әндер ойнайтын радио ди-джейі және Питнидің досы "Wild" Уэйн жүргізді. Коннектикут штатының губернаторы Джоди Релл 2007 жылдың 20 қыркүйегін Джин Питни күні деп жариялады. Джин Питниді еске алу комитеті оның атымен музыкалық стипендия тағайындады. Бұл стипендия жыл сайын Роквилл орта мектебінің оқушыларына беріледі. 2008 жылдың қазан айында Роквиллде халықаралық жанкүйерлер жиыны өтті.