Джеймс Бек Гордон: Музыкант, барабанщик және трагедиялы өмір жолы

Кіріспе

Американдық музыкант, студиялық барабаншы және ән жазушы (1945–2023)
Канадалық музыкант

Джеймс Бек Гордон (14 шілде 1945 – 13 наурыз 2023) – американдық музыкант, ән жазушы және сотталған кісі өлтіруші. Гордон 1960-1970 жылдары студиялық барабаншы болып жұмыс істеді және блюз-рок супертобы "Дерек пен Домино" тобының барабаншысы болды. 1983 жылы, диагнозы қойылмаған шизофренияға байланысты психоздық күйде Гордон анасын өлтірді және өмір бойына 16 жылдан кем емес мерзімге түрмеге кесілді, 2023 жылы қайтыс болғанға дейін түрмеде отырды.

Музыкалық мансап

Гордон Лос-Анджелестің Сан-Фернандо аңғарында өскен және Грант орта мектебінде оқыған. Ол кәсіби мансабын бастау үшін 1963 жылы 17 жасында UCLA-ға түсуге берілген музыка стипендиясынан бас тартып, Everly Brothers тобына қосылды. Ол Лос-Анджелестегі ең ізделіссіз студиялық домбырашылардың біріне айналды. Студиялық домбырашы Хал Блейннің шәкірті Гордон 1960-шы жылдары көптеген танымал жазбаларда ойнады, соның ішінде Beach Boys тобының "Pet Sounds" (1966); Paul Revere & the Raiders тобының "The Spirit of '67"; Gene Clark-тың "Gene Clark with the Gosdin Brothers" (1967); The Byrds тобының "The Notorious Byrd Brothers" (1968); және Mason Williams-тың хит әні "Classical Gas" (1968). Карьерасының шыңында Гордон студиялық музыкант ретінде соншалықты шұғыл болғандықтан, ол күн сайын Лас-Вегастан Лос-Анджелеске екі-үш жазбаны түсіру үшін ұшып, содан кейін кешкі шоуда ойнауға үлгеретін. 1969 және 1970 жылдары Гордон Delaney & Bonnie тобының құрамында гастрольде болды, сол кезде Эрик Клэптон да олармен бірге сахнаға шықты. Кейін Клэптон топтың ырғақ бөлімін – Гордонды (домбырашы), Карл Радлді (бассист), Бобби Уитлокты (кибордшы, әнші, ән жазушы) – қабылдап, жаңа топ құрды, ол кейін Derek and the Dominos деп аталды. Топтың алғашқы студиялық жұмысы Джордж Харрисонның үш дискілік "All Things Must Pass" (1970) жинағының үй тобы ретінде болды. Содан кейін Гордон Derek and the Dominos тобының 1970 жылғы "Layla and Other Assorted Love Songs" қос альбомында ойнады және АҚШ пен Ұлыбританияда гастрольдік турларға қатысты. Топ 1971 жылдың көктемінде екінші альбомын аяқтамай тарап кетті. Домбыра тартудан басқа, Гордон "Layla" әніне пианинолық коданды жазғанмен кредиттік тізімде көрсетілген. Кейінірек Уитлок бұл коданы Гордонның өзі жасамағанын мәлімдеді: "Джим бұл фортепиано әуенін бұрынғы қарындасы Рита Кулиджден алған. Мен оны білемін, себебі D&B кезінде Джон Гарфилдтің Голливудтағы үйінде тұрдым. Онда қонақ үйі болды, ішінде тік пианино тұрды. Рита мен Джим сол қонақ үйде болды және мені "Time" деп аталатын осы әнді жазуға шақырды. (Оның әпкесі Присцилла оны Букер Т. Джонспен бірге жазды) Джим Ританың әнінен сүйеніп, оған авторлық құқығын бермеді. Оның жігіті оны тонады". Грэм Нэш (кейін Кулиджбен кездескен) Уитлоктың мәлімдемесін өзінің естеліктерінде растады. "Time" әні 1973 жылға дейін Присцилла Кулидж бен Букер Т. Джонспен бірге олардың "Chronicles" альбомында жарық көрген жоқ. 1970 жылы Гордон Джо Кокердің "Mad Dogs & Englishmen" гастрольдік тобының құрамында болды және Дейв Мейсонның "Alone Together" альбомында ойнады. 1971 жылы ол Traffic тобымен гастрольде болды және олардың екі альбомында, соның ішінде "The Low Spark of High Heeled Boys" альбомында ойнады. Сол жылы ол Гарри Нильссонның "Nilsson Schmilsson" альбомында ойнады, "Jump into the Fire" трекінде домбыра солосын орындады. Гордон 1972 жылы шыққан Incredible Bongo Band тобының "Bongo Rock" альбомының барабаншысы болды, ал оның "Apache" әнінің LP нұсқасындағы барабан үзілісі рэп музыкасының әртістері жиі үлгі ретінде пайдаланды. Ол Франк Заппамен бірге жазды, соның ішінде 1974 жылғы "Apostrophe (' )" альбомының атау трекінде. 1972 жылы Гордон Хелен Реддидің АҚШ-тың 20 үздік альбомына енген альбомында домбыра ойнады. 1973 жылы Гордон Джонни Риверстің "Blue Suede Shoes" альбомында, сондай-ақ Арт Гарфункелдің "Angel Clare" альбомында ойнады және Риверспен 1974 жылға дейін гастрольде болды, "Last Boogie in Paris" концерттік альбомында өнер көрсетті. Сондай-ақ 1974 жылы Гордон Steely Dan тобының "Pretzel Logic" альбомының көптеген тректерінде, соның ішінде "Rikki Don't Lose That Number" синглінде ойнады. Ол 1973 жылдан 1975 жылға дейін Souther–Hillman–Furay Band тобында Byrds тобының Крис Хиллменмен бірге домбырашы ретінде жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Alice Cooper's 1976 жылғы "Alice Cooper Goes to Hell" альбомының үш трекінде домбыра ойнады.

Gordon was raised in the San Fernando Valley of Los Angeles and attended Grant High School. He passed up a music scholarship to UCLA in order to begin his professional career in 1963, at age 17, backing the Everly Brothers. He went on to become one of the most sought after recording session drummers in Los Angeles. The protégé of studio drummer Hal Blaine, Gordon performed on many notable recordings in the 1960s, including Pet Sounds, by the Beach Boys (1966); The Spirit of '67, by Paul Revere & the Raiders; Gene Clark with the Gosdin Brothers, by Gene Clark (1967); The Notorious Byrd Brothers, by the Byrds (1968); and the hit "Classical Gas", by Mason Williams (1968). At the height of his career Gordon was reportedly so busy as a studio musician that he flew back to Los Angeles from Las Vegas every day to do two or three recording sessions and then returned in time to play the evening show at Caesars Palace. In 1969 and 1970 Gordon toured as part of the backing band for Delaney & Bonnie, which at the time included Eric Clapton. Clapton subsequently took over the group's rhythm section — Gordon (drummer), Carl Radle (bassist), Bobby Whitlock (keyboardist, singer, songwriter) — and they formed a new band, later called Derek and the Dominos. The band's first studio work was as the house band for George Harrison's three disc set All Things Must Pass (1970). Gordon then played on Derek and the Dominos' 1970 double album, Layla and Other Assorted Love Songs and also played with the band on subsequent U. S. and UK tours. The group split in spring 1971 before they finished recording their second album. In addition to his drumming, Gordon was credited with contributing the elegiac piano coda for the title track, "Layla". In later years, Whitlock claimed that the coda was not actually written by Gordon: "Jim took that piano melody from his ex girlfriend Rita Coolidge. I know because in the D&B days I lived in John Garfield's old house in the Hollywood Hills and there was a guest house with an upright piano in it. Rita and Jim were up there in the guest house and invited me to join in on writing this song with them called "Time". (Her sister Priscilla wound up recording it with Booker T. Jones) Jim took the melody from Rita's song and didn't give her credit for writing it. Her boyfriend ripped her off". Graham Nash (who later dated Coolidge) substantiated Whitlock's claim in his memoir. "Time" was not released by Priscilla Coolidge and Booker T. until 1973, on their album Chronicles. In 1970 Gordon was part of Joe Cocker's Mad Dogs & Englishmen tour and played on Dave Mason's album Alone Together. In 1971, he toured with Traffic and appeared on two of their albums, including The Low Spark of High Heeled Boys. That same year he played on Harry Nilsson's album Nilsson Schmilsson, contributing the drum solo on the track "Jump into the Fire". Gordon was the drummer on the Incredible Bongo Band's album Bongo Rock, released in 1972, and his drum break on the LP version of "Apache" has been frequently sampled by rap music artists. He recorded with Frank Zappa, including on the title track of the 1974 album Apostrophe ('). Also in 1972, Gordon played drums on Helen Reddy's Top 20 US album I Am Woman. In 1973 Gordon played on Johnny Rivers' Blue Suede Shoes as well as on Art Garfunkel's Angel Clare albums, and toured with Rivers through 1974 appearing on the Last Boogie in Paris live album. Also in 1974, Gordon played on most of the tracks on Steely Dan's album Pretzel Logic, including the single "Rikki Don't Lose That Number". He again worked with Chris Hillman of the Byrds as the drummer in the Souther–Hillman–Furay Band from 1973 to 1975. He also played drums on three tracks on Alice Cooper's 1976 album, Alice Cooper Goes to Hell.

Психикалық денсаулық

Гордон шизофренияға шалдықты және дауыстарды (оның ішінде анасының да) ести бастады, олар оны өзін аштыққа салуға итермеледі және ұйықтауға, демалуға немесе барабан ойнауға мүмкіндік бермеді. Дәрігерлер оның проблемасын дұрыс диагностикаламады және оның орнына алкогольге тәуелділігі үшін емдеді. 1970 жылдардың басында Джо Кокермен гастрольде жүргенде, Гордон сол кездегі әйелі Рита Кулиджді қонақүйдің дәлізінде ұрып, олардың қарым-қатынасын аяқтауға себеп болды.

Анасын өлтіру, айыптау және қамауға алу

1983 жылғы 3 маусымда Гордон 71 жастағы жесір анасы Оса Мари (Бек) Гордонға балғамен шабуыл жасап, кейін оны ет кесетін пышақпен өлтірді, оның айтуынша, бір дауыс оған оны өлтіруді бұйырған. Гордонды кісі өлтіргені үшін тұтқындағаннан кейін ғана оған шизофрения диагнозы қойылды. Сотта оның ауыр шизофрениясы бар екені анықталды, бірақ АҚШ Федералдық Ақылсыздық Қорғау Реформасының нәтижесінде Калифорния заңнамасына енгізілген өзгерістерге байланысты ол ақылсыздық қорғанысын пайдалануға рұқсат етілмеді. Ол 1991 жылы шартты түрде босатуға алғашқы рет құқылы болды, бірақ ол бірнеше рет қабылданбады, себебі ол ешқашан шартты түрде босату отырысына қатыспады. 2014 жылы ол отырысқа қатысудан бас тартты және оған кемінде 2018 жылға дейін шартты түрде босату мүмкіндігі берілмеді. Лос-Анджелес округінің прокурорының орынбасары отырыста Гордонның әлі де "ауыр психологиялық жағдайда" екенін және "дәрі-дәрмек қабылдамағанда қауіпті" екенін мәлімдеді. 2017 жылдың қарашасында Гордонға шизофрения диагнозы қайта қойылды. 2018 жылғы 7 наурызда ол он рет шартты түрде босатудан бас тартты және 2021 жылғы наурызда қайтадан қарастырылуы жоспарланған. 2023 жылы қайтыс болған кезде ол Калифорниядағы Вакавилл қаласындағы медициналық және психиатриялық түрмедегі Калифорния медициналық мекемесінде жазасын өтеп жатқан еді.

Өлім

Гордон 2023 жылдың 13 наурызында 77 жасында түрмеде қайтыс болды. Әнші Рене Арманд және биші Джилл Барабемен болған екі некесі де ажырысып бітті. Оны 1968 жылы туған қызы Эми Гордон есінде қалды.