Кіріспе

Форт-Лютон 1876 және 1892 жылдар аралығында Оңтүстік-Шығыс Англиядағы Медуэй қаласының Чатем оңтүстігінде салынды. Ол Чатэмге құрлықтан келген шабуылдарды қорғау үшін салынған бес кеш Виктория дәуірінің бекінісінің бірі. Бұл Чатем бекіністерінің ең кішкентайы және Лутон ауылының жанында орналасқан.

Құрылымы мен мақсаты

Форт 1859/60 жылғы Ұлыбритания қорғанысы жөніндегі Корольдік комиссиясының қолдауымен салынды, бірақ Парламент ақшаны үнемдеу және қаражатты теңіз форттарының құрылысына жұмсау үшін оны жоюға тырысты. 1869 жылғы «Бекіністердің құрылыс жағдайы және құны туралы есеп» Чатемді құрлықтан қорғаудың жетіспеушілігін сынады, алайда 1872 жылға дейін Қаржы министрлігі жерді сатып алуға келіспеді. Дегенмен, 1876 жылға дейін Соғыс министрлігі Парламент мақұлдағаннан кейін ғана құрылыс бастауға бұйрық берді. Алғашқы жобаның авторы Уильям Джервоа болды, бірақ 1876 жылы ол генерал-майор болып тағайындалғандықтан, жоспарлауға қатыспады. Сол жылы жұмыс жерде тексеріліп, белгіленді. 1877 жылы сотталғандардың еңбегі мен Borstal Creek портынан материал жеткізу үшін жеңіл теміржол пайдаланылып, құрылыс жұмыстары басталды. Қолданылған әдіс – барлық құрылыстарды тікелей жер бетіне салу болды, алтырған туннельдер жасауға тырысылмады. Қаржының жетіспеуі және сотталғандардың еңбегін міндетті түрде пайдалану салдарынан жұмыс баяу жүрді, себебі еңбек күші босатылу немесе басқа түрмелерге ауысу себепті үнемі өзгеріп отырды. 1882 жылы жұмыс тоқтатылып, 1886 жылы қайта басталды, осы кезде жобаның төрттен бір бөлігін алып тастау туралы шешім қабылданды. Бұл Бас қойманың (батыс бұрышында орналасуы тиіс еді) жоғалуын білдірді, ал оның төрттен бір бөлігі көп өзгерістерден өткеннен кейін жер үстіндегі су резервуарына айналды. Сонымен қатар, құдық жоспардан алынып тасталды, сондықтан су құбыры Форт-Хорстедтен салынуы керек болды, ал көпір астындағы капонир тіпті басталмады. 1886 жылдан 1892 жылға дейін, форт толық аяқталған кезде, ор қазылып, алынған топырақ он жылдан астам тұрған ашық ғимараттарды жабуға, қамалдарды және алты қарапайым артиллериялық позицияны (әр жаққа екі және Льютон аңғарына қарап тұрған бір жұп) құруға пайдаланылды. Алайда, Форт-Лютонға жыл сайынғы әскери және еріктілер лагерьлеріне қатысқан бөлімшелер әкелген қару-жарақтан басқа ешқандай қару-жарақ берілгені туралы мәлімет жоқ. Инженерлік жұмыстың соңғы кезеңі – 1892 жылы орнатылған көтергіш көпір, ол дөңгелек көпірдің сирек түрі және, мүмкін, Ұлыбританиядағы жалғыз сақталған мысалы.

Қоршау соттары

Келесі он үш жыл бойы форт жазғы лагерьлер үшін және кезекпен Чатем қоршау сынақтары үшін пайдаланылды. 1907 жылы өткен соңғы сынақ ауқымы және жұмыс істейтін адамдар саны жағынан ең ірісі болды, және ол іс жүзінде үлкен соғысқа дайындық репетициясы болды. Контрскарп қабырғасында үш бұзушылық жасалды және қазба түбінде үш "камофлет" жарылды. "Қорғаушылар" қазбаның негізінен сыртқа қарай үлкен қарсы шахта қазып алды. Бұзушылықтар 1908 жылы құйма тас сынықтарымен толтырылып жөнделді, бірақ негізгі қарсы шахта қазылмай қалды. Осының салдарынан 1914 жылы солтүстік скарп қабырғасы сәл ығысып, контрскарп қабырғасының үстінен болаттан жасалған фермамен бекітілуіне тура келді. Қазбаға келген зақым және одан кейінгі жөндеу жұмыстары әлі де көрініп тұр.

Қалдықтың орналасуы

Форт D пішіндес қамалдан тұрады, әр жағына екі-екіден жылдам жылтыратылатын қару-жарақ орналастырылған, олар үшін дайындалған топырақтан жасалған оқ ату орындары бар. Алдыңғы қоршауы жаяу әскерінің қорғанысына дайындалған. Қамалдың астында төрт оқ-дәрі қоймасы орналасқан, олардың үстіндегі қамал бөлмелеріне тік көтергіштер арқылы қол жеткізуге болады. Форттың ішкі бөлігіндегі басты қамалдың артында гарнизонды, оқ-дәріні және жалпы жабдықты сақтауға арналған сегіз казематты казарма бөлмесі салынған. Олардың барлығы бетоннан жасалған және топырақпен жабылған. Казематтардың әр шетінде оқ-дәрі қоймаларына жететін туннельдер бар. Казематтар қамалдарды қарсы шабуылдан қорғайтын бойлық қоршау құрады. Фортқа басты кіреберіс казематтардың ортасындағы жылмалы көпір арқылы жасалған. Фортты қоршап тұрған ор арық құрғақ болуы тиіс еді.

Қазандық

Қазандықтың тік және кері беттері бетонмен қапталған. Екі бетінде де вертикальдан үш градусқа бұрылыс бар. Тереңдігі 25 футтан 30 футқа дейін өзгереді, ал түбіндегі ені де өзгеріп отырады – артқы жағы (солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай) кеңірек, ал оңтүстік және солтүстік қанаттарында ең тар. Ені 15 футқа жетеді. Қазандықта капонирлер немесе кері галереялар жоқ, бұл британдық қорғаныс құрылысының тек пассивті қорғаныс позициясын қабылдаған жалғыз ірі жұмысы. Бұл ордада 1907 жылғы қоршау жұмыстарының көптеген белгілері бар, қарсы миналық үш шахта әлі де сақталған, бірақ қазір көбінесе қиындылар мен қоқыстармен жабылған (1962 жылдан кейін). Қақпа арқылы созылған RSJ жанында бес үлкен жарық және одан әрі жөндеу жұмыстары байқалады, бұл да 1907 жылғы қоршау сынақтарынан, бірақ бұл жолы арықтың түбіндегі тесік қорғаушылардың қазған жері емес, сәтсіз аяқталған «камофлет» немесе «петард» салдарынан пайда болған. Қолданылған құрылғының атауы туралы әртүрлі мәліметтер бар, бірақ ол шабуылшілер тарапынан қазылған, қазандықтың бойымен созылған туннельдің бір түрі болды және жарылған. Біріншісі қазір көбінесе толып қалған кратерден шығып кетті, ал екінші рет қабырғаның бір бөлігін сыртқа қарай ұрып, қазірге дейін көрініп тұрған зақымды келтірді. Форт-Лютон Кент округіне сатылғаннан кейін қазандық тез арада қолданыстан шығып, түрлі қоқыстарды заңсыз тастау орынына айналды. Көпірдің астында және екі жағында, сондай-ақ RSJ астында үлкен үйінділер жиналды. Қазандықты пайдаланбау өсімдіктердің көп өсуіне де себеп болды.

Қолданыстағы бекініс

1914 жылдан 1919 жылға дейін форт Еуропаға жол тартқан әскерлер үшін транзиттік казарма ретінде пайдаланылды. 1920 жылдан 1933 жылға дейін ол қойма ретінде қолданылды. 1938 жылы фортты қару-жарақ операциялары бөлмесіне (ГОР) айналдыру жұмыстары басталды. 1939 жылдың тамызында ол 27-ші зениттік артиллерия бригадасының (Темза және Медуэй Оңтүстік) қару қорғалатын аймағының ГОР ретінде ашылды. Бригадир С. В. Байн Джандин Д. С. С. М. К. шамамен 1942 жылға дейін басшылық етті, содан кейін 1945 жылдың желтоқсанына дейін осыған ұқсас шендегі басқа офицерлер басшылықты жалғастырды. 1945/46 жылдан 1961 жылға дейін фортты Армия кадеттері мен Т. А. жазғы лагерьлері пайдаланды. 1961 немесе 1962 жылы ол білім беру мақсатында Кент округі кеңесіне (D100 процедурасы бойынша) сатылды, бірақ KCC жақын жердегі Форт-Лютон ұлдар орта мектебін салу үшін жерді ғана қалағандықтан, форт тасталып қалды. 1990 жылы оны жеке тұлға сатып алып, оны модельдер мұражайы және қонақтарды тартатын шайхана ретінде басқарды. 2001 жылы форт жабылып, жеке меншікке өтті және қазірде қайта жаңартылуда. Форт заң бойынша қорғалатын ескерткіш мәртебесіне ие. Форт-Лютон 2012 жылдан бері жаңа иелеріне көшті; 3 жылдан кейін ол қоғамдық мүдделерді қорғайтын компанияға айналуы керек деп шешілді.