Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қорғанысқа арналған беткей бекініске кіріктірілген.
Protective slope built into a fortification
Гляцис (/'ɡ//l//eɪ//.//s//ɪ//s/, ɡlasi) әскери инженерлік саласында – ортағасырлық қамалдың немесе жаңа заманғы бекіністердің құрамындағы жасалма беткей. Олар уақытша құрылыс ретінде топырақтан, ал тұрақты құрылыс үшін тастан салынуы мүмкін. Кез келген табиғи немесе жасанды еңіс, жоғарыда аталған талаптарға жауап беретін болса, оны да гляцис деп атайды. Бұл француз сөзінің этимологиясы мұзбен қауіпті болатын еңісті білдіреді, сондықтан оның мұздықпен байланысы бар. Гляцистік пластина – танк немесе басқа да бронетехника корпусының еңкейген алдыңғы бөлігі.
A glacis ('/ɡ//l//eɪ//.//s//ɪ//s/, ɡlasi) in military engineering is an artificial slope as part of a medieval castle or in early modern fortresses. They may be constructed of earth as a temporary structure or of stone in more permanent structure. More generally, a glacis is any slope, natural or artificial, which fulfils the above requirements. The etymology of this French word suggests a slope made dangerous with ice, hence the relationship with glacier. A glacis plate is the sloped front most section of the hull of a tank or other armoured fighting vehicle.
Ежелгі бекіністер
Глацис ежелгі мысырлықтар Нубиядағы Семнада салған сияқты ежелгі бекіністерде де кездесе алатын. Олар оны жаудың қоршау машиналарын қорғаныс қабырғаларын бұзуына қарсы пайдаланған. Ұлыбританиядағы төбе бекіністері шамамен б.з.б. 350 жылдан бастап глацистерді қолдана бастады. Дорсеттегі Мейден Каслдегі глацистер биік болған.
A glacis could also appear in ancient fortresses, such as the one the ancient Egyptians built at Semna in Nubia. Here it was used by them to prevent enemy siege engines from weakening defensive walls. Hillforts in Britain started to incorporate glacis around 350 BC. Those at Maiden Castle, Dorset were high.
Ортағасырлық бекіністер
Гляцистер, сондай-ақ талус деп те аталады, ортағасырлық бекіністерге қабырғаларды қазбалаудан қорғау, шабуылға өтуге кедергі келтіру және шабуылдаушы күштерге төбеден лақтырылған снарядтар гляцистен секіріп түсуі үшін қосылды. Орта ғасырдың соңына қарай кейбір қамалдар зеңбіректерге қарсы қорғануға бейімделу үшін өзгертілді. Құрлық қабырғалары мен бастиондардың (мұнаралардың) алдына зеңбірек оқтарының соққысын жұмсарту немесе оларды жолдан ауыстыру үшін таспен қапталған топырақ беткейлерінен тұратын гляцистер орналастырылды. Мұнаралардың биіктігі құрлық қабырғаларының биіктігімен теңестіріліп, зеңбірек платформаларына айналдырылды.
Glacis, also called talus, were incorporated into medieval fortifications to strengthen the walls against undermining, to hamper escalades and so that missiles dropped from the battlements would ricochet off the glacis into attacking forces. Towards the end of the medieval period some castles were modified to make them defensible against cannons. Glacis consisting of earthen slopes faced with stones were placed in front of the curtain walls and bastions (towers) to absorb the impact of cannon shots or to deflect them. Towers were lowered to the same height as the curtain walls and converted into gun platforms.
Еуропаның ерте заманауи бекіністері
Ерте заманалық Еуропалық қамалдар кез келген шабуылдаушыны қорғаушылардың отына соңғы мүмкін сәттерге дейін ұшырату үшін салынған. Жазық, табиғи жерде, биік нысандарға шабуыл жасайтын әскерлер оның атысынан жақын арада қорғаныс алады; глацис – қабырғаның үстіне қарай көлбеу еңіс. Бұл қорғаушыларға шабуылдаушы күшті тікелей көруге мүмкіндік берді, соның арқасында олар парапеттен отпен алаңды тиімді түрде шарпып, басып тастауға болатын. Бұған қоса, екінші дәрежеде, жер үйірмесі қабырғаларды тікелей зеңбірек оғынан қорғайтын. Жоғары жердегі қорғаушылардың көру қабілеті тікелей болғанымен, глацис олардың қаруларын атыс кезінде бұру қажеттілігін азайтып, атыс өрісін тиімдірек басқаруға мүмкіндік береді. Әрі, глацис шабуылдаушы зеңбіректерге қамал қабырғаларын анық нысанаға алуға кедергі келтіреді, себебі олар глацисті кесіп өтіп, екі жағынан тегіс, тасты тік қабырғалармен және контрқабырғамен шектелген бекініс орға шыққанша көрінбейді.
Early modern European fortresses were so constructed as to keep any potential assailant under the fire of the defenders until the last possible moment. On natural, level ground, troops attacking any high work have a degree of shelter from its fire when close up to it; the glacis consists of a slope with a low grade inclined towards the top of the wall. This gave defenders a direct line of sight into the assaulting force, allowing them to efficiently sweep the field with fire from the parapet. Additionally, but secondarily, the bank of earth would shield the walls from being hit directly by cannon fire. Though defenders on high ground already have a direct line of sight, a glacis allows the field of fire to be swept more efficiently by minimizing changes to the angle of their guns while firing. Furthermore, the glacis prevents attacking cannon from having a clear shot at the walls of a fortress, as usually these cannot be seen until the glacis is crossed and the ditch, bounded on either side by the smooth, masoned scarp and counterscarp, is reached.
Қапталданған көліктер
Глацис пластинасы термині танк немесе басқа да бронетехникалық құрылғы корпусының еңкейген алдыңғы бөлігін сипаттайды, көбінесе жоғарғы және төменгі жартыларынан тұрады. Тікелей бронетехникалық қақтығыста жаудың атысшысы үшін глацис пластинасы ең үлкен және көзге түсетін нысана болып табылады. Еңкейген броньтың екі артықшылығы бар: көптеген снарядтар тесіп өтудің орнына сыртқа бұрылады; ал тесіп өтуге тырысқандары кез келген қалыңдықтағы бронь арқылы, оның траекториясына перпендикуляр болған жағдайда, одан ұзақ диагональдық жолмен өтуі керек. Танкіге қарсы миналар да, көлбеу сымды детонаторды пайдаланады, олар глацис пластинасының тікелей астында жарылуға арналған. Осының салдарынан, глацис пластинасы әдетте танктың ең қалың және берік броньды бөлігі болып табылады, одан кейін мұнараның алдыңғы беті мен қарудың манжети келеді.
The term glacis plate describes the sloped front most section of the hull of a tank or other armored fighting vehicle, often composed of upper and lower halves. In a head on head armored engagement, the glacis plate is the largest and most obvious target available to an enemy gunner. Sloped armour has two advantages: many projectiles will deflect rather than penetrate; those that attempt to will have to travel on a longer diagonal route through any given thickness of armor than if it were perpendicular to their trajectory. Anti tank mines that employ a tilt rod fuze are also designed to detonate directly underneath the glacis plate. As a result, it is generally the thickest, most robust armored section of a tank, followed by the turret face and gun mantlet.