ArmaLite AR-18 шабуыл винтовкасы

Кіріспе

Шабуылдық мылтықтың түрі

ArmaLite AR 18 – газды механизммен жұмыс істейтін, 5.56×45 мм НАТО оқ-дәрісіне арналған шабуылдық мылтық. AR 18 1963 жылы Калифорниядағы ArmaLite компаниясында Артур Миллер, Юджин Стонер, Джордж Салливан және Чарльз Дорчестерлер Colt AR 15 дизайнына балама ретінде жасалған, оның бір түрі АҚШ әскері тарапынан M16 ретінде таңдалып алынған. Кейіннен азаматтық нарық үшін AR 180 деп аталатын жартылай автоматтық нұсқасы өндірілді. AR 18 ешбір елдің стандартты қызметтік мылтығы ретінде қабылданбаса да, оның өндіріс лицензиясы Жапония және Ұлыбритания компанияларына сатылды. Оның көптеген кейінгі қаруларға ықпал еткені айтылады, мысалы, британдық SA80, Сингапурлық SAR 80 және SR 88, жапондық Howa Type 89 және неміс Heckler & Koch G36.

Өмірбаян

1957 жылы 7,62×51 мм НАТО M14 мылтығы қабылданысынан кейін көп ұзамай, АҚШ Армиясының Континенттік армия бас қолбасшылығы (CONARC) әскерилердің қолданыстағы зерттеу бағдарламасы – SALVO жобасы аясында шағын калибрлі, жоғары жылдамдықты (SCHV) мылтықтарды зерттеуді бастады. ArmaLite және Winchester Arms компаниялары CONARC-тан жоғары жылдамдықты .22 калибрлі орталықтан оқ атуға арналған автоматты мылтықтардың прототиптерін ұсынуға шақырылды. ArmaLite AR 15 – 7,62 мм AR 10 мылтығының кішірейтілген нұсқасы болды, ол АҚШ Армиясының қабылдауы үшін M14-ке қарсы күресуге тым кеш пайда болды. Оның бәсекелесі – Winchester .224 Light Rifle, .22 жоғары жылдамдықты оқпен жұмыс істейтін "Carbine" Уильямс прототипінің карабин дизайны, ол .223 Remington (5,56×45 мм) патронымен ұқсас болғанымен, онымен толықтай алмастырылмайтын еді. AR 15 мылтығының АҚШ әскери сынақтары ұзаққа созылған кезде ArmaLite компаниясының иелері Fairchild дизайннан бас тартып, AR 15 өндіріс құқықтарын Colt компаниясына сатты. Fairchild сондай-ақ ArmaLite компаниясын тәуелсіз компания ретінде бөліп шығарды, бұл жаңа иелеріне AR 10 және AR 15 мылтықтарын қоспағанда, компанияның барлық дизайнын сатып алуға мүмкіндік берді. АҚШ әскері AR 15 мылтығын M16 ретінде қабылдағанда, ArmaLite оның қабылдануынан пайда көре алмады. ArmaLite AR 16 мылтығы 1950-ші жылдардың соңында пайда болды. AR 16 – 7,62 мм НАТО калибрлі, таңдамалы атыс режиміне ие мылтық, ол Юджин Стонердің ArmaLite үшін жасаған соңғы дизайны болды. AR 16 және оның алдындағы үлгісі AR 12 кішірек, нашар дамыған елдердің әскери күштерінің талаптарына жауап ретінде жасалды. Олар арзан, бірақ заманауи, таңдамалы атыс режиміне ие әскери мылтықты қалаған. AR 10 және AR 15 мылтықтары сияқты, оны автоматты бұрандалы станоктар, токарлық станоктар және пресс машиналарын қолдана отырып, ауыр калибрлі металл парақтан арзан бағада өндіруге болар еді. AR 12 бастапқыда тікелей газ жүйесімен (DI) жабдықталған, бірақ ArmaLite DI жүйесінің өндіріс құқықтарын Colt Firearms компаниясына сатқаннан кейін AR 16 мылтығында ол қысқа соққылы газ поршенімен ауыстырылды. АҚШ әскерилерінің AR 15 мылтығын қабылдауы оның 5,56 мм патронына заңдылық берді, содан кейін ArmaLite Colt лицензиялық келісімін бұзбастан, 5,56 мм калибрлі бәсекелес үлгіні жасауға тырысты. Стонер кеткеннен кейін AR 16 мылтығын кішірейту туралы шешім қабылданды, ал ArmaLite-тің жаңа бас дизайнері Артур Миллер жобаны жүзеге асырды. Нәтижесінде 1963 жылы 5,56 мм калибрлі үлгі пайда болды және ол AR 18 деп аталды. Миллер 1969 жылы мылтық үшін сыйлық алды.

Soon after the adoption of the 7.62×51mm NATO M14 rifle in 1957, the U. S. Army's Continental Army Command (CONARC) began an investigation of small caliber, high velocity (SCHV) rifles as an offshoot of the military's existing research program, Project SALVO. ArmaLite and Winchester Arms were solicited by CONARC to provide prototype automatic rifles chambered for high velocity centerfire .22 rounds. The ArmaLite AR 15 was a scaled down version of the 7.62mm AR 10, which had appeared too late to be a serious contender against the M14 for adoption by the US Army. Its competitor was the Winchester .224 Light Rifle, a "Carbine" Williams prototype carbine design in a .22 high velocity round which was similar to, but not interchangeable with, the .223 Remington (5.56×45mm). During the protracted U. S. military trials of the AR 15, ArmaLite's corporate owners Fairchild essentially gave up on the design, and sold the AR 15 production rights to Colt. Fairchild also spun off ArmaLite as an independent company, allowing the new owners to buy all of the company's designs except for the AR 10 and AR 15. When the U. S. military ultimately selected the AR 15 as the M16, ArmaLite could no longer profit from its adoption. The ArmaLite AR 16 appeared in the later 1950s. The AR 16, a 7.62mm NATO selective fire rifle, was Eugene Stoner's final design for ArmaLite. The AR 16 and its predecessor, the AR 12 were designed by Stoner in response to demands by the military forces of smaller, less developed nations for a less expensive, yet state of the art selective fire military rifle that unlike the AR 10 and AR 15, could be produced inexpensively of heavy gauge sheet metal using automatic screw machines, lathes, and presses. The AR 12 originally featured a direct impingement (DI) gas operation system, but this was changed to a more conventional short stroke gas piston in the AR 16 after ArmaLite sold the production rights to the DI system to Colt Firearms. The U. S. military's later adoption of the AR 15 gave legitimacy to its 5.56mm cartridge, and ArmaLite sought to develop a competing design chambered in 5.56mm that did not infringe on the Colt license agreement. With Stoner gone, it was decided to scale down the AR 16, and ArmaLite's new chief designer, Arthur Miller, embarked on the project. The resulting 5.56mm design appeared in 1963 and was named the AR 18. Miller later received for the rifle in 1969.

Құрылыс және жобалау

Жалпы алғанда, жаңа AR 18 мылтығы бұрынғы ArmaLite үлгілеріне қарағанда әлдеқайда дәстүрлі, бірақ ол өзінің алдыңғы үлгісі AR 16-дан салыстырмалы түрде жаңа, штампталған болаттан жасалған конструкцияны пайдаланады. Екінші дүниежүзілік соғыста немістер MP 44 сияқты қаруларда бұл технологияны алғаш қолданғанмен, кейіннен советтік АКМ-де де пайдаланылды. Дегенмен, 1960 жылдардың басында Батыс елдерінде әскери мылтықтарды жасауда штампталған және дәнекерленген металл бөлшектерін қолдану әлі де кең емес еді, оларға дейін дәстүрлі, машинамен өңделген детальдар басым болған. AR 15-тің тегіс сызықтарымен және бөлшектерінің жоғары дәлдігімен салыстырғанда, AR 18 штампталған және дәнекерленген конструкциясы үшін сынға ұшырады. Бірақ, мылтық барлық қашықтықтарда сенімді және өте дәл болып шықты. Оның қарапайым құрылысы өндіріс шығындарын айтарлықтай төмендетуге мүмкіндік берді, сондай-ақ, оны жетілдірілмеген жабдықтармен жергілікті түрде лицензия бойынша өндіруге болатындықтан, шетелдік өндірушілерге тәуелділікті азайтуға септігін тигізді. AR-15-тен айырмашылығы, AR 18-дегі құбырдың тұтқасы тікелей құбыр тасушысындағы ойыққа орналасады және атыс кезінде оның бірге қозғалады, бұл қажет болған жағдайда атушыға құбырды жабуға немесе ашуға мүмкіндік береді. Құбыр тұтқасының ойығында серіппелі қақпақ бар, оны пайдаланушы қабылдағышқа кірмеу үшін жаба алады, ал алғашқы оқ атқаннан кейін құбыр тасушы артқа жылғанда ол автоматты түрде ашылады. Артқы серіппелер қабылдағыштың ішінде орналасқан, бұл AR 15-тен ерекшеленеді, ол өзінің күрделі буферлік механизмін сапта орналастырады. AR 18-дің ықшамдығы бүгілетін саптаманы шарнирлі механизммен (бірақ жеткілікті беріктігі жоқ) пайдалануға мүмкіндік береді. AR 100 сериясын өндіру жоспарлары Elisco компаниясы 1980 жылдардың соңында таратылып, оның активтері сатылғандықтан іске аспады. 1968 жылдың ортасында ArmaLite өзінің Коста-Меса зауытында пилоттық өндірісті бастады, 1969 мен 1972 жылдар аралығында 1171 AR 18 және 4018 AR 180 мылтығын жасады. Howa 1970 мен 1974 жылдар аралығында 3927 AR 180 мылтығын өндірді. Sterling 1979 мен 1985 жылдар аралығында 12 362 AR 180 мылтығын жасады. Барлығы 1969 мен 1985 жылдар аралығында 16 жыл бойында 21 478 AR 180 мылтығы өндірілді.

Overall, the new AR 18 rifle is much more conventional than previous ArmaLite designs, although it uses the relatively new stamped steel construction from its predecessor, the AR 16. Despite being pioneered by the Germans during WW2 in weapons such as the MP 44, and later adopted for the Soviet AKM, the use of stamped and welded sheet metal components was still uncommon in the manufacture of military rifles in the West in the early 1960s, which had, until then, largely retained the use of traditional machined forgings. Compared to the smooth lines of the AR 15, which had demonstrably greater tolerances in parts fit, the AR 18 faced criticism over its stamped and welded construction. However, the rifle proved to be both reliable and very accurate at all ranges up to Its simple construction promised significantly reduced production costs, and allowed it to be license produced locally on less advanced machinery, potentially reducing dependence on foreign manufacturers. Unlike the AR 15, the cocking handle fits directly into a recess in the bolt carrier and reciprocates with it during firing, allowing the firer to force the breech closed or open if necessary. The cocking handle slot has a spring loaded cover that can be closed by the user to prevent debris entering the receiver, and it will open automatically as the bolt carrier moves rearwards after the first shot. The recoil springs are housed within the receiver, differing from the AR 15 which houses its more elaborate buffer mechanism in the buttstock. The AR 18's compact design enables the use of a side folding stock with a hinging mechanism (which proved to be less than adequately rigid). Production plans for the AR Series 100 would fail to push through as Elisco would be dissolved and its assets liquidated in the late 1980s. In mid 1968 ArmaLite set up pilot production in its Costa Mesa plant producing 1,171 AR 18s and 4,018 AR 180s between 1969 and 1972. Howa produced 3,927 AR 180s between 1970 and 1974. Sterling manufactured 12,362 AR 180s between 1979 and 1985. In all, just 21,478 AR 180s were manufactured over 16 years of production between 1969 and 1985.

Операциялық пайдалану

AR 15/M16-дан өзгеше, AR 18 үлкен сатылым сәттілігіне ие болған жоқ және ешбір ел оны стандартты қызметтік мылтық ретінде ресми түрде қабылдаған емес. Мұның себептері нақты белгісіз, бірақ бұл AR 15/M16-ның жоғары сату танымалдығымен және Коста-Месада шығарылған мылтықтарды қосымша сынау және бағалау қажеттігімен байланысты болуы мүмкін, себебі олар әлі де жетілдірілген прототип сатысында болды. AR 18 әртүрлі қарулы күштер бағалау сынақтары үшін сатып алынды, соның ішінде АҚШ (1964) және Ұлыбритания (1966). Бағалау комиссиясы AR 18-дің негізгі дизайны дұрыс екенін, бірақ оны қызметтік мылтық ретінде қабылдауды қарастыру үшін қауіпсіздік пен сенімділікті арттыру үшін қосымша шағын түзетулер мен өзгерістер қажет деп қорытындылады. Свазиленд те осы тізімде. Тағы басқалары Солтүстік Ирландиядағы Уақытша Ирланд Республикалық Армиясы (IRA) сияқты жартылай әскери топтардың қолына тиді (Уақытша IRA қару импортын да қараңыз). ArmaLite мылтығы көп жылдар бойы IRA-ның қол жеткізе алатын ең қауіпті қаруы болды. Осы себепті ол осы қозғалыстың символына айналды. Ирландиялық көтерілісшілердің "Little Armalite" әні Уақытша Ирланд Республикалық Армиясының науқанында AR 18-нің атқарған рөліне арналған. Armalite компаниясы сатушыларына тарату үшін 1000 дана жазба сатып алды деп хабарлады. 1980-ші жылдардағы республикалық саяси стратегия, саяси және жартылай әскери науқандарды қатар жүргізу, "Armalite және дауыс беру стратегиясы" деп аталды.

Нұсқалар

ArmaLite, Howa және Sterling компаниялары жасаған стандартты AR 18 үлгілері тек ұсақ ерекшеліктермен ғана ажыратылады. ArmaLite және Howa мылтықтары сатин сұр түсті фосфатпен жабықталған, ал Sterling мылтықтары екі түрлі бояумен келген: S15001-ден S20000-ға дейінгі сериялық нөмірлері қара, жылтыр эмальмен боялған. S20001 сериялық нөмірінен бастап, қалған өндіріс көк түспен боялды. Мылтықтар әдетте белдік, тазалау жиынтығы (ствол/щетка) және пышақ тәрізді штыкпен жабдықталған. Қосымша иілімді аяқ және қапшасы да болған. AR 180 тек жартылай автоматты түрде атылуға қабілетті және сыртқы түрінен AR 18-ден ешқандай айырмасы жоқ, бір ғана ерекшелігі бар: таңдау тетігінде тек екі жағдай бар, AR 18-дегі үшінші "AUTO" жағдайы алынып тасталған. Үлгілер арасында ұсақ айырмашылықтар бар: Howa мылтықтарында "ОТ" жағдайын таңдау үшін селектор рычагын "ҚАУІПСІЗ" жағдайынан 180 градусқа бұру керек, сонда ол стволға қарай алға бағытталады (селективті атыс мылтығында "AUTO" орнында), ал Sterling мылтықтарында "ЖАРТЫЛАЙ" жағдайы селективті атыс мылтығындағы "ЖАРТЫЛАЙ" жағдайымен бірдей – "ҚАУІПСІЗ" жағдайынан 90 градусқа төмен қарай бұрылған селектор рычагымен. 1972 жылы ArmaLite-тің Коста-Меса шеберханасында AR 180 өндірісінің соңына қарай, кейбір қолданылмаған AR 18 төменгі бөліктері AR 180 жинауға пайдаланылды. "ЖАРТЫЛАЙ" және "AUTO" жағдайлары жойылды, ал "AUTO" жағдайы "ОТ" деп қайта белгіленді. Осы мылтықтардың селектор рычагын "ҚАУІПСІЗ" жағдайынан "ОТ" жағдайына дейін Howa жасаған мылтықтар сияқты 180 градусқа бұру қажет болды. Sterling "Sharpshooter" деп аталатын AR 180 спорттық үлгісін жасады. Ол қара түсті AR 180-ге ұқсас болды, бірақ алдыңғы және артқы бөліктері қара неопренмен жабылған. Алдыңғы жақтау атушыға сенімді ұстауға мүмкіндік берді, ал артқы жақтау жақыннан ату үшін иекке қолайлы жастықшамен жабдықталған. Sterling AR 180 SCS деп аталатын шағын көлемде спорттық үлгілерді өндірді, олардың барлығы 385 данадан ғана жасалды. Онда дәстүрлі үлгілердің артқы бөлігін, тапанша ұстағышын және қол сақшысын алмастыратын үлкен бір бөліктен жасалған ағаштан жасалған саусақ тесігі бар. Металл бөліктерінің айырмашылығы – патрон шығару портының қақпағының болмауы, сериялық нөмірдің PH префиксі және бейімделген қауіпсіздік және патрон ұстағыш басқару элементтері. Sterling AR 18S-тің қысқа нұсқасын да шағын көлемде жасады. Бұл нұсқада негізгі механизм және бүгілетін тырнақ қолданылады, бірақ стволдың ұзындығы және тырнақ созылғандағы ұзындығы өзгеше. Ұзартылған ствол қысқа стволдан туындаған қосымша тұмсық жарығын азайту үшін конус тәрізді жарық сөндіргішпен жабдықталған. Кейбір үлгілерде қол сақшысының астыңғы жағына қосымша тапанша ұстағышы орнатылған. Sterling сондай-ақ стандартты AR 180-ді толықтыру үшін AR 18S-тің пистолеттік нұсқасын, AR 180SP-ді нарыққа шығаруды жоспарлаған. AR 180SP-тің бір ғана прототипі 1982 жылы импортқа жарамдылығын анықтау үшін ATF-ке тапсырылды, бірақ оның импортқа рұқсат етілуі немесе ATF-ке жіберілген жалғыз прототиптен басқа үлгілер импортталғандығы белгісіз. 2,75×20 мм телескопиялық көзқарастырғыш қол жетімді болды, бірақ одан аз сатылды.

The standard AR 18 versions manufactured by ArmaLite, Howa and Sterling differ only in minor details. ArmaLite and Howa rifles have a satin grey phosphate finish, while Sterling rifles sported two finishes; Serial numbers S15001 through S20000 had a black, glossy enamel painted finish. Starting with serial number S20001, a blued finish was used for the remainder of production. Rifles were normally equipped with a sling, cleaning kit (bore/brush), and a knife type bayonet with scabbard. An optional bipod with a case was available. The AR 180 is capable of semi automatic fire only and was externally identical in appearance to the AR 18 with one exception; the selector has only two positions, omitting the third "AUTO" position found on the AR 18. There are minor differences between the variants; to select "FIRE" on the Howa rifles the selector lever must be pivoted 180 degrees from "SAFE" so it is pointing forward towards the muzzle (where "AUTO" would be on a selective fire rifle), while on the Sterling rifles, the "SEMI" position is the same as the "SEMI" position on a selective fire rifle; 90 degrees from "SAFE" with the selector lever pointing down. Towards the end of AR 180 production at ArmaLite's Costa Mesa shop in 1972, some unused AR 18 lowers were used to assemble AR 180s. The "SEMI" and "AUTO" positions were scrubbed and the "AUTO" position was relabeled "FIRE". The selector lever on these particular rifles would have to be pivoted 180 degrees from "SAFE" to "FIRE" the same way as Howa manufactured rifles. Sterling made an AR 180 sporter variant called the "Sharpshooter". It was identical to the regular AR 180 except it came with black neoprene covers for the forend and buttstock. The forend cover gave the shooter a positive gripping surface and the buttstock cover contained a cheekpiece pad to help gain a full cheekweld when shooting. Sterling manufactured a small number of sporter variants called the AR 180 SCS, of which only 385 were reputed to have been made. It has a large single piece wooden thumbhole stock that replaces the butt, pistol grip and handguard of conventional versions. The metal parts differ in the lack of the ejection port cover, a PH prefix to the serial number and adapted safety and magazine release controls. Sterling also manufactured small numbers of a short version, the AR 18S. This version uses the same basic mechanism and folding butt, but has a barrel and a length of with the butt extended. The shortened barrel is fitted with a cone shaped flash suppressor to address the additional muzzle flash resulting from the short barrel. Some examples have an additional pistol grip fitted to the underside of the handguard. Sterling had also planned to market a pistol version of the AR 18S to complement the standard AR 180, known as the AR 180SP. A single prototype AR 180SP was completed and submitted to the ATF in 1982 to determine if it was suitable for importation, but it is not known if it was ever approved for import or if any more examples were imported beyond the lone prototype sent to ATF. A 2.75× 20 mm telescopic sight was available but few were sold.

Кейінгі дамуы

ArmaLite брендін 1996 жылы Eagle Arms сатып алды, ол АҚШ-тың шағын қару өндірушісі болды және бұл брендті өз компаниясы үшін қабылдады. AR 180-нің жаңартылған моделі 2001 жылы AR 180B ретінде ұсынылды, онда мөрленген болаттан жасалған түпнұсқаның орнына қалыптан жасалған полимер төменгі қабылдағыш қолданылды. Жаңа төменгі қабылдағыш AR 180B-ге бекітілген, ал түпнұсқа AR 18 және AR 180-дегі бүгілетін жақтан иілмелі тұғырының орнына, AR 180B-ге бекітілген тұғырмен (buttstock) біріктірілген. AR 180B-дегі басқа өзгерістерге стандартты AR 15 триггерлік тобы мен артқы көрініс бөліктерін пайдалану, бұрынғы иілген тұтқаның орнына тік тұтқа және тұтқа ұясының бастапқы AR 18/180-дегі серіппелі шаң қорғағышын алып тастау кіреді. Түпнұсқа AR 18-дегі журнал шығару тетігі мен журнал денесіндегі сәйкес келетін ойықтан өзгеше болғандықтан, AR 15 журналын AR 18-ге дұрыс орнату үшін жаңа ойық жасау қажет болды. Осының нәтижесінде AR 180B стандартты AR 15/M16 журналдарын пайдаланады. Пикатинни рельсі бар AR 180B нұсқасын өндіру жоспарланған. 2007 жылы төмен сатылым көрсеткіштеріне байланысты AR 180B өндірісі тоқтатылды. AR 180B-ді жақсартуға арналған қосымша бөлшектер бар. NoDak Spud қара анодталған алюминий қорытпасынан жасалған төменгі қабылдағышты шығарды. StormWerkz осы төменгі қабылдағыш моделімен үйлесімді, тұрақты немесе бүгілетін AR 180B немесе AR 15 тұғырларын пайдалануға мүмкіндік беретін тұғыр адаптерлерінің сериясын жасады. StormWerkz сондай-ақ төрт нұсқада келетін және қабылдағыштың жоғарғы бөлігіндегі күгәршеннің құйрығына орнатылатын Пикатинни рельсін пайдалануға мүмкіндік беретін адаптер жасады. Канадалық Wolverine Supplies компаниясы канадалық қару өндіруші Kodiak Defence компаниясымен бірлесіп, жаңа AR 180 нұсқасын – WK180 C-ді жасады. WK180 C AR 18, AR 180 және AR 180B-нің штампталған болаттан және полимерден жасалған құрылымын алып тастайды, оның орнына жоғарғы және төменгі қабылдағыштар үшін 6061 T6 алюминийін қолданады. Бұл мылтық AR 15 стильіндегі тұғырларды орнатуға арналған адаптермен бірге келеді (және бүктемелі AR15 тұғырымен жабдықталған). Көптеген AR15 тұғырларының тарту ұзындығы (LOP) ұзақ болғандықтан, кейбір пайдаланушылар осы мылтықтарға Cz Vz58 бүгілетін тұғырларын орнатты. Бұл опция жақсы жұмыс істесе де, төменгі темір көзге және оптикалық приборларды пайдалану қажет. 2019 жылы Brownells, Inc. компаниясы AR 180 дизайнының жаңа нұсқасын – BRN 180 толық жоғарғы құрастырылымын шығарды, ол AR 180 қысқа соққылы поршень жүйесіне негізделген. BRN 180 AR-15 төменгі қабылдағыштарына орнатуға арналған және стандартты AR-15-тен айырмашылығы, BRN 180 бүктемелі тұғырмен атуға мүмкіндік береді. BRN 180 реттелетін газ блогымен және еркін жүзетін модульдік қол қорғауышымен және әртүрлі ұзындықтағы стволдармен (barrel) бірге келеді.

The ArmaLite brand was purchased in 1996 by Eagle Arms, a U. S. small arms manufacturer, which adopted the ArmaLite brand for its company. An updated model of the AR 180 was introduced in 2001 as the AR 180B, with a molded polymer lower receiver replacing the stamped steel original. The new lower receiver is combined with the buttstock, which is fixed on the AR 180B, instead of the side folding butt on the original AR 18 and AR 180. Other AR 180B changes include the use of standard AR 15 trigger group and rear sight parts, a straight cocking handle replacing the earlier cranked style and the deletion of the original AR 18/180 spring loaded dust cover for the cocking handle slot. The AR 15 magazine release is also used, in contrast to the original AR 18 which had a different magazine release and corresponding slot in the body of the magazine, meaning AR 15 magazines needed a new slot cut to fit properly in the AR 18. As a result, the AR 180B uses standard AR 15/M16 magazines. An AR 180B version with a Picatinny rail was planned for production. In 2007 the AR 180B was discontinued due to poor sales. There are aftermarket parts to improve the AR 180B. NoDak Spud made a replacement black anodized aluminum alloy lower receiver. StormWerkz made a series of stock adapters compatible with this model of lower receiver to allow the use of fixed or folding AR 180B or AR 15 stocks. StormWerkz also made an adapter that allowed the use of a Picatinny rail that comes in four variants and installs over the dovetail on the top of the receiver. The Canadian company Wolverine Supplies teamed up with Canadian gunmaker Kodiak Defence to commission the creation of a new AR 180 variant, the WK180 C. The WK180 C does away with the stamped steel and polymer construction of the AR 18, AR 180, and AR 180B, instead, it uses 6061 T6 aluminium to form the upper and lower receivers. This rifle ships with an adaptor to mount AR 15 style stocks (and comes with a collapsible AR15 stock). As Length of pull (LOP) is long with many AR15 stocks, some users have retrofit Cz Vz58 folding stocks to these rifles. While this option works well, it requires the use of lower iron sights and optics. In 2019 Brownells, Inc. released BRN 180 complete upper assembly, a new take on the AR 180 design built around the AR 18 short stroke piston system. The BRN 180 is designed to be fitted to mil spec AR 15 lower receivers and unlike standard AR 15s the BRN 180 can be fired with the stock folded. The BRN 180 comes with an adjustable gas block and a free floating modular handguard and is available in barrel lengths.

Ықпал

AR 18 әзірленген кезде, өздігінен зарядталатын орташа калибрлі мылтықтарда газ және кері соққыны басқарудың сан алуан әдістері болған. Содан бері, өздігінен зарядталатын орташа калибрлі мылтықтар газбен жұмыс істеудің үш негізгі әдісіне тоталды. Олар: AR 15 үлгісіндегі тікелей газ түсуі, AK үлгісіндегі ұзын соққылы газ поршені және AR 18 мылтығында қолданылатын қысқа соққылы газ жүйесі. AK және AR 15 – барлық уақыттағы ең көп өндірілген орташа калибрлі мылтықтар болса, AR 18 газ жүйесі – таңдамалы ату режиміндегі әскери мылтықтарда кездесетін қысқа соққылы газ жүйелерінің көпшілігінің алғашы. AR 18 механизмі – көптеген әскери қызметтегі мылтықтардың негізі. AR 18 газ жүйесінің көшірмесін немесе одан туындаған мылтықтарға: HK G36, HK416, FN F2000, FN SCAR, Steyr AUG, CZ 805 BREN, қытайлық QBZ 95, HOWA Type 89, SAR 88, T 91 және британдық SA80 қару жүйелері жатады. : Малайзия Корольдік Әуе күштері қолданысында.